Ace Combat: Assault Horizon

Για πρώτη φορά για τα δεδομένα της σειράς, η ομάδα ανάπτυξης εισάγει κεφάλαια στα οποία δεν πρωταγωνιστούν τα αεροπλάνα ή, για να είμαστε πιο ακριβείς, ο παίκτης δεν έχει τον άμεσο έλεγχό τους. Μεταξύ των κυρίως αποστολών, θα παρεμβάλλονται ορισμένες, όπου ο κύριος χαρακτήρας δίνει τη θέση του σε άλλους, όχι τόσο προβεβλημένους αλλά το ίδιο αποτελεσματικούς. Η θέση του πολυβολητή σε ένα ελικόπτερο Black Hawk είναι ανέλπιστα διασκεδαστική, όπως και η αντίστοιχη σε ένα AC-130, με τις ομοιότητες με τη σειρά Call of Duty να είναι εμφανέστατες.

Δυστυχώς, όμως, για κάποιο περίεργο λόγο ο παίκτης σε αρκετές αποστολές θα βρεθεί στο πιλοτήριο ενός ελικοπτέρου Apache και όταν θα συμβαίνει αυτό, πολλές θα είναι οι φορές που θα δοκιμαστεί η αντοχή των νεύρων του. Επιλέγοντας την εξωτερική οπτική παρακολούθησης, η στόχευση θα είναι πρακτικά αδύνατη, με την κάμερα να μην μπορεί να αποφασίσει σε πιο σημείο της οθόνης θα τοποθετήσει το ελικόπτερο. Η κατάσταση διορθώνεται ελαφρώς αν κάποιος επιλέξει την οπτική πρώτου προσώπου, αλλάι συνολικά το πρόβλημα δεν λύνεται. Πάντως φαίνεται πως ο συγκεκριμένος τομέας απασχόλησε ιδιαίτερα την ομάδα ανάπτυξης, η οποία τελικά αποφάσισε να εισάγει ένα auto-aim ώστε να σώσει κάπως την κατάσταση. Αυτό που εκπλήσσει με το Ace Combat: Assault Horizon είναι η συνολική του διάρκεια, κάτι που φυσικά προκύπτει από τις αρκετές μακροσκελείς αποστολές του. Μερικές από αυτές ξεπερνούν τη μισή ώρα -ευτυχώς την εμφάνισή τους κάνουν τα checkpoints- ενώ κατά τη διάρκειά τους, ο παίκτης καλείται να πάρει γρήγορες αποφάσεις και να δράσει άμεσα.

Όμως από ένα σημείο και έπειτα, το στοιχείο της επανάληψης κάνει δυναμική εμφάνιση και, έτσι, όσο η ιστορία φτάνει προς το τέλος της, αντί η δράση να κορυφώνεται, μάλλον κουράζει. Παράλληλα, η κάθε αποστολή έχει τον ίδιο σκοπό, ενώ οι νέες ιδέες στον συγκεκριμένο τομέα δείχνουν να απουσιάζουν και απλά να αναπαράγονται σκηνές και καταστάσεις από προηγούμενα επεισόδια της σειράς. Εντυπωσιακός είναιο τομέας του multiplayer, όπου μέχρι και 16 παίκτες θα είναι σε θέση να βρεθούν ταυτόχρονα σε μια αερομαχία. Τα modes είναι ευτυχώς αρκετά και, μεταξύ άλλων, συμπεριλαμβάνεται μια διαφορετική έκδοση του capture the flag ή για ακόμα πιο απαιτητικές καταστάσεις, θα πρέπει η κάθε ομάδα να διασφαλίσει την ακεραιότητα του εναέριου χώρου που της αναλογεί, εξουδετερώνοντας τους αντίπαλους εισβολείς.

Άλματα προόδου σημειώνει και ο τεχνικός τομέας και ειδικά τα γραφικά, με τα αεροσκάφη να είναι όσο ταλαιπωρημένα πρέπει, ενώ και τα διάφορα εφέ είναι ιδιαιτέρως προσεγμένα. Εντύπωση προκαλεί η οπτική όσο και ηχητική απόδοση των εκρήξεων, ενώ και τα κτίρια στο έδαφος είναι αρκετά σωστά σχεδιασμένα.

 Στις αποστολές που ο παίκτης ελέγχει κάποιο αεροσκάφος, έχουν γίνει ορισμένες παραχωρήσεις στην απόδοση του εδάφους, αλλά κρίνοντας με βάση την έκταση των επιπέδων, αυτές δεν ενοχλούν. Ίσα ίσα, που θέτουν νέα δεδομένα για την κατηγορία. Σε όλες τις υπόλοιπες, όπου οι ταχύτητες αλλά και το υψόμετρο είναι πιο μικρά σε κλίμακα, οι λεπτομέρειες είναι σαφέστατα περισσότερες, ενώ ακόμα και οι επίγειες δυνάμεις παρουσιάζονται πολύ όμορφα. Ο ήχος της μετάκαυσης αδυνατεί να πείσει για τον χρόνο που αφιέρωσε η Project Aces, ενώ αν αναλογιστεί κανείς πως και οι διάλογοι είναι υπερβολικά κουραστικοί, το συμπέρασμα που προκύπτει είναι πως μόνο τα εφέ των εκρήξεων έλαβαν καλύτερης μεταχείρισης.

Συγκεντρώνοντας τις σκέψεις μας γύρω από το Ace Combat: Assault Horizon και με τη ζαλάδα κατόπιν των αμέτρητων Dogfights να μην έχει ακόμα κοπάσει, το συμπέρασμα που προκύπτει είναι αρκετά απλό. Παρά τα σοβαρά λάθη σε επίπεδο ποικιλίας των αποστολών, οι φίλοι της σειράς θα μείνουν αναμφίβολα ικανοποιημένοι. Οι έντονες αερομαχίες, όπως τις γνωρίσαμε στα προηγούμενα παιχνίδια της σειράς, θα πρέπει να θεωρούνται δεδομένες, ενώ και η επιλογή Dogfight είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακή αλλά και αποτελεσματική. Για όλους τους υπόλοιπους, η πλέον ενδεδειγμένη κίνηση είναι η δοκιμή του demo που υπάρχει τόσο στο Xbox Live όσο και στο PlayStation Store. Το Assault Horizon ακολουθεί σε γενικές γραμμές το μονοπάτι των προκατόχων του, προσφέροντας μια arcade εμπειρία που απευθύνεται σε συγκεκριμένο κοινό.