The Elder Scrolls V: Skyrim

Και πρέπει να καταστήσουμε σαφές ότι η κεντρική ιστορία του Skyrim είναι η πιο πλούσια και πιο ικανοποιητική από τις ιστορίες των παιχνιδιών της Bethesda εδώ και πολλά χρόνια. Είναι μία εξόχως επική ιστορία, στα πρότυπα κλασικών ιστοριών Ηρωϊκής Φαντασίας, που ακολουθεί με μαεστρία τα βήματά μεγάλων δημιουργών του είδους. Η εξιστόρηση μπορεί να είναι η κλασική της δημιουργικής αυτής ομάδας, με τίμημα πάντα να ξενίζει αρκετό κόσμο, αλλά με αυτό το δεδομένο είναι αξιοπρεπέστατη και γερά δομημένη, ώστε ποτέ να μη δίνει την αίσθηση ότι αποτελεί ξένο σώμα στο παιχνίδι (όπως πολύ συχνά συνέβαινε επί παραδείγματι με την ιστορία του Oblivion).

Αλλά είπαμε, η ουσία στο παιχνίδι της Bethesda, όπως και στο παρελθόν, βρίσκεται στο πώς ο παίκτης θα καταφέρει να συγκεράσει την εμπειρία του βασικού σεναρίου με τον ολοζώντανο και πάμπλουτο κόσμο που ξανοίγεται εμπρός του. Καταρχάς, αυτός ο κόσμος, το Skyrim, είναι μία μεγάλη (σχεδόν στο μέγεθος της Cyrodiil) ορεινή έκταση, με πανύψηλα βουνά, πολλές δασωμένες εκτάσεις, περιοχές με ακραίες καιρικές συνθήκες και σχετικά μικρό υδάτινο όγκο -αν εξαιρέσουμε την παγωμένη θάλασσα που το βρέχει από το Βορρά. Αποτελεί την πατρίδα των Nords, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι ο παίκτης δε θα συναντήσει όλες τις γνωστές φυλές του κόσμου της Tamriel. Bretons, Kajiit, Argonians, Imperials, High Elves, Dark Elves, με άρμα τη φαντασία των δημιουργών έχουν όλοι χωρέσει στις ανεμοδαρμένες εκτάσεις του Skyrim. Παράλληλα, πολλές γηγενείς οντότητες που δεν ξανασυναντήσαμε ποτέ κάνουν την εμφάνισή τους και εμπλουτίζουν περαιτέρω το ρεπερτόριο φυλών και πλασμάτων του παιχνιδιού.

Ο εμφύλιος πόλεμος μεταξύ αυτονομιστών Nords και Αυτοκρατορικού στρατού δεν είναι η μόνη διαμάχη και η μόνη εκκρεμότητα που διαταράσσει το βίο του Skyrim. Κάθε περιοχή, κάθε χωριό, κάθε πόλη (ο χάρτης διαθέτει πέντε μεγάλες πόλεις) έχει τη δική του ιστορία, το δικό του υπόβαθρο, και τις δικές του ανεπίλυτες περιπλοκές. Η δομή του κόσμου του Skyrim είναι εντονότατα επηρεασμένη, όπως ποτέ ξανά στο παρελθόν, από το μυθολογικό σύμπαν του Tolkien αλλά και από τη μυθολογία των Σκανδιναβών. Οι ιστορίες που ο παίκτης μαθαίνει, ή γίνεται μέρος τους, η αισθητική, η αρχιτεκτονική, η διαμόρφωση του εδάφους και η γεωγραφία, παραπέμπουν στο μεγάλο Άγγλο δημιουργό, στην αστείρευτη μυθολογία των βορείων, αλλά και στο Ιβοριανό σύμπαν του μεγάλου Robert Howard. Η Κιμμέρια θα έμοιαζε πολύ με τις βόρειες εκτάσεις του Skyrim.

H ιδιαιτερότητα του Skyrim σε επίπεδο χωροθέτησης έχει να κάνει με το ότι ο παίκτης εξερευνεί το χάρτη πολύ πιο δύσκολα σε σχέση με την άνεση του Oblivion και την επίπεδη ευρυχωρία του Fallout. Ο δρόμος στο Skyrim δεν είναι σχεδόν ποτέ ευδιάκριτος, και ο παίκτης βρίσκει τον εαυτό του να αναζητά για ώρα την κατάλληλη πορεία ώστε να βρεθεί σε μία συγκεκριμένη περιοχή. Και αυτό αποτελεί μέρος της τεράστιας γοητείας και θέλξης του παιχνιδιού. Το περιβάλλον είναι γεμάτο εκπλήξεις, τις οποίες ο παίκτης αδημονεί να αποκαλύψει, είτε αυτές αποτελούν μέρος μιας αποστολής είτε όχι.

Και μιας και ο λόγος έφτασε στις αποστολές, θα επιχειρηθεί να γίνει μία επιγραμματική αναφορά στο τι μπορεί να κάνει ο Ήρωας μέσα στο παιχνίδι, πέραν της κεντρικής αποστολής. Πρωτίστως υπάρχει η εμφύλια σύρραξη στην οποία -αργά ή γρήγορα- ο Δρακογέννητος θα πάρει μέρος. Αφού διαλέξει το στρατόπεδο, θα πραγματοποιήσει τελείως διαφορετικά πράγματα σε κάθε περίπτωση. Άλλη εξέλιξη θα έχει το παιχνίδι εφόσον συμπαραταχθεί με τους αυτονομιστές, άλλη εφόσον πολεμήσει στο πλευρό των Αυτοκρατορικών.

Αφήνοντας όμως και αυτό το μεγάλο τμήμα του παιχνιδιού, φτάνουμε σε ακόμα περισσότερα παρακλάδια του βασικού κορμού. Όπως προαναφέρθηκε, κάθε περιοχή, πόλη και χωριό στο Skyrim, έχει το δικό του ιστορικό υπόβαθρο, τις δικές του κοινωνικές δομές και βεβαίως τα δικά του προβλήματα. Με πλείστους τρόπους, ο Dragonborn επιχειρεί να δώσει λύσεις στα προβλήματα αυτά ή να τα περιπλέξει περισσότερο είτε πρόκειται για ήσσονος σημασίας ζητήματα (επικηρυγμένοι κακοποιοί) είτε για μείζονος σημασίας υποθέσεις (οι αποστολές μίας φατρίας). Τα quests είναι κυριολεκτικά εκατοντάδες. Ποικίλουν από τα απλά που προσφέρουν οι διάφοροι NPCs (που στα πρότυπα του Oblivion ακολουθούν τον κύκλο ημέρας της λεγόμενης Radiant A.I., που θεωρητικά τους καθιστά αυτόνομους μέσα στο χώρο τους) μέχρι τα πλέον σύνθετα, που αφορούν συγκρούσεις ομάδων, ανεύρεση σπάνιων όπλων, αντικειμένων κλπ. Ενδεικτικά, αναφέρουμε ότι τα Guilds είναι παρόντα και στο Skyrim. Οι Companions είναι μια ομάδα αφοσιωμένων και πειθαρχημένων πολεμιστών, που καλεί τον Ήρωα στις τάξεις της με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Η σειρά των αποστολών της ομάδας αυτής είναι εξαιρετικά σύνθετη και μεγάλη. Το γνωστό Thieves Guild έχει τις… καθιερωμένες απαιτήσεις. Η σχολή των μάγων στο Winterhelm ακολουθεί τη δική της ιστορία. Η Σκοτεινή Αδελφότητα των Δολοφόνων θέτει σε κίνδυνο και εν αμφιβόλω την καλή φήμη του Dovahkiin και οι διάφορες μικρο-ομάδες του παιχνιδιού (Greybeards, Blades –που επανεμφανίζονται-, Priests) έχουν και αυτές αντίστοιχα αιτήματα, η ικανοποίησή των οποίων συχνά ανταμείβει πλουσιοπάροχα τον παίκτη. Οι Deadric θεότητες είναι επίσης παρούσες.

Οι Δαιμονικές Θεότητες της Tamriel έχουν όπως πάντα περίεργα γούστα, αλλά αυτά που προσφέρουν είναι εξ ορισμού μοναδικά και αξίζει κανείς να τις αναζητήσει. Το ευτυχές, βεβαίως, είναι ότι καμία από όλες αυτές τις δραστηριότητες (οι οποίες, το επαναλαμβάνουμε, είναι πολλές δεκάδες) δεν αποσπά ουσιαστικά τον παίκτη από τον κεντρικό του σκοπό. Το ότι είναι δυνατό η κεντρική ιστορία να παραμεληθεί για δεκάδες ώρες, είναι γεγονός.