Final Fight: Double Impact

Ρετρό απόλαυση

Το Final Fight: Double Impact προσφέρει στο ίδιο πακέτο το, ιστορικό πια, scrolling beat’ em up Final Fight, μαζί με το Magic Sword, ένα side scrolling hack ‘n slash, όπου έχουμε σαν στόχο να ανέβουμε στον πύργο των 51 ορόφων και να νικήσουμε το σκοτεινό άρχοντα Drokmar. Το Final Fight κυκλοφόρησε στα arcades το 1989 και το Magic Sword ένα χρόνο αργότερα, οπότε, γίνεται προφανές ότι το πακέτο απευθύνεται σχεδόν αποκλειστικά στους φίλους των παιχνιδιών αυτών.

Το Final Fight

Το Final Fight ξεκίνησε ως η συνέχεια του Street Fighter και αρχικά ήταν γνωστό ως Street Fighter II, μέχρι που άλλαξαν κάποια στοιχεία στη δομή του και μετονομάστηκε πριν τη κυκλοφορία του. Με μία κλασσική ιστορία του τύπου "σώσε το κορίτσι" το Final Fight έθετε τον Guy, τον Cody και τον Haggar ενάντια σε ορδές εχθρών. Ο Haggar είναι ο δυνατός της παρέας και ο χαρακτήρας επάνω στο οποίο βασίστηκε ο σχεδιασμός του Zangief.

Οι φίλοι της σειράς ίσως θυμούνται ότι ο Haggar χρησιμοποιεί το Lariat και το Piledrive –χωρίς όμως περιστροφές- που βλέπουμε και στον Zangief. Ο Guy είναι ο γρήγορος της παρέας και ο Cody είναι ο πιο ισορροπημένος. Οι φίλοι της σειράς Street Fighter θα γνωρίζουν ότι όταν το Street Fighter Alpha γύρισε στο παρελθόν της σειράς, πέρα από μερικούς χαρακτήρες του Street Fighter 1, πρόσθεσε στο δυναμικό της και τέσσερις χαρακτήρες από το Final Fight. Οι Guy και Cody, οι οποίοι θα επιστρέψουν και στο Super Street Fighter IV, εμφανίστηκαν στα Street Fighter Alpha όπως και δύο bosses του Final Fight, οι Sodom και Rolento.

Επίσης, ο εχθρός Andore από το Final Fight επέστρεψε στο SFIII 2nd Impact ως Hugo. Η αλήθεια είναι ότι για τους φίλους της σειράς Street Fighter, αλλά και του πρωτότυπου Final Fight, η νοσταλγία είναι ο βασικότερος λόγος απόκτησης αυτού του νέου πακέτου. Αυτό όμως δε σημαίνει ότι ο τίτλος δεν παραμένει κορυφαίος.

Το Final Fight μπορεί να παιχτεί άνετα ακόμα και σήμερα παρά την ηλικία του. Ξεχωρίζει για τους ενδιαφέροντες αντιπάλους του αλλά και τη σχετική δυσκολία του, που καθιστά αναγκαίο το ψάξιμο στα βαρέλια, όπου βρίσκουμε όπλα και τροφή που γεμίζει την ενέργειά μας. Από εκεί και πέρα, η σωστή χρήση ενός καλά "ζυγισμένου" εναέριου χτυπήματος και, φυσικά, της ειδικής κίνησης που βλάπτει όλους τους εχθρούς γύρω μας με κόστος λίγη από την ενέργειά μας, μπορούν να μας βγάλουν από τη δύσκολη θέση. Ευλόγως, ως ένα παιχνίδι που είναι φτιαγμένο για τα arcades και συνεπώς για να "τρώει" όσο πιο πολλά νομίσματα μπορεί, πολλοί εχθροί έχουν "φθηνές" κινήσεις που αποφεύγονται δύσκολα και μειώνουν μεγάλα ποσά ενέργειας από τους χαρακτήρες μας.

Αξίζει να σημειωθεί ότι το παιχνίδι προσφέρει τρία επίπεδα δυσκολίας, τα οποία θα καλύψουν τους φίλους του παιχνιδιού. Το Final Fight, ακόμα και 21 χρόνια μετά την κυκλοφορία του, παραμένει διασκεδαστικό και η διάρκεια του είναι περίπου μία ώρα.

Το Magic Sword

Στο Magic Sword έχουμε σαν στόχο να φτάσουμε στην κορυφή ενός πύργου, αντιμετωπίζοντας πολλούς εχθρούς και bosses και περνώντας από πολλές πλατφόρμες και παγίδες. Βασικός σύμμαχός μας είναι το σπαθί μας, το οποίο μπορεί να εξαπολύει ενεργειακές ριπές. Επίσης, θα βρούμε φυλακισμένους πολλούς διαφορετικούς χαρακτήρες, οι οποίοι είναι πρόθυμοι να μας βοηθήσουν όταν τους ελευθερώσουμε. Αυτοί οι χαρακτήρες έχουν διαφορετικές ριπές, οι οποίες εξελίσσονται όσο προχωράμε το παιχνίδι. Άλλοι χαρακτήρες επιτίθενται σε μικρότερη απόσταση αλλά είναι πιο δυνατοί, άλλοι εξαπολύουν τις ριπές τους και διαγωνίως για να χτυπήσουν όσο το δυνατόν περισσότερους εχθρούς και άλλοι είναι πολύ δυνατοί, αρκεί να περιμένουμε να προετοιμάσουν τα ξόρκια τους.

Μπορούμε να έχουμε μόνο ένα βοηθό ανά πάσα στιγμή, ο οποίος επιτίθεται ταυτόχρονα με εμάς. Το Magic Sword, αν και ενδιαφέρον, επαναλαμβάνεται αρκετά στη μία περίπου ώρα που διαρκεί, ενώ και αυτό διαθέτει τρία επίπεδα δυσκολίας.

{PAGE_BREAK}

Η τεχνολογία στις υπηρεσίες μας ή μήπως όχι ;

Κανένα από τα δύο παιχνίδια δεν διαθέτει ανανεωμένα γραφικά. Αντί για αυτό, έχουν προστεθεί κάποια φίλτρα στην απεικόνιση που δεν την βελτιώνουν ιδιαίτερα. Όμως, είναι ενδιαφέρον το φίλτρο που προσθέτει στην απεικόνιση τις χαρακτηριστικές μαύρες γραμμές του CRT arcade monitor, όπως ενδιαφέρουσα είναι και η προσθήκη της δυνατότητας να παρακολουθούμε τη δράση μέσα από την καμπίνα του arcade. Και τα δύο παιχνίδια, φυσικά, υποστηρίζουν saves και online multiplayer. Δυστυχώς, στο Xbox 360 -όπου δοκιμάσαμε το παιχνίδι- δεν βρήκαμε κάποιον να παίζει, γεγονός που μπορεί να σημαίνει ή ότι δεν έχουν αγοράσει πολλοί τον τίτλο ή ότι το netcode δεν ήταν αρκετά καλό για να τους βρει.

Και στους δύο τίτλους έχουν προστεθεί πολλές προκλήσεις, οι οποίες μπορούν να βοηθήσουν την περαιτέρω ενασχόληση μαζί τους. Εδώ να προσθέσουμε ότι στην έκδοση του πακέτου για το PSN οι παίκτες πρέπει να είναι συνεχώς συνδεδεμένοι στο internet για να παίξουν –κάτι που δεν συμβαίνει στο XBL- και δεν είναι ξεκάθαρο αν αυτό είναι ένα λάθος που θα διορθωθεί ή εσκεμμένη πολιτική της Capcom.

{VIDEO_1}

Συμπεράσματα

Με το πακέτο Final Fight: Double Impact οι φίλοι των πρωτότυπων παιχνιδιών έχουν την ευκαιρία να επιστρέψουν στο καταπληκτικό Final Fight και στο αρκετά καλό Magic Sword. Ειδικά οι φίλοι του πρώτου παιχνιδιού, πιθανότατα θα αγόραζαν το πακέτο σχεδόν όσο και να κόστιζε. Αυτό φυσικά η Capcom το γνωρίζει, και έτσι χρεώνει περίπου 10€ για το πακέτο, χωρίς να έχει εργαστεί ιδιαίτερα για αυτό. Ωστόσο, όσοι δεν έχουν ξαναπαίξει το Final Fight σίγουρα αξίζει να το δοκιμάσουν.

Η προσθήκη του Magic Sword είναι καλή αλλά συνολικά δύο ώρες μετά από την ενασχόληση με το FF:DI οι παίκτες δε θα μπορέσουν να σταματήσουν να σκέφτονται ότι το πακέτο είναι υπερτιμολογημένο. Οι φίλοι των δύο παιχνιδιών σίγουρα θα ξαναγυρίζουν αρκετές φορές στο πακέτο, αλλά κατά τη γνώμη μας δε θα μπορούν να σταματήσουν να σκέφτονται πόσο καλύτερο θα μπορούσε να ήταν. Θα μπορούσαν να είχαν χρησιμοποιηθεί HD γραφικά ή ίσως και πολύ μικρές αλλαγές στο gameplay, αλλά από τη στιγμή που η Capcom δεν αποφάσισε να κάνει τίποτα από αυτά, πιστεύουμε ότι στο πακέτο θα μπορούσαν να υπάρχουν και άλλα απλά ports, όπως για παράδειγμα τα Cadillacs & Dinosaurs και Captain Commando.

Παρ’ όλα αυτά, αν και το πακέτο ως έχει είναι κάπως υπερτιμολογημένο κατά τη γνώμη μας, καθώς μιλάμε για απλά ports, σίγουρα είναι αρκετά διασκεδαστικό και προτείνεται στους φίλους των κλασικών αυτών παιχνιδιών.

Νίκος Καβακλής