15 Days

Όταν γίνεται κατάχρηση του “interactive”

Το 15 Days είναι το νέο και πολυαναμενόμενο adventure από τους βετεράνους της House of Tales, δημιουργούς των πάρα πολύ καλών Overclocked και The Moment of Silence -παιχνίδια με ιδιαίτερο βάθος, εμμονή στη λεπτομέρεια, προσοχή στην αληθοφάνεια και ένταση στην ιστορία. Με τέτοια παιχνίδια στη φαρέτρα της εταιρίας, ο πήχης ήταν αναμφίβολα στημένος πολύ ψηλά και το σύνολο της adventure κοινότητας περίμενε με κομμένη την ανάσα την επόμενη προσπάθεια των Γερμανών. Η αγωνία μας αυξήθηκε από το γεγονός ότι η παραγωγή του παιχνιδιού υπέστη ουκ ολίγες καθυστερήσεις και αναβολές.

Μόλις πριν δύο μήνες είχε ανακοινωθεί ότι η αγγλική έκδοση του παιχνιδιού θα ερχόταν τον Οκτώβριο έτσι ώστε οι δημιουργοί να προλάβουν το απαραίτητο φινίρισμα. Φανταστείτε λοιπόν την έκπληξή μας, όταν πριν λίγες μέρες έφτασε στα χέρια μας η τελική retail αγγλική έκδοση. Μετά από ένα εντατικό playthrough και αρκετή ανάλυση, έφτασε η ώρα να σας παρουσιάσουμε το review του 15 Days. Άξιζε η αναμονή του;

Το σενάριο του τίτλου αποτελεί σίγουρα το δυνατότερό του σημείο και χωρίζεται σε δυο ταυτόχρονα εξελισσόμενες ιστορίες που σιγά-σιγά συνδέονται μεταξύ τους. Οι Mike, Bernard και Carthryn είναι μέλη μιας ιδιαίτερα ικανής τρόικας ληστών που έχει καταφέρει να αποσπάσει διάσημα έργα τέχνης από γκαλερί και μουσεία ανά τον κόσμο. Παρόλα αυτά, εμφανίζονται ως μια σύγχρονη έκδοση του Ρομπέν των Δασών καθώς τα κέρδη τους από κάθε επιχείρηση τα προσφέρουν σε αγαθοεργίες για έργα ανάπτυξης στην Αφρική. Στον αντίποδα των δύο προαναφερθέντων βρίσκεται ο ειδικός πράκτορας Jack Stern, ο οποίος ερευνά τη δολοφονία του υπουργού εξωτερικών της Βρετανίας.

Δυο εντελώς διαφορετικές ιστορίες σε διαφορετικά σημεία του κόσμου περιγράφονται μέσα από το 15 Days, οι οποίες όμως σιγά σιγά θα συγκλίνουν σε μια έκθεση τέχνης στην Ν. Αφρική και θα αποκαλυφθούν οι συνταρακτικές προεκτάσεις του μυστηρίου, καθώς και η πιθανή σύνδεση των δύο αυτών ολότελα διαφορετικών ομάδων. Η ιστορία ξεκινάει πολύ δυνατά, κάνει την απαραίτητη πτώση για να γνωρίσουμε τους ομολογουμένως εξαιρετικούς χαρακτήρες και τα συναισθήματά τους και, εν τέλει, αποκτά φοβερή ταχύτητα και ένταση και τερματίζει ικανοποιητικά, προσφέροντας μια ευχάριστη και αρκετά πρωτότυπη ιστορία που θα ικανοποιήσει τους πάντες.

Από την άλλη, τα πράγματα δεν είναι και τόσο ρόδινα σε έναν άλλο νευραλγικό τομέα του τίτλου. Αναφέραμε πιο πριν ότι το σενάριο αποτελεί το δυνατότερο σημείο του 15 Days. Αυτό πιθανότατα έχει να κάνει με το γεγονός ότι το γενικότερο gameplay και οι γρίφοι είναι ως επί το πλείστον απόντα. Και εξηγούμαστε. Δεν ξέρουμε αν έχει να κάνει με την πρόσφατη επιτυχία του Heavy Rain, με την παλαιότερη συγκίνηση του Fahrenheit ή με μια ρετρό νοσταλγία για ένα νέο Dragon’s Lair, αλλά το 15 Days είναι ως επί το πλείστον ένα interactive novel και όχι ένα παραδοσιακό adventure. Το μάλλον δύσχρηστο σύστημα point & click που χρησιμοποιεί (όλες οι επιλογές γίνονται με ένα κουμπί, κάτι που κουράζει και σε κάποιες περιπτώσεις μπερδεύει) είναι μάλλον το μικρότερο των προβλημάτων. Oι γρίφοι είναι σχεδόν ανύπαρκτοι στο 15 Days.

Στην ουσία αυτό που κάνουμε είναι να εκπληρώνουμε σύντομες εργασίες με ελάχιστη χρήση αντικειμένων από το inventory, να τρέχουμε για λίγα fetch quests και να επισκεπτόμαστε τις σωστές περιοχές. Έτσι, τόσο απλά, εξελίσσεται το σενάριο.

Ορθώς θα μπορούσε να αναφέρει κάποιος ότι αυτό ακριβώς έκανε και το Heavy Rain και θα συμφωνήσουμε απολύτως. Όμως, το προαναφερθέν παιχνίδι κατάφερνε να αποφύγει την παγίδα προσφέροντας εναλλακτική εξέλιξη σεναρίου, διαφορετικές επιλογές και μια γενικότερη αίσθηση ταινίας δράσης και μυστηρίου. Εδώ, το 15 Days αποτυγχάνει παντελώς. Μπορεί να διαθέτει μια πάρα πολύ καλή ιστορία και να στήνει μια πολλά υποσχόμενη ατμόσφαιρα, αλλά όταν από ένα παιχνίδι αφαιρείς και τους γρίφους αλλά και τις επιλογές για την εξέλιξη του σεναρίου, τότε πραγματικά δεν μένει τίποτα που μπορεί να το χαρακτηρίσει ως παιχνίδι.

Και για αυτό επιμένουμε στην χρήση του όρου “interactive novel” (μυθιστόρημα). Γιατί στην ουσία, ο παίκτης/ θεατής διαβάζει και βλέπει μια ενδιαφέρουσα ιστορία, στην οποία όμως οι πράξεις του έχουν ελάχιστη επίπτωση. Περιττό να πούμε ότι το συγκεκριμένο πείραμα αποτυγχάνει περίτρανα καθώς στερεί οποιαδήποτε ταύτιση με χαρακτήρες ή δημιουργία ενδιαφέροντος για την ιστορία. Είναι απλά ένα καλό “βιβλίο” που κάποιος θα το διαβάσει και θα το βάλει στο ράφι δίχως δεύτερη σκέψη.

{PAGE_BREAK}

Ανοίγοντας μια μικρή παρένθεση, θα θέλαμε να σταθούμε στο manual του τίτλου, το οποίο αξίζει τα εύσημα. Σε μια περίοδο όπου οι παραγωγοί θέλουν να βγάλουν ξύγκι και από…τον αστράγαλο μιας μύγας και που εταιρείες κρύβονται πίσω από δήθεν περιβαλλοντολογικές ανησυχίες, η House of Tales προσφέρει ένα από τα πιο ογκώδη εγχειρίδια που έχουμε δει τα τελευταία χρόνια. Μην φανταστείτε βέβαια εποχές 90’s με βιβλία 200 ή 300 σελίδων, εδώ έχουμε κάτι αρκετά πιο λιτό. Ωστόσο, είναι γεμάτο με πληροφορίες για το σενάριο, τους χαρακτήρες, το χειρισμό και διάφορα άλλα καλούδια που σίγουρα μας άφησαν θετικότατες εντυπώσεις.

Επανερχόμενοι στο παιχνίδι, ήρθε η ώρα να περάσουμε στο ψωμοτύρι του σύγχρονου παίκτη, δηλαδή τα γραφικά. Και ξεκινάμε με μια είδηση “βόμβα”: Το 15 Days αποτελεί μάλλον το πρώτο παιχνίδι του είδους, το οποίο υποστηρίζει "native" HD αναλύσεις. Καιρός ήταν κάποια εταιρία να καταλάβει ότι οι εποχές έχουν αλλάξει και ότι ακόμα και αυτοί που παίζουν adventure παιχνίδια θα ήθελαν να δουν κάτι παραπάνω από ανάλυση 800×600 ή, στην καλύτερη περίπτωση, 1280×1024.

Το ευχάριστο αυτό γεγονός προσφέρει νέες δυνατότητες καθώς σε ορισμένα σημεία μπορούμε να κάνουμε ένα ιδιαίτερα εντυπωσιακό ζουμ με πολύ καλά αποτελέσματα. Τα γραφικά αν και δεν προσφέρουν κάτι συνταρακτικό στο μάτι, είναι προσεγμένα με αρκετή λεπτομέρεια και σίγουρα δεν απογοητεύουν. Μελανό σημείο αποτελεί η μόνιμη αδυναμία της εταιρίας να καταφέρει να προσφέρει αληθοφανή τρισδιάστατα μοντέλα χαρακτήρων. Για ακόμα μια φορά, λοιπόν, έχουμε εξαιρετικά ενδιαφέροντες χαρακτήρες, παγιδευμένους μέσα σε “ξύλινα” και άψυχα μοντέλα που αναδύουν μια σχετική προχειρότητα στο σχεδιασμό τους. Αυτό το μειονέκτημα μας απογοήτευσε, ακριβώς διότι η δύναμη του τίτλου βρίσκεται στην προώθηση του σεναρίου και της ατμόσφαιρας μέσα από τους χαρακτήρες.

Στον αντίποδα, το σύνολο της ηχητικής επεξεργασίας του τίτλου είναι ικανό να ικανοποιήσει και τους πλέον απαιτητικούς. Ακούσαμε εξαιρετικές ενορχηστρώσεις που καταφέρανε να αποτυπωθούν στη μνήμη μας ενώ και τα λοιπά ηχητικά εφέ δεν μας απογοήτευσαν. Τα ίδια θετικά σχόλια έχουμε να κάνουμε για το voice acting, το οποίο δεν πέφτει στην παγίδα της υπερβολικής δραματουργίας και προσφέρει μια δεμένη και μεστή παρουσία.

{VIDEO_1}

Εν τέλει, όμως, όλα τα θετικά στοιχεία του κόσμου δεν μπορούν να σώσουν το 15 Days από το μεγαλύτερό του πρόβλημα: Ότι στην ουσία δεν είναι παιχνίδι. Δεν προσφέρει παρά ελάχιστη πρόκληση για τον παίκτη και στην ουσία τον καθοδηγεί σε μία εξαιρετική μεν, απόλυτα σταθερή δε, ιστορία. Για τους ανθρώπους που το σενάριο είναι ό,τι πιο σημαντικό σε έναν τίτλο, τότε σίγουρα το 15 Days αποτελεί μια εξαιρετική πρόταση που θα τους συνεπάρει. Όλοι οι υπόλοιποι, όμως, που αναζητούν μία δυσκολία, μια πρόκληση, τότε μάλλον θα πρέπει να αποφύγουν τη νεότερη προσπάθεια της House of Tales. Υπάρχουν πολλά νέα adventures στην αγορά, έτοιμα να ακονίσουν το μυαλό σας!

Αλέξανδρος Μιχαλιτσιάνος