Just Cause 2

Γάντζοι, αλεξίπτωτα και καυτές σφαίρες

Η νόστιμη ασιάτισσα με τους φίλους της που κουβαλάνε αυτόματα είναι σαφής: ο μάρτυρας που πρέπει να ελευθερώσουμε κρατείται κάπου στο νησί, και περισσότερες πληροφορίες θα βρούμε hack-άροντας έναν κεντρικό υπολογιστή που βρίσκεται σε μια συγκεκριμένη στρατιωτική βάση. Χωρίς να χάσουμε καιρό, κοιτάμε γύρω μας – ένα αυτοκίνητο που μπορεί άνετα να μας μεταφέρει στον προορισμό μας έχει μόλις εμφανιστεί στο βάθος του δρόμου. Μια προσεκτική σκόπευση και μια εκτόξευση γάντζου αργότερα, ο οδηγός του βρίσκεται στην άσφαλτο και εμείς καθ’οδόν για τη βάση.

Δυστυχώς, μια στραβοτιμονιά καταφέρνει να μας γκρεμίσει από την πλαγιά και να μας στείλει αρκετά μέτρα πιο κάτω. Κανένα πρόβλημα – ανοίγοντας το αλεξίπτωτό μας, αποχαιρετούμε το μεταλλικό κουφάρι που ανατινάζεται στο γκρεμό από κάτω μας, ενώ εμείς απολαμβάνουμε την απογευματινή θέα. Όμως, μισό λεπτό, τι είναι αυτό εκεί κάτω;

Μια στρατιωτική βάση – όχι αυτή που θέλουμε, αλλά αυτή έχει ένα ελικόπτερο παρκαρισμένο στην πίσω αυλή. Και αυτές οι δεξαμενές καυσίμων φαίνονται πολύ εύφλεκτες. Εμπρός καλέ μου γάντζε. Λίγο αργότερα, η βάση (και το ελικόπτερο – καταραμένα SAMs) είναι καπνισμένα συντρίμμια, ενώ ο ήλιος ανατέλλει πάνω από τα βουνά. Α, έχουμε και εκείνο το μάρτυρα. Πάμε λοιπόν. Μισό λεπτό μόνο να ρίξουμε μια ματιά σ’αυτό το χωριό εκεί στην απέναντι πλαγιά.

Διακοπές στο Panau

Το Just Cause 2 πλασάρει τον εαυτό του ως 3rd person action game με ανοιχτό κόσμο, όμως αυτό δεν είναι απόλυτα ακριβές. Το παιχνίδι ουσιαστικά είναι μια παιδική χαρά – μια συλλογή από δραστηριότητες και αντικείμενα που μεταφέρθηκαν σε έναν εντυπωσιακά μεγάλο ανοιχτό κόσμο και αφέθηκαν για να τα ανακαλύψει ο παίκτης.

Φυσικά, υπάρχουν αποστολές, κύριες και δευτερεύουσες που πρέπει να φέρουμε εις πέρας, ώστε να προχωρήσουμε την ιστορία και, τελικά, να τερματίσουμε το παιχνίδι. Όποιος, όμως, κάνει μόνο αυτό, έχει χάσει περίπου το 80% του κόσμου που δημιούργησε η Avalanche – ενός κόσμου όπου τα jumbo jets περνάνε κάτω από γέφυρες, φιάλες οξυγόνου σκίζουν τον αέρα σέρνοντας πίσω τους απεγνωσμένους στρατιωτικούς και το πιο αποκλειστικό night-club της χώρας βρίσκεται σε ένα γιωτ το οποίο κρέμεται από δύο τεράστια zeppelin σε ύψος 5000 μέτρων.

Μετά από όλα αυτά, η ιστορία του παιχνιδιού δεν έχει και πολλές ελπίδες να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων – περισσότερο τρεκλίζει από το μεθύσι των όσων γίνονται, καταφέρνοντας ενίοτε να μουρμουρίσει κάτι που μπορεί να βγάζει νόημα, μπορεί και όχι. Ο Rico Rodriguez, ο μισθοφόρος υπερκατάσκοπος του πρώτου Just Cause επιστρέφει, αυτή τη φορά για μια αποστολή στο νησιωτικό έθνος Panau, στη νοτιοανατολική Ασία.

Φαίνεται ότι εκεί έχει καταφύγει ο πρώην συνεργάτης και μέντοράς του, Tom Sheldon, έχοντας σπάσει τους δεσμούς του με την Agency, κάτι που φυσικά η περίφημη υπηρεσία δεν μπορεί να αφήσει ατιμώρητο. Το Panau βρίσκεται κάτω από τη σιδηρά πυγμή του “Baby” Panay, του τυπικού μεγαλομανή δικτάτορα που συναντάμε σε τέτοιες ιστορίες. Υπό αυτές τις συνθήκες, ο Rico γρήγορα θα ανακαλύψει ότι το να βρει τον Sheldon είναι μόνο η αρχή. Καθώς τα πράγματα περιπλέκονται, θα πρέπει να συνεργαστεί με τις διάφορες επαναστατικές και εγκληματικές ομάδες που δρουν στο Panau, ώστε να έχει καλύτερη πρόσβαση σε πληροφορίες και εξοπλισμό.

{PAGE_BREAK}

Η θεωρία του χάους

Η ιστορία στο Just Cause 2 είναι καθαρά διακοσμητική υπόθεση, κάτι που το παιχνίδι δεν κάνει καμία προσπάθεια να κρύψει. Το voice-acting είναι επιεικώς τραγικό, ενώ και οι cut-scenes είναι πολύ μικρές και επαναλαμβανόμενες για να αξίζουν αναφοράς. Σαν αποτέλεσμα, όμως, η ιστορία δεν μπλέκεται ποτέ στα πόδια του gameplay, αφήνοντας, ή μάλλον ενθαρρύνοντας, τον παίκτη να διαμορφώσει μόνος του την αφήγηση. Και όχι μόνο αυτό, αλλά φροντίζει ώστε, όσο ο παίκτης διασκεδάζει, να τον ανταμείψει κατάλληλα, εισάγοντας τον καταπληκτικό μηχανισμό του χάους.

Κατά τη διάρκεια των περιπετειών μας, θα βρεθούμε ουκ ολίγες φορές σε αντιπαράθεση με το στρατό του νησιού, ενώ μπορούμε να καταστρέψουμε κρατική περιουσία που ξεχωρίζει από το έμβλημα του άστρου: δεξαμενές καυσίμων, γεννήτριες, κεραίες, οχήματα, όλα ανατινάζονται με περισσή προθυμία όταν τους προβάλλουμε τα επιχειρήματά μας, τα οποία περιλαμβάνουν από χειροβομβίδες κι εκρηκτικά μέχρι assault rifles, grenade και missile launchers, και λοιπά ειρηνευτικά εργαλεία.

Οι ενέργειές μας αυτές αποσταθεροποιούν την περιοχή και ανεβάζουν τον μετρητή χάους, ο οποίος με τη σειρά του ξεκλειδώνει για μας νέες αποστολές και νέο εξοπλισμό και οχήματα. Επιπρόσθετα, η κάθε τοποθεσία που επισκεπτόμαστε (και κατά συνέπεια ξεκλειδώνουμε) έχει ένα ποσοστό ολοκλήρωσης, το οποίο γεμίζει όσο καταστρέφουμε κρατική περιουσία και ανακαλύπτουμε collectibles (χρήματα, armor, κλπ.). Είναι λοιπόν απόλυτα πιθανό να κάνουμε αναψυχή για ώρες στο Panau χωρίς να προχωρούμε την ιστορία, αλλά απλώς προκαλώντας όσο πιο πολύ χάος μπορούμε και συμπληρώνοντας ποσοστά περιοχών.

Η αλήθεια βέβαια είναι ότι είναι εύκολο να βαρεθεί κανείς αυτή τη διαδικασία για κάθε περιοχή, ειδικά από τη στιγμή που, πολλές φορές, είμαστε στο 95% ενός χωριού ή μιας βάσης και το ένα πραγματάκι που μας λείπει είναι χωμένο κάπου σε κάποιο υπόστεγο που ούτε το έχει πάρει το μάτι μας. Πιθανή πηγή κούρασης επίσης είναι και η επανάληψη που παρατηρείται σε πολλές από τις αποστολές. Ειδικά σε ό,τι αφορά τις δευτερεύουσες, βρισκόμαστε πολλές φορές στη δυσάρεστη θέση να πρέπει να κάνουμε πράγματα που έχουμε κάνει άλλες τέσσερις-πέντε φορές, κάτι που χτυπάει ακόμα πιο άσχημα όταν συγκρίνεται με την ελευθερία και την ποικιλία που προσφέρει ο κόσμος του παιχνιδιού.

Rico-nic Commando

Το παιχνίδι φροντίζει να μας έχει διαθέσιμα όσα περισσότερα παιχνίδια γίνεται, από οχήματα και όπλα μέχρι τους πιστούς φίλους του Rico, το γάντζο και το αλεξίπτωτό του. Ο συνδυασμός των δύο αυτών αξεσουάρ, που στο πρώτο παιχνίδι ήταν απλώς μια περίεργη καινοτομία, ανεβάζει το gameplay σε άλλο επίπεδο. Ο γάντζος ειδικά είναι ιδιοφυής: με τη βοήθειά του, μπορούμε να κρεμόμαστε και να σκαρφαλώνουμε σχεδόν οποιαδήποτε επιφάνεια στον κόσμο, αλλά και να μετακινούμαστε αστραπιαία πέρα-δώθε, σκοπεύοντας προς την κατεύθυνση που θέλουμε. Αν πιάσουμε έναν αντίπαλο, μπορούμε να τον τραβήξουμε προς το μέρος μας, ή ακόμα και να τον ρίξουμε από κάπου ψηλά, ενώ σημαδεύοντας κινούμενα οχήματα, βρισκόμαστε αμέσως πάνω τους.

Το πιο εντυπωσιακό όμως είναι ότι μπορούμε να δέσουμε δύο αντικείμενα μεταξύ τους και να αφήσουμε τη φυσική να αναλάβει τα υπόλοιπα. Δένοντας έναν στρατιώτη σε ένα όχημα που κινείται, θα τον παρακολουθήσουμε να σέρνεται στο δρόμο ουρλιάζοντας, ενώ δένοντας ένα αυτοκίνητο στο ελικόπτερο που πιλοτάρουμε, φτιάχνουμε μια πρωτότυπη μπάλα κατεδάφισης.

Και το πιο σημαντικό: με μια κατάλληλα συγχρονισμένη κίνηση, μπορούμε να εκτοξευτούμε στον αέρα και, με τη χρήση του αλεξίπτωτου και του γάντζου να αρχίσουμε να διανύουμε απόσταση σε χρόνο μηδέν, κάτι απίστευτα χρήσιμο όταν ξεμένουμε από όχημα στη μέση του πουθενά (κάτι που θα συμβαίνει αρκετά συχνά). Στη χρήση του γάντζου εντοπίζεται κι ένα από τα πιο έντονα προβλήματα του Just Cause 2: ο τρόπος σκόπευσης θα μπορούσε να είχε δουλευτεί αρκετά καλύτερα. Για ένα παιχνίδι που βασίζεται τόσο πολύ στα πυροβόλα όπλα και στο γάντζο (το σύστημα σκόπευσης είναι το ίδιο), η σκόπευση είναι κάπως δυσκίνητη και βασίζεται πολλές φορές και στην τύχη.

Υπάρχει ένα περιορισμένο auto-aim, το οποίο όμως δε βοηθά ιδιαίτερα την κατάσταση. Έτσι, πολλές φορές το shooting στοιχείο του παιχνιδιού απογοητεύει, ειδικά σε σχέση με όλες τις υπόλοιπες δραστηριότητες που υλοποιούνται τόσο καλά, ενώ μερικά από τα καλύτερα stunts που θα δημιουργήσετε στο νου σας θα παραμείνουν όνειρα λόγω της σκόπευσης του γάντζου.

{PAGE_BREAK}

Τα αξιοθέατα του Panau

Η παρουσίαση του Just Cause 2 είναι απλά εντυπωσιακή. Ο χάρτης του νησιού είναι τεράστιος, ενώ η draw distance κόβει την ανάσα. Από το ψηλότερο βουνό, η θέα είναι μεγαλειώδης, με δάση, ζούγκλες, ερήμους και παραλίες να απλώνονται γύρω μας, καθώς η κρυστάλλινη θάλασσα αντανακλά θαυμάσια το φως του ήλιου (τα εφέ φωτισμού είναι μερικά από τα καλύτερα που έχουμε δει).

Η λεπτομέρεια της μηχανής είναι εντυπωσιακή, με κάθε σημείο του χάρτη να είναι γεμάτο στοιχεία που προσδίδουν τον απαραίτητο ρεαλισμό – ο Rico λερώνεται από το χιόνι και τη σκόνη και μουσκεύεται από το νερό, ενώ μια βουτιά στη θάλασσα αποκαλύπτει ένα ολόκληρο υποβρύχιο οικοσύστημα που οι πιο πολλοί παίκτες μπορεί και να μη δουν καν. Ο πανέμορφος κόσμος του νησιού προσφέρεται ιδανικά για εξερεύνηση και περιπλάνηση, και δεν απογοητεύει όσους το επιχειρήσουν.

{VIDEO_1}

Το Just Cause 2 είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα παραλλαγή μιας κατά τα άλλα γνωστής συνταγής. Όλα τα συμβατικά στοιχεία του open world action παιχνιδιού είναι εδώ, και πολλά από αυτά υστερούν σε σχέση με άλλους τίτλους του είδους. Ναι, ο χειρισμός έχει προβληματάκια. Ναι, το shooting δεν έχει εφαρμοστεί πολύ καλά.

Ναι, η ιστορία δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο. Όμως, συνδυάζοντας αυτά τα στοιχεία με έναν πρωτότυπο και ιδιαίτερο τρόπο, η Avalanche έχει δημιουργήσει έναν ανοιχτό κόσμο που μας προσκαλεί να παίξουμε μαζί του όπως κανένας άλλος μέχρι τώρα – με έμφαση στο “παίξουμε”. Το Just Cause 2 θα προσφέρει ικανοποιητική μα περιορισμένη διασκέδαση σε όποιον προσπαθήσει να παίξει παραδοσιακά με τα παιχνίδια που του δίνει, αλλά θα ανταμείψει πλουσιοπάροχα εκείνον που θα πάρει αυτά τα παιχνίδια, θα τα σπάσει, θα τους δώσει ρόλους που δε θα έπρεπε να έχουν, θα τα πετάξει και θα πιάσει καινούρια, και πάλι από την αρχή.

Μιχάλης Τέγος