NHL 2K10

Η δεύτερη χόκεϊ πρόταση της χρονιάς μάλλον…γλίστρησε στον πάγο

Η επέλαση των “δυτικών” τίτλων συνεχίζεται και, έτσι, μετά τη δοκιμή του NHL 10 της EA, η παραλαβή της αντίστοιχης πρότασης της 2K Sports έρχεται να ολοκληρώσει το συγκεκριμένο puzzle και για ακόμα μια χρονιά να κριθεί ο νικητής. Το NHL 2K10 δείχνει αρχικά να κινείται σε γνώριμα μονοπάτια, αν και τελικά το μεγαλύτερο ελάττωμά του είναι η εκνευριστική ομοιότητα με τον προκάτοχό του. Το αν τελικά αξίζει να ασχοληθεί κάποιος μαζί του αυτό είναι ένα θέμα προς συζήτηση, γιατί στην πορεία προκύπτουν ορισμένα σοβαρά θέματα.

Φέτος είναι ίσως η πρώτη φορά που μια δημιουργία της Visual Concepts εμφανίζεται…αναποφάσιστη για το αν τελικά θέλει να ακολουθήσει arcade ή simulation μονοπάτια. Η δέκατη επέτειος της σειράς, δυστυχώς, δεν θα είναι τόσο πανηγυρική όσο τουλάχιστον θα ήλπιζε ο developer, άσχετα αν η συνολική ποιότητα βρίσκεται σε ικανοποιητικά επίπεδα. Πάντως κάποιος θα πρέπει να μας ενημερώσει γιατί κάθε χρόνο το εξώφυλλο του τίτλου είναι ολοένα και πιο άσχημο, με τη φιγούρα ενός αθλητή με θρυμματισμένα δόντια να είναι τουλάχιστον αποκρουστική.

Αναζητώντας το practice mode

Εισερχόμενοι στο κεντρικό μενού επιλογών και κατόπιν της ολοκληρωτικής απουσίας κάποιας εισαγωγικής σκηνής, η αλήθεια είναι ότι η εικόνα είναι κάπως περίεργη. Ναι μεν οι παίκτες θα αντικρίσουν ένα σύνολο υψηλής αισθητικής -ένας τομέας για τον οποίο φημίζεται η 2K Games- αλλά από την άλλη θα εκπλαγούν όταν αντικρίσουν τις ελάχιστες επιλογές που αφορούν το κυρίως gameplay. Πραγματικά είναι απορίας άξιο γιατί έχουν γίνει τόσες περικοπές σε σχέση με την περυσινή έκδοση, ενώ η απουσία ενός practice mode κρίνεται ως καθοριστική. Ο λόγος είναι φυσικά το μοντέλο χειρισμού, που για ακόμα μια φορά απαιτεί ώρες εξάσκησης.

Για κάποιο μυστήριο λόγο, η 2K Games απαιτεί από τους παίκτες να παίξουν πρώτα από όλα ένα φιλικό αγώνα, δίχως την παραμικρή ένδειξη κάποιας βοήθειας και όταν τελικά αυτός τελειώσει, τότε πρακτικά ξεκλειδώνεται το κεντρικό μενού. Έτσι πέρα από τους απλούς αγώνες και τις δικτυακές αναμετρήσεις με τις οποίες θα ασχοληθούμε στη συνέχεια, η επιλογή create-a-team είναι αυτή που θα τραβήξει την προσοχή των παικτών.

Φτιάξτο μόνος σου: Create-a-team mode

Στο συγκεκριμένο τομέα η Visual Concepts εμβαθύνει υπερβολικά, παρέχοντας τη δυνατότητα στους χρήστες να τροποποιήσουν, πρακτικά, τα πάντα. Τόσο η δημιουργία ομάδας, όσο και ενός παίκτης ξεχωριστά, είναι μια χρονοβόρα διαδικασία, αν και το ευχάριστο είναι πως είναι εφικτό στη σύνθεση μιας ομάδας να είναι παρούσες ακόμα και σημαντικές προσωπικότητες του αθλήματος από το παρελθόν. Oι επιλογές είναι αμέτρητες και δεν περιορίζονται μόνο στην εξωτερική εμφάνιση ή στα βασικά χαρακτηριστικά του εκάστοτε παίκτη.

Η ρύθμιση της συμπεριφοράς είναι αυτή που θα διακρίνει τον καθένα, γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το hockey είναι ένα αρκετά βίαιο άθλημα. Αναμφίβολα, το συγκεκριμένο mode είναι ίσως η καλύτερη στιγμή του τίτλου και ένας τομέας στον οποίο καταφέρνει το NHL 2K10 να αφήσει πίσω του την αντίστοιχη πρόταση της ΕΑ. Στην πορεία θα εμφανιστούν περισσότερες επιλογές που αφορούν τους κυρίως αγώνες και έτσι διαθέσιμα θα είναι τα Practice -επιτέλους θα λέγαμε- το Shootout, Pond Hockey, Mini-Rink, Season, Franchise και, φυσικά, τα Playoffs.

Φέτος, για πρώτη, φορά η 2K Games προσπαθεί να κάνει την δημιουργία της όσο το δυνατό πιο φιλική ακόμα και σε παίκτες μικρότερης ηλικίας και αυτό γίνεται αντιληπτό από το Pond Hockey mode. Εδώ οι νεαροί παίκτες θα έχουν τη δυνατότητα να νιώσουν από πρώτο χέρι τι είδους άθλημα είναι το hockey, με το χειρισμό να είναι υπερβολικά απλοποιημένος και τα γκολ να έρχονται βροχή. Το ερώτημα που τίθεται είναι τί γίνεται σε ό,τι αφορά τους οπαδούς της σειράς και κάπου εδώ ο πάγος αρχίζει να γλιστράει επικίνδυνα.

{PAGE_BREAK}

Αρχίζει το ματς

Τα πρώτα λεπτά ενός αγώνα θα κυλήσουν ομαλά με το μοντέλο χειρισμού, σε γενικές γραμμές, να παραμένει το ίδιο. O έλεγχος γίνεται με τους δύο αναλογικούς μοχλούς, αν και πλέον οι παίκτες δεν έχουν τη δυνατότητα να ρυθμίσουν με ακρίβεια τη βολή τους. Τουλάχιστον, όχι τόσο όσο στο παρελθόν. Ορισμένες φορές οι αθλητές δείχνουν να αψηφούν κάπως τους κανόνες της βαρύτητας, ενώ και ο ρυθμός δείχνει να έχει ανέβει αισθητά και να απομακρύνεται από την πραγματικότητα. Αναμφίβολα μια arcade αίσθηση υπάρχει διάχυτη παντού, με αποτέλεσμα το NHL 2K10 να μην αποφασίζει σε ποια κατηγορία θέλει να ανήκει.

Έτσι, ενώ ο έλεγχος είναι αρκετά απλοποιημένος, η επίτευξη ενός γκολ είναι μια διαβολεμένα δύσκολη διαδικασία. Οι τερματοφύλακες δείχνουν πραγματικά ανίκητοι, ενώ η γενικότερη συμπεριφορά των αντιπάλων δείχνει να μεταβάλλεται συνεχώς, ανάλογα με το σκορ. Αν η αντίπαλη ομάδα βρίσκεται πίσω, θα χρησιμοποιήσει κάθε αθέμιτο μέσο ώστε να επανέλθει, την ώρα που αν συμβαίνει το αντίθετο, οι παίκτες απλά θα κάνουν βόλτες πάνω στον πάγο, δίνοντας σημαντικό χώρο στον παίκτη.

Δυστυχώς οι παραχωρήσεις που έχουν γίνει είναι αρκετές και έτσι το φετινό μέλος της γνωστής αθλητικής σειράς είναι υπερβολικά πιο απλό από τον προκάτοχό του. Ακόμα και οι αψιμαχίες έχουν μια βασική εικόνα, ενώ ούτε λόγος για παρακολούθηση μιας "μονομαχίας" σε πρώτο πρόσωπο. Η Visual Concepts επέλεξε αντί να προβεί σε βελτιώσεις, να κάνει ορισμένες αλλαγές-περικοπές, οι οποίες είμαστε σίγουροι ότι θα δυσαρεστήσουν τους φίλους της. Ειδικά την ώρα που ο ανταγωνισμός εμφανίζεται δυνατότερος από ποτέ, αφήνοντας την παρούσα δημιουργία πραγματικά πολύ πίσω.

Λύση στα όποια προβλήματα έρχεται να δώσει για ακόμα μια φορά το multiplayer mode, το οποίο λειτουργεί πραγματικά άψογα. Σε επίπεδο offline, μέχρι και τέσσερις φίλοι μπορούν να αναμετρηθούν, την ώρα που το νούμερο των παικτών αγγίζει τους δώδεκα σε online περιβάλλον. Πέρα από τους κυρίως αγώνες, η ομάδα ανάπτυξης έχει συμπεριλάβει και ορισμένα mini games, τα οποία μπορεί να μην είναι κάτι το καινούργιο, αλλά είναι τουλάχιστον διασκεδαστικά.

Ένα "παγωμένο" οπτικό σύνολο

Το NHL 2K10 ολοκληρώνεται από έναν τεχνικό τομέα, που σε ό,τι έχει να κάνει με τα γραφικά, παρουσιάζει δύο εικόνες. Το animation είναι κορυφαίο, με τους παίκτες να κινούνται ρεαλιστικότατα, ενώ για πρώτη φορά θα μπορούν να εκτελούν σουτ την ώρα που έχουν δεχθεί κάποιο χτύπημα και είναι έτοιμοι να έρθουν σε μια κοντινή επαφή με τον πάγο. Από την άλλη, αυτό που χαρακτηρίζει τον τίτλο είναι η έλλειψη λεπτομέρειας, η οποία είναι εντονότατη στα κοντινά πλάνα. Τα πρόσωπα των αθλητών έχουν μια μάλλον βασική εμφάνιση, ενώ και οι ενδυμασίες τους δείχνουν ξεπερασμένες με τον τρόπο που είναι σχεδιασμένες.

Τα στάδια είναι μεν αρκετά όμορφα και η γενικότερη ατμόσφαιρα βρίσκεται εντός κλίματος, αλλά για ακόμα μια φορά τα λογότυπα των χορηγών στον πάγο δείχνουν χοντροκομμένα. Στον τομέα του ήχου και φέτος τον σχολιασμό έχουν αναλάβει οι Randy Hahn και Drew Remenda, με τη διαφορά πως φέτος επαναλαμβάνονται συνεχώς. Η μουσική είναι, δυστυχώς, απούσα σε όλη τη διάρκεια του τίτλου.

Διαβάζοντας όλα τα παραπάνω, είναι εύκολο να συμπεράνει ο καθένας ότι το NHL 2K10 δεν είναι η δημιουργία που οι φίλοι της σειράς ανέμεναν. Φέτος, για πρώτη φορά, έχουν γίνει σημαντικότατες υποχωρήσεις και έτσι αντί η Visual Concepts να κάνει βήματα προς τα εμπρός, εκτελεί άλματα προς τα πίσω. Ο τίτλος είναι σε θέση να προσφέρει αρκετές ώρες διασκέδασης, αλλά για μια σειρά σαν τη συγκεκριμένη, που πρωτίστως διακρίνεται για την ποιότητά της, η δέκατη επέτειός της καλό θα ήταν να ξεχαστεί γρήγορα.

Γιώργος Τσακίρογλου