3ο Συνέδριο Συλλόγου Ελλήνων Game Developers

Το ελληνικό game development δίνει το “παρών” στην Αθήνα

Η Τεχνόπολη στο Γκάζι, λίγα μόνο χιλιόμετρα από το κέντρο των Αθηνών, είναι μια περιοχή που, εκ πρώτης όψεως, δεν θυμίζει ότι βρίσκεται στην Ελληνική πρωτεύουσα. Με την καλόγουστη μετατροπή του κάποτε βιομηχανικού χώρου σε χώρο πολιτισμού, τα καθαρά πλακόστρωτα και τις έξοχα διαμορφωμένες εγκαταστάσεις για εκθέσεις, εκδηλώσεις κλπ., μοιάζει να είναι κάτι που δημιουργήθηκε κάτω από τη μύτη οποιασδήποτε ιθύνουσας αρχής της χώρας μας, την ώρα που δεν κοιτούσε κανείς. Εκεί φιλοξενήθηκε και φέτος για άλλη μια χρονιά η Athens Digital Week, μια εβδομάδα εκδηλώσεων, ομιλιών, συζητήσεων και επιδείξεων της ψηφιακής Ελλάδας, του τομέα αυτού της χώρας μας που προσπαθεί να ζήσει στο παρόν και στο μέλλον, αρνούμενος πεισματικά να αποδεχθεί το μεσαίωνα στον οποίο έχει προσκολληθεί με τέτοια θέρμη η γριά Ψωροκώσταινα.

Στα πλαίσια της εβδομάδας αυτής πραγματοποιήθηκε και το 3ο Συνέδριο του Συλλόγου των Ελλήνων Game Developers (HGDA). Για όσους η έννοια “Έλληνας game developer” αποτελεί έκπληξη, να πούμε ότι όχι μόνο υπάρχουν στη χώρα μας άνθρωποι που παλεύουν, με λιγοστούς πόρους και ενάντια σε μια ολοένα και πιο εχθρική αγορά, για τη δημιουργία ελληνικών videogames, αλλά πλέον, ο εν λόγω Σύλλογος αποτελεί και επίσημα πραγματικότητα, καθώς εκπλήρωσε όλα τα τυπικά που απαιτούνται από το κράτος για να αναγνωριστεί ως αντιπροσωπευτικό όργανο μιας βιομηχανίας που πολλοί δεν ξέρουν καν ότι υφίσταται στη χώρα μας.

Άλλωστε, όπως υποστήριξε ο Τάσος Φλάμπουρας, επικεφαλής της Aventurine και προσωρινά πρόεδρος του Συλλόγου, οι τάσεις και στην Ελληνική αγορά αρχίζουν να αλλάζουν, καθώς τα games μπαίνουν σιγά-σιγά στην mainstream επιχειρηματική πραγματικότητα. “Είμαστε πρωτοπόροι σε έναν κλάδο που στην Ελλάδα βρίσκεται εν τη γενέση του,” δήλωσε, για να συμπληρώσει ότι ακόμα και στη χώρα μας, τα κέρδη της βιομηχανίας videogames δεν μπορούν να αγνοηθούν. “Η Ελλάδα έχει ανάγκη αυτή την επιχειρηματικότητα,” πρόσθεσε και σημείωσε ότι η λέξη “game” δεν είναι πλέον “βρώμικη” στους επενδυτικούς και επιχειρηματικούς κύκλους – ακόμη και ο ίδιος ο πρωθυπουργός της χώρας φαίνεται ότι εκδήλωσε ενδιαφέρον για τις επιχειρηματικές δυνατότητες που ενδεχομένως μπορούν να φέρουν τα videogames στην ασθμαίνουσα ελληνική αγορά.

Επάγγελμα, δημιουργός βιντεοπαιχνιδιών

Οι δημιουργοί που παρουσίασαν τα παιχνίδια τους διακρίνονταν για την ποικιλία τους, από την Icehole Games, δημιουργό του World Basketball Manager και τον παλιό τίτλο στρατηγικής 1821 και την Aventurine του περίφημου Darkfall, έως μικρότερες προσπάθειες όπως αυτή της Zlap Games, αλλά και απόλυτα ατομικά projects, όπως το Darkverse του Nick Larin, το οποίο αποτέλεσε ίσως και την έκπληξη της ημέρας.

Όσοι έχουν παρακολουθήσει λίγο πιο στενά τον ελληνικό χώρο του game development (μπορούμε να το αποκαλέσουμε “σκηνή” σ’αυτό το στάδιο;) αναμφισβήτητα γνωρίζουν ονόματα όπως η SDS Game Studios και η Games2Gaze, ενώ οι πιο παλιοί θα θυμούνται την Anima ppd-interactive, με το FMV adventure Συνομωσίες, η οποία έδειξε το sequel του παιχνιδιού, Συνομωσίες 2. Στόχος των παρουσιάσεων ήταν αφενός η επίδειξη της δουλειάς της κάθε εταιρείας και αφετέρου η “σύγκριση σημειώσεων” των δημιουργών, οι οποίοι μοιράστηκαν τις δυσκολίες που αντιμετώπισαν (και αντιμετωπίζουν) στην ανάπτυξη και στην κυκλοφορία των παιχνιδιών τους.

Χαρακτηριστικό ήταν το παράδειγμα της SDS Game Studios, η οποία είναι πιο γνωστή στο κοινό για το παιχνίδι στρατηγικής 1453-1821: Η Ώρα της Απελευθέρωσης (για το οποίο, όπως ανέφερε, κυκλοφόρησε ένα μεγάλο add-on το 2009, διαθέσιμο δωρεάν για όποιον αγόρασε το παιχνίδι). Στην προσπάθειά της να δημιουργήσει το παιχνίδι στρατηγικής WW4, η ομάδα θέλησε να αναπτύξει τη δική της 3D μηχανή.

Το δίδαγμα που αποκόμισε από την προσπάθεια αυτή ήταν ότι μια μικρή ομάδα, με περιορισμένους πόρους, είναι καλύτερα να χρησιμοποιεί μια έτοιμη μηχανή και να κατανέμει αλλιώς το δυναμικό της – κάτι στο οποίο συμφώνησαν και άλλοι δημιουργοί. Η Epicon, για παράδειγμα, έδειξε το Airdrop, ένα διαφημιστικό παιχνίδι για λογαριασμό μιας φαρμακευτικής εταιρείας, το οποίο δημιουργήθηκε με την Unity, μια ισχυρή, open-source 3D μηχανή που χρησιμοποιείται κατά κόρον στην ανεξάρτητη ανάπτυξη, ενώ ξανά σε Unity ετοιμάζει ένα ανώνυμο online flight action game.

{PAGE_BREAK}

Άλλες εταιρείες, πάλι, όπως η Anima και η Aventurine, προτίμησαν τον δρόμο ανάπτυξης της δικής τους μηχανής, με ό,τι πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα συνεπάγεται αυτό. Μια τάση στην οποία στρέφεται ξεκάθαρα μεγάλο μέρος της ελληνικής κοινότητας developers είναι τα browser-based games και τα μοντέλα μικροσυναλλαγών – και δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς γιατί. Το μειωμένο κόστος παραγωγής και κυκλοφορίας, το ευρύτερο κοινό το οποίο ανοίγεται σαν πιθανός καταναλωτής, το άμεσο feedback και η ξεκάθαρη στροφή της διεθνούς βιομηχανίας προς το συγκεκριμένο μερίδιο της αγοράς δεν μπορούν παρά να αποτελέσουν σημαντικό έναυσμα στους Έλληνες developers.

Έτσι, η Games2Gaze, πχ. συμμετέχει σε διεθνή προγράμματα όπως το iPhone development program και το Microsoft Bizspark, ενώ τόσο η SDS, με το European Football Manager, όσο και η Epicon βλέπουν προς αυτή την κατεύθυνση, η οποία προσφέρει και πιο εύκολα ευκαιρίες για διεθνή κυκλοφορία – ένα συμπέρασμα το οποίο υποστήριξε σθεναρά η Total Eclipse, δημιουργός των casual hidden object games The Clockwork Man και The Clockwork Man: Hidden World (εμφανώς καλοσχεδιασμένα παιχνίδια, τα οποία μας έκαναν εντύπωση που, ενώ κυκλοφορούν σε 9 γλώσσες, τα ελληνικά δεν φάνηκε να ήταν μια από αυτές).

Οι δημιουργοί εξέφρασαν την άποψη ότι ο Έλληνας game developer δεν μπορεί να βασίζεται μόνο στην ελληνική αγορά για την επιτυχία του προϊόντος του, αλλά να στοχεύει διεθνώς – κάτι απόλυτα λογικό, ειδικά στην παγκόσμια αγορά της εποχής μας. Όχι ότι λείπουν οι πιο παραδοσιακές προσπάθειες. Η Aventurine με το Darkfall Online παραμένει στο μοντέλο της τακτικής συνδρομής συν το κόστος αγοράς του παιχνιδιού, ενώ δηλώνει έτοιμη για τη συνέχεια, καθώς ο Τάσος Φλάμπουρας αποκάλεσε το Darkfall ένα “επιτυχημένο proof of concept”. Το Daemeon είναι ένα 2D platformer από την Level Up Entertainment, το οποίο δείχνει να έχει επηρεαστεί τόσο από βασιλιάδες του είδους (λέγε με Mario) όσο και από αντάρτες όπως το Braid.

Το παιχνίδι έχει δημιουργηθεί στην πλατφόρμα ανάπτυξης XNA, κάτι που δίνει τη δυνατότητα στους δημιουργούς να το προωθήσουν μέσω του Xbox Live, αν σταθούν τυχεροί. Η Icehole κατάφερε να κυκλοφορήσει το World Basketball Manager μέσω του Steam – όπως δήλωσαν, το γεγονός ότι το παιχνίδι διατίθεται σε 12 γλώσσες και σε έκδοση για Mac έπαιξε σημαντικό ρόλο στο να δεχθεί η Valve να το συμπεριλάβει στην πλατφόρμα της – και ετοιμάζει το sequel του τίτλου.

Ακόμη και σ’αυτήν την πρώτη επίσημη συγκέντρωση, πάντως, υπήρξαν ορισμένες ευχάριστες εκπλήξεις που ήρθαν από το πουθενά. Το Dance Dance Karaghiozi από την Zlap Games είναι αυτό ακριβώς που ακούγεται: μία παραλλαγή του gameplay του Dance Dance Revolution με πρωταγωνιστές τις γνωστές θρυλικές φιγούρες του θεάτρου σκιών. Η ομάδα έδειξε πώς δημιούργησε ακριβή ψηφιακά αντίγραφα των χάρτινων φιγούρων και χρησιμοποίησε κανονικό μοντέλο φυσικής για να εξομοιώσει τα κινούμενα μέρη τους και να αποδώσει την αίσθηση της χάρτινης φιγούρας που κινείται στο πανί.

Μπορεί να μην ακούγεται ό,τι πιο συναρπαστικό από άποψης gameplay, αλλά αποτελεί ένα τέλειο δείγμα δημιουργού που σκέφτεται έξω από το κουτί και αναζητά πηγές έμπνευσης πέρα από το, ορισμένες φορές υπερβολικά στενό, πλαίσιο των videogames.

{PAGE_BREAK}

Άλλες φορές, πάλι, το παραδοσιακό αυτό πλαίσιο είναι όσο στενό του επιτρέπει ο δημιουργός να είναι. Το Darkverse του Nick Larin κέρδισε αναμφισβήτητα τις εντυπώσεις στην συγκέντρωση (κάτι στο οποίο τουλάχιστον οι εκπρόσωποι του ειδικού Τύπου ήταν ομόφωνοι), όχι μόνο με τον αρκετά επιδέξιο συνδυασμό του gameplay ενός twin stick shooter στο στυλ του Geometry Wars με στοιχεία trading, mining, κλπ., αλλά και με την πολύ καλή παρουσίαση, τόσο στον οπτικό τομέα (πάντα στα πλαίσια των περιορισμών της δουλειάς με το Game Maker studio, αλλά και του γεγονότος ότι όλα έχουν φτιαχτεί από ένα άτομο) όσο και στον τομέα του user interface και των πολύ καλοσχεδιασμένων και στρωτών menu – έναν τομέα που πολλές, πιο οργανωμένες προσπάθειες της ίδιας ημέρας δεν φάνηκε να πρόσεξαν.

Πράγματι, όσο προφανής κι αν έγινε η προσπάθεια των Ελλήνων developers να βρουν την δημιουργική τους φωνή, άλλο τόσο προφανείς είναι οι ελλείψεις σε πολλούς τομείς – ελλείψεις που, φυσικά, οφείλονται σε μεγάλο μέρος σε περιορισμούς οικονομικούς, χρονικούς, κλπ. αλλά σε πολλές περιπτώσεις οφείλονται και στην έλλειψη εξειδίκευσης ή κατάλληλης ανάθεσης ρόλων. Ένας 3D programmer δεν είναι απαραίτητα καλός designer, και ένας μηχανικός ήχου δεν ξέρει απαραίτητα καλή ορθογραφία.

Δυστυχώς, οι ελληνικές προσπάθειες βρίσκονται ακόμη στο στάδιο όπου, λίγο-πολύ, όλα πρέπει να γίνονται από όλους – ένα στάδιο από το οποίο όμως θα πρέπει να βγουν γρήγορα, αν θέλουν να δημιουργήσουν ανταγωνιστικά προϊόντα, σε οποιοδήποτε επίπεδο, είτε μιλάμε για casual τίτλους είτε για AAA προσπάθειες. Αυτές και πολλές άλλες δυσκολίες καλείται να αντιμετωπίσει ο νεοσύστατος σύλλογος των Ελλήνων Game Developers, στην προσπάθειά του να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των δημιουργών και να ενισχύσει την είσοδό τους σε μια αγορά που δεν προμηνύει τα καλύτερα, τόσο λόγω των ημερών που διανύουμε όσο και της ιδιαιτερότητας του προϊόντος – των videogames δηλαδή.

Μένει να δούμε τι αποτέλεσμα θα έχει αυτή η πιο οργανωμένη προσπάθεια γνωριμίας, δικτύωσης και σύμπνοιας, με προτάσεις όπως το να συναντώνται τα μέλη του συλλόγου σε τακτά χρονικά διαστήματα (σχεδόν μηνιαίως) και να μελετούν τις ανάγκες του κλάδου – και σαν λάτρεις αυτού του τόσο παρεξηγημένου στη χώρα μας μέσου, δεν μπορούμε παρά να ευχηθούμε καλή τύχη.

Τα games δεν παίζουν

Η δεύτερη μέρα του συνεδρίου επικεντρώθηκε σε μια τελείως διαφορετική πλευρά των videogames. Με εναρκτήριο λάκτισμα την προβολή της περίφημης ομιλίας της Jane McGonigal στο TED, “Games can make a better world”, συζητήθηκε ο αντίκτυπος που μπορούν να έχουν τα λεγόμενα “serious games” σε τομείς όπως η ανάπτυξη και η εκπαίδευση. Ο, γνώριμος στους φίλους του GameOver, Κώστας Αναγνώστου μίλησε για την σημαντική επίδραση που μπορούν να έχουν τα παιχνίδια στην μόρφωση και στην εκπαίδευση, εστιάζοντας στη δυνατότητα της εμπειρικής μάθησης. Σ’αυτό το κλίμα κινήθηκαν οι υπόλοιπες ομιλίες της ημέρας, συγκεντρώνοντας απόψεις εκπαιδευτικών, επιστημόνων και επιχειρηματιών, αποκαλύπτοντας μια μεγάλη ποικιλία τομέων στη χώρα μας που είναι έτοιμοι να ωφεληθούν από τα videogames, είτε μιλάμε για τις εφαρμογές εικονικής πραγματικότητας του Ιδρύματος Μείζονος Ελληνισμού είτε για την ευρεία χρήση παιχνιδιών στο marketing και στην προώθηση προϊόντων και υπηρεσιών.  Όπως είπε χαρακτηριστικά ο κ. Αναγνώστου, “τα βιντεοπαιχνίδια υπάρχουν πλέον παντού – κι αυτό πρέπει να το εκμεταλλευτούμε.”

Η δημιουργία του συλλόγου των Ελλήνων Game Developers είναι οπωσδήποτε ένα πρώτο βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση. Τα εμπόδια που πρέπει να ξεπεραστούν είναι μεγάλα και δεν μπορούν να λυθούν όλα τους μόνο με τη σκληρή δουλειά και το μεράκι. Ωστόσο, με τον συνδυασμό της οργάνωσης, της επιμονής και πάνω απ’όλα, της έμπνευσης, ελπίζουμε ότι θα δούμε και στη χώρα μας την άνθιση αυτής της βιομηχανίας – ίσως, μάλιστα, να είναι καλύτερα που οι βάσεις της μπαίνουν τώρα, την ώρα που δεν κοιτάει κανείς.

Μιχάλης Τέγος

{nomultithumb}