James Cameron’s Avatar

Η σωτηρία των movie-based games στα χέρια μας;

Είναι πια γνωστή (και πονεμένη!) υπόθεση η μεταφορά κινηματογραφικών επιτυχιών σε μορφή videogames. Προϊόντα που ανακοινώνονται υπερβολικά κοντά στην ημερομηνία κυκλοφορίας της ταινίας στην οποία βασίζονται, και που συνήθως έχουν κατασκευαστεί με ρυθμούς αγώνα 100 μέτρων με αντίπαλο το ρολόι ώστε να προλάβουν να κυκλοφορήσουν σε αυτή ακριβώς την ημερομηνία. Έτσι, καταλήγουμε σε δύο εξίσου απέλπιδες πιθανότητες: ή ένα τελείως τυποποιημένο παιχνίδι χωρίς ίχνος καινοτομίας, original σκέψης και ψυχής που προορίζεται να ξεχαστεί μέχρι να φύγει η ταινία από τις αίθουσες, ή μια προσπάθεια για κάτι ποιοτικό με υποψίες ιδεών που θα μπορούσαν να είναι ενδιαφέρουσες και με ένα μεράκι-φάντασμα να κυκλοφορεί μέσα στα textures και στα μοντέλα του παιχνιδιού, όπου όμως δε δόθηκε ο απαραίτητος χρόνος ώστε αυτά τα στοιχεία να συνθέσουν ένα καλό αποτέλεσμα.

Σε αυτό το κλίμα, η ανακοίνωση της Ubisoft ότι ετοιμάζει ένα videogame που βασίζεται στο πολυαναμενόμενο Avatar του πρωτοπόρου σκηνοθέτη James Cameron, δεν είναι ένα νέο που θα μπορούσε να μας γεμίσει με αισιοδοξία. Ωστόσο, η Ubisoft ισχυρίζεται πως το Avatar: The Game δε θα είναι ένα τυπικό movie adaptation, και η κατασκευή του δεν υπάγεται στη συνηθισμένη διαδικασία που ακολουθείται σ’αυτές τις περιπτώσεις. Τέτοια λόγια βέβαια έχουμε ακούσει πολλές φορές από studio που θέλουν να πουλήσουν ένα προϊόν. Όμως από την άλλη, κι ο James Cameron δεν είναι ένας συνηθισμένος σκηνοθέτης.

Επιβεβαιώνοντας τους ισχυρισμούς της Ubisoft, ο Cameron ενδιαφέρθηκε από την αρχή για την ανάπτυξη του παιχνιδιού, η οποία ξεκίνησε σχεδόν ταυτόχρονα με τα γυρίσματα της ταινίας. Δηλώνοντας πως ενδιαφερόταν εξίσου για τη διάσταση που θα μπορούσε να προσθέσει ένα παιχνίδι στην ιστορία που ήθελε να αφηγηθεί, ο σκηνοθέτης άφησε τους developers της Ubisoft να δημιουργήσουν το παιχνίδι σύμφωνα με τα κριτήρια που θεωρούσαν αυτοί καλύτερα, παρεμβαίνοντας μόνο στους τρόπους με τους οποίους το παιχνίδι θα συνδέεται με την ταινία (η ιστορία του παιχνιδιού θα είναι prequel της ταινίας και θα αποτελεί ένα είδος προετοιμασίας για τα γεγονότα που θα δούμε σε αυτή). Με τον τρόπο αυτό, ο Cameron και η Ubisoft ελπίζουν πως δημιούργησαν έναν τίτλο ο οποίος θα μπορεί να σταθεί τόσο στα δικά του πόδια, όσο και δίπλα στην ταινία με την οποία συνδέεται.

Η ιστορία της ταινίας και του παιχνιδιού τοποθετείται στον πλανήτη Pandora (δημοφιλές όνομα πλανήτη αυτό τελευταία!), όπου οι άνθρωποι προσπαθούν να στήσουν επιχειρήσεις εξόρυξης των φυσικών πόρων που διαθέτει. Το παιχνίδι ξεκινά χρόνια πριν την ταινία, εξιστορώντας τις πρώτες προσπάθειες της ανθρωπότητας να εδραιώσει την παρουσία της εκεί. Το πρόβλημα είναι ότι μας πρόλαβαν άλλοι, καθώς ο πλανήτης κατοικείται από μια ιθαγενή φυλή νοημόνων πλασμάτων, των Na’vi, που δεν έχουν καμία διάθεση να αφήσουν το σπίτι τους να γίνει βιομηχανική περιοχή των ανθρώπων. Δεν θα πάρετε και βραβείο αν μαντέψετε τη συνέχεια: πόλεμος.

Παίζοντας το Avatar: The Game, έχουμε τη δυνατότητα να επιλέξουμε ανάμεσα στις ανθρώπινες δυνάμεις και στους Na’vi. Ξεκινώντας με την πλευρά των ανθρώπων στο demo που δοκιμάσαμε, βλέπουμε ένα shooter τρίτου προσώπου που θα φανεί πολύ γνώριμο σε όσους έχουν παίξει πάνω από ένα παιχνίδι στη συγκεκριμένη κατηγορία. Ο χειρισμός με το χειριστήριο του Xbox 360 είναι απόλυτα λειτουργικός και δεν επιφυλάσσει κάποια ιδιαίτερη καινοτομία, αλλά ούτε και κάποια δυσάρεστη έκπληξη. Εντύπωση κάνουν κάποιες ειδικές ικανότητες του space marine μας οι οποίες ενεργοποιούνται με το πάτημα του LB και κάποιο από τα face buttons, και περιλαμβάνουν μία ικανότητα καμουφλάζ και την κλήση αεροπορικής υποστήριξης.

Οι εχθροί που έχουμε να αντιμετωπίσουμε περιορίζονται στην πανίδα της Pandora, με κάποια παράξενα τετράποδα όντα, ορισμένα εχθρικά φυτά και το αποκορύφωμα στο demo, έναν τεράστιο δεινόσαυρο με κεφάλι σε σχήμα σφυριού. Τα όπλα μας (assault rifles, shotguns, φλογοβόλα, κλπ.) δεν παρουσιάζουν κάποιο ξεχωριστό ενδιαφέρον, όμως υπάρχει η δυνατότητα να οδηγήσουμε ορισμένα από τα mechs που θα δούμε και στην ταινία, αλλά και άλλα οχήματα όπως το ελικόπτερο με το οποίο ξεκινάμε. Η δράση είναι γρήγορη και σε γενικές γραμμές καλοστημένη, προσφέροντας μια αρκετά τυπική εμπειρία shooter, αν και όχι κάτι που δεν έχουμε ξαναδεί.

{PAGE_BREAK}

Τα πράγματα αλλάζουν κάπως όταν παίρνουμε στα χέρια μας τον Na’vi πολεμιστή. Μια και πρόκειται για μια σχετικά πρωτόγονη φυλή, ο Na’vi μας είναι οπλισμένος με τόξο και με αιχμηρά όπλα, πράγμα που σημαίνει ότι το gameplay κατευθύνεται προς melee μονοπάτια. Καθώς δεν έχουμε το βαρύ οπλισμό και την προστασία του marine, οι κινήσεις μας πρέπει να είναι πιο προσεκτικές καθώς πλησιάζουμε αρκετά ώστε να καταφέρουμε τα πολύ ισχυρά χτυπήματά μας στους άτυχους στρατιώτες – εδώ ήταν και η πρώτη φορά που χάσαμε, σε ένα σημείο όπου μας επιτέθηκαν αρκετοί marines από διάφορες κατευθύνσεις.

Τα γραφικά του παιχνιδιού είναι όμορφα και λειτουργικά, χωρίς όμως να αποτελούν κάτι το ιδιαίτερα εντυπωσιακό, τουλάχιστον στο demo που παίξαμε. Το Avatar χρησιμοποιεί τη μηχανή του Far Cry 2, πράγμα που σημαίνει ότι βλέπουμε αρκετά εντυπωσιακή βλάστηση τριγύρω μας, καθώς η ζούγκλα είναι το κύριο χαρακτηριστικός της Pandora, όμως προκαλεί εντύπωση το γεγονός ότι τεχνικά δε φαίνεται να μπορεί να σταθεί απέναντι στους περισσότερους σημερινούς τίτλους.

{VIDEO_1}

Ένα λιγότερο από ικανοποιητικό frame rate και οι κλειστές και περιορισμένες πίστες όπου κινούμαστε δε βοηθούν τη γενική εικόνα. Πρέπει ωστόσο να σημειώσουμε ότι δεν έχουμε τη δυνατότητα στο συγκεκριμένο demo να δούμε το κυριότερο (σύμφωνα με τη Ubisoft) σημείο του παιχνιδιού, δηλαδή τη στερεοσκοπική 3D τεχνολογία. Έτσι λοιπόν, είναι δύσκολο να κρίνουμε αποτελεσματικά το εικαστικό αποτέλεσμα Avatar, καθώς δεν υπήρχε ο κατάλληλος εξοπλισμός για να δούμε πώς επηρεάζεται αυτό από τη συγκεκριμένη λειτουργία.

Η γενική εντύπωση που αποκομίζουμε από το Avatar: The Game είναι πως πρόκειται για ένα project στο οποίο έχει γίνει μια πιο εκτεταμένη δουλειά από το άσκοπο movie adaptation που συνήθως συνοδεύει μια επιτυχημένη ταινία. Ωστόσο, δεν μπορούμε να μην προσέξουμε ότι αφαιρώντας τη σύνδεση με την ταινία, αυτό που μένει είναι ένα αρκετά τυπικό 3rd person shooter που μας φέρνει στο μυαλό παρόμοιες προσπάθειες στο χώρο, σε σχέση με τις οποίες, μάλιστα, εκ πρώτης όψεως υστερεί. Μένει λοιπόν να δούμε πόσο επηρεάζει και διαφοροποιεί την εμπειρία η 3D τεχνολογία, αλλά και αν το παιχνίδι έχει και κάτι άλλο να προσφέρει πέρα από την τεχνολογική αυτή καινοτομία.