The Witcher 2: Assassins of Kings

Ο σχεδιασμός των πόλεων ξεπερνάει με χαρακτηριστική άνεση οτιδήποτε έχει να επιδείξει ο ανταγωνισμός. Αν θεωρείτε πανέμορφη την Orzammar από το Dragon Age: Origins, όταν –και αν- φτάσετε στη Vergen θα σας… πέσει το σαγόνι. Η λεπτομέρεια με την όποια έχουν αποδοθεί, όχι μόνο οι πόλεις, αλλά και οι εξωτερικοί χώροι όπου γίνονται τα quests, δίνουν την εντύπωση πως δεν θα βρούμε πουθενά τα ίδια τα textures να επαναλαμβάνονται. Το ίδιο επίπεδο λεπτομέρειας βρίσκεται, σε λίγο μικρότερο βαθμό, και στα dungeons, τα όποια αν και δεν συγκρίνονται σε μέγεθος και πολυπλοκότητα με τα αντίστοιχα του Origins, επιτελούν σωστά το έργο τους. Ο κόσμος του Witcher 2 είναι συνεχόμενος και δίνεται έμφαση στην ποιότητα και όχι στην ποσότητα. Η αίσθηση της απόστασης και του ταξιδιού από τις πόλεις στα σημεία ενδιαφέροντος και στα dungeons αποδίδεται άψογα, o Geralt περπατάει γρήγορα ώστε να μην κουράζουν τα quests και η έλλειψη fast travel είναι μία σωστή απόφαση που υποστηρίζει την ατμόσφαιρα και την αληθοφάνεια του κόσμου.

H Δεύτερη Άποψη
Ανυπομονούσαμε μήνες για την κυκλοφορία της συνέχειας ενός εκ των πιο επιτυχημένων δυτικών RPGs της δεκαετίας, του Witcher, και τελικά δεν άργησε τόσο πολύ. Έφτασε λοιπόν η ώρα που ήρθε στα χέρια μου το Witcher 2 ύστερα από ώρες ανυπομονησίας και θερμές παρακλήσεις στα Θεία να το κρατάω στην αγκαλιά μου στις 17 Μαΐου. Οι προσδοκίες μου, μεγάλες, αν και κατά βάθος δεν πίστευα ότι το παιχνίδι θα ξεπεράσει σε ποιότητα το πρώτο μέρος. Και όμως, οι Πολωνοί είναι τρελοί και μας τρέλαναν και εμάς με αυτά που παρακολουθούμε να διαδραματίζονται στην οθόνη. Σε αντίθεση με το πρώτο παιχνίδι, όπου το ξεκίνημα της περιπέτειάς μας χώλαινε και αργούσε να μας απορροφήσει στον κόσμο του, το Assassins of Kings μας «στήνει στον τοίχο» από τα πρώτα δευτερόλεπτα και μας χτυπάει αλύπητα με χαστούκια ποιότητας. Η μία επική σκηνή διαδέχεται την άλλη με ρυθμούς που δεν μπορεί να συλλάβει ο ανθρώπινος εγκέφαλος, με αποτέλεσμα να διακατέχομαι από ένα συναίσθημα ευφορίας καθ’ όλη τη διάρκεια ενασχόλησής μου με τον τίτλο. Ύστερα από μερικές ώρες, κάθισα να αναρωτηθώ αν έχω λατρέψει και βυθιστεί σε έναν κόσμο τόσο σύντομα, όχι μόνο σε ένα RPG, αλλά γενικότερα στα βιντεοπαιχνίδια και οι απαντήσεις μάλλον μετριούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού. Η μοναδική σίγουρη απάντηση είναι ότι δυσκολεύομαι να βρω RPG τίτλο, με την ατμόσφαιρα, το μεράκι και την ποιότητα που έχουν εισάγει οι Πολωνοί στο Witcher 2. Από πού να ξεκινήσω; Από το πόσο ζωντανές είναι οι περιοχές; Από το ότι το βράδυ θα δούμε μεθυσμένους να περπατάνε ή να ουρούν σε γωνίες; Από την ποιότητα της ιστορίας και των δευτερευουσών αποστολών; Από την οπτικοακουστική πανδαισία που θα μας αφήνει με το στόμα ανοιχτό ακόμα και στις χαμηλές αναλύσεις; Για τη λεπτομέρεια στον κόσμο και τους κεντρικούς χαρακτήρες; Για την πανέμορφη Triss; Μάλλον δε θα πω τίποτα συγκεκριμένο, ο Νίκος ο Καβακλής θα τα έχει αναλύσει πολύ καλύτερα στις προηγούμενες σελίδες του κειμένου. Αυτό που θα πω σε όλους τους οπαδούς των RPGs είναι ένα: αγοράστε το με κλειστά μάτια, δίχως δεύτερη σκέψη. To Witcher 2 είναι ένα παιχνίδι που ξεφεύγει από το «χιλιοειπωμένο» κλισέ «το ορφανό παιδί που πρέπει να ξεκινήσει από το φλεγόμενο χωριό του για να σώσει τον κόσμο από τους κακούς». Εάν λοιπόν επιθυμείτε να νιώσετε μια εμπειρία που δεν έχετε ξαναδεί σε κανένα παιχνίδι ρόλων, δεν χρειάζεται να διαβάζετε καν αυτές τις γραμμές. Το παιχνίδι είναι υπέροχο και μερικά bugs και τεχνικά θέματα (ποιο παιχνίδι -και ειδικά RPG- δεν διακατέχεται από τέτοια;) δεν μπορούν να αμαυρώσουν αυτό το επίτευγμα της CD Projekt. Δεν μπορώ να γράψω κάτι παραπάνω, νομίζω ότι χαραμίζω μέρος του χρόνου που μπορώ να αξιοποιήσω καλύτερα στην Temeria, κυνηγώντας τέρατα και… γυναίκες. “Power, sex. Sex, power. They both come down to one thing – fucking others”-Geralt of Rivia…
Γιάννης Σκουλουδάκης

Το Witcher 2 είναι ένα σπουδαίο παιχνίδι. Να ξεκαθαρίσουμε ότι όσοι περιμένουν ένα action RPG με το ένα boss να έρχεται μετά το άλλο και θεωρούν τους διαλόγους βαρετούς, εδώ δεν θα βρουν αυτό που ψάχνουν. Σε τομείς όπως η αφήγηση της ιστορίας, οι επιδράσεις των επιλογών, η ατμόσφαιρα, η πειστικότητα και η ζωντάνια του κόσμου, απλά δεν υπάρχει σύγχρονο RPG που μπορεί να συγκριθεί με το Witcher 2. Δεν υπάρχει λόγος να είμαστε επιφυλακτικοί για κάτι το οποίο θα δει και θα αποδεχθεί η πλειοψηφία όσων παίξει το παιχνίδι. Μπροστά στο κολοσσιαίο Witcher 2 τα καλύτερα σύγχρονα RPG δεν φαίνονται πια και τόσο σπουδαία. Η δουλειά που έχουν κάνει οι “τρελοί” Πολωνοί, καθιστούν τα τέσσερα χρόνια ανάπτυξης να φαίνονται λίγα και αυτό φαίνεται από την στιγμή που θα ανοίξει κάποιος τη συσκευασία του παιχνιδιού έως τους τίτλους τέλους. Τώρα ήρθε η σειρά της Bioware, της Bethesda, της Obsidian και άλλων ομάδων ανάπτυξης να μάθουν από τη CD Projekt ώστε να μπορέσουν να την ανταγωνιστούν. Μην μας πιστέψετε. Αγοράστε το παιχνίδι και θα καταλάβετε…

Νίκος Καβακλής

Ελάχιστες απαιτήσεις συστήματος
Επεξεργαστής Core 2Duo 2.2 GHz ή dual core AMD 2.5 GHz
Μνήμη RAM 1 GB Windows XP, 2 GB Windows Vista/7
Κάρτα γραφικών GeForce 8800 512 MB ή Radeon (HD3850 512 MB)
Σκληρός δίσκος 16 GB