Dead or Alive: Dimensions

Όχι απλά όμορφα κορίτσια με καμπύλες

Η Dead or Alive είναι μία σειρά που έγινε γνωστή στον περισσότερο κόσμο εξαιτίας των εντυπωσιακών γραφικών που διέθεταν όλα τα επεισόδιά της και, φυσικά, των όμορφων πρωταγωνιστριών της. Προσπερνώντας τα ανάξια αναφοράς spin – offs, που βασίστηκαν  αποκλειστικά και μόνο στα… κάλλη των εν λόγω πρωταγωνιστριών, το Dead or Alive: Dimensions είναι πρακτικά το πρώτο fighting παιχνίδι της σειράς μετά το Dead or Alive 4 του 2005. Στην πραγματικότητα, το καλύτερο χαρακτηριστικό της σειράς που δημιούργησε η Team Ninja δεν είναι οι πρωταγωνίστριές του, αλλά ο άμεσος χειρισμός που διαθέτει, μέσω του οποίου μπορεί να προσφέρει γρήγορες και διασκεδαστικές μάχες ακόμα και σε όσους δεν έχουν "master" στην κατηγορία.

Ένα fighting με βολικό χειρισμό στο 3DS

Ο χειρισμός του Dead or Alive: Dimensions ταιριάζει στη φιλοσοφία μίας φορητής κονσόλας όπως το 3DS και δεν υπάρχουν οι δυσκολίες που συναντάμε, για παράδειγμα, στο Super Street Fighter IV 3D. Κατά την άποψη του υπογράφοντος, τα Dead or Alive παιχνίδια ανήκουν σε μία από τις λίγες σειρές στις οποίες μπορεί να χρησιμοποιηθεί ο αναλογικός μοχλός χωρίς κανένα πρόβλημα και το Dimensions δεν αποτελεί εξαίρεση, στοιχείο θετικό, αφού έτσι αποφεύγουμε το σχετικά μικρό d-pad του 3DS.

Στο παιχνίδι της Team Ninja υπάρχουν τέσσερα βασικά πλήκτρα. Ένα κουμπί για τις γροθιές, ένα για τα λακτίσματα, ένα για τις λαβές και ένα για άμυνα και counters. Επίσης, έχουμε τη δυνατότητα να αμυνθούμε πατώντας απλά το "πίσω", ενώ για τα counters -μαζί με το αντίστοιχο κουμπί- πρέπει να πατήσουμε πίσω, ή διαγώνια προς τα πίσω και κάτω ή πάνω, ανάλογα με το ύψος της επίθεσης του εχθρού, χωρίς να έχει σημασία αν δεχόμαστε γροθιά ή λάκτισμα. Στην οθόνη αφής της κονσόλας έχουμε τη δυνατότητα να τοποθετήσουμε ολόκληρη τη λίστα με τις κινήσεις και τα combos των χαρακτήρων, τα οποία και ενεργοποιούμε άμεσα με τη χρήση της γραφίδας.

Πρακτικά, είναι μάλλον απίθανο να παρακολουθεί κάποιος τη δράση στην οθόνη και ταυτόχρονα να επιλέγει τη σωστή κίνηση από τη move list, οπότε η λειτουργία αυτή είναι άχρηστη… σχεδόν. Πάντα υπάρχει η δυνατότητα να επιλέγει κάποιος την ίδια κίνηση συνεχώς ή εντελώς στην τύχη διάφορες κινήσεις και να ελπίζει για το καλύτερο. Σε αυτό το σημείο μπορούσε να είχε γίνει πολύ καλύτερη δουλειά.

Όμορφο, αλλά ας αφήσουμε το 3D στην άκρη: Τεχνικός τομέας

Τα γραφικά του Dead or Alive Dimensions είναι πολύ καλά αναδεικνύοντας τις δυνατότητες του 3DS. Υπάρχει λίγο aliasing, ειδικά στις cut scenes του story mode, αλλά δεν ενοχλεί καθόλου και το 3D εφέ είναι αρκετά καλό, χωρίς όμως να φτάνει το επίπεδο του Super Street Fighter IV 3D. Ωστόσο, το κακό είναι ότι το 3D αφαιρεί πολύ περισσότερα από όσα προσθέτει, καθώς όταν είναι ενεργοποιημένο, το παιχνίδι τρέχει στα 30 frames το δευτερόλεπτο. Μόλις το απενεργοποιήσουμε, τα καρέ εκτινάζονται στα 60 το δευτερόλεπτο και η διαφορά στη ροή των μαχών είναι κάτι παραπάνω από εμφανής.

Λίγα και σχετικά περιορισμένα: Επιλογές και modes

Το Dimensions περιέχει 25 χαρακτήρες, ανάμεσα στους οποίους περιλαμβάνονται και πέντε bosses που είχαν εμφανιστεί στα προηγούμενα παιχνίδια της σειράς. Τα modes του παιχνιδιού περιλαμβάνουν τα κλασικά Arcade και Survival, το Tag Team Challenges και το Chronicle mode, που στην ουσία αποτελεί το story mode του παιχνιδιού. Το εν λόγω mode περιλαμβάνει την ιστορία πίσω από τα τέσσερα βασικά τουρνουά Dead or Alive.

Όσοι έχουν ασχοληθεί με τη σειρά γνωρίζουν ότι η ιστορία δεν είναι καλή και οι χαρακτήρες του είναι τυπικοί και αδιάφοροι. Και όσοι δεν γνωρίζουν τη σειρά… δεν θα καταλάβουν και πολλά από το εν λόγω mode, το οποίο μπέρδεψε ακόμα και εμάς που έχουμε κάποια επαφή με αυτή. Ουσιαστικά, το Chronicle mode περιέχει 5 κεφάλαια που ασχολούνται με τους βασικούς χαρακτήρες της σειράς και ανακυκλώνει ορισμένες από τις cut scenes που υπάρχουν πριν από σημαντικές μάχες, καθώς επίσης και τα endings των κανονικών παιχνιδιών της σειράς –ειδικά από το DOA 4 που το θυμόμαστε και καλύτερα.

Οι περισσότερες cut scenes ήταν καλά σκηνοθετημένες -σε σχέση με την πρώτη φορά που είχαν εμφανιστεί-, ενώ το 3D εφέ τις καθιστά ακόμα ομορφότερες. Το Chronicle mode μας προσφέρει 2-3 ευχάριστες ώρες, αλλά ως εκεί, και αυτό διότι ουσιαστικά χρησιμεύει σαν tutorial για 3-4 βασικούς χαρακτήρες και παρουσιάζει μερικές καλές ιδέες, όπως το ότι ξεδιπλώνει τους βασικούς μηχανισμούς σταδιακά χωρίς να δείχνει τα πάντα από την αρχή, μπερδεύοντας έτσι τους μη εξοικειωμένους με τη σειρά. Παρόλα αυτά, σαν tutorial το Chronicle mode δεν είναι άψογα υλοποιημένο και δεν αντικαθιστά την έλλειψη ενός trial mode, που θα μπορούσε να "διδάξει" στους παίκτες καλύτερα τους μηχανισμούς.

{PAGE_BREAK}

Το Dimensions περιλαμβάνει και Tag Team mode, το οποίο είναι αυστηρά περιορισμένο στα Tag Team Challenges. Τα καλά νέα είναι ότι έχουμε τη δυνατότητα να συνεργαστούμε με έναν φίλο μας μέσω Wi-Fi για να αντιμετωπίσουμε την Α.Ι. σε μία σειρά από προκλήσεις. Όμως, αν παίζουμε μόνοι μας, επιλέγουμε έναν χαρακτήρα και τον δεύτερο τον ελέγχει η Α.Ι. Στις πρώτες μάχες τα challenges είναι ευχάριστα, ενώ ακόμα και αν χάσει ο ένας χαρακτήρας, μπορεί να αναστηθεί αυτόματα αν ο συμπαίκτης μας αντέξει για πέντε δευτερόλεπτα. Ο αριθμός των ζωών μας είναι περιορισμένος και μικραίνει όσο προχωράμε στο mode, και στις πέντε τελευταίες προκλήσεις καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε ισάριθμα bosses για να τα ξεκλειδώσουμε.

Σε αυτό το σημείο, χωρίς επιπλέον ζωές και με τους εχθρούς να μπορούν να μας μειώσουν παραπάνω από τη μισή μπάρα ενέργειας με μία κίνηση, οι μάχες είναι υπερβολικά άδικες και κυριολεκτικά δίνουν την αίσθηση πως μπορούμε να νικήσουμε μόνο αν μας αφήσει ο υπολογιστής.

Τέλος, υπάρχει και το online mode, το οποίο δεν περιέχει Tag Team ή Lobbies με πολλούς παίκτες. Δυστυχώς, το lag έκανε την εμφάνισή του περίπου στις μισές από τις μάχες που δώσαμε. Θεωρητικά αμφιβάλουμε για το πόσο καλή ιδέα είναι η χρήση των bosses στο online –που αν και φυσικά είναι σημαντικά αποδυναμωμένοι, σε σχέση με την Α.Ι. παραμένουν πολύ ισχυροί- και η χρήση μεγάλων combos μέσω της οθόνης αφής, πρακτικά δεν διαπιστώσαμε κατάχρηση των στοιχείων αυτών από τους αντιπάλους μας, κάτι θετικό -παρόλο που ίσως απλά ήμασταν τυχεροί. 

Γρήγορο με καλή ροή και διασκεδαστικό: Gameplay

Το gameplay του Dead or Alive: Dimensions είναι καλό, γεγονός που δείχνει ότι η σειρά δεν χρειάζεται απαραιτήτως τον Itagaki για να έχει μέλλον. Εδώ αξίζει να σημειώσουμε -για όσους δεν έχουν επαφή με το franchise- ότι το gameplay των DOA δεν στηρίζεται τόσο στις ειδικές κινήσεις, όσο στα combos και τα counters, ενώ ο ρυθμός είναι αρκετά γρήγορος.

Ένα στοιχείο που μας άρεσε είναι ότι η αίσθηση των χτυπημάτων είναι πολύ καλύτερη σε σχέση με το DOA 4, αφού τώρα τα χτυπήματα είναι πιο ξεκάθαρα και συνοδεύονται με τα κατάλληλα οπτικά εφέ που επιβεβαιώνουν ότι βρήκαμε στόχο. Όπως προαναφέραμε, ο χειρισμός είναι άμεσος, ενώ ο συγχρονισμός που απαιτείται στα counters είναι πολύ πιο εύκολο να επιτευχθεί σε σχέση με το DOA 4. Αυτή η απόφαση από τη μία πλευρά είναι σωστή και σύμφωνη με τη φιλοσοφία ενός fighting παιχνιδιού ανεπτυγμένου για φορητή κονσόλα, αλλά από την άλλη, δεν κρύβουμε ότι ορισμένες φορές στο online αισθανθήκαμε σχεδόν ότι… κλέβουμε τον εχθρό λόγω της ευκολίας εκτέλεσής τους.

Έχουμε την δυνατότητα να κάνουμε counter όχι μόνο στην πρώτη επίθεση ενός combo, αλλά σε οποιοδήποτε χτύπημα μέσα σε αυτό αν μαντέψουμε σωστά το ύψος της επίθεσης –ψηλό, μεσαίο, χαμηλό-, ακόμα και αν έχουμε χτυπηθεί από τα προηγούμενα. Βέβαια, για να γίνει αυτό πρέπει να μείνουμε στο έδαφος.

Το Dimensions με αυτό τον τρόπο προωθεί τα χτυπήματα που εξαπολύουν τον αντίπαλο στον αέρα, οπού δεν έχει καμία δυνατότητα αντίδρασης, ενώ ταυτόχρονα ενθαρρύνει τον επιτιθέμενο να αλλάζει τον τρόπο που επιτίθεται και να μην επαναπαύεται στην ταχύτητα του χαρακτήρα του όταν βρει στόχο το πρώτο του χτύπημα. Το gameplay θα αρέσει σίγουρα στους φίλους της σειράς και, γενικότερα, η αμεσότητα του χειρισμού και η ροή της μάχης καθιστούν την εμπειρία διασκεδαστική.

Συμπεράσματα: Καλό αλλά με ελλείψεις

Το Dead or Alive: Dimensions αποτελεί μία καλή πρόταση για τους κατόχους 3DS, αλλά έχει και αρκετά μειονεκτήματα με σημαντικότερο όλων το λίγο offline περιεχόμενο. Σίγουρα υπάρχουν πολλές πόζες από τις κοπέλες του παιχνιδιού για να ξεκλειδώσουμε, αλλά η… φωτογράφησή τους από διάφορες οπτικές γωνίες με τη χρήση του γυροσκοπίου του 3DS, δεν μπορεί να αυξήσει τη διάρκεια του παιχνιδιού. Το arcade mode είναι πολύ εύκολο, και χωρίς video endings ο μόνος λόγος να το ξαναπαίξουμε είναι ο καλύτερος χρόνος. Το story mode είναι πολύ μικρό, τα Tag challenges μόνο 20 και μερικά από αυτά υπερβολικά δύσκολα και το Survival απλά αδιάφορο.

Από την άλλη, μιλάμε για ένα παιχνίδι με καλό gameplay, το οποίο σε μερικά σημεία είναι καλύτερο από τα "κανονικά" επεισόδια της σειράς. Ένα σωστό Tag Team, ειδικά αν επεκτεινόταν και στο online τμήμα, θα προσέθετε πόντους στην εμπειρία, αλλά ως έχει το Dead or Alive: Dimensions προτείνεται κυρίως στους φίλους της σειράς και σε όσους θέλουν ένα καλό fighting που μπορεί να παιχθεί άνετα.

Νίκος Καβακλής