Hard Corps: Uprising

Retro, δύσκολο, αλλά αριστουργηματικό

Η Konami αποφάσισε να επαναφέρει στο προσκήνιο τη σειρά Contra με τη βοήθεια της Arc System Works, η οποία είναι γνωστή για τις σειρές Guilty Gear και Blazblue. Το Hard Corps: Uprising αποτελεί prequel του Contra: Hard Corps, που έκανε την εμφάνιση του το 1994 στο Mega Drive. Όμως, το όνομα "Contra" δεν βρίσκεται πια στον τίτλο του παιχνιδιού καθώς η Arc System Works προχώρησε σε μία σειρά από αλλαγές, ελπίζοντας ίσως να ξεκινήσει ένα ολοκαίνουργιο franchise. Ο πυρήνας του gameplay παραμένει  μεν ίδιος, αλλά υπάρχουν νέες ιδέες και ένα -από κάθε άποψη- εξαιρετικό level design, που βοηθά το παιχνίδι να ξεχωρίσει και να ανανεώσει τη σειρά. Πρέπει να ξεκαθαρίσουμε από την αρχή ότι το Hard Corps: Uprising είναι παιχνίδι μίας εποχής που τα "gameover" και οι ποινές για τις αποτυχίες των παικτών ήταν αναπόσπαστο κομμάτι της εμπειρίας και δεν αποτελούσαν στοιχεία που οι developers, οι κριτικοί και το κοινό τα αντιμετωπίζουν ως… πρόβλημα του game design, που πρέπει οπωσδήποτε να εξαλειφθεί. Το Hard Corps, παρά το γεγονός ότι εισάγει μερικά στοιχεία που θα βοηθήσουν τους παίκτες να ολοκληρώσουν το παιχνίδι, δεν είναι σε καμία περίπτωση μία απλοποιημένη, "streamlined" εμπειρία για να κερδίσει λίγες παραπάνω πωλήσεις.

Το νέο παιχνίδι της σειράς είναι περίπου όσο δύσκολο θυμούνται οι φίλοι του franchise και η διασκέδαση που προσφέρει σχετίζεται με την αύξηση των ικανοτήτων των παικτών και την ικανοποίηση που υπάρχει όταν αυτός καταφέρνει να περάσει εύκολα σημεία που του φάνηκαν παρανοϊκά δύσκολα όταν τα είδε για πρώτη φορά.

Contra με…ιαπωνική φιλοσοφία

Το art direction του νέου τίτλου έχει αλλάξει εντελώς σε σχέση με τα προηγούμενα παιχνίδια της σειράς. Το Uprising αποβάλει το σκοτεινό κλίμα των Contra και εχθροί μας δεν είναι πια οι εξωγήινοι. Υπάρχει μεγάλη ποικιλία στα μοντέλα των χαρακτήρων, εχθρικών ή μη, τα οποία διαθέτουν πολλές λεπτομέρειες. Ποικιλία υπάρχει και στα αρκετά εντυπωσιακά 3D background, τα οποία όμως σε κάποια σημεία θα μπορούσαν να έχουν περισσότερες λεπτομέρειες. Όσον αφορά στον ηχητικό τομέα, το Uprising διαθέτει κλασικά κομμάτια του Contra, τα οποία έχουν γίνει remix από τον Daisuke Ishiwatari, συνθέτης υπεύθυνος για τη μουσική -και όχι μόνο- των Guilty Gear και Blazblue. Παραφωνία -κυριολεκτικά- στον ηχητικό τομέα αποτελούν οι ομιλίες και οι κραυγές των στρατιωτών, τις οποίες όμως αν θέλουμε μπορούμε να χαμηλώσουμε ή να απενεργοποιήσουμε.

Εντελώς retro ή…με ευκολίες; – Oι βασικές επιλογές

Το Hard Corps: Uprising περιέχει δύο βασικά modes. Το arcade mode απευθύνεται στους πιο σκληροπυρηνικούς φίλους του είδους, αφού με 3 ζωές και μετρημένα continues πρέπει να ολοκληρώσουμε και τις 8 πίστες του παιχνιδιού. Κάθε φορά που τελειώνουν τα continues, πρέπει να ξεκινήσουμε από την αρχή. Το Rising mode, από την άλλη, είναι κάτι καινούργιο στη σειρά. Εδώ εξακολουθούμε να έχουμε μετρημένες ζωές και περιορισμένα retries, αλλά ακόμα και όταν δούμε το μήνυμα "gameover" έχουμε τη δυνατότητα να επιστρέψουμε στην πίστα που χάσαμε και να συνεχίσουμε από εκεί.

Επίσης, μπορούμε να αγοράσουμε αναβαθμίσεις και επιπλέον ζωές, που θα μας βοηθήσουν να πετύχουμε το στόχο μας ευκολότερα. Αξίζει να σημειωθεί ότι, σε αντίθεση με τα προηγούμενα μέλη της σειράς, δεν χάνουμε με ένα χτύπημα, αλλά υπάρχει μία μπάρα ενέργειας που επιτρέπει στον Bahamut –πρωταγωνιστή του παιχνιδιού- να δεχθεί τρία χτυπήματα και στην Krystal να δεχθεί δύο χτυπήματα πριν χάσει. Κάθε φορά που δεχόμαστε χτύπημα, χάνουμε το όπλο που κουβαλάμε, ενώ υπάρχουν επιθέσεις που μπορούν να μας κάνουν να χάσουμε απευθείας, κάτι που γίνεται και αν πέσουμε σε κάποιο κενό.

Όπως προαναφέραμε, το Hard Corps: Uprising είναι ένα δύσκολο παιχνίδι. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ένα μεγάλο ποσοστό παικτών δεν θα μπορέσει να ασχοληθεί με το παιχνίδι λόγω της δυσκολίας του και για αυτό το λόγο προτείνουμε στους ενδιαφερόμενους να δοκιμάσουν πρώτα το trial στο XBL για να καταλάβουν που ακριβώς "μπλέκουν". Η γραμμή που μπορεί να χωρίσει ένα εκνευριστικά δύσκολο παιχνίδι από ένα δύσκολο αλλά άκρως εθιστικό παιχνίδι είναι δυσδιάκριτη. Αν και το που θα κατατάξει ο καθένας το νέο παιχνίδι της Arc System Works είναι κάτι υποκειμενικό, υπάρχουν χαρακτηριστικά που μας έκαναν να το τοποθετήσουμε στη δεύτερη κατηγορία.

Τα εργαλεία των επίδοξων "commandos": O χειρισμός

Ο χειρισμός του Uprising είναι άμεσος και μπορεί να μας προσφέρει την αίσθηση ελέγχου που απαιτείται σε ένα τέτοιο παιχνίδι. Μάλιστα, η επιστροφή ορισμένων χαρακτηριστικών του Hard Corps από το Megadrive, συνεισφέρει στην αίσθηση ότι έχουμε πάντα τον έλεγχο. Κρατώντας πατημένο το RT/R2 ο χαρακτήρας μας ακινητοποιείται και με τη χρήση του αναλογικού μοχλού ελέγχουμε μόνο την κατεύθυνση του όπλου μας. Αυτή η τεχνική επιτρέπει να σημαδέψουμε με ακρίβεια χωρίς να υπάρχει κίνδυνος ο χαρακτήρας μας να πέσει στο κενό ή να χτυπήσει κάποιο εμπόδιο. Κρατώντας πατημένο το LT/L2, μπορούμε να "κλειδώσουμε" τη θέση του όπλου μας και να κινηθούμε χωρίς πρόβλημα σε όποια κατεύθυνση επιθυμούμε.

Αυτό το χαρακτηριστικό είναι πολύ χρήσιμο στα bosses, αφού μας επιτρέπει να τα πυροβολούμε σταθερά, ενώ τρέχουμε προς την αντίθετη κατεύθυνση ή να εκτελούμε άλματα αποφεύγοντας τις επιθέσεις τους. Μπορούμε να κουβαλήσουμε δύο όπλα ταυτόχρονα και αν προλάβουμε να τοποθετήσουμε το όπλο που κουβαλάμε στη δεύτερη θέση -όπου είναι ανενεργό- το κρατάμε ακόμα και αν δεχθούμε χτύπημα. Αυτό το χαρακτηριστικό ανοίγει επιπλέον στρατηγικές επιλογές, που καλό είναι να εκμεταλλευτούμε αν θέλουμε να επιβιώσουμε.

{PAGE_BREAK}

Retro μεν, αλλά με εντυπωσιακή εξέλιξη: Σχεδιασμός και gameplay

Το Hard Corps: Uprising είναι ένα από τα παιχνίδια που έχει αρκετά σημαντικές ποινές σε περίπτωση αποτυχίας. Όταν χάσουμε όλες τις ζωές μας -και μόνο όταν έχουμε "continues"- θα επιστρέψουμε σε checkpoints που ορισμένες φορές είναι αρκετά μακρινά. Όμως, η επιλογή αυτή δημιουργεί πίεση στον παίκτη που δεν έχει ζωές…για πέταμα, ώστε να αναλωθεί στο trial & error, ενώ η επιτυχία δεν γίνεται τόσο θέμα χρόνου, όσο θέμα ικανότητας. Παράλληλα, ο χρόνος που αφιερώνουμε ξεκινώντας από το ίδιο σημείο δεν πάει χαμένος. Συνηθίζοντας το χειρισμό, ο παίκτης αισθάνεται τις ικανότητές του να μεγαλώνουν, με αποτέλεσμα σημεία που αρχικά φαίνονται υπερβολικά δύσκολα, στη συνέχεια να μην τον προβληματίζουν καθόλου. Στο Rising mode, κάθε φορά που χάνουμε, μπορούμε να εξαργυρώσουμε τους πόντους μας αγοράζοντας νέες κινήσεις και περισσότερες ζωές, ώστε την επόμενη φορά να έχουμε καλύτερες πιθανότητες. Αν θέλουμε μπορούμε να καταστήσουμε το χαρακτήρα μας υπερβολικά δυνατό, ωστόσο, υπάρχει η δυνατότητα να απενεργοποιήσουμε τις αναβαθμίσεις επιλεκτικά, αν θεωρήσουμε ότι χάθηκε η πρόκληση.

Οι αναβαθμίσεις κατά κανόνα είναι ακριβές, έτσι ώστε να κάνουν τους παίκτες να προσπαθούν ξανά τα σημεία που τους δυσκολεύουν όταν βλέπουν ότι βελτιώθηκαν…οι δίκες τους ικανότητες, οι οποίες αυξάνονται γρηγορότερα και τελικά αποδεικνύονται σημαντικότερες από τα upgrades του χαρακτήρα τους. Υπάρχουν σημεία τα οποία αρχικά μας έκαναν να διαμαρτυρηθούμε, καθώς έδιναν την εντύπωση πως ήταν αδύνατο να τα περάσουμε όταν δεν γνωρίζουμε τι μας περιμένει. Κάναμε λάθος.

Μετά από την ολοκλήρωση κάθε επιπέδου, αρκετές φορές διαπιστώσαμε ότι κάθε φορά υπήρχαν προειδοποιήσεις και το παιχνίδι μας προετοίμαζε για αυτά που θα συναντήσουμε, άσχετα από το αν κριθήκαμε επαρκείς. Το Uprising, με δεδομένο ότι είναι από την αρχή δύσκολο, κάνει εκπληκτική δουλειά στην εκπαίδευση των παικτών και στην εξέλιξη του gameplay καθ’ όλη τη διάρκειά του. Κάθε νέο επίπεδο απαιτεί την εκμετάλλευση των δεξιοτήτων που αποκτήσαμε στις προηγούμενες πίστες και προσθέτει νέα στοιχεία στο gameplay. Η πρώτη πίστα μαθαίνει τους παίκτες να κινούνται και να κάνουν άλματα συνεχώς, αφού διαθέτει κινούμενη άμμο.

Η δεύτερη πίστα μαθαίνει τους παίκτες να ξεγελούν με προσεκτικές κινήσεις τους snipers και να τους εντοπίζουν από την κατεύθυνση των ριπών τους ακόμα και όταν είναι εκτός οθόνης. Η τρίτη πίστα είναι γεμάτη παγίδες και απαιτεί από τους παίκτες να ερμηνεύσουν σωστά τις απειλές του περιβάλλοντος και να κρίνουν πότε πρέπει να τρέξουν, να σταματήσουν ή να σκύψουν. Η τέταρτη πίστα μας τοποθετεί επάνω σε hovercraft και μας καλεί να προσαρμοστούμε στον ξέφρενο ρυθμό της, που απαιτεί γρήγορες αντιδράσεις και αντανακλαστικά.

Η πέμπτη πίστα αλλάζει εντελώς το σκηνικό και προσθέτει στοιχεία stealth στη γνωστή σειρά. Αν και μπορούμε να παίξουμε όπως συνήθως -σκοτώνοντας ό,τι βρούμε μπροστά μας- έχουμε τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσουμε ακόμα και χάρτινα κουτιά για να κρυφτούμε από τους εχθρούς και τις κάμερες ασφαλείας. Η έκτη πίστα μας τοποθετεί στα βαγόνια ενός τρένου, τα οποία έχουν μπάρες ενέργειας και ανατινάζονται όταν δεχθούν αρκετές εχθρικές βόμβες. Σε αυτό το σημείο μαθαίνουμε να παρακολουθούμε και τις κινήσεις των εχθρών που δεν μας απειλούν άμεσα, αλλά μπορούν να μας δημιουργήσουν προβλήματα αν δεν προσέξουμε και βρεθούμε στο λάθος μέρος τη λάθος στιγμή.

Στην έβδομη πίστα εισάγονται εχθροί, οι οποίοι αποκρούουν ό,τι τους πετάξουμε, ενώ παράλληλα πυροβολούν όταν πυροβολούμε και εμείς, γεγονός που μας εμποδίζει να πυροβολούμε στην τύχη και αδιάκριτα. Δεν θα αναφέρουμε τι προσθέτει στο gameplay η τελευταία πίστα, αλλά μπορούμε να πούμε ότι το Uprising διαθέτει το τέλος που του αξίζει. Ο σχεδιασμός του gameplay είναι υποδειγματικός και οι απαιτήσεις που θα μπορούσαμε να έχουμε από μία ομάδα ανάπτυξης που δεν έχει προηγούμενη εμπειρία με το είδος ξεπέρνιουνται με μεγάλη ευκολία.

Γιατί να πολεμήσω μόνος; Το co-op

Το Hard Corps: Uprising υποστηρίζει co-op δύο παικτών offline ή online, με το netcode του παιχνιδιού στο XBL να είναι άψογο. Το lag ήταν σχεδόν ανύπαρκτο, χαρακτηριστικό πολύ σημαντικό, καθώς σε ένα ήδη δύσκολο παιχνίδι οι χαμένες ζωές λόγω lag θα το καθιστούσαν πρακτικά unplayable. Δεν ήταν καθόλου εύκολο να βρούμε παίκτες online, αλλά για να είμαστε ειλικρινείς δεν θα παίζαμε τον τίτλο με κάποιον άγνωστο. Το Uprising απαιτεί σωστή συνεργασία, ειδικά για τις μάχες με bosses -που είναι μεγαλύτερα από την οθόνη- ενώ σε αρκετά platforming σημεία αν οι παίκτες δεν κινούνται με παραπλήσιο ρυθμό, αλλά ο ένας τρέχει μπροστά, δημιουργούνται αρκετά προβλήματα με τις ζωές να χάνονται απλά και μόνο λόγω της ασυνεννοησίας. Ο τίτλος της Konami γίνεται πιο εύκολος στο co-op και αυτό είναι ένα από τα χαρακτηριστικά που αυξάνουν το replayability του.

{PAGE_BREAK}

Η Δεύτερη ‘Αποψη
Όταν παρέλαβα ένα μήνυμα από τον Νίκο, ρωτώντας με αν θα ήθελα να παίξουμε μαζί το Hard Corps Uprising, ομολογουμένως δίστασα λίγο και κρατούσα μεγάλες επιφυλάξεις στο άκουσμα και μόνο της φράσης «είναι η συνέχεια του Contra». «Πώς να πετύχει κάποιος αυτό που πέτυχε το παλιό Contra;» διερωτόμουν, μέχρι που κατέβασα το παιχνίδι και το δοκίμασα. Οι δημιουργοί πραγματοποίησαν κάτι το εκπληκτικό. Πήραν το Contra και το έφεραν στα «μέτρα» της σύγχρονης εποχής με αποτέλεσμα να μην είναι κουραστικό ή βαρετό όπως περίμενα και εγώ ο ίδιος. Τελικά, αυτά τα 2D shooters μπορούν να γίνουν άκρως διασκεδαστικά ακόμα και στις μέρες μας, αν τα αναπτύσσει μια «μανούλα» όπως η Arc System Works (Blazblue). Στα πρώτα λεπτά ενασχόλησης είναι αδύνατον να φανταστεί κανείς τι θα επακολουθήσει. Όταν φύγει η πρώτη κρυάδα και ο παίκτης νιώσει άνετα με τους μηχανισμούς του τίτλου, όλα παίρνουν μια διαφορετική τροπή. Τα λεπτά αρχίζουν και γίνονται ώρες, οι εκατοντάδες εξοντωμένοι εχθροί γίνονται χιλιάδες, η μία αναβάθμιση «φεύγει» πίσω από την άλλη και ο ενθουσιασμός αυξάνεται με σταθερούς ρυθμούς και φτάνει στο αποκορύφωμά του όταν θελήσουμε να παίξουμε με παρέα. Σε ένα Σαββατοκύριακο έπαιξα το παιχνίδι με τρία διαφορετικά άτομα, αδυνατώντας να βαρεθώ ή να κουραστώ. Γράφοντας αυτές τις γραμμές, ανυπομονώ να ξανανοίξω την κονσόλα και να παίξω και πάλι το παιχνίδι με κάποιο φιλαράκι. Η διασκέδαση που προσφέρει ο τίτλος σε co-op είναι η καλύτερη που έχω συναντήσει μαζί με το Lara Croft and the Guardian of Light. ΌΛΑ τα παραπάνω, βέβαια, υπό ένα σημαντικό όρο: να ξέρει ο χρήστης τι απαιτήσεις έχει από το παιχνίδι. Εάν περιμένει ένα Gears of War σε 2D, καλύτερα να το προσπεράσει, αν δε θέλει να καταριέται τα χρήματα που σπατάλησε. Το ίδιο ισχύει και για κάποιον που επιθυμεί μια…βόλτα στο πάρκο. Εάν δεν έχετε υπομονή, δε θα ασχοληθείτε παραπάνω από μισή ώρα, καθώς το Hard Corps διαθέτει μια σαδιστική δυσκολία (ιδιαίτερα αν το παίξετε μόνοι σας). Σε πολλούς αυτό το επίπεδο δυσκολίας είναι διεγερτικό -όπως συνέβη και στο Demon's Souls- αλλά σε ακόμα περισσότερους λειτουργεί ως ένα μεγάλο εμπόδιο για την αγορά του. Εν κατακλείδι, όσοι επιθυμούν ένα arcade παιχνίδι, με ακατάπαυστη δράση, υπέροχο τεχνικό τομέα, αποχαυνωτική χρωματική παλέτα, τεράστιο replayability (που βάζει τα γυαλιά σε μεγάλες παραγωγές) και ένα από τα καλύτερα co op, ας σπεύσει να αγοράσει αυτό το διαμάντι. Μοναδική προϋπόθεση; Να το προμηθευτεί σε χρονική περίοδο με πολύ ελεύθερο χρόνο αν δε θέλει να καταλήξει χωρισμένος, με κακούς βαθμούς στο σχολείο ή με χαμένη εξεταστική...
Γιάννης Σκουλουδάκης

{VIDEO_1}

Διάρκεια και συμπεράσματα

Το Hard Corps: Uprising δεν είναι για όλους. Όσοι όμως είναι φίλοι των Contra, Metal Slug και παρόμοιων side scrolling shooter τίτλων, στο Uprising θα βρουν μία εκπληκτική εμπειρία που ξεπερνάει τις απαιτήσεις και των πιο αισιόδοξων. Αν και είναι δύσκολο να πούμε αντικειμενικά πόσο διαρκεί ο τίτλος, καθώς αυτό εξαρτάται άμεσα από τις ικανότητες του κάθε παίκτη και το αν παίζει μόνος ή σε co-op, σαν τάξη μεγέθους μπορείτε να υπολογίσετε ότι την πρώτη φορά που θα τελειώσετε το παιχνίδι το χρονόμετρο θα γράφει περίπου 10 ώρες.

Έπειτα, μπορείτε να συνεχίσετε για να πετύχετε καλύτερο σκορ στα επίπεδα και να βελτιώσετε τον χαρακτήρα σας. Η επανάληψη των επιπέδων που μας παίδευαν με έναν πολύ δυνατό χαρακτήρα είναι απολαυστική , όπως και η επανάληψη των επιπέδων για να βρείτε όλα τα μυστικά και να πετύχετε το καλύτερο δυνατό σκορ. Στους 1200 MS Points (περιμένουμε τιμή γύρω στα €15 όταν κυκλοφορήσει στο PSN), το Hard Corps: Uprising είναι μία πρόταση που θα ικανοποιήσει πλήρως αυτούς που ξέρουν τι ζητάνε. Έντονη δράση και πρόκληση σε ένα 2D scrolling shooter, που τιμά τους προγόνους του, χωρίς να διστάζει να διαφοροποιηθεί και να προτείνει τις δικές του λύσεις εκεί που χρειάζονται.

Νίκος Καβακλής