Το Gran Turismo καταφθάνει στο PSP, αφήνοντας όμως ανάμεικτα συναισθήματα
Έχουν περάσει σχεδόν τέσσερα ολόκληρα χρόνια από την ώρα που η Polyphony Digital υποσχέθηκε ότι θα προσφέρει στους κατόχους του PlayStation Portable τη δυνατότητα να ασχοληθούν με τη σειρά Gran Turismo. Από τότε μέχρι και σήμερα, η εταιρία απέφευγε να δώσει μια ξεκάθαρη απάντηση για την καθυστέρηση στην κυκλοφορία του τίτλου, αν και επιτέλους αποφάσισε να μην παίξει άλλο με την υπομονή των παικτών. Η έλευση του συγκεκριμένου racer αναμένεται να δώσει μια σαφέστατη ώθηση στις πωλήσεις του PSP, αν και αυτό που σίγουρα θα περιμένουν να μάθουν οι οπαδοί της σειράς είναι κατά πόσο μια τέτοια μεταφορά είναι εφικτή. Και πιστέψτε μας, η απάντηση δεν είναι και τόσο απλή.
Καταρχάς, ακόμα και σαν ιδέα φαντάζει αρκετά δύσκολο ένας τίτλος του μεγέθους του Gran Turismo, να μπορέσει να χωρέσει μέσα στα πλαίσια αλλά και στους περιορισμούς που θέτει μια φορητή κονσόλα. Βέβαια, το PSP έχει στενές σχέσεις συγγενείας με το PlayStation 2, αλλά και πάλι η κατάσταση δεν είναι και τόσο απλή. Το τελικό προϊόν που παραλάβαμε για τη δοκιμή μας, αποδεικνύει περίτρανα ότι ο Kazunori Yamauchi έχει παραδώσει για ακόμα μια φορά μια κορυφαία ποιοτικά δημιουργία, που θα αποτελέσει και μέσο σύγκρισης για όλους τους υπόλοιπους υποψήφιους μνηστήρες της κατηγορίας των racing games.
Μια γνήσια GT εμπειρία
Το Gran Turismo για το PSP είναι ένας γνήσιος απόγονος της σειράς και κατά επέκταση φέρει μαζί του και όλες τις "παιδικές ασθένειες", στις οποίες πάλι η ομάδα ανάπτυξης φαίνεται να έχει γυρίσει επιδεικτικά την πλάτη της. Από την άλλη, όλη η μαγεία της ρεαλιστικής οδήγησης έχει μεταφερθεί σχεδόν αυτούσια, σε μια δημιουργία που πρωτίστως θα εντυπωσιάσει με τον τεράστιο όγκο δεδομένων και στη συνέχεια με το προσεγμένο και εθιστικό gameplay. Κατόπιν της αρκετά όμορφης εισαγωγής, οι παίκτες θα βρεθούν στο κεντρικό μενού του τίτλου, το οποίο σε επίπεδο σχεδιασμού θυμίζει αισθητά το αντίστοιχο του Gran Turismo 5 Prologue.
Η εμφάνιση γενικότερα είναι απλή και λειτουργική, με όμορφα σχεδιασμένα εικονίδια, που συνοδεύονται από ένα ήρεμο μουσικό μοτίβο. Για ακόμα μία φορά πρωταγωνιστικό ρόλο παίζουν τα διπλώματα, τα οποία ονομάζονται "driving challenges". Η πρόκληση έχει μια λογική κλιμάκωση, αν και οι φίλοι της σειράς δεν γίνεται να μην παρατηρήσουν ότι τα περισσότερα από αυτά έχουν μεταφερθεί ολοκληρωτικά από το τέταρτο μέρος.
Και όχι μόνο αυτά. Αυτό που αξίζει να ειπωθεί είναι ότι η συγκεκριμένη έκδοση δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια "ελαφρύτερη" εκδοχή του Gran Turismo 4. Ήταν αναμενόμενο ο Yamauchi να κινηθεί προς αυτή την πορεία, έχοντας κατά νου τη γεφύρωση του χάσματος ανάμεσα στο τέταρτο και στο πέμπτο μέρος, προσφέροντας επιλογές που αναμένονται να εμφανιστούν στο νέο επεισόδιο για το PlayStation 3. Το ευχάριστο με τα driving challenges είναι ότι, πέρα από το γεγονός πως με τη χρήση τους οι παίκτες θα εξοικοιωθούν με το μοντέλο φυσικής του τίτλου, θα αποκτήσουν και ένα αξιοσέβαστο ποσό από credits, που με τη σειρά του θα δαπανηθεί για την αγορά κάποιου αυτοκινήτου.
Οι αριθμοί λένε την αλήθεια: τα αυτοκίνητα
Και έτσι φτάνουμε στο πλέον εντυπωσιακό στοιχείο του Gran Turismo για το PlayStation Portable, το οποίο δεν είναι άλλο από την ατελείωτη λίστα με τα οχήματα. Η Polyphony Digital τηρεί τις υποσχέσεις της και είναι σε θέση να προσφέρει 800 αυτοκίνητα, προερχόμενα από γνωστούς κατασκευαστές ανά τον κόσμο. Και τα ευχάριστα δεν σταματούν εδώ. Γενικότερα οι αντιπρόσωποι θα προβαίνουν συνεχώς σε προσφορές, ενώ αξίζει να σημειωθεί ότι οι ίδιοι δεν θα είναι κάθε μέρα διαθέσιμοι.
Ο τίτλος χρησιμοποιεί ένα ημερολόγιο, το οποίο πέρα από την καταγραφή της προόδου, θα παρουσιάζει ολοένα και περισσότερους dealers. Αν ο παίκτης δείχνει μια προτίμηση προς μια εταιρία και αψηφά κάποια άλλη, αν στο μέλλον αλλάξει γνώμη, τότε θα πρέπει να κάνει πραγματικά υπομονή μέχρι να βρει ξανά μπροστά του κάποιο αυτοκίνητο που στο παρελθόν περιφρόνησε. Την πρώτη φορά που ασχοληθήκαμε με τον τίτλο, αυτά ήταν ψιλά γράμματα, γιατί απλά ανυπομονούσαμε να βρεθούμε στην πίστα.
Έτσι, με συνοπτικές διαδικασίες και επιλέγοντας το Time Attack mode, ο αγώνας ενάντια στον χρόνο ξεκίνησε και τα πρώτα συμπεράσματα ήταν τα καλύτερα. Σαν μια γνήσια δημιουργία που φέρει το όνομα Gran Turismo, η αίσθηση της οδήγησης είναι μοναδική, οι ταχύτητες βρίσκονται σε υψηλά επίπεδα, ενώ και τα γραφικά δείχνουν εξωπραγματικά -για τα δεδομένα του PSP. Οι πρώτες εντυπώσεις ήταν οι καλύτερες. Δυστυχώς, όμως, στην πορεία κάτι άλλαξε.
Η αλήθεια είναι ότι από περιέργεια και μόνο δαπανήσαμε αρκετά λεπτά χαζεύοντας τη λίστα με τα αυτοκίνητα. Από απλά οχήματα καθημερινής χρήσης, μέχρι και δημιουργίες υψηλών επιδόσεων, ο τίτλος πραγματικά εντυπωσιάζει, αφού πρακτικά προσφέρει τα πάντα. Ολοκληρώνοντας τα driving challenges και αγοράζοντας τελικά μια αρκετά γρήγορη πρόταση γνωστής εταιρίας από την γειτονική μας χώρα, επιστρέψαμε στην οθόνη επιλογής αγώνων. Και δυστυχώς στο σημείο αυτό επέρχεται η μεγαλύτερη απογοήτευση.
{PAGE_BREAK}
Και η γκρίνια ξεκινάει: ελάχιστα modes
Για κάποιο μυστήριο λόγο απουσιάζει κάποιο world tour ή career mode ή για να είμαστε πιο ακριβείς, απουσιάζει παντελώς η επιλογή κάποιου είδους πρωταθλήματος. Οι χρήστες το μόνο που μπορούν να κάνουν είναι να επιλέξουν αυτοκίνητο, διαδρομή και να ξεκινήσουν έναν απλό αγώνα. Οι φίλοι της σειράς που έχουν συνηθίσει σε αναμετρήσεις με οχήματα της ίδιας χώρας προέλευσης, με κριτήριο την ιπποδύναμη ή την κατηγορία στην οποία ανήκει στο αυτοκίνητό τους, είναι σίγουρο πως θα δυσαρεστηθούν από την συγκεκριμένη επιλογή της Polyphony Digital. Όσο και αν ακούγεται οξύμωρο για έναν τίτλο που προσφέρει 800 αυτοκίνητα και 45 διαδρομές, δυστυχώς τίθεται προς αμφισβήτηση το θέμα της ποικιλίας.
Το Gran Turismo τείνει περισσότερο προς τον τομέα του εντυπωσιασμού και όχι της ουσίας. Βέβαια μπορεί να ισχυριστεί ο καθένας ότι η συγκεκριμένη επιλογή της εταιρίας έγινε καθαρά λόγω περιορισμών σε ό,τι αφορά τη χωρητικότητα του UMD. Από την άλλη, όμως, και σκεπτόμενοι πάντοτε με βάση τη λογική, αν όντως ισχύει κάτι τέτοιο, τότε αναμφίβολα ο καθένας θα ζητούσε λιγότερα αυτοκίνητα και περισσότερα racing modes.
Τουλάχιστον οι παίκτες θα μπορέσουν να δοκιμάσουν τις ικανότητές τους στην πλαγιολίσθηση μέσω του Drifting mode, ενώ οι διαδρομές στα χιόνια για ακόμα μία φορά θα παίξουν με τα νεύρα μας. Και δυστυχώς, οι περικοπές έχουν και συνέχεια. Τα αυτοκίνητα δεν μπορούν να βελτιωθούν σε ό,τι αφορά τις επιδόσεις τους, αν και λόγω της φορητής φύσης του τίτλου αυτό τελικά ίσως κα να μην ενοχλήσει ιδιαίτερα.
Ένας ονειρικός οπτικός τομέας
Μπορεί τα παραπάνω να ακούγονται κάπως αποκαρδιωτικά για τους υποψηφίους αγοραστές και ίσως να στενοχωρήσουν τους κατόχους PSP, αλλά το Gran Turismo έχει αρκετούς άσους κρυμμένους στο μανίκι του. Στην κορυφή όλων βρίσκεται ο οπτικός τομέας, για τον οποίο τα λόγια περιττεύουν. Ειδικά η εικόνα των αυτοκινήτων στα κοντινά πλάνα είναι το λιγότερο εντυπωσιακή, με λεπτομέρειες στις οποίες δεν μας έχει συνηθίσει η φορητή κονσόλα της Sony. Παράλληλα, οι ταχύτητες βρίσκονται πραγματικά σε πολύ υψηλά επίπεδα, ενώ και ο ρυθμός ανανέωσης της οθόνης βρίσκεται συνεχώς στα 60 frames ανά δευτερόλεπτο.
Αλλά για να μπορέσει να επιτευχθεί ένα τέτοιο επίπεδο ποιότητας, η ομάδα ανάπτυξης αναγκάστηκε να προβεί σε ορισμένες σημαντικές περικοπές, οι οποίες όμως δεν ενοχλούν ιδιαίτερα. Συνολικά σε κάθε πίστα θα εμφανίζονται μόνο 4 αυτοκίνητα –συμπεριλαμβανομένου και αυτού που οδηγεί ο παίκτης- ενώ διάφορα στοιχεία του περιβάλλοντος εμφανίζονται κάπως χοντροκομμένα. Και μιας και αναφερθήκαμε στον τεχνικό τομέα, σε ανάλογα υψηλά επίπεδα βρίσκεται και ο ήχος και ειδικά η χροιά των κινητήρων και τα χαρακτηριστικά σκασίματα των εξατμίσεων.
Τα μουσικά κομμάτια από την άλλη, για ακόμα μία φορά δείχνουν να απευθύνονται σε ένα ιδιαίτερο κοινό, αν και ευτυχώς υπάρχει η δυνατότητα δημιουργίας της δικιάς μας playlist, από μουσικά κομμάτια που υπάρχουν αποθηκευμένα στο Memory Sitck.
Αλλά το Gran Turismo δεν εντυπωσιάζει μόνο με τον τεχνικό του τομέα, αλλά και με το γενικότερο ύφος του. Η simulation αίσθηση που αφήνουν τα αυτοκίνητα είναι μοναδική, η νοημοσύνη των αντιπάλων δείχνει επιτέλους κάποια στοιχεία βελτίωσης, ενώ το γεγονός ότι πάντοτε μιλάμε για μια δημιουργία που κυκλοφορεί στο PSP, κάνει το έργο της Polyphony Digital να μοιάζει ακόμα πιο εντυπωσιακό. Σύμμαχος θα είναι πάντοτε ο ακριβέστατος χειρισμός ενώ, όπως συνηθίζεται πλέον, την εμφάνισή της κάνει και η ιδανική αγωνιστική γραμμή, η απόχρωση της οποίας καταδεικνύει τη σωστή ταχύτητα ανά πάσα στιγμή.
Οι παίκτες μπορούν να επέμβουν μόνο σε βασικές ρυθμίσεις σε ό,τι αφορά το στήσιμο του αυτοκινήτου τους, ενώ αν κάποιος απενεργοποιήσει όλες τις βοήθειες, τότε αναμφίβολα θα μπορέσει να αντιληφθεί το υψηλό ποιοτικό επίπεδο του τίτλου.
{PAGE_BREAK}
Οι δικτυακοί αγώνες δεν θα μπορούσαν να απουσιάζουν από τη νέα πρόταση της σειράς και έτσι το ad hoc mode επιτρέπει μέχρι και σε τέσσερις φίλους να αγωνιστούν για τη νίκη. Πέρα από το καθαρά αγωνιστικό μέρος, παρέχεται και η δυνατότητα ανταλλαγής οχημάτων, ενώ αν κάποιος αισθάνεται ικανός μπορεί να στοιχηματίσει το ίδιο του το αυτοκίνητο για ακόμα περισσότερους βαθμούς. Βέβαια, αυτό προτείνεται μόνο για τους πλέον ικανούς ή ριψοκίνδυνους, γιατί σε περίπτωση που συμβεί το μοιραίο, το συγκεκριμένο όχημα δεν θα είναι πλέον διαθέσιμο για αγορά.
Υψηλή ποιότητα, ανάμεικτα συναισθήματα
Ολοκληρώνοντας τη δοκιμή του Gran Turismo για το PlayStation Portable βλέπουμε πως το πλέον σίγουρο είναι ότι πρόκειται για μια δημιουργία υψηλών προδιαγραφών. Ειδικά αν αναλογιστούμε τους περιορισμούς της συγκεκριμένης κονσόλας, τότε αναμφίβολα η δουλειά που έχει γίνει είναι άξια συγχαρητηρίων.
{VIDEO_1}
Από την άλλη, όμως, δεν γίνεται να περάσει απαρατήρητη η εμμονή του ελιτιστή Kazunori Yamauchi να προσπαθεί να εντυπωσιάσει με την ποσότητα και όχι με την ουσία. Ναι τα γραφικά είναι κορυφαία, ενώ και τα αυτοκίνητα -όπως και οι πίστες- είναι υπέρ-αρκετά. Η έλλειψη όμως επιλογών σε ό,τι αφορά τα διαθέσιμα modes, μετατρέπει το όλο δημιούργημα περισσότερο σε μια έκθεση αυτοκινήτων, παρά σε μια καθαρά αγωνιστική εμπειρία. Στο ερώτημα για το αν τελικά αξίζει η αγορά του τίτλου, η απάντηση είναι σαφέστατα θετική, γιατί πολύ απλά είναι η καλύτερη πρόταση της κατηγορίας στο PSP. Το αν όμως αυτή η πρόταση είναι ολοκληρωμένη, αυτό είναι ένα άλλο, μεγάλο θέμα.
Γιώργος Τσακίρογλου
