Summer Games

Λίγο κρασί, λίγο θάλασσα και το… παιχνίδι μου

Κάθε εποχή έχει τη χάρη της. Το καλοκαίρι έχει τη ζέστη. Ο χειμώνας τη “ζέστη”. Το φθινόπωρο τη μελαγχολία και η άνοιξη τις… πεταλούδες –και τον τελικό του Champions League. Λίγο ο καιρός και λίγο οι κοινωνικές συνήθειες που έχουν αναπτυχθεί γύρω του, συνθέτουν αυτό το υπέροχο σκηνικό των αλλαγών στην ζωή μας, που κάνει την κάθε εποχή ξεχωριστή και, κυρίως, ευπρόσδεκτη. Στο ημερολόγιο του gaming από την άλλη, έχουμε τρεις εποχές: τη φθινοπωρινή περίοδο –η αλλιώς η “προθέρμανση”- την “καυτή” περίοδο του χειμώνα και το γεμάτο encore της άνοιξης. Καθ’ όλη τη διάρκεια της “σχολικής” χρονιάς δηλαδή, ευχόμαστε καθημερινά να ξημερώσει η μέρα με τις… 26 ώρες.

Οι υποχρεώσεις τρέχουν με ιλιγγιώδη ρυθμό, οι νέες κυκλοφορίες είναι εκνευριστικά κοντά η μία με την άλλη και ο καιρός είναι ο ιδανικότερος για απομόνωση στη ζεστασιά του gaming δωματίου μας. Μόνο που δεν προλαβαίνουμε. “Δεν πειράζει, θα το παίξω το καλοκαίρι” παρηγορούμαστε με το φτωχό μας το μυαλό, διαβάζοντας και ξαναδιαβάζοντας με ζήλια τα διθυραμβικά reviews του “μισητού” επαγγελματία gamer. “Τότε θα τα ‘λιώσω’ όλα, θα έχω χρόνο…” ψιθυρίζουμε, σχηματίζοντας ένα λαμπερό, αυτάρεσκο χαμόγελο μπροστά στη στοίβα με τα παιχνίδια.

Το καλοκαίρι έφτασε, οι υποχρεώσεις ελαττώθηκαν αισθητά και το θερμόμετρο έχει ανέβει επικίνδυνα. Ώρα για gaming; Όχι ακριβώς… Η ειρωνεία της υπόθεσης είναι πως όταν δεν έχουμε χρόνο, έχουμε παιχνίδια και τις ιδανικότερες συνθήκες, ενώ όταν έχουμε χρόνο, δεν είναι για παιχνίδια. Ή, για να ακριβολογούμε, δεν είναι για οποιαδήποτε παιχνίδια. Είναι η εποχή που το Transformers 3 είναι το σοβαρότερο πράγμα που μπορεί να παρακολουθήσει κανείς σε μια σκοτεινή αίθουσα -με εξαίρεση το Harry Potter, μην βαράτε- και “Της Ελλάδος τα παιδιά” στην τηλεόραση –άντε ρε Ant1 βάλτο, μας έλειψε. Εξάλλου το Holywood πάντα ήταν “μανούλα” σε αυτά τα πράγματα.

Η ελαφρά διάθεση, η (έντονη) ζέστη, η επανένωση με φίλους και η περιρρέουσα χαλαρότητα που επικρατεί, κάνει ακόμα και την ανάγνωση ενός περιοδικού να φαίνεται σαν μελέτη διδακτορικού. Πόσο μάλλον την αφοσίωση που απαιτεί ένα παιχνίδι σαν το L.A. Noire. Σε ένα μέσο, όμως, που η σοβαρότητα είναι πιο σπάνια και από πολική αρκούδα στην έρημο, αυτό δεν είναι ιδιαίτερο πρόβλημα. Αν σε ένα πράγμα τα βιντεοπαιχνίδια διαπρέπουν, είναι σε “ελαφριές” διασκεδαστικές εμπειρίες είτε με παρέα είτε όχι. Αυτό που ακολουθεί λοιπόν, είναι το δικό μας φετινό καλοκαιρινό “μενού”. Χαλαρό, παρεΐστικο, τρομακτικό και λίγο… ποιοτικό, έτσι για να σπάει τη μονοτονία και να επιβεβαιώνουμε που και που, πως εκείνο το ρημάδι που κουβαλάμε στο κεφάλι μας, λειτουργεί ακόμα.

Super Smash Bros. Brawl/ Mario Kart: Double Dash

Μπορεί το online να έχει εξελιχθεί ραγδαία τα τελευταία χρόνια και η multiplayer δράση να έχει μεταφερθεί κυρίως στο πεδίο του, αλλά το παραδοσιακό “πάρτι δωματίου” είναι απλά αξεπέραστο. Όπως και να το κάνουμε, η άμεση ανθρώπινη επαφή κάνει τη διαφορά, και ιδίως όταν έχει ως αφορμή τα αναρχικά party games της Nintendo. Η υπέροχη ισορροπία των δύο αυτών παιχνιδιών -που μοιράζονται την ίδια σχεδιαστική φιλοσοφία- ανάμεσα στην τάξη και την αταξία, την ικανότητα και την τύχη, τα κάνουν ιδανικά για μεταμεσονύκτιες “θανατηφόρες” κόντρες. Όλα κερδίζονται και όλα χάνονται εν ριπή οφθαλμού. Προσοχή όμως, οι εκδόσεις έχουν σημασία.

Το Super Smash Bros Brawl για το Wii είναι το πληρέστερο παιχνίδι της σειράς σε όλα τα επίπεδα, ενώ υποστηρίζει και τα χειριστήρια του GameCube που ταιριάζουν “γάντι” στο παιχνίδι. Από την άλλη, το Double Dash μπορεί να μην είναι το νεότερο μέλος της σειράς -και πιθανότατα ούτε και το καλύτερο- αλλά διαθέτει δύο τρανταχτά πλεονεκτήματα. Το πρώτο είναι ότι παίζεται στο Wii, οπότε δεν χρειάζεται να κατεβάστε από το πατάρι ούτε το Nintendo 64 ούτε το SNES. Όσον αφορά τώρα το δεύτερο μεγάλο πλεονέκτημα -σε σχέση το Mario Kart Wii- τρεις λέξεις: κλασσικό Battle Mode. Τέλος.

Εναλλακτική πρόταση Snowboard Kids

Αν υπάρχει ένα παιχνίδι που μπορεί να συναγωνιστεί το Mario Kart, αυτό είναι το Snowboard Kids. Τα δωράκια, παρόλο που δεν είχαν την ποικιλία του πρώτου, δημιουργούσαν συνεχώς απρόβλεπτες καταστάσεις –αλεξίπτωτο πριν από άλμα!!- ενώ τα lifts στο τέλος κάθε γύρου ήταν πηγή άφθονου γέλιου. Δυστυχώς, για να το παίξετε πλέον, θα πρέπει να αναζητήστε το σκονισμένο Nintendo 64. Αν ο αναλογικός μοχλός σας κουνιέται ακόμα…

{PAGE_BREAK}

Resident Evil Remake

Είναι γνωστό πως τα βράδια του καλοκαιριού είναι “μεγαλύτερα” από του χειμώνα. Έχετε επιστρέψει σπίτι, είναι αργά, άλλα όχι για ύπνο, μια απαλή δροσιά μπαίνει από την ανοικτή μπαλκονόπορτα και επικρατεί απόλυτη ησυχία. Ήρθε η ώρα για λίγο Resident Evil. Το κυριότερο χαρακτηριστικό του παιχνιδιού, που το μετατρέπει σε έναν ολοκληρωμένο καλοκαιρινό τίτλο, είναι αυτή η αξιαγάπητη αφέλειά του. Πιστό στις b-movie καταβολές του, οι διάλογοι είναι τόσο κακοί που είναι… καλοί. Το σενάριό του θυμίζει βιντεοταινία των αρχών του ’80 ενώ τα voice overs είναι επιπέδου πολωνικής μεταγλώττισης. Η cult ατμόσφαιρα του παραμένει αξεπέραστη μέχρι και σήμερα, με τα δαιμονικά παιχνίδια της κάμερας και τον αλλόκοτο χειρισμό.

Στην τελική, λίγα παιχνίδια έχουν τόσο ιδιάζουσα προσωπικότητα όσο το Resident Evil και η σημαντική ανανέωση που του επέφερε το Remake, φρόντισε ώστε το παιχνίδι να παραμένει φρέσκο και ελκυστικό δεκαπέντε ολόκληρα χρόνια μετά την κυκλοφορία του. Μικρή συμβουλή: παίξτε το με παρέα.

Εναλλακτική πρόταση Deadly Premonition

Το review-αφιέρωμα μας αναμένεται σύντομα, αλλά μέχρι τότε αρκεσθείτε σε αυτό: ο ορισμός του cult!

Halo 3/ODST/Reach

Τα χέρια έχουν ιδρώσει αλλά δεν το έχεις καταλάβει καν. Δεν υπάρχουν περιθώρια για περισπασμούς. Η τελευταία μάχη σε έχει αφήσει στα όρια και μέχρι να ακουστεί ο απολαυστικός ήχος της ανανέωσης της ασπίδας, είσαι στην τσίτα. Η σημαία είναι μπροστά σου, την βλέπεις, είναι κοντά. Το 3-1 φαντάζει σίγουρο, οι άλλοι δεν μπορούν να σε προλάβουν. Λίγα μέτρα θα χρειαστεί να την κουβαλήσεις μόνο και, τέλος! “The flag has been reset” και ένα αιφνίδιο σατανικό γέλιο ξεσπάει από την αντίπαλη ομάδα. Πάλι από την αρχή. Τα Halo είναι ο γνήσιος διάδοχος του Goldeney στα splitscreen multiplayer και παρόλο που θα μείνουν στην ιστορία ως πρωτοπόρα του online multiplayer, η αλήθεια είναι πως τίποτα δεν συγκρίνεται με ένα splitscreen με καλή παρέα.

Η αλήθεια, βέβαια, είναι πως τίποτα δεν συγκρίνεται με τα Halo γενικά, αυτή την εποχή. Είτε co-op στο campaign, είτε στο Firefight, είτε κλασσικά multiplayer modes, εδώ έχει ό,τι μπορεί να ζητήσει κανείς από ένα διασκεδαστικό shooter. Αφήνοντας απ’ έξω το πλούσιο σύμπαν και τις καλούτσικες ηρωικές ιστορίες τους, τα Halo μπορούν να παιχτούν με άνεση μόνο και μόνο για αυτό το μαγικό gameplay του ενός λεπτού που ανακυκλώνεται συνεχώς. Ένα ατέρμονο loop αδρεναλίνης, τακτικής και απολαυστικών plasma εκρήξεων. Ιδίως όταν έχει κολλήσει στον απέναντι σου. Α! και το Needler θα έπρεπε να αποσυρθεί. Δεν είναι καν δίκαιο…

Εναλλακτική πρόταση Left 4 Dead 2

Κατ’ αρχάς έχει ζόμπι. Δεύτερον, η Valve έχει βάλει την υπογραφή της. Τρίτον, το gnome έχει επιστρέψει από το διάστημα. Θέλετε και τέταρτο;

Uncharted 2: Among Thieves

Γιατί να πάτε να δείτε ακόμα ένα βαρετό Holywood-ιανό blockbuster όταν μπορείτε να το παίξετε; Το Uncharted 2 είναι η επιτομή του διασκεδαστικού, κινηματογραφικού gameplay. Δέκα ώρες “κουρδισμένες” στην εντέλεια, με ρυθμό που θα ζήλευε ακόμα και ο Spielberg. Μπορεί ορισμένες φορές οι εχθροί να ξεπετάγονται λες και έχουν φωλιά πίσω από τον τοίχο και το όλο θέμα να θυμίζει γενοκτονία παρά περιπέτεια του Indy, αλλά έτσι και αλλιώς, κανείς δεν είναι τέλειος. Οι χαρακτήρες είναι παραπάνω από συμπαθείς, τα σκηνικά εντυπωσιακά και οι ώρες περνούν σαν λεπτά.

Οι τοποθεσίες αλλάζουν σαν τα πουκάμισα και οι εντυπωσιακές σκηνές διαδέχονται η μία την άλλη. Κάποιες στιγμές αντιλαμβάνεσαι το επιμελές στήσιμο γύρω σου, αλλά δεν σε ενδιαφέρει ιδιαίτερα. Κάνεις λίγο τα στραβά μάτια και ανταμείβεσαι με μια υπέροχη θέα ή μια δαιμονιώδη καταδίωξη -με τανκ! Σχεδόν δύο χρόνια μετά και το Uncharted 2 παραμένει η πιο επιτυχημένη μίξη κινηματογράφου και βιντεοπαιχνιδιών που έχουμε δει. Αφήστε που ξεκινάει στην Χαλκιδική…

Εναλλακτική πρόταση Max Payne/ Max Payne 2

Όσα χρόνια και να περάσουν, το bullet time δεν γερνάει ποτέ. Ίσως ο πιο εθιστικός μηχανισμός σε action παιχνίδι. Τα ψυχεδελικά όνειρα τώρα, πλέον, φαίνονται σαν ένας ξεκάθαρος προπομπός του τι θα ακολουθούσε μετά από αυτά τα σκοτεινά ταξίδια από τη Remedy. Είναι και μια καλή προετοιμασία για το τρίτο επεισόδιο που αναμένεται εντός του έτους.

Portal 2

Το Portal 2 είναι στην ουσία η εξαίρεση για να επιβεβαιώσει τον κανόνα. Δεν είναι αυτό που θα αποκαλούσαμε “καλοκαιρινό” παιχνίδι. Οι διάλογοι του είναι “κοφτεροί”, οι γρίφοι απαιτούν μια άλφα κατανάλωση φαιάς ουσίας ενώ για να απολαύσει κανείς στο έπακρο την εμπειρία, θα πρέπει να έχει συνεχώς τα μάτια του “δεκατέσσερα”. Είναι η θεματολογία του όμως τέτοια και η αξιέπαινη επιτυχία, του να θεωρείται ένα από τα λίγα πραγματικά κωμικά παιχνίδια, που ταιριάζει απόλυτα στο πνεύμα του καλοκαιριού. Από τον Wheatley και την Glados μέχρι τα αξιαγάπητα turrets, όλα σφίζουν από προσωπικότητα και λεπτομέρεια, ενώ, τίποτα απολύτως δεν είναι περιττό.

Το ταξίδι στα άδυτα της Aperture Science είναι μια επιβεβαίωση πως τα βιντεοπαιχνίδια, εκτός όλων των άλλων, μπορούν να αντεπεξέλθουν και στο είδος της κωμωδίας. Αρκεί φυσικά να είναι τόσο καλά γραμμένη. Ποιο άλλο παιχνίδι σου δημιουργεί την επιθυμία να το ξαναπαίξεις μόνο και μόνο για να ακούσεις και πάλι μια ατάκα; Εντάξει, εκτός από το Portal… Άλλο;

Εναλλακτική πρόταση Portal

Σταμάτα να διαβάζεις αυτές τις γραμμές και παίξ’ το. "Summer is not for fun. It’s for science!". Ακόμα εδώ είσαι;

Γιώργος Πρίτσκας

 

Γράψτε τη δική σας λίστα με τα "καλοκαιρινά" παιχνίδια. Σχολιάστε και προτείνετε τι είναι αυτό που εσείς θεωρείτε την καλύτερη gaming ενασχόληση για το καλοκαίρι.

{nomultithumb}