Assassin’s Creed II

Δοκιμάζουμε τις περίφημες λεπίδες του Ezio, κι ελπίζουμε να μην κοπούμε!

Το πρώτο Assassin’s Creed ήταν ένα original IP το οποίο εμφανίστηκε σχεδόν από το πουθενά για να σημειώσει πολύ καλές πωλήσεις και να λάβει αρκετά θετικές κριτικές, διχάζοντας παράλληλα το κοινό. Κι όχι άδικα, αφού παρ’όλα τα πολύ ενδιαφέροντα στοιχεία που εισήγαγε και τον φανταστικό τεχνικό του τομέα, το Assassin’s Creed παραμένει ένα ιδιαίτερα άνισο παιχνίδι, με έναν πολύ όμορφα σχεδιασμένο και υλοποιημένο κόσμο και ένα πολύ καλό σύστημα χειρισμού και μάχης που χάνει πολύ από ένα επαναλαμβανόμενο και χωρίς ποικιλία gameplay.

Έχοντας σημειώσει τα παράπονα των παικτών του πρώτου, η Ubisoft προχωρά στο δεύτερο μέρος της σειράς, υποσχόμενη δραστική βελτίωση σε όλα τα σημεία στα οποία αυτό υστερούσε. Η ιστορία ευτυχώς δεν είναι ένα από αυτά, κι έτσι το σενάριο συνεχίζει ουσιαστικά από εκεί που σταμάτησε στο πρώτο μέρος.

Πρωταγωνιστής είναι ξανά ο Desmond Miles, ο οποίος κρατείται από τη μυστηριώδη εταιρία Abstergo, και μέσω της τεχνολογίας Animus ξαναζεί κομβικά σημεία της ζωής των προγόνων του. Οι πρόγονοί του φυσικά μοιράζονται περισσότερα από τη γενεαλογία τους, καθώς έχουν υπάρξει ονομαστά μέλη του τάγματος των Ασασίνων, μιας θρυλικής κάστας δολοφόνων της οποίας η προέλευση χάνεται στα βάθη του χρόνου. Στη θέση του Altair, του ανατολίτη δολοφόνου της εποχής των Σταυροφοριών, βρίσκεται αυτή τη φορά ο Ezio Auditore da Firenze, ένας νεαρός ευγενής στην Ιταλία της Αναγέννησης.

Οι συνθήκες που οδηγούν τον Ezio στο να γίνει μέλος του τάγματος δεν έχουν γίνει ακόμη γνωστές, όμως ο Ezio δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από τον προκάτοχό του, είτε σε προσόντα είτε σε εξοπλισμό. Παίρνοντας τον έλεγχο του νέου μας πρωταγωνιστή λοιπόν, είχαμε την ευκαιρία να δούμε τα στενά και τα κανάλια της Αναγεννησιακής Βενετίας μέσα από τα μάτια του. Από τα πρώτα κιόλας δευτερόλεπτα μπορούμε να δούμε ότι όλα είναι ίδια κι όλα είναι διαφορετικά.

Ο χάρτης της Βενετίας φαίνεται απέραντος από τα ψηλά σημεία στα οποία ανεβαίνουμε για να δούμε την περιοχή και τις αποστολές μέσα σ’αυτή, ενώ ο σχεδιασμός της θα φανεί γνώριμος στους βετεράνους δολοφόνους από το πρώτο παιχνίδι. Ωστόσο, προσέχουμε πως η πόλη είναι αρκετά πιο πυκνοκατοικημένη, ενώ παράλληλα έχουν αυξηθεί οι διαθέσιμες αποστολές που μπορούμε να κάνουμε σ’αυτή (αν και στο συγκεκριμένο hands-on δεν προλάβαμε να δοκιμάσουμε κάποια από αυτές). Στο χάρτη πλέον κυκλοφορεί, εκτός απο το γνωστό μας πλήθος, και μια ποικιλία άλλων ανθρώπων που μπορούν να μας βοηθήσουν στο έργο μας.

Γιατροί μπορούν να αποκαταστήσουν την υγεία μας, ενώ έμποροι με καταστήματα μας προσφέρουν νέα αντικείμενα και όπλα προς πώληση. Στο δρόμο και στις στέγες μας περιμένουν ομάδες από μπράβους τους οποίους μπορούμε να προσλάβουμε και οι οποίοι μας ακολουθούν ακόμη και στις στέγες και επιτίθενται στους φρουρούς για λογαριασμό μας, ενώ στις γωνίες περιμένουν πόρνες τις οποίες μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε για καμουφλάζ, όπως περίπου τους καλόγερους του πρώτου (κάπως δραστική η αλλαγή κατεύθυνσης, είναι αλήθεια!) αλλά και για να δημιουργούν αντιπερισπασμούς ώστε να περνάμε από κάποια σημεία απαρατήρητοι.

Φυσικά, σημαντικό μέρος του παιχνιδιού δε θα μπορούσε παρά να είναι το free running στα κτίρια και στις στέγες της πόλης. Ο χειρισμός εδώ δεν αλλάζει καθόλου από το πρώτο, καθώς με το πάτημα ενός πλήκτρου ο Ezio γραπώνεται από ό,τι βρίσκεται πρόχειρο και συνεχίζει όπου τον κατευθύνουμε. Μπορούμε επίσης να κάνουμε κάποια νέα κόλπα όπως άλματα από μια γωνία σε μια άλλη, ενώ μια λάθος κίνηση που μας στέλνει κάπως άτσαλα στα κανάλια της Βενετίας, μας δίνει την ευκαιρία να δοκιμάσουμε τις απλωτές που μπορεί πλέον να εκτελεί ο πρωταγωνιστής μας.

{PAGE_BREAK}

Η αναπόφευκτη συνάντηση με τους φρουρούς της πόλης είναι μια καλή αφορμή για λίγη αναγεννησιακή κλωτσοπατινάδα, και εδώ μπορούμε να δούμε αρκετές αλλαγές από τον πρώτο τίτλο. Ο Ezio έχει στη διάθεσή του μια αρκετά ικανοποιητική ποικιλία κινήσεων και όπλων, τα οποία μπορεί να επιλέξει από ένα inventory menu. Εκεί θα βρίσκονται εκτός από τα όπλα του, και τα potions που θα μπορεί να χρησιμοποιήσει, όπως healing αλλά και διάφορα δηλητήρια (για το δολοφόνο που δε χρειάζεται να προσπαθήσει πολύ!). Η μάχη γίνεται περίπου όπως στο πρώτο, αν και στο στάδιο που βρισκόμασταν δεν μπορέσαμε να δημιουργήσουμε κάποια από τις περίπλοκες εκείνες χορογραφίες που θυμόμαστε από εκεί.

Η προσθήκη ορισμένων νέων δυνατοτήτων πάντως, όπως π.χ. να αρπάζουμε έναν αντίπαλο από την ταράτσα ενώ κρεμόμαστε από αυτή και να τον στέλνουμε να μετρήσει τα πλακάκια του πεζοδρομίου από κάτω, είναι αρκετά ευπρόσδεκτες και άκρως ικανοποιητικές. Παράλληλα ωστόσο, δε λείπουν κάποια προβληματάκια. Το πιο εμφανές ήταν το framerate, που τουλάχιστον στο PS3 όπου παίξαμε, υπέφερε αισθητά σε σημεία, όχι τόσο ώστε να χαλά το gameplay, αλλά αρκετά ώστε να γίνεται αντιληπτό. Ελπίζουμε πως θα είναι κάτι που θα προσεχθεί στην τελική έκδοση του παιχνιδιού – όπως και ορισμένα προβληματάκια στην ΑΙ, με πιο χτυπητό το υποψήφιο θύμα δολοφονίας, που μένει καρφωμένο στη θέση του μέχρι να σκοτωθούν όλοι οι σωματοφύλακές του και μετά το βάζει στα πόδια (προφανώς bug βέβαια). 

Κάποια άλλα θεματάκια μάλλον δεν φτιάχνονται τόσο εύκολα, αλλά είναι και θέμα γούστου – το voice acting που ακούσαμε αποτελούνταν από ομιλίες στα αγγλικά με ιταλική προφορά και το αποτέλεσμα ήταν το λιγότερο γελοίο – σχεδόν περιμέναμε τον ήρωά μας να πεταχτεί από καμιά σκιά μαχαιρώνοντας το θύμα του και να αναγγείλει, “It’s-a me, Ezio!” Αντί γι’αυτό, ο Ezio είναι ο χειρότερος απ’όλους, καθώς μιλά με μια φωνή που θυμίζει Antonio Banderas. Επαναλαμβάνουμε πάντως πως το θέμα αυτό είναι κυρίως αισθητικό και έγκειται στον καθένα μας το πόσο ενοχλητικό ή όχι είναι.

Το Assassin’s Creed II λοιπόν έρχεται, συνεχίζοντας το σεναριακό cliffhanger του πρώτου μέρους. Οι ιδέες του δεν αναμένεται να κάνουν τον πάταγο που έκαναν αυτές του προκατόχου του, όμως αυτό που περιμένουμε από τον τίτλο είναι αυτές οι πολύ καλές ιδέες με τη βελτιωμένη εκτέλεση που τους αρμόζει. Αν προσεχθούν τα απαραίτητα σημεία στον τίτλο, οι χειμωνιάτικες διακοπές στην Ιταλία ακούγονται πολύ καλή ιδέα!

Το Assassin’s Creed II αναμένεται στις 20 Νοεμβρίου 2009 για Xbox 360 και PS3, και στις αρχές του 2010 για PC.

Μιχάλης Τέγος

{nomultithumb}