The Witcher 2: Assassins of Kings

Ευχάριστο και με αρκετή στρατηγική: Το σύστημα μάχης

Όπως και στο πρώτο παιχνίδι, ο Geralt έχει δύο σπαθιά. Ένα σιδερένιο για τους ανθρώπους και ένα ασημένιο για τα τέρατα. Με το αριστερό και το δεξί κλικ μπορούμε να κάνουμε γρήγορα ή δυνατά χτυπήματα αντίστοιχα, ενώ από την αρχή έχουμε πέντε signs, που αποτελούν τις μαγείες του παιχνιδιού. Υπάρχει μία ειδική μπάρα, τα κουτάκια της οποίας υποδεικνύουν το πόσα spells μπορούμε να κάνουμε μέχρι να ξαναγεμίσει αυτόματα, ενώ η ίδια μπάρα επηρεάζει και το πότε μπορούμε να αμυνθούμε. Στη διάθεσή μας έχουμε παγίδες, βόμβες και potions. Οι μάχες έχουν καλό ρυθμό, είναι διασκεδαστικές και απαιτούν στρατηγική. Ακόμα και στην πιο απλή μάχη μπορεί να χάσουμε αν οι εχθροί καταφέρουν να μας περικυκλώσουν και στοιχεία όπως οι παγίδες και τα potions που θα χρησιμοποιήσουμε έχουν μεγάλη σημασία.

Σε αντίθεση με τη συντριπτική πλειοψηφία των παιχνιδιών, τα potions στο Witcher 2 έχουν συγκεκριμένη χρονική διάρκεια (π.χ. 10 λεπτά), η οποία δεν επηρεάζεται από το αν είμαστε σε μάχη ή όχι. Δεν μπορούμε να καταναλώσουμε potion μέσα στην μάχη αλλά μόνο πριν και κατά τη διάρκεια του meditation. Ο χρόνος επίδρασης των potions μάς επιτρέπει να πολεμήσουμε πολλές μάχες, επωφελούμενοι από την επίδρασή τους χωρίς να διακόπτεται ο ρυθμός του παιχνιδιού.

Από την άλλη πλευρά, στις δύσκολες μάχες το χρονόμετρο που δείχνει τη διάρκεια των potions μας αγχώνει και ανεβάζει την ένταση, διότι όταν περάσει η επίδρασή τους θα χάσουμε οφέλη, όπως η γρηγορότερη αναπλήρωση ενέργειας και ίσως η προστασία από ένα αρνητικό effect που μπορεί να προξενήσει ο αντίπαλος. Το Witcher 2 στην αρχή είναι δύσκολο –ακόμα και στο normal- και μας προκαλεί να σκεφτούμε ώστε να βρούμε το σωστό τρόπο αντιμετώπισης των αντιπάλων. Ένα ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι, κατά κανόνα, οι μάχες με τα “απλά” τέρατα που περιπλανώνται στο κόσμο του παιχνιδιού είναι σχετικά εύκολες ώστε να μην πλήττεται η ροή της εξερεύνησης, κάτι που μας άρεσε ιδιαίτερα.

Σε συγκεκριμένα σημεία η δυσκολία των εχθρών ή των bosses ανεβαίνει απότομα και πολλοί θα έχουν πρόβλημα. Αν και μας άρεσαν όλα τα boss fights, τα οποία μας έβαζαν να σκεφτούμε λίγο διαφορετικά και δοκίμαζαν τις ικανότητες μας, τα “spikes” -απότομα “καρφιά” δυσκολίας δηλαδή- υπάρχουν.

Εδώ πρέπει να εκφράσουμε ένα παράπονο για το τέλος του παιχνιδιού, όπου παίρνουμε μερικά level μαζεμένα εξ αιτίας των quests που ολοκληρώνονται, με αποτέλεσμα το παιχνίδι να γίνεται ευκολότερο από ό,τι θα θέλαμε. H CD Projekt ήδη έχει ανακοινώσει ότι θα χαμηλώσει τη δυσκολία στην αρχή με ένα patch -που κανονικά πρέπει να έχει ήδη γίνει διαθέσιμο- αλλά δεν ξέρουμε αν θα πειράξει άλλα σημεία του παιχνιδιού. Σε κάθε περίπτωση, είμαστε ελεύθεροι να αυξομειώσουμε το βαθμό δυσκολίας όποτε το επιθυμούμε, οπότε τα παράπονα αυτά δεν μπορούν να μειώσουν στο ελάχιστο την εμπειρία που προσφέρει το παιχνίδι.

Εντυπωσιακό οπτικά και ακουστικά: Ο τεχνικός τομέας

Το Witcher 2 έχει με μεγάλη διαφορά τα καλύτερα γραφικά που έχουμε δει σε RPG και επίσης αποτελεί ένα από τα ομορφότερα παιχνίδια ανεξαρτήτως κατηγορίας. Η έμφαση στην ολοκαίνουργια ιδιόκτητη μηχανή της CD Projekt δίνεται στα λεπτομερή textures, στη χρωματική παλέτα που χρησιμοποιείται και στη δυνατότητα περιήγησης στον συνεχόμενο κόσμο του παιχνιδιού, χωρίς διακοπές για loadings.

Πολύ λίγα bugs εντοπίσαμε, τα οποία δεν επηρέασαν την εμπειρία μας, παρόλο που πολλοί παίκτες διαμαρτύρονται για συνεχόμενα crashes. Αυτό δεν μας συνέβη ούτε μία φορά, αλλά δεν παύει να υφίσταται σαν πρόβλημα. Τα καλά νέα είναι ότι αυτή τη στιγμή πρέπει ήδη να έχει βγει patch που αντιμετωπίζει τα εν λόγω θέματα. Ο ηχητικός τομέας του παιχνιδιού είναι κορυφαίος και διαθέτει ένα εκπληκτικό soundtrack, ασυνήθιστα ποιοτικά και πειστικά voice overs και ακόμα μερικές λεπτομέρειες στο sound design, οι οποίες συνεισφέρουν τα μέγιστα στη δημιουργία ίσως του πειστικότερου και ζωντανότερου κόσμου που έχουμε δει ποτέ.

Ο κόσμος του παιχνιδιού – ατμόσφαιρα και σχεδιασμός

Στο κόσμο του Witcher 2 τα πουλιά κελαηδούν, τα παιδάκια φωνάζουν και παίζουν, ο κόσμος συζητεί, κάθεται γύρω από τη φωτιά και διηγείται ιστορίες από το πρώτο Witcher, ο Geralt παραπονιέται για την ηλικία του όταν τον παίρνουν στο κυνήγι οι εχθροί και μερικές ακόμα λεπτομέρειες που επιδρούν ευεργετικά στην ατμόσφαιρα.

 Όταν βρέχει τρέχουν όλοι κάτω από τα υπόστεγα για να προστατευθούν. Το βράδυ ο κόσμος που τριγυρνά στην πόλη λιγοστεύει, μεθυσμένοι προσπαθούν να περπατήσουν τραγουδώντας και οι σκοποί μπορεί να είναι στη θέση τους αλλά… ροχαλίζουν. Αν ξεχαστούμε και μπούμε σε πόλη κρατώντας ένα σπαθί οι πολίτες θα φοβηθούν, θα σταματήσουν ό,τι κάνουν και ενίοτε ουρλιάζουν. Οι φρουροί θα μας πλησιάσουν αμέσως και αν κατεβάσουμε τα όπλα μας θα μας πουν να προσέχουμε τις κινήσεις μας. Αν επιλέξουμε να σκοτώσουμε κάποιον φρουρό, δεν υπάρχουν άλλες συνέπειες. Αυτό το στοιχείο θα μπορούσε να είναι πιο εξελιγμένο, αλλά και ως έχει δεν μπορούμε να παραπονεθούμε μιας και πετυχαίνει αυτό που θέλει.