Mario & Sonic at the Olympic Winter Games

Όταν ο “μικρός αδελφός” δίνει μαθήματα στο μεγάλο

Μετά την τεράστια εμπορική επιτυχία του Mario and Sonic at the Olympic Games, φυσικό κι επόμενο ήταν SEGA και Nintendo να ενώσουν για ακόμα μία φορά τους κόσμους τους, ώστε να προσφέρουν άλλο ένα παιχνίδι με θεματολογία την Ολυμπιάδα, αυτή τη φορά εν όψει των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 2010, στο Βανκούβερ του Καναδά. Αποτέλεσμα είναι άλλη μία…ανίερη ένωση των roster των δύο ιστορικών εταιρειών, με έμφαση στις mini-game εκδοχές ολυμπιακών αθλημάτων. Το ενδιαφέρον της ιστορίας, είναι ότι από τη προσωπική μας εμπειρία με τη DS έκδοση του παιχνιδιού και μια μικρή επάφή με την αντίστοιχη έκδοση του Wii, τα πράγματα δείχνουν να γέρνουν προς το "μικρό αδελφό".

Ο λόγος δεν είναι άλλος από την απόφαση της ομάδας ανάπτυξης να αναπτύξει έναν ανεξάρτητο τίτλο, και όχι ένα πρόχειρο port της Wii έκδοσης. Σε συνδυασμό με το ιδιαίτερα διασκεδαστικό και ενδιαφέρον Adventure Mode, το Mario and Sonic at the Winter Olympic Games, αποτελεί μία πολύ όμορφη πρόταση για το φορητό της Nintendo.

Που πήγε όλο το χιόνι; Το story

Σε αντίθεση με την έκδοση του Wii, η οποία εστιάζει καθαρά στη multiplayer δράση και στα διαθέσιμα αθλήματα μέσω των κλασσικών modes, η έκδοση για DS διαφοροποιεί κάπως την κατάσταση, με απώτερο σκοπό την αύξηση της αντοχής του τίτλου στο χρόνο. Έτσι, πέραν των Single και Multiplayer modes, που μας επιτρέπουν να παίξουμε ανά πάσα στιγμή κάποιο άθλημα, είτε μόνοι μας είτε με παρέα, την εμφάνισή του κάνει και το Adventure Mode. Το σενάριο θέλει τον Bowser και τον Dr. Eggman να έχουν συμμαχήσει εναντίον της διοργάνωσης της ίδιας, αφού μέρος του σατανικού σχεδίου τους είναι να απαγάγουν όλα τα πνεύματα του χιονιού, υπεύθυνα για την ύπαρξη του τελευταίου. Έτσι, χωρίς χιόνι, οι αγώνες δεν μπορούν να πραγματοποιηθούν.

Στόχος τους είναι να δημιουργήσουν τους δικούς τους αγώνες, με τους δικούς τους κανόνες. Φυσικά, το ντουέτο των Mario και Sonic δεν κάθονται με σταυρωμένα τα χέρια και αμέσως ξεκινούν την περιπέτειά τους, ώστε να απελευθερώσουν τα πνεύματα, και ως συνέπεια το χιόνι να επιστρέψει στο -μαγικό- κόσμο που λαμβάνουν μέρος τα γεγονότα.

Στην πορεία, όλο και περισσότερο μέλη προστίθενται στην ομάδα μας, με κάθε έναν να έχει διαφορετικά χαρακτηριστικά αλλά και ειδικές ικανότητες. Ο Tails λόγου χάρη, τα πηγαίνει καλά με κάθε τι μηχανικό. Δεν είναι η πρώτη φορά που χαρακτήρες των δύο συμπάντων συναντιούνται, αλλά χωρίς αμφιβολία δεν τους έχουμε δει να αλληλεπιδρούν τόσο έντονα μεταξύ τους. Όσες φορές κι αν δούμε τον Luigi να μιλάει με τον Sonic ή τον Tails να λέει “And you must be. Nice to meet you!”, η παράξενη αυτή αίσθηση του…περίεργου, δεν πρόκειται να μας εγκαταλείψει. Η δομή του συγκεκριμένου mode παρουσιάζει αρκετά RPG στοιχεία, μιας και η κίνηση, η συναναστροφή με χαρακτήρες για αναζήτηση στοιχείων και το όλο στήσιμο, θυμίζει αρκετά παιχνίδι ρόλων.

Get your board ready: Το gameplay και τα αθλήματα

Εκεί που το Mario and Sonic at the Winter Olympic Games διαφοροποιείται από τα RPG, είναι φυσικά στα αθλήματα, μιας και στην ουσία, αυτά είναι και το κύριο χαρακτηριστικό του τίτλου. Έτσι, εντός κι εκτός Adventure Mode, τα αθλήματα κάνουν αισθητή την παρουσία τους.

Η έκδοση του Nintendo DS παρουσιάζει οκτώ παραδοσιακά αθλήματα -όσο παραδοσιακά μπορούν να είναι, σε έναν τέτοιο τίτλο- καθώς και άλλες οκτώ τροποποιήσεις τους, που παρουσιάζονται ως Dream Events. Όσον αφορά τα ολυμπιακά αθλήματα, μπορούμε να διαλέξουμε ανάμεσα σε Skiing (κλασσικό, Cross Country, ή άλμα με σκι), πατινάζ στον πάγο (καλλιτεχνικό και μη), Snowboard, αγώνες με διθέσια (Bobsleigh) ή μονοθέσια (Skeleton) έλκηθρα, Χόκεϊ επί πάγου, Curling (αυτό με τις σκούπες!), Δίαθλο, καθώς και Luge επί πάγου. Τα Dream Events είναι εύθυμες παραλλαγές των αθλημάτων αυτών, με στοιχεία από τα δύο σύμπαντα να περιέχονται. Στο Dream Snowboard λόγου χάρη, μία ατμόσφαιρα Mario Kart επικρατεί, με χρήση όπλων, άλματα και boosts.

Ανάλογα με τις ανάγκες του κάθε αθλήματος, ο χειρισμός γίνεται είτε μέσω του Stylus, είτε με τον κλασσικό τρόπο, μέσω πλήκτρων. Τo μοντέλο χειρισμού είναι σχετικά απλό, ισορροπημένο ώστε ούτε να κουράζει, ούτε να καταντά βαρετό. Παρ’ όλα αυτά, μετά από ένα σύντομο διάστημα, η πρόκληση και ο ενθουσιασμός αποχωρούν με…ελαφρά άλματα.

{PAGE_BREAK}

3D μοντέλα στο DS! Ο οπτικοακουστικός τομέας

Το οπτικό σύνολο του Mario and Sonic at the Winter Olympic Games (έχε χάρη που δεν φαίνεται όμορφα σε συντομογραφία…) καταφέρνει να διχάσει. Ενώ τα μοντέλα των χαρακτήρων παρουσιάζουν αρκετές λεπτομέρειες και γενικά είναι άρτια σχεδιασμένα, το περιβάλλον είναι, με μία λέξη, μουντό. Σε καμία περίπτωση δεν είναι άσχημο, απλά η έντονη παρουσία του λευκού και οι λακωνικές επιλογές στη σχεδίαση των backgrounds, οδηγούν στην απόκτηση του χαρακτηρισμού "αδιάφορο".

{VIDEO_1}

Στο Adventure Mode, αν και τα πράγματα δεν διαφέρουν πολύ, οφείλουμε να αναγνωρίσουμε το γεγονός πως πολλές από τις περιοχές που θα επισκεφθούμε είναι όμορφα σχεδιασμένες, με αποκορύφωμα το ιπτάμενο νησί του Sparkleton. Εκτός των καθιερωμένων αναφωνήσεων των χαρακτήρων, διάλογος στο παιχνίδι δεν υπάρχει, μιας και όλες οι συζητήσεις γίνονται μέσω φουσκών διαλόγου. Τα μουσικά σύνολα δεν είναι κάτι το ιδιαίτερα, αν και τουλάχιστον κάνουν τη δουλειά τους σωστά.

Adventure Mode, ο σωτήρας: Συμπεράσματα

Αν και στη πράξη είναι ένα ελαφρά τροποποιημένο Mario and Sonic at the Olympic Games, το Adventure Mode ισορροπεί κάπως τα πράγματα, σε ένα κατά τα άλλα ευχάριστα διασκεδαστικό παιχνίδι. Δεν είναι κάτι το ξεχωριστό, χωρίς αυτό να είναι απαραίτητα κακό.

O χειρισμός δεν είναι προβληματικός (σε αντίθεση με την έκδοση του Wii), ο οπτικός τομέας δεν απογοητεύει και οι οπαδοί των δύο κόσμων αναμένεται να μείνουν ευχαριστημένοι. Όσο παράδοξο κι αν ακούγεται, η έκδοση του DS, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά τη Single Player εμπειρία, τα πηγαίνει πολύ καλύτερα από το μεγάλο της αδελφό. Και με τη δυνατότητα Multiplayer με ένα μόνο Cartridge, η παρέα μπορεί επίσης να απολαύσει τα χειμερινά αθλήματα του Mario and Sonic at the Winter Olympic Games.

Δημήτρης Μπάνος