Classics: Breath of Fire IV

Ένα ταξίδι στο, αγνοημένο από πολλούς, μικρό διαμάντι της Capcom

Η σειρά Breath of Fire ποτέ δεν υπήρξε το κέντρο της προσοχής στο χώρο των RPGs. Το πρώτο παιχνίδι, όλως παραδόξως, κυκλοφόρησε εκτός Ιαπωνίας υπό την εποπτεία της τότε Squaresoft, παρόλο που είχε αναπτυχθεί από την άπειρη στο τομέα των RPGs Capcom. Η μερική επιτυχία του πρώτου Breath of Fire στο SNES, οδήγησε την Capcom στην απόφαση να πάρει πίσω τα δικαιώματα της σειράς και να δημιουργήσει το δικό της ταπεινό RPG σύμπαν. Απόρροια αυτής της απόφασης ήταν τέσσερα sequels, με το Breath of Fire IV να έρχεται σε μία μεταβατική περίοδο για την οικογένεια του PlayStation, αφού το PlayStation 2 βρισκόταν ήδη στα ράφια και οι πωλήσεις μεταξύ του μαύρου γίγαντα και του γοητευτικού PSone μοιράζονταν.

Κάτι τέτοιο δεν εμπόδισε βέβαια τους φίλους των RPG να νιώσουν “την ανάσα του δράκου”, μέσω του επικού ταξιδιού που προσέφερε το, κατά γενική ομολογία, υποτιμημένο Breath of Fire IV.

Έτοιμοι να σώσετε τον κόσμο; Το σενάριο

Ο κόσμος που λαμβάνουν χώρα τα γεγονότα του παιχνιδιού παραμένει πιστός στα cliché του είδους, χωρίς αυτό να αποτελεί μειονέκτημα. Στοιχεία για τη δημιουργία του έχουν παρθεί από τη μεσαιωνική Ευρώπη και την ιαπωνική μυθολογία. Ουσιαστικά, ο γνωστός κόσμος βρίσκεται σε διαμάχη, με τις δύο πλευρές να απειλούν την ισορροπία των πραγμάτων. Παντοτινοί θεατές στη διαμάχη αυτή είναι οι Endless, αθάνατες θεϊκές φιγούρες, που παίρνουν τη μορφή δράκων. Οι ήρωές μας αποτελούνται από το κλασσικό μοτίβο ενδιαφερόντων χαρακτήρων, που αν και αρχικά φαντάζουν ασήμαντοι, στην πορεία καλούνται να σώσουν την ανθρωπότητα. Το Breath of Fire IV είναι ένας από τους ελάχιστους τίτλους, που παρουσιάζουν δύο κύριους πρωταγωνιστές. Ο βασικότερος είναι ο Ryu, γνωστός από την ιδιαίτερη μπλε κόμμωση του.

Το άλλο του μισό είναι ο First Emperor, Fou-Lu. Με μία πρώτη ματιά, οι δύο χαρακτήρες δεν μοιράζονται ομοιότητες, μα όσο η ιστορία ξετυλίγεται, η αλήθεια σχετικά με το παρελθόν των δύο “εχθρών” αποκαλύπτεται. Βλέπετε, το παιχνίδι ξεκινά με τον Ryu να υποφέρει από αμνησία, όντας μη ικανός να ανακαλέσει αναμνήσεις από το παρελθόν του. Το cast συμπληρώνεται από άλλους πέντε χαρακτήρες, οι οποίοι θα βοηθήσουν τον Ryu στον αγώνα του να σταματήσει τον Fou-Lu. Με το να μείνει πιστή στις παραδόσεις, η Capcom κατάφερε να μας παρουσιάσει μία ενδιαφέρουσα ιστορία, αξιομνημόνευτους χαρακτήρες και μία άκρως εντυπωσιακή πλοκή, κάτι που απουσίαζε από τίτλους της εποχής.

Old-school, all the way: Ένα γνώριμο μοντέλο χειρισμού

Αποδίδοντας για ακόμα μία φορά φόρο τιμής στα κλασσικά RPG, το gameplay δεν ξεφεύγει από τα καθιερωμένα. Αποτέλεσμα είναι ένα καλοστημένο σύστημα μάχης, στα πρότυπα της εποχής του SNES. Στο σύνολο τους, οι playable χαρακτήρες είναι έξι. Αυτό που προκαλεί έκπληξη είναι δυνατότητα να ελέγχουμε και τους έξι σε κάθε μάχη. Έτσι, ενώ σε άλλα παιχνίδια του είδους καλούμασταν να αφήσουμε κάποιους χαρακτήρες εκτός μάχης, στο Breath of Fire IV ελέγχουμε τρεις από αυτούς, με τους υπόλοιπους να βρίσκονται σε αναμονή. Ανά πάσα στιγμή κατά τη διάρκεια μίας μάχης, μπορούμε να ανταλλάξουμε κάποιο από τα βασικά μας μέλη με κάποιο από αυτά που βρισκόταν σε αναμονή.

Η τεχνική αυτή προσθέτει τακτική σε κάθε μάχη, μιας και κάθε εχθρός έχει διαφορετικά αδύνατα σημεία, που μπορούν να εκμεταλλευτούν οι χαρακτήρες μας. Με τη δυνατότητα χρήσης του πλήρους cast χαρακτήρων σε κάθε μάχη, μπορούμε να σχεδιάσουμε καλύτερα τις κινήσεις μας, καθώς επίσης να επιτύχουμε την ομοιόμορφη ανάπτυξη των ικανοτήτων των χαρακτήρων.

Εδώ να αναφέρουμε πως οι μάχες είναι turn-based, με το Spell System και το ιδιόμορφο Combo System να προσθέτουν ποικιλία. Αρχικά, το Spell System δείχνει ως ένα απλό σύστημα για τη χρήση ειδικών επιθέσεων μαγείας. Στην πορεία, όμως, ο παίκτης αντιλαμβάνεται τη προσοχή που έχει δοθεί στην επίδραση των στοιχείων της φύσης πάνω στους εχθρούς, και την εκμεταλλεύεται. Αν για παράδειγμα μία Wind-based επίθεση ακολουθηθεί από μία Fire-based, το αποτέλεσμα θα είναι πιο καταστροφικό. Θα μπορούσαμε να πούμε πως το όλο σύστημα θυμίζει λίγο το πολυαγαπημένο Chrono Trigger. Το πακέτο συμπληρώνει το Combo System, που μας δίνει τη δυνατότητα να προβούμε σε chain attacks.

{PAGE_BREAK}

Ένας όμορφος, όμορφος κόσμος: 2D sprites και ισχυρές δόσεις νοσταλγίας

Πιστό στους προγόνους του, το Breath of Fire IV παρουσιάζει έναν 2D κόσμο, με μικρές νότες τρισδιάστατων λεπτομερειών. Οι χαρακτήρες αποτελούνται από καλοσχεδιασμένα sprites, που για τα δεδομένα της εποχής, μπορούν να χαρακτηριστούν εντυπωσιακά. Ο οπτικός τομέας, χωρίς να δείχνει ότι προσπαθεί, καταφέρνει να κερδίσει τον παίκτη, μέσω των όμορφων τοπίων και του μοναδικού σχεδίου του Tatsuya Yoshikawa. Η κίνηση στο χώρο είναι ελεύθερη, με τη δυνατότητα περιστροφής της κάμερας να είναι παρούσα. Εκεί που πραγματικά τα γραφικά κλέβουν την παράσταση είναι στις μάχες. Κάθε χαρακτήρας αποτελείται από μέχρι και 3000 sprites, με αποτέλεσμα η κίνηση τους στις μάχες να είναι φυσικότατη κι όχι “σπαστή”, όπως σε άλλα 2D παιχνίδια.

Τα effects των spells και των ειδικών επιθέσεων βρίθουν από χρώμα και λεπτομέρεια, με τα εκπληκτικά anime cut scenes -με αποκορύφωμα το εισαγωγικό video- να αποτελούν το κερασάκι στη τούρτα.

Στη σύγχρονη εποχή, κάθε RPG που κυκλοφορεί εκτός Ιαπωνίας, τείνει να παρουσιάζει αγγλικό voice-over, με το αποτέλεσμα συνήθως να είναι απογοητευτικό. Το Breath of Fire IV τόλμησε να έρθει στα μέρη μας με τους ιαπωνικούς διάλογους ως μοναδική επιλογή. Φυσικά, κάτι τέτοιο όχι μόνο εκτιμήθηκε από τους πραγματικούς φίλους του είδους, αλλά χαρακτηρίστηκε και ως η τακτική που θα έπρεπε να ακολουθούν οι εταιρίες. Αντί δηλαδή το παιχνίδι να καθυστερεί λόγω της χρονοβόρας μεταγλώτισσης, οι developers να μένουν μόνο στη μετάφραση του κειμένου.

Ακριβώς αυτό φαίνεται πως έπραξαν οι άνθρωποι της Capcom, αφού το Breath of Fire ήταν κατά βάση όμοιο με την αρχική του έκδοση, πέραν της μετάφρασης του κειμένου και των μενού, καθώς και των υποτιτλισμένων videos.

 

Με τον συνθέτη Yoshino Aoni να συμμετέχει ξανά σε Breath of Fire τίτλο, η μουσική ενορχήστρωση είναι για άλλη μία φορά αριστουργηματική. Μόνο το εισαγωγικό video αρκούσε για να συνειδητοποιήσει ο παίκτης την προσοχή που είχε δοθεί στον ηχητικό τομέα και εν συνεχεία να χαθεί στις μοναδικές μελωδίες.

Ένα χαμένο διαμάντι: Αξίζει η αναζήτηση του;

Ακόμα και κοντά εννέα χρόνια από την κυκλοφορία του, το Breath of Fire IV καταφέρνει χωρίς αμφιβολία να μαγέψει αυτόν που θα του αφιερώσει χρόνο και να του δημιουργήσει έντονο το συναίσθημα της νοσταλγίας. Μία νοσταλγία για τα παλαιότερα παιχνίδια του είδους, που δεν προσπαθούσαν να εντυπωσιάσουν με το τεράστιο κόστος παραγωγής τους ή την εντυπωσιακή τεχνολογία τους. Τo Breath of Fire IV μπαίνει στο ράφι με τα RPGs που κατάφεραν να παρουσιάσουν μία αγνή και αυθεντική RPG εμπειρία, δίπλα στο Chrono Trigger, το Final Fantasy III, το Star Ocean: The Second Story και άλλους θρύλους του RPG genre.

Δημήτρης Μπάνος

{nomultithumb}