WWE Smackdown Vs. RAW 2011

Σαν βγεις στο Δρόμο για την Wrestlemania…

Θυμάστε τότε που ο Vince McMahon, έχοντας αγοράσει τα δικαιώματα του χρεοκοπημένου WCW από τον Ted Turner και του ECW από, εχμ, όποιον το είχε τέλος πάντων, προσπάθησε να προσαρτήσει τα δύο αυτά ονόματα στο πρόγραμμα του WWE με το ευφάνταστο storyline, “Invasion”; Επρόκειτο για μια πραγματικά φανταστική ιδέα: σύμφωνα με το στόρι, ο γιος του Vince, ο Shane, έχοντας βαρεθεί να ζει κάτω από τη σκιά του πατέρα του, έγινε ιδιοκτήτης των WCW και ECW και οδήγησε μια εισβολή των καλύτερων παλαιστών των δύο shows, ενάντια στους superstars του WWE – σε μια εποχή που το WCW απασχολούσε πολλούς παλιούς πρώην θρύλους του WWE και αρκετά νέα ταλέντα. Καταπληκτικό ε;

Δυστυχώς, διαφωνίες στα συμβόλαια μεταξύ των παλαιστών και του πάντοτε πεισματάρη Vince, είχαν ως συνέπεια το γεγονός ότι μερικοί από τους καλύτερους superstars του WCW και του ECW δεν συμμετείχαν, αναγκάζοντας τον Vince να χρησιμοποιήσει αρκετές “δευτεράντζες”, αλλά και να προσαρτήσει αστέρες του WWE στις τάξεις των άλλων δύο σαν “προδότες”, σε μια προσπάθεια να δημιουργήσει μια, έστω και λίγο, ενδιαφέρουσα ιστορία. Τελικά, το όλο concept του Invasion παρέμεινε μια φοβερά καλή ιδέα, η οποία στην πράξη αποδείχθηκε μια κακοστημένη αποτυχία.

Η νέα μεγάλη ιδέα: WWE Universe

Μια παρόμοια καλή ιδέα είχαν και οι developers της Yuke’s όταν ξεκίνησαν να αναπτύσσουν την έκδοση του 2011 του SvR: το WWE Universe είναι το νέο χαρακτηριστικό που διεκδικεί την προσοχή μας στο φετινό παιχνίδι. Η ιδέα είναι πραγματικά ενδιαφέρουσα – το WWE Universe είναι ένα mode που συνδυάζει τα τύπου Exhibition και Season modes που είχαμε συνηθίσει ως τώρα. Με το WWE Universe ενεργοποιημένο (ενεργοποιείται ή απενεργοποιείται πανεύκολα, με μία κίνηση του δεξιού αναλογικού μοχλού στο κεντρικό μενού), ο υπολογιστής συγκεντρώνει και παρακολουθεί στοιχεία από κάθε ματς που διεξάγεται: νίκες και ήττες, ποιος έχασε από ποιον, ποιος έχει φιλικές ή εχθρικές σχέσεις με ποιον, ποιος διεκδικεί το πρωτάθλημα κλπ.

Με βάση αυτά τα στοιχεία, δημιουργεί ματς, αλλά και δυναμικές cut-scenes και βασικά storylines. Η σαιζόν διανύει ολόκληρη τη χρονιά και δεν σταματά εκεί, και μας επιτρέπει να παίζουμε τα ματς που διαλέγει για μας το πρόγραμμα μέσα από τις τρεις εβδομαδιαίες εκομπές του WWE (SmackDown, Raw, Superstars) και ένα μηνιαίο Pay-Per-View event ή να παρεμβάλλουμε τα δικά μας, είτε με την χρήση του Match Creator, είτε ξεκινώντας απλώς ένα Exhibition match.

Αυτή, τουλάχιστον, είναι η θεωρία. Στην πράξη, δυστυχώς, τα πράγματα είναι κάπως διαφορετικά. Το παιχνίδι κρατά μεν όλα αυτά τα στοιχεία και δημιουργεί λίγο-πολύ ταιριαστά ματς (καταφέραμε αρκετά γρήγορα να δημιουργήσουμε μία κόντρα μεταξύ του Edge και του John Cena για το WWE Championship), αλλά οι cut-scenes που εμφανίζονται είναι πολύ περιορισμένες σε ποικιλία και επαναλαμβάνονται υπερβολικά πολύ. Aκριβώς επειδή αυτή η μέθοδος δεν διευκολύνει την χρήση συγκεκριμένων σκηνών για συγκεκριμένους χαρακτήρες, πολύ συχνά παρακολουθούμε την ίδια cut-scene πολλές φορές ακόμη και μέσα στην ίδια εκπομπή, απλώς με άλλους superstars να πρωταγωνιστούν.

Την κατάσταση δυσκολεύει ο σχολιασμός, που φέτος γίνεται αποκλειστικά από τους Jerry “The King” Lawler και Michael Cole και ο οποίος είναι επιεικώς απαράδεκτος, με υπερβολικά πολλές επαναλήψεις και άτσαλη προσαρμογή στα όσα διαδραματίζονται στο ρινγκ.

Παραμένουν, επίσης, λάθη που μας έχουν διασκεδάσει άπειρες φορές στο παρελθόν, όπως ο Cole να ανακοινώνει ότι “αυτοί οι άνδρες ρισκάρουν τα πάντα με αυτό το ματς”, όταν στο ρινγκ παλεύουν γυναίκες. Ενώ, λοιπόν, η ιδέα είναι σχεδόν επαναστατική για τη σειρά (θα μας ενδιέφερε πολύ να δούμε πώς θα μπορούσε να εξελιχθεί στο 2012), η εφαρμογή της έχει ορισμένα καλά στοιχεία και κάποια εξόφθαλμα λάθη που η Yuke’s είχε να κάνει από το SmackDown 2: Know Your Role στο PS1!

{PAGE_BREAK}

Ο δρόμος προς τη δόξα: Road to Wrestlemania

Πολύ καλύτερη εκτέλεση των cut-scenes και του σχολιασμού έχουμε στο Road to Wrestlemania mode, το οποίο επιστρέφει από το 2010. Εδώ επιλέγουμε έναν από πέντε διαθέσιμους superstars (βασικά, περισσότερους, καθώς στο RtW του Undertaker δεν επιλέγουμε τον ίδιο, αλλά έναν από πέντε νεότερους παλαιστές, που φιλοδοξούν να τερματίσουν το σερί νικών που έχει εδώ και σχεδόν δύο δεκαετίες στην Wrestlemania ο Dead Man – μεταξύ των οποίων και ο Created superstar μας) και αναλαμβάνουμε να τον οδηγήσουμε, μέσα από μια χρονιά από scripted cut-scenes και προεπιλεγμένους αγώνες, στο κορυφαίο event του WWE.

Τα πράγματα εδώ είναι λίγο καλύτερα από άποψης ατμόσφαιρας, καθώς οι cut-scenes και ο σχολιασμός είναι προσαρμοσμένα στον superstar που επιλέξατε – ο οποίος, φυσικά, διαθέτει και την δική του φωνή, δανεισμένη από τον αντίστοιχο πραγματικό… αν και οι ερμηνείες δεν θα διεκδικήσουν σύντομα βραβείο στα VGAs. Και αυτό το mode, όμως, έχει τα προβλήματά του σε σχέση με πέρσι.

Για έναν εντελώς ακατανόητο λόγο, η Yuke’s επαναφέρει το free-roaming μέσα στα παρασκήνια και τα αποδυτήρια της αρένας, όπου μπορούμε να περιπλανηθούμε με τον χαρακτήρα μας, να μιλήσουμε ή να προκαλέσουμε τους υπόλοιπους παλαιστές που συναντάμε, ενώ ταυτόχρονα βλέπουμε στον χάρτη “side-missions” που μπορούμε να εκτελέσουμε, να ελέγξουμε μηνύματα και κλήσεις στο τηλέφωνό μας και να αναβαθμίσουμε τα στατιστικά μας – ε, κι όταν θυμηθούμε, μπορούμε να βγούμε και στην αρένα για το ματς μας!

Είναι προφανές ότι σκοπός ήταν η μεγαλύτερη ποικιλία στο gameplay του RtW, αλλά πράγματα όπως το γεγονός ότι πρέπει να κερδίσουμε το ματς μας οπωσδήποτε, αλλιώς η ιστορία δεν προχωρά, εκνευρίζει και δίνει την εντύπωση ότι για άλλη μια φορά, αυτό το mode είναι φριχτά περιορισμένο και η developer δεν έχει και μεγάλη ιδέα τι πρέπει να κάνει γι’αυτό. Η αλήθεια είναι ότι όλα αυτά τα backstage τμήματα γίνονται πολύ γρήγορα βαρετά και επαναλαμβανόμενα, ενώ πολύ λίγη σχέση έχουν με αυτό που θέλει ένας παίκτης να κάνει πραγματικά σε ένα παιχνίδι SmackDown, δηλαδή: να παίξει τους αγώνες και να στήσει το δικό του πρόγραμμα.

Φτιάξ’το μόνος σου: Create modes

Εκεί στοχεύουν όλα τα υπόλοιπα modes που επιστρέφουν φέτος, όπως τα πολύπλοκα Create A Superstar/Finisher/Match/Kourtina κλπ. τα οποία είναι και φέτος παρόντα και αποτελούν ίσως ό,τι καλύτερο μπορεί να κάνει με το παιχνίδι ο αφοσιωμένος WWE fan. Επίσης, επιστρέφει ίσως η καλύτερη ιδέα που είχε ποτέ η Yuke’s για τη σειρά, το Story Designer, όπου πλέον ο παίκτης μπορεί να δημιουργήσει μόνος του μια ολόκληρη σαιζόν από cut-scenes, storylines και ματς αν έχει χρόνο και όρεξη.

Ο γράφων, πάντως, ευχόταν να είναι ακόμα φοιτητής ώστε να μπορούσε να ασχολείται με τις ώρες με το Designer, στο οποίο τώρα έχουν προστεθεί και νέες σκηνές, αλλά και η δυνατότητα να διαμορφώνουμε τα ματς όπως θέλουμε, θέτοντας συγκεκριμένους όρους νίκης κλπ. Είναι ό,τι πιο κοντά στην “πραγματική” εμπειρία WWE, όπου πρώτο λόγο έχει η οργάνωση και η χορογραφία των ιστοριών και όχι η ίδια η πάλη.

Controllers στο καναβάτσο

Οι αλλαγές που έχουν γίνει στον χειρισμό είναι μάλλον αμελητέες και οι βετεράνοι του SvR δεν θα έχουν κανένα πρόβλημα προσαρμογής. Η μεγάλη διαφορά φέτος είναι ότι έχει εγκαταλειφθεί τελείως το δεξί bumper για τις ισχυρές λαβές. Όλες οι λαβές τώρα ενεργοποιούνται από τον δεξί αναλογικό μοχλό και η ισχύς τους εξαρτάται από το πόσο momentum έχουμε, κάτι που εξυπηρετεί την πιο ομαλή ροή του αγώνα, ώστε να ξεκινάμε πρώτα με τις πιο βασικές κινήσεις και να χτίζουμε σιγά-σιγά προς τις πιο εντυπωσιακές. Στην πράξη, βέβαια, ο ρυθμός εξακολουθεί να μην είναι ο ιδανικός, αλλά το σύστημα μάχης είναι κάτι που είναι πλέον απίθανο να αλλάξει με την παρούσα μορφή της σειράς.

Αυτό που σίγουρα πρέπει να αλλάξει σύντομα είναι η μηχανή γραφικών, η οποία γερνά όλο και περισσότερο, παρά τις νέες στρώσεις μπογιάς που βελτιώνουν τα πράγματα κάθε χρόνο. Τα μοντέλα των superstars είναι μεν λεπτομερή, ιδρώνουν όταν κουράζονται και κοκκινίζουν από τα χτυπήματα, αλλά τα animations τους εξακολουθούν να φαίνονται παράξενα, ειδικά όταν συνδυάζουν διαφορετικές κινήσεις.

{PAGE_BREAK}

Τα γραφικά φέτος ενσωματώνουν την μηχανή φυσικής Havok, πράγμα που δίνει νέες δυνατότητες στα ματς που περιλαμβάνουν αντικείμενα, όπως σκάλες και τραπέζια. Οι σκάλες στραβώνουν ρεαλιστικά από το βάρος του παλαιστή που πέφτει πάνω τους, ενώ είναι πιο ρεαλιστικό όταν πέφτουν και ακουμπούν πάνω στα σκοινιά. Τα τραπέζια σπάνε επίσης πιο ρεαλιστικά και όχι με “αποθηκευμένα” animations και γενικότερα τα ματς αυτού του τύπου αποκτούν νέο ενδιαφέρον. Δεν λείπουν βέβαια και τα συνηθισμένα glitches της Havok – το να βλέπεις ένα βαρύ μεταλλικό αντικείμενο να χοροπηδά απο δω κι από κει σαν λαστιχένια μπάλα, δεν παλιώνει ποτέ!

…‘cause Stone Cold said so: Συμπεράσματα

Έχει γίνει τυπικό για τη σειρά SmackDown vs Raw να επαναλαμβάνεται λίγο-πολύ κάθε χρόνο, διορθώνοντας ή αλλάζοντας μικρά ή μεγαλύτερα πράγματα κάθε φορά, ψάχνοντας τι δουλεύει και τι όχι. Είναι αναπόφευκτο ότι, προσπαθώντας να αλλάξουν τόσα πολλά και ταυτόχρονα τόσα λίγα, η ποιότητα του παιχνιδιού υποφέρει ανάλογα. Και φέτος, πάντως, οι φανατικοί της σειράς θα μείνουν ικανοποιημένοι, αν και δεν θα χάσουν πολλά αν παραμείνουν στο SvR 2010.

{VIDEO_1}

Οι WWE fans θα ευχαριστηθούν απίστευτα το Story Designer και τα Create modes και μάλλον όχι τόσο πολύ τα υπόλοιπα (και θα παρατηρήσουν, με εκνευρισμό, ότι το ρόστερ είναι για άλλη μια χρονιά εκτός χρόνου, καθώς δεν υπάρχουν νέες παρουσίες ενώ περιλαμβάνονται superstars που έχουν φύγει σχεδόν από την αρχή της χρονιάς, όπως o Batista και ο Shawn Michaels). Όσοι ψάχνουν, όμως, για μια πιο πλούσια fighting εμπειρία, ίσως είναι καλύτερα να αρχίσουν να ψάχνουν προς την πλευρά του UFC Undisputed. Τώρα που το σκεφτόμαστε, κάτι παρόμοιο έχουν κάνει και πολλοί πραγματικοί πρώην wrestlers.

Μιχάλης Τέγος