Resonance of Fate

Η μοίρα του J-RPG αντηχεί ακόμη δυνατά

Φαίνεται αδιανόητο ότι ένα RPG ιαπωνικής προέλευσης θα είχε το θράσος να κυκλοφορήσει τον ίδιο μήνα που αναμένεται το φοβερό και τρομερό Final Fantasy XIII. Όταν όμως αυτό το RPG είναι η τελευταία δημιουργία της tri-Ace, της εταιρείας που μας έδωσε παιχνίδια όπως τα Star Ocean και Valkyrie Profile, τότε η κίνηση αυτή γίνεται, αν όχι δικαιολογημένη, σίγουρα πιο κατανοητή. Ακόμη περισσότερο αφού πλέον η εκδότρια εταιρεία της tri-Ace είναι η SEGA και όχι η κραταιά Square Enix. Το Resonance of Fate διαδραματίζεται σε έναν κόσμο, όπου η Γη έχει καταστεί τελείως αφιλόξενη καθώς η επιφάνειά της έχει καλυφθεί από δηλητηριώδη αέρια.

Για να επιζήσουν, οι άνθρωποι κατασκεύασαν έναν τεράστιο πύργο που ονόμασαν Basel, ο οποίος θα περιείχε μια συσκευή που σκοπό είχε να καθαρίσει τον αέρα από το δηλητήριο στις γύρω περιοχές. Σιγά σιγά, οι άνθρωποι δημιούργησαν κατοικίες στον Basel, με πόλεις ολόκληρες να ξεφυτρώνουν στα διαφορετικά επίπεδά του. Τα υψηλότερα επίπεδα, πάνω από τα σύννεφα, έγιναν προνόμιο των ανώτερων κοινωνικών τάξεων, ενώ τα πιο χαμηλά στρώματα περιορίστηκαν στα κάτω επίπεδα και στη βάση του πύργου.

Εμείς χειριζόμαστε τρεις (προς το παρόν) χαρακτήρες, τον Vashyron, τον Zephyr και τη Leanne, οι οποίοι δουλεύουν ως μισθοφόροι στην πόλη Ebel, εκτελώντας αποστολές για όποιον έχει ανάγκη από βοήθεια. Στην αρχή του παιχνιδιού, που είχαμε την ευκαιρία να δούμε, αυτές οι αποστολές περιλαμβάνουν την παράδοση αντικειμένων, την εξυπηρέτηση ορισμένων από τους ευγενείς των ψηλότερων επιπέδων, και την εξερεύνηση βλαβών σε εργοστάσια. Η μετακίνηση στον κόσμο του παιχνιδιού γίνεται με τη συνηθισμένη μορφή του είδους –χρησιμοποιούμε τον ένα χαρακτήρα (που όμως μπορούμε να αλλάξουμε σχεδόν οποιαδήποτε στιγμή κατά βούληση, με τη χρήση των bumpers) και με αυτόν μιλάμε με NPCs, επισκεπτόμαστε μαγαζιά και αναλαμβάνουμε quests.

Τα πράγματα αλλάζουν ελαφρώς όταν βγαίνουμε στο χάρτη που συνδέει τις περιοχές του παιχνιδιού μεταξύ τους. Ο εν λόγω χάρτης είναι χωρισμένος σε εξάγωνα, ή Hexes, τα οποία εξυπηρετούν ως αναπαράσταση των δρόμων και των στενών της περιοχής. Για να προχωρήσουμε σε αυτά, πρέπει να ανοίξουμε δρόμο χρησιμοποιώντας Energy Hexes, τμήματα με εξάγωνα που πρέπει να ταιριάξουμε στο χάρτη όσο πιο εργονομικά μπορούμε ώστε να ανοίξουμε τη μεγαλύτερη δυνατή επιφάνεια.

Η συγκεκριμένη διαδικασία απαιτεί σκέψη εκ μέρους μας, καθώς ο αριθμός των Energy Hexes που διαθέτουμε είναι περιορισμένος, και ο μόνος τρόπος (ως το σημείο που έχουμε φτάσει εμείς, τουλάχιστον) να βρούμε καινούρια είναι νικώντας εχθρούς που κυκλοφορούν στα πιο κακόφημα και επικίνδυνα τμήματα του χάρτη. Ψάχνοντας τέτοια Energy Hexes και παράλληλα προσπαθώντας να εκτελέσουμε αποστολές, έρχεται η ώρα να εμπλακούμε σε μάχη, και εδώ συναντάμε ένα από τα πιο ιδιόμορφα στοιχεία του Resonance of Fate: το σύστημα μάχης.

Η μάχη, γνωστή ως Tri-Attack Battle, είναι μια αρκετά ιδιαίτερη μίξη turn-based και real-time δράσης, που βασίζεται στα χαρακτηριστικά του κάθε χαρακτήρα, αλλά και στο συνδυασμό αυτών. Θα συστήναμε την παρακολούθηση του ανάλογου tutorial (διαστάσεων σχεδόν σχολικού εγχειριδίου!) στην Αρένα του παιχνιδιού, καθώς η πρώτη μας μάχη πριν το κάνουμε κατέληξε σε ανήμπορα βλέμματα απορίας στην οθόνη καθώς οι εχθροί γιόρταζαν πάνω από τα πτώματα τον ηρώων μας.

Ο κάθε χαρακτήρας στη μάχη έχει ένα χρονικό περιθώριο στο οποίο μπορεί να δράσει. Σ’ αυτό το περιθώριο, μπορούμε να τον μετακινήσουμε ελεύθερα στο πεδίο της μάχης, να διαχειριστούμε τον εξοπλισμό του και να τον βάλουμε να επιτεθεί. Η επίθεση ενεργοποιεί ένα χρόνο charging (ο οποίος μεγαλώνει ή λιγοστεύει ανάλογα με τον εχθρό, την απόστασή μας από αυτόν, το επίπεδό μας και τον οπλισμό μας) στο τέλος του οποίου γίνεται η επίθεση. Εναλλακτικά, μπορούμε να ενεργοποιήσουμε την Hero Action μας, στην οποία χαράζουμε μια πορεία στο πεδίο της μάχης και εξαπολύουμε το χαρακτήρα μας, έχοντας τη δυνατότητα να επιτεθούμε περισσότερες φορές στο γύρο μας (παρακολουθώντας παράλληλα ένα εντυπωσιακό animation).

Αυτό όμως αδειάζει την Hero Gauge μας, στο τέλος της οποίας η ομάδα μας μπαίνει σε critical state και έχει σοβαρές ποινές σε επίθεση, άμυνα και κίνηση. Η εν λόγω μπάρα γεμίζει με επιτυχημένες επιθέσεις και νίκες επί των αντιπάλων, και η διαχείρισή της απαιτεί προσοχή για να έχουμε πάντα διαθέσιμες Hero Actions. Η στρατηγική τοποθέτηση των χαρακτήρων μας στο πεδίο της μάχης έχει επίσης σημασία, καθώς έτσι μαζεύουμε πόντους που χρησιμεύουν για την ενεργοποίηση της Τtri-Attack, με την οποία και οι τρεις χαρακτήρες επιτίθενται ταυτόχρονα, καταφέρνοντας να κάνουν σημαντική ζημιά στους αντιπάλους.

{PAGE_BREAK}

Όπως καταλαβαίνετε, διαβάζοντας την προηγούμενη παράγραφο, το σύστημα μάχης είναι λίγο περίπλοκο και χρειάζεται εξοικείωση πριν καταφέρουμε να καταστρώνουμε αποτελεσματικές στρατηγικές με αυτό. Ωστόσο, με τη λίγη ενασχόληση που είχαμε ως τώρα με το παιχνίδι, δεν έχουμε συναντήσει ακόμη σημαντικό πρόβλημα. Η κατάσταση, πάντως, περιπλέκεται ακόμα περισσότερο με την ποικιλία των επιλογών παραμετροποίησης που έχουμε. Όλα τα όπλα μας δέχονται βελτιώσεις, από καλύτερες κάνες και μεγαλύτερους γεμιστήρες μέχρι σκόπευτρα και διάφορων τύπων πυρομαχικά, ενώ μπορούμε να αλλάξουμε και την εμφάνιση των χαρακτήρων μας με διαφορετικά ρούχα και ακόμα και βαφές μαλλιών!

Τα γραφικά του παιχνιδιού δεν μας άφησαν ακριβώς άφωνους, αν και δεν είναι άσχημα. Σίγουρα όμως υστερούν αν τα συγκρίνουμε με το επερχόμενο FF XIII. Πάντως, πολύ θετική εντύπωση μας άφησε το design του κόσμου του, καθώς η μίξη του βιομηχανικού και του φανταστικού τοπίου δημιουργεί μια ιδιαίτερη ατμόσφαιρα που δε βλέπουμε κάθε μέρα.

{VIDEO_1}

Ο ήχος έχει και αυτός τους περιορισμούς του, καθώς δε διαθέτει ολόκληρο το παιχνίδι ομιλία, παρά μόνο οι cut-scenes και συγκεκριμένα σημεία της δράσης, με την πλειοψηφία του διαλόγου να δίνεται μέσω κειμένου. Πρόκειται για μια επιλογή που σίγουρα προξενεί εντύπωση στις μέρες μας και παραπέμπει σε παλιότερες εποχές του είδους. Πολύ καλή πρωτοβουλία αποτελεί η επιλογή να ακούμε την αγγλική ή την ιαπωνική γλώσσα στο παιχνίδι, κάτι που μπορούμε να αλλάξουμε σε οποιοδήποτε σημείο της πορείας μας από το κεντρικό μενού.

Σαν πρώτη εντύπωση, το Resonance of Fate δείχνει ένα ενδιαφέρον και ιδιόμορφο παιχνίδι, από έναν developer που έχει μια σεβαστή εμπειρία στο χώρο των J-RPGs. Επίσης, παρ’ όλες τις ιδιαιτερότητες του συστήματος μάχης και του κόσμου του, φαίνεται πιο παραδοσιακό από το αντίπαλό του δέος, το οποίο, σύμφωνα με τις φήμες, προσπαθεί να επανεφεύρει τη σειρά Final Fantasy. Ενώ λοιπόν αμφιβάλλουμε ότι θα μπορέσει να συγκριθεί στα ίσια μαζί του, το Resonance of Fate μπορεί κάλλιστα να αποτελέσει μια πολύ καλή επιλογή για κάποιον που προτιμά μια πιο παραδοσιακή εμπειρία στο είδος –ή, αν το δούμε πιο αισιόδοξα, ένα πολύ καλό συμπλήρωμα για όποιον δεν χορταίνει από ένα μόνο J-RPG μέσα σε ένα μήνα!