Guitar Hero 5

…κι αν μας αντέξει το σχοινί, θα φανεί στο χειροκρότημα!

Το Guitar Hero 5 δεν έχει εύκολο δρόμο μπροστά του. Όταν κυκλοφόρησε το πρώτο Guitar Hero από τα χέρια της Harmonix, ο χώρος των rhythm games περιοριζόταν σε παράξενα παιχνίδια εξ Ιαπωνίας, ενώ η αγορά των πλαστικών περιφερειακών ήταν πρακτικά ανύπαρκτη. Με την εξέλιξη και την επιτυχία της σειράς άλλαξαν και τα δεδομένα στο χώρο, ενώ ακόμη και η μουσική βιομηχανία δεν μπόρεσε παρά να δώσει μεγαλύτερη σημασία στη νέα τάση. Η πέμπτη έκδοση έρχεται σε μια εποχή όπου πρέπει να αντιμετωπίσει όχι μόνο τις παραγωγές της εδώ και καιρό ανταγωνίστριας Harmonix, αλλά το κυριότερο, τη δυσπιστία του κοινού που παρουσιάζει σημάδια κούρασης από τις συνεχείς κυκλοφορίες κάτω από τη σημαία του Guitar Hero, κάποιες από τις οποίες όντως ήταν δύσκολο να δικαιολογηθούν ως full-priced τίτλοι.

Πλέον, το Guitar Hero δεν είναι το νεαρό συγκρότημα που πρέπει να δείξει ότι μπορεί να παίξει στα μεγάλα στάδια. Είναι η ώριμη μπάντα που, στη μέση της καριέρας της, πρέπει να αποδείξει ότι η επιτυχία της δεν ήταν απλά τύχη.

Τα τραγούδια μας

Ξεκινώντας την ενασχόλησή μας με το Guitar Hero 5, η πρώτη μας ενστιγκτώδης αντίδραση ήταν να γκρινιάξουμε για το playlist. Η Neversoft αποφάσισε να ακολουθήσει μια διαφορετική οδό για την πέμπτη συνέχεια της σειράς, η οποία κοιτά προς πιο alternative, αλλά και indie μουσικά μονοπάτια. Θα βρούμε μεν παλιούς γνώριμους όπως οι Iron Maiden, ο Bon Jovi και οι Nirvana, όμως στην πλειοψηφία των 85 διαθέσιμων κομματιών του Guitar Hero 5, το βάρος ρίχνεται είτε σε πολύ εξειδικευμένου ενδιαφέροντος ονόματα, είτε σε παντελώς άγνωστους καλλιτέχνες.

Αυτό έχει σαν συνέπεια να αφαιρεί το κίνητρο να παίξουμε πολλά από τα κομμάτια, καθώς δε γνωρίζουμε τίποτα για τους συγκεκριμένους καλλιτέχνες, ή ακόμη χειρότερα, τους γνωρίζουμε και μετανιώνουμε γι’ αυτό! Καθώς λοιπόν ένα παιχνίδι τύπου Guitar Hero ζει και πεθαίνει από την ποιότητα του playlist του, η αρχική εντύπωση που σχηματίζεται είναι αρκετά αρνητική.

Ωστόσο, παίζοντας το παιχνίδι διαπιστώνουμε ότι τελικά και αυτό είναι μια αυστηρά υποκειμενική υπόθεση. Το playlist δε θα ικανοποιήσει π.χ. τους fans του classic rock ή του metal που βρήκαν πολλά ενδιαφέροντα κομμάτια στα προηγούμενα μέρη της σειράς, όμως παίκτες με διαφορετικές προτιμήσεις θα χαρούν να μάθουν ότι φιλοξενούνται μπάντες όπως οι Arctic Monkeys, οι Kaiser Chiefs, οι Gorillaz και οι Killers. Ο γράφων από την άλλη, είχε τη χαρά να δει να περιλαμβάνονται ονόματα όπως οι Screaming Trees, οι Dire Straits, οι My Morning Jacket και οι Perfect Circle, ενώ και η παρουσία του Johnny Cash εκ πρώτης όψεως δεν “κολλάει” με το περιβάλλον του Guitar Hero, αλλά δεδομένης της μουσικής σημασίας του “άντρα με τα μαύρα” και του πόσο καλά αποδίδεται το Ring of Fire στο παιχνίδι, γίνεται ευπρόσδεκτη.

Παράλληλα, το playlist περιλαμβάνει κάποιες μάλλον ακατανόητες επιλογές στην προσαρμογή των οργάνων, με πιο προφανή παραδείγματα τα Sympathy for the Devil των Rolling Stones και το Superstition του Stevie Wonder, τα οποία περιλαμβάνουν από λίγη έως καθόλου κιθάρα, και ο κιθαρίστας καλείται να παίξει σημεία πιάνου ή synthesizer! Ενώ η επιθυμία για ποικιλία στο παιχνίδι είναι κατανοητή, οι συγκεκριμένες επιλογές είναι μάλλον ακατάλληλες και σίγουρα αφαιρούν το immersion από το παίξιμο της κιθάρας – για να μην πούμε ότι το καθιστούν και πιο δύσκολο, μια και χαλάνε τη συγκέντρωση του παίκτη.

Έτσι, το playlist γίνεται μια κάπως άνιση υπόθεση, που έγκειται αποκλειστικά στις προσωπικές προτιμήσεις των παικτών, αλλά και που τα κάνει λίγο μούσκεμα προσπαθώντας να ισορροπήσει πολλά διαφορετικά γούστα και ταυτόχρονα το χαρακτήρα ενός μέσου ανακάλυψης νέων ακουσμάτων που έχουν γίνει αυτά τα παιχνίδια. Αυτό λοιπόν θα πρέπει να προσεχθεί περισσότερο σε μελλοντικές εκδόσεις του τίτλου. Προς το παρόν ωστόσο, πρέπει να προσθέσουμε ότι το Guitar Hero 5 θα διαθέτει πρόσθετα downloadable κομμάτια, ενώ με το κατέβασμα ενός δωρεάν patch, υποστηρίζει και όλα τα DLC του Guitar Hero World Tour.

Και η μπάντα παίζει ροκ: O σχεδιασμός

Η άνιση εντύπωση που προκαλεί το playlist μπορεί να κρύψει το γεγονός ότι από όλες τις υπόλοιπες απόψεις, μιλάμε για το πιο προσεγμένο παιχνίδι που έχει φέρει τον τίτλο Guitar Hero μέχρι τώρα. Ο σχεδιασμός του παιχνιδιού και τα γνωστά modes που ξέρουμε έχουν αλλάξει φιλοσοφία. Καταρχήν, όλο το playlist είναι ξεκλειδωμένο από την αρχή και διαθέσιμο στο Quickplay mode, δίνοντάς μας την ευκαιρία να παίξουμε όποιο κομμάτι θέλουμε από τη στιγμή που θα βάλουμε το δισκάκι στην κονσόλα, χωρίς να πρέπει να ολοκληρώσουμε το Career mode.

Το Career mode είναι κι αυτό επανασχεδιασμένο – υπάρχει ακόμη η ακολουθία των gigs από το World Tour, μόνο που πλέον ο σκοπός μας είναι να μαζέψουμε τα γνωστά αστεράκια (τα οποία μας δίνονται με τη συμπλήρωση κάθε τραγουδιού) και με τη συγκέντρωσή τους να ξεκλειδώσουμε περισσότερα venues, αλλά και χαρακτήρες. Οι χρηματικές αμοιβές έχουν καταργηθεί, όπως και το Store στο οποίο αγοράζαμε νέα αξεσουάρ και λοιπά παρεμφερή. Αυτό που έχει προστεθεί είναι τα Challenges, τα οποία περιλαμβάνονται σε κάθε τραγούδι και μπορεί να αφορούν σε οποιοδήποτε από τα τέσσερα όργανα ή σε όλη τη μπάντα.

{PAGE_BREAK}

Τα προαναφερθέντα αποτελούν προκλήσεις που πρέπει να φέρουμε εις πέρας κατά τη διάρκεια του τραγουδιού, όπως το να πετύχουμε ένα συγκεκριμένο streak από νότες, να παίξουμε όσο περισσότερο μπορούμε με up-strum στο μπάσο, να χτυπήσουμε όσα περισσότερα kicks μπορούμε στα drums, ή σαν πλήρης μπάντα να πετύχουμε μεγάλα σκορ ή multipliers. Τα Challenges προσθέτουν έναν extra βαθμό δυσκολίας στον έμπειρο παίκτη, χωρίς όμως να είναι απαραίτητα για την πρόοδο στο παιχνίδι, διευκολύνοντας το νεοφερμένο. Το κάθε Challenge έχει τρεις βαθμούς επιτυχίας, οι οποίοι μας ανταμείβουν με ένα ακόμη αστεράκι ο καθένας, φέρνοντας τον αριθμό αστεριών στα 8 ανά τραγούδι, ενώ με την ολοκλήρωσή τους παίρνουμε και νέα αξεσουάρ, κοστούμια και εξοπλισμό για τη μπάντα μας.

Παίζοντας, βλέπουμε πως το gameplay παραμένει όπως το έχουμε συνηθίσει, αλλά με ορισμένες αλλαγές που βελτιώνουν το ομαδικό παιχνίδι, καθώς η σειρά πλέον παίρνει ξεκάθαρα κατεύθυνση προς το band play. Πλέον, ο κάθε παίκτης έχει τους δικούς του μετρητές που δείχνουν την αντίδραση του κοινού και το Star Power, όμως στην ταστιέρα έχει προστεθεί ένας νέος τύπος που αναπαρίσταται από φλεγόμενες νότες – αν η μπάντα τις χτυπήσει όλες, ενεργοποιούνται band moments, οι οποίες προσθέτουν ένα γενικό multiplier στο σκορ.

Επίσης, σε περίπτωση που χάσει ένας παίκτης, δεν πετάει έξω και την υπόλοιπη μπάντα, αλλά αυτοί που έχουν μείνει στο τραγούδι έχουν την ευκαιρία να “ξανακερδίσουν το κοινό” αν συνεχίσουν να παίζουν καλά, επαναφέροντας έτσι και τον άτυχο (ή… άσχετο!) παίκτη. Πολύ ενδιαφέρουσες είναι και οι προσθήκες στο Competitive mode του παιχνιδιού, οι οποίες επιτρέπουν αναμετρήσεις τόσο στο ίδιο σαλόνι όσο και on-line με έως και 8 άτομα. Υπάρχουν modes στα οποία όσο πιο καλά παίζουμε τόσο ανεβαίνει το επίπεδο δυσκολίας και το αντίστροφο, όπου ο παίκτης με το χαμηλότερο σκορ βγαίνει από το παιχνίδι μέχρι να μείνει μόνο ένας, ή όπου πρέπει να χτυπήσουμε τον μεγαλύτερο streak από νότες.

Κιθαρίστας ή ντράμερ; Το gameplay

To Guitar Hero 5 λύνει το προαιώνιο αυτό δίλημμα της σύγχρονης κοινωνίας, επιτρέποντάς μας για πρώτη φορά σε παιχνίδι του είδους να παίξουμε με οποιονδήποτε συνδυασμό οργάνων επιθυμούμε. Έτσι, μπορούμε να έχουμε μια μπάντα με τέσσερις κιθάρες ή τέσσερις drummers (αυτό αξίζει να δοκιμαστεί και μόνο για το θέαμα!), ή οποιονδήποτε άλλο συνδυασμό, καταργώντας το πρόβλημα του ποιος θέλει να παίξει τι και ποιος θα καταδικαστεί στο μικρόφωνο! Όμως η μεγαλύτερη και πιο ευχάριστη καινοτομία του Guitar Hero 5 είναι το Party mode του, το οποίο απλοποιεί όσο ποτέ τη διαδικασία του να πιάσουμε στα χέρια μας ένα όργανο και να αρχίσουμε να παίζουμε.

Αυστηρά παρεΐστικου χαρακτήρα, το Party mode μπορεί να ξεκινήσει πριν καν μπούμε στο κεντρικό μενού του παιχνιδιού, με το πάτημα ενός μόνο πλήκτρου. Αυτό θα ξεκινήσει μια shuffled αναπαραγωγή του playlist, στην οποία δε χρειάζεται να συμμετέχουμε, αλλά στην οποία μπορούμε να μπούμε ό,τι ώρα θέλουμε με όποιο όργανο επιθυμούμε, να παίξουμε όση ώρα θέλουμε, να αλλάξουμε όργανα και δυσκολία, όλα αυτά χωρίς την παραμικρή διακοπή στη μουσική. Το Party mode προορίζεται να είναι κάτι που παίζει στο background την ώρα που υπάρχει παρέα στο σπίτι, επιτρέποντάς μας να μπούμε, να παίξουμε δυο τραγούδια και να ξαναγυρίσουμε στην κουβέντα μας, ή να φάμε όλο το βράδυ στην playlist, χωρίς να έχουμε να ασχοληθούμε με sign in, δημιουργία προφίλ και λοιπές διαδικασίες.

Στη σκηνή, σα ροκ συγκρότημα: H τεχνολογία

Τεχνικά, το Guitar Hero 5 δεν καινοτομεί όσο στους τομείς του gameplay, αλλά όλα δείχνουν προσεγμένα και καλογυαλισμένα. Το επανασχεδιασμένο user interface είναι βολικό και ταιριαστό με τις καινοτομίες του παιχνιδιού, ενώ τα γραφικά είναι στα επίπεδα που έχουμε συνηθίσει, με εξαίρεση το σχεδιασμό των χαρακτήρων που έχουν πλέον αφήσει αρκετά πίσω τους το cartoon στιλ που είχαν στα παλιότερα παιχνίδια. Τα νέα εφέ κάνουν επίσης πολύ καλή δουλειά στο να κρατούν το look του παιχνιδιού φρέσκο και να μην τραβούν την προσοχή από τις νότες χωρίς λόγο.

Οι επίδοξοι rockers έχουν για άλλη μια φορά τη δυνατότητα να δημιουργήσουν το δικό τους χαρακτήρα από την αρχή, με μια πλειάδα διαθέσιμων χαρακτηριστικών που μπορούν να δημιουργήσουν σχεδόν όποιο συνδυασμό έρχεται στο μυαλό. Μια πολύ ενδιαφέρουσα πρόσθεση για τους κατόχους Xbox 360 είναι η δυνατότητα να χρησιμοποιήσουν τους avatars τους σαν χαρακτήρες μέσα στο παιχνίδι, κάτι το οποίο δουλεύει παραδόξως πάρα πολύ καλά, με όλα τα animations να λειτουργούν τέλεια και χωρίς κανένα κόστος στην ατμόσφαιρα του παιχνιδιού.

{PAGE_BREAK}

Πέρα από αυτά, υπάρχουν φυσικά και οι unlockable χαρακτήρες οι οποίοι βασίζονται σε διάσημες προσωπικότητες της μουσικής. Το Guitar Hero 5 μας φέρνει καλλιτέχνες όπως ο Johnny Cash, o Carlos Santana, ο Matt Bellamy των Muse, η Shirley Manson των Garbage, και φυσικά αυτός που έχει δημιουργήσει και τον περισσότερο θόρυβο γύρω από το παιχνίδι, ο Kurt Cobain. Οι απεικονίσεις των καλλιτεχνών με το στιλ γραφικών του Guitar Hero 5 και το motion-captured animation είναι, όπως θα περιμέναμε, πολύ καλοδουλεμένα, αλλά ειδικά στην περίπτωση του Cobain, δεν μπορούμε τελικά να μη νιώθουμε λίγο περίεργα βλέποντας την cartoon έκδοσή του να περιφέρεται στην οθόνη, ακόμα κι όταν ερμηνεύει τραγούδια των Nirvana.

Νοσταλγός του Rock’n’Roll: Συμπεράσματα

Με το Guitar Hero 5, η Activision και η Neversoft δημιούργησαν ίσως την καλύτερη έκδοση του Guitar Hero για πλήρη μπάντα μέχρι τώρα. Το gameplay για όλο το συγκρότημα είναι πλέον πιο προσεγμένο και η προσθήκη των Challenges βοηθά ώστε το παιχνίδι να παραμένει ενδιαφέρον για όλα τα όργανα.

{VIDEO_1}

Ταυτόχρονα, το παιχνίδι είναι προσιτό για κάθε νέο παίκτη, διατηρώντας ένα ικανό επίπεδο πρόκλησης για τους βετεράνους του είδους. Είναι πραγματικά κρίμα που το μόνο μελανό σημείο του Guitar Hero 5 είναι και ένα από τα πιο ζωτικά για το παιχνίδι, δηλαδή το playlist, αλλά όπως αναφέρθηκε και στο ανάλογο τμήμα του review, αυτό είναι και σε μεγάλο βαθμό υποκειμενικό θέμα ανάλογα με τις προτιμήσεις του παίκτη.

Αν μη τι άλλο, η ποικιλία του playlist δείχνει το πόσο μακριά έχει φτάσει το είδος αυτών των παιχνιδιών, καλύπτοντας πλέον πολλές διαφορετικές πλευρές από τις μύριες που απαρτίζουν τη rock μουσική. Αν είχε προσεχθεί παραπάνω η εξισορρόπηση αυτών των διαφορετικών ειδών, θα μπορούσαμε να μιλάμε για το κορυφαίο rhythm παιχνίδι αυτής της γενιάς. Προς το παρόν, ωστόσο, παραμένει μία από τις καλύτερες προτάσεις στο συγκεκριμένο τομέα.

Μιχάλης Τέγος