BlazBlue: Calamity Trigger

Στο BlazBlue αυτό είναι πιο έντονο από ό,τι συνήθως λόγω της διαφορετικής φιλοσοφίας κάθε χαρακτήρα. Αξίζει να σημειώσουμε ότι εδώ δεν υπάρχει η “προτεραιότητα” των κινήσεων όπως την ξέρουμε στα Street Fighter. Το βασικότερο εδώ είναι τα “άτρωτα” και τα ευάλωτα frames που έχουν οι κινήσεις των χαρακτήρων. Όλα αυτά δε πρόκειται να απασχολήσουν όσους θέλουν απλά να παίξουν λίγους γύρους και να διασκεδάσουν, αλλά οι πιο ένθερμοι οπαδοί του είδους ας προετοιμαστούν για αρκετή προπόνηση. Συνεχώς πρέπει να “ζυγίζεις” τα ρίσκα, να μπορείς να προετοιμάζεις τις παγίδες σου και να προσπαθείς να αποφύγεις τις παγίδες του αντιπάλου. Όλα αυτά δεν απαιτούν περίπλοκες στην εκτέλεση ειδικές κινήσεις, απλά τακτική και δυνατότητες προσαρμογής στις μεταβαλλόμενες συνθήκες κάθε μάχης.

Το παιχνίδι διαθέτει τα modes arcade, training, versus, score attack και story, ενώ το BlazBlue κερδίζει με ευκολία τον τίτλο της καλύτερης υπόθεσης που έχουμε δει σε fighting. Φυσικά, δεν υπάρχει λόγος να παίξει κάποιος το παιχνίδι μόνο για την υπόθεση του –πάντα μιλάμε για υπόθεση σε fighting-, αλλά βοηθά στη δημιουργία ενός ενδιαφέροντος story mode. Κάθε χαρακτήρας έχει τη δική του ιστορία, η οποία άλλες φορές σχετίζεται άμεσα με την κεντρική υπόθεση, άλλες φορές όχι. Οι ιστορίες των περισσότερων χαρακτήρων έχουν τρία διαφορετικά τέλη, κάποια από τα οποία έχουν μεγάλες δόσεις χιούμορ. Η αφήγηση της υπόθεσης γίνεται μέσω σταθερών εικόνων και διαλόγων, ενώ λίγες φορές χρησιμοποιείται video αντίστοιχης ποιότητας με αυτήν που βλέπουμε στα anime.

Η υπόθεση είναι κάπως μπερδεμένη, ειδικά στην αρχή, αλλά παρ’ όλα αυτά πετυχαίνει το στόχο της. Είναι ευχάριστη και διασκεδαστική –ειδικά για τους φίλους των anime -, ενώ παράλληλα καταφέρνει να “κτίσει” τις προσωπικότητες των ηρώων με τρόπο που ξεφεύγει από τα δεδομένα του είδους. Στο online τμήμα του παιχνιδιού υπάρχει ένα σύστημα απόκτησης εμπειρίας το οποίο φτάνει τα 100 levels. Μπορούμε να δημιουργήσουμε lobbies, τα οποία μπορούν να περιλαμβάνουν εντός τους μέχρι έξι άτομα. Ο δημιουργός του lobby μπορεί να καλέσει άτομα από τη friendlist του, να επιλέξει το αν επιτρέπονται Simple Special -που εκτελούνται με το δεξί αναλογικό μοχλό- καθώς και ένα αριθμό από άλλα χαρακτηριστικά μεταξύ των οποίων οι ενδείξεις “for beginners” ή “for experts”. Αξίζει να αναφέρουμε ότι οι κάτοχοι της PAL έκδοσης αγωνίζονται στους ίδιους servers με τους κατόχους του παιχνιδιού στον υπόλοιπο κόσμο.

Πολλές φορές είχαμε δυσκολίες στην εύρεση lobby που να μας δέχεται, κάτι που πιθανότατα είχε σχέση με την απόσταση με τους υπόλοιπους παίκτες. Από την άλλη πλευρά, ranked matches –τα οποία δεν έχουν lobby- βρίσκαμε πολύ εύκολα. Τα levels των χαρακτήρων που συναντούσαμε σε αυτά δεν ήταν μεγάλα, αλλά δε μπορούμε να ξέρουμε αν αυτό συνέβαινε επειδή και οι άλλοι παίκτες ήταν ευρωπαίοι, και συνεπώς ήταν σχετικά μικρό level, ή αν αυτό οφείλεται στο net code του παιχνιδιού.

Όταν αρχίσαμε τα παιχνίδια, μας περίμενε μία ευχάριστη έκπληξη. Περιέργως, δεν υπήρχε καθόλου lag 9 στις 10 περιπτώσεις, ενώ και στις υπόλοιπες το lag ήταν λιγότερο σε σχέση με το μέσο όρο των άλλων fighting τίτλων της αγοράς. Το μηδενικό lag στο BlazBlue καθιστά το online multiplayer επιπέδου…offline multiplayer και μπορεί να κάνει άλλες εταιρίες, που μήνες μετά την κυκλοφορία του παιχνιδιού τους παλεύουν ακόμα με τα patches, να ντρέπονται. Στο διαδίκτυο συναντήσαμε μερικούς παίκτες που προσπαθούν να νικήσουν κάνοντας συνεχώς τις ίδιες κινήσεις, χωρίς όμως να υπάρχει σε καμία περίπτωση σύγκριση με το βαθμό που γίνονται αυτά τα πράγματα στο Street Fighter 4. Πολλοί ίσως να δυσκολευτούν απέναντι σε αυτούς τους παίκτες στην αρχή, αλλά με σωστή χρήση της barrier, των διπλών αλμάτων και του τρεξίματος που μπορούν να κάνουν όλοι οι χαρακτήρες -εκτός από τον Tager-, μπορεί κάποιος να τους αντιμετωπίσει επί ίσης όροις και να τους κερδίσει.

Πιστεύουμε, όμως, ότι αυτοί που χρησιμοποιούν τον Tager -τον grappler δηλαδή- βρίσκονται σε κάπως μειονεκτική θέση απέναντι στους “long range” χαρακτήρες, αν και αυτό εξαρτάται άμεσα και από τις ικανότητες του κάθε παίκτη. Αξίζει να σημειωθεί ότι μπορούμε να αποθηκεύσουμε στο σκληρό μας δίσκο replay από τις online μονομαχίες μας και να τις παρακολουθήσουμε αργότερα. Ο σχεδιασμός αρκετών χαρακτήρων, και ειδικά των πρωταγωνιστών, θυμίζει τα Guilty Gear, ενώ άλλοι χαρακτήρες μοιάζουν σα να έχουν βγει μέσα από τα Darkstalkers. Ο σχεδιασμός όλων των χαρακτήρων, και γενικότερα όλο το art direction, ακολουθεί τα πρότυπα των anime. Το art direction έχει αρκετή προσωπικότητα για να τραβήξει τα βλέμματα, αν και πιθανότατα θα αφήσει αδιάφορους όσους διαφωνούν με τις ιαπωνικές αισθητικές επιλογές. Το παιχνίδι χρησιμοποιεί καλοσχεδιασμένα 2D μοντέλα χαρακτήρων μέσα σε εντυπωσιακά 3D περιβάλλοντα.

Το animation μπορεί να μη φτάνει τα επίπεδα των SFIII-3rd Strike και KoF XII, αλλά η γρήγορη κίνηση των χαρακτήρων σε όλη την έκταση των επιπέδων, συνοδευόμενη από ένα μεγάλο αριθμό εντυπωσιακών οπτικών εφέ, δε μπορεί να περάσει απαρατήρητη. Η μουσική και τα ιαπωνικά τραγούδια που χρησιμοποιούνται ταιριάζουν άψογα στο ύφος του παιχνιδιού και το voice acting στα αγγλικά είναι αρκετά καλό, όμως δε συγκρίνεται με την επιλογή για ιαπωνικούς διαλόγους, η οποία βελτιώνει την ατμόσφαιρα. Η υποδοχή του κοινού, οι κορυφαίες κριτικές και τα βραβεία για το καλύτερο fighting του 2009, πριν καν κυκλοφορήσει το patch που έλυσε τα σημαντικά προβλήματα στο online του, μόνο τυχαία γεγονότα δεν είναι. Η κυκλοφορία του sequel το καλοκαίρι στις Η.Π.Α. με δύο επιπλέον χαρακτήρες ίσως είναι ο μόνος λόγος για τον οποίο κάποιος φίλος του είδους “επιτρέπετα” να σκεφτεί να προσπεράσει το BlazBlue: Calamity Trigger.

Η Arc System Works δεν προσπάθησε να ακολουθήσει μία συγκεκριμένη γραμμή στο gameplay του παιχνιδιού και να “στριμώξει” μέσα σε αυτή όσο περισσότερους χαρακτήρες μπορούσε. Δημιούργησε μερικούς από τους καλύτερους και πιο ξεχωριστούς μαχητές που έχουμε δει ποτέ και τους ενσωμάτωσε άψογα γύρω από τον κεντρικό άξονα του gameplay, φροντίζοντας ο καθένας τους να διατηρεί την προσωπικότητα και το δικό του τρόπου παιχνιδιού. Ξεκαθαρίζουμε ότι δεν προτείνουμε το παιχνίδι σε αυτούς που θέλουν, απλά, να παίζουν μερικούς γύρους με τους φίλους τους που και που. Θεωρούμε ότι τα Street Fighter IV και Tekken 6 είναι καλύτερες επιλογές για κάτι τέτοιο. Γενικά, παρά το προσιτό ξεκίνημα, για αυτούς που δεν είναι διατεθειμένοι να αφιερώσουν τον απαιτούμενο χρόνο στην εκμάθηση των πιο δύσκολων τεχνικών και χαρακτήρων, το BlazBlue θα είναι απλά ένα ακόμα πολύ καλό fighting.

Όμως, όσοι έχουν όρεξη να εμβαθύνουν θα καταλάβουν γιατί το παιχνίδι της Arc System είναι ξεχωριστό και για ποιους λόγους θα αποτελέσει σημείο αναφοράς για το είδος. Ψεγάδια υπάρχουν, αλλά όποιος μείνει εκεί θα χάσει την ουσία. Έχουμε να κάνουμε με ένα εκπληκτικό παιχνίδι με τεράστιο βάθος, ασυναγώνιστους χαρακτήρες και άκρως διασκεδαστικό gameplay, το οποίο συμπληρώνεται από το πιο ενδιαφέρον offline περιεχόμενο της αγοράς και ένα online multiplayer που μπορεί να κάνει τους ανταγωνιστές να ντρέπονται.

Νίκος Καβακλής