Unit 13

Το 13, όντως, δεν είναι και πολύ τυχερός αριθμός…

Ένα από τα σημαντικότερα πλεονεκτήματα του PS Vita, κατά την άποψή μας, είναι ο δεύτερος αναλογικός μοχλός του. Αυτό το χαρακτηριστικό, ουσιαστικά, ξεκλειδώνει όλες τις αρετές στο "εγκλωβισμένο" είδος όλων εκείνων των shooters που προσπάθησαν να επιβιώσουν σε φορητά συστήματα με έναν αναλογικό μοχλό. Το genre των shooters, τουλάχιστον με τον τρόπο που παίζονται από τη γέννησή τους έως σήμερα, έχει ως φυσική ανάγκη την ύπαρξη δύο αναλογικών μοχλών (το PC, φυσικά, εξαιρείται), οπότε οι developers έπρεπε κάθε φορά να συμβιβαστούν και να περικόψουν στοιχεία όταν επρόκειτο να κυκλοφορήσουν ένα τέτοιο παιχνίδι σε κάποια φορητή παιχνιδομηχανή. Μπορεί το Uncharted: Golden Abyss να ενσωματώνει shooting μηχανισμούς που χρησιμοποιούν και το δεύτερο αναλογικό μοχλό της συσκευής, αλλά ο χαρακτηρισμός shooter θα κάθεται κάπως βαρύς.

Το πρώτο πραγματικό shooter του PS Vita είναι το Unit 13, ένα παιχνίδι βολών τρίτου προσώπου, που έρχεται από τους βετεράνους της Zipper Interactive. Η εταιρία είναι γνωστή για τη σειρά SOCOM, η οποία μπορεί να μην είναι πρωτοκλασάτο όνομα (βλ. Call of Duty, Battlefield κλπ) αλλά αποτελεί μία πολύ hardcore multiplayer εμπειρία, με άκρως φανατικούς οπαδούς. Μην ενθουσιάζεστε ακόμη, καθώς το Unit 13, αν και μοιάζει αισθητικά, δεν έχει καμία σχέση με τη σειρά SOCOM.

Τα modes

Το Unit 13 εν μέρει εκμεταλλεύεται σωστά την, ας μας επιτραπεί η έκφραση, φορητότητα της πλατφόρμας για την οποία σχεδιάστηκε. Δεν περιέχει κάποιο single player campaign, αλλά αποτελείται από 36, μικρής διάρκειας, αποστολές. Οι αποστολές αυτές έχουν ένα σεναριακό υπόβαθρο, το οποίο όμως διαδραματίζεται στο γνωστό κλισέ σκηνικό, όπου δυτικοί στρατιώτες του NATO, μάχονται κατά των "σκουρόχρωμων" τρομοκρατών της Ανατολής. Οι αποστολές μοιράζονται σε τέσσερις κατηγορίες, κάθε μία από τις οποίες απαιτεί και διαφορετική προσέγγιση/ τακτική από τον παίκτη.

Το Direct Action είναι η πρώτη και πιο κοινότυπη κατηγορία και περιλαμβάνει αποστολές, στις οποίες ο παίκτης έρχεται αντιμέτωπος με μία σειρά από αντίπαλους στρατιώτες, ενώ πολλές φορές θα χρειαστεί να κλέψει κάποια έγραφα ή να σαμποτάρει τα σατανικά σχέδια των τρομοκρατών, τοποθετώντας εκρηκτικά εκεί που χρειάζεται. Η δεύτερη κατηγορία αποστολών είναι η "Covert" και όπως προδίδει ο τίτλος, πρόκειται για stealth missions, στις οποίες ο παίκτης πρέπει να εκτελέσει το εκάστοτε objective περνώντας απαρατήρητος, χωρίς να ενεργοποιήσει το συναγερμό. Στην τρίτη κατηγορία, αυτή των Deadline missions, δίνεται ένα συγκεκριμένο χρονικό περιθώριο, οπότε οι κινήσεις μας πρέπει να είναι όσο το δυνατόν πιο αποτελεσματικές, μιας και υφίσταται πίεση από το ρολόι. Τέλος, οι Elite αποστολές είναι και οι πιο απαιτητικές, αφού υπάρχει μόνο μία ευκαιρία για να ολοκληρωθούν, η μπάρα ζωής δεν αναπληρώνεται, ενώ το heal είναι διαθέσιμο μόνο σε συγκεκριμένα σημεία των επιπέδων.

Πριν από κάθε αποστολή, ο παίκτης έχει τη δυνατότητα να επιλέξει το στρατιώτη που επιθυμεί, καθώς και το είδος του εξοπλισμού του τελευταίου. Οι στρατιώτες έχουν διαφορετικές ειδικότητες και η επιλογή πρέπει να γίνεται με προσοχή. Για παράδειγμα, ένας gunner δεν είναι ο ιδανικότερος για τις stealth missions, αφού ο εξοπλισμός του δεν περιλαμβάνει όπλα με σιγαστήρες κ.ο.κ. Αναλόγως των επιδόσεών τους σε κάθε αποστολή, οι στρατιώτες κερδίζουν πόντους και με αυτούς ανεβαίνουν επίπεδα, τα οποία με τη σειρά τους δίνουν πρόσβαση σε οπλοστάσιο και upgrades που ήταν προηγουμένως κλειδωμένα.

Εκτός από πόντους, η κάθε αποστολή βαθμολογείται και με αστέρια. Τα αστέρια ξεκλειδώνουν τα High Value Missions (9 στο σύνολο), δηλαδή μία άλλη κατηγορία αποστολών, όπου στόχος συνήθως είναι κάποιος επώνυμος τρομοκράτης. Κλείνοντας με τα modes, η Zipper Interactive φροντίζει και οργανώνει καθημερινά Daily Challenges με διαφορετικά objectives κάθε φορά. Δεν πρέπει να ξεχάσουμε πως όλα τα modes του τίτλου, μπορούν να παιχθούν σε συνεργασία με κάποιον φίλο, μέσω του διαδικτύου (ή μέσω Ad Hoc). Δυστυχώς, όσες φορές δοκιμάσαμε να παίξουμε online co-op, το lag παραήταν αρκετό για να το ευχαριστηθούμε. Θεωρούμε, όμως, πως κάτι τέτοιο σύντομα θα διορθωθεί -αν δεν έχει ήδη γίνει μέσω κάποιου patch. Επίσης, εφόσον μιλάμε για Zipper, η υποστήριξη online παγκόσμιων leaderboards θα πρέπει να θεωρείται δεδομένη.

Τα λάθη

Πριν περάσουμε στα τεχνικά, θα θέλαμε να κάνουμε μερικά παράπονα για τα όσα αναλύσαμε μέχρι τώρα. Το πρώτο σημαντικό σφάλμα της Zipper έγκειται στο γεγονός ότι όλα τα missions του παιχνιδιού διαδραματίζονται στις ίδιες περιοχές -πέντε στο σύνολο. Κάποιες φορές επισκεπτόμαστε άλλα σημεία των περιοχών, αλλά δεν παύουν να είναι οι ίδιες περιοχές ξανά και ξανά. Μπορεί τα objectives να αλλάζουν κάθε φορά, μετά από ένα σημείο όμως η όλη ιστορία καταντάει επαναλαμβανόμενη, άρα και βαρετή. Θεωρούμε πως λίγη ποικιλία στις περιοχές και τα objectives, θα έδιναν στον τίτλο άλλο αέρα.

{PAGE_BREAK}

Το δεύτερο σημαντικό ατόπημα της Zipper αφορά τις διαθέσιμες κινήσεις του χαρακτήρα, κυρίως στις stealth αποστολές. Δεν είναι δυνατόν το objective να σου ζητάει να μη γίνεις αντιληπτός από τους αντιπάλους, την ώρα που δεν υπάρχει δυνατότητα για πραγματική stealth προσέγγιση. Ένα cover-to-cover σύστημα -όπως αυτό του Deus Ex: Human Revolution (και, πλέον, των περισσοτέρων τίτλων που χρησιμοποιούν cover σύστημα)- ή έστω μία πιο σκυφτή στάση του σώματος στις περιπτώσεις που θέλουμε να προχωρήσουμε πίσω από εμπόδια, θα ήταν πολύ χρήσιμες προσθήκες. Δυστυχώς, η επιτυχία των stealth αποστολών βασίζεται περισσότερο στην κακή τεχνητή νοημοσύνη των αντιπάλων και στην εμπέδωση των ρουτινών κίνησής τους, παρά σε κάποιους βοηθητικούς stealth μηχανισμούς.

Οι shooting μηχανισμοί στο Unit 13 είναι αξιοπρεπέστατοι -δεν περιμέναμε τίποτα λιγότερο από τη Zipper σε αυτόν τον τομέα. Η στόχευση, με τη βοήθεια βεβαίως του auto-aim, πραγματοποιείται χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα, ενώ η αίσθηση των πυροβολισμών είναι πρωτόγνωρη για το φορητό gaming. Το σύστημα κάλυψης, αν εξαιρέσουμε ότι ορισμένες φορές κλειδώνει σε παράξενες λήψεις της κάμερας, λειτουργεί ικανοποιητικά. Ο τίτλος της Zipper, χρησιμοποιεί πολύ όμορφα και λιτά τις δυνατότητες της μπροστινής οθόνης αφής του PS Vita. Επί παραδείγματι, ενέργειες όπως το reload των όπλων, το zoom-in/out των σκοπεύτρων ή η ρήψη μιας χειροβομβίδας πραγματοποιούνται με ένα απλό πάτημα του αντίχειρα, πάνω στο αντίστοιχο σημείου του hud. Δεν πιστεύαμε ότι οι touch λειτουργίες θα μπορούσαν να λειτουργήσουν τόσο ανώδυνα σε ένα τέτοιο παιχνίδι, κι όμως διαψευστήκαμε.

Τα τεχνικά

Όσον αφορά τα γραφικά, το Unit 13 μοιάζει με ένα downgraded παιχνίδι των τωρινών οικιακών συσκευών. Τα μοντέλα των χαρακτήρων είναι σχετικά λεπτομερή, τα περιβάλλοντα πείθουν και οι φωτισμοί αποτελούν το κερασάκι στην τούρτα. Ένα ψευδο-HDR στις αποστολές που διαδραματίζονται σε ανοιχτούς χώρους, ανεβάζει αισθητά το οπτικό αποτέλεσμα. Προβλήματα clipping με τα όπλα των χαρακτήρων ή κολλήματα στις κινήσεις των μοντέλων, υπάρχουν, αλλά δεν είναι σε θέση να επηρεάσουν την εμπειρία. Αυτό που μας κάνει κάθε φορά εντύπωση στους τίτλους της Zipper είναι ο ήχος. Κάποιοι ambient ήχοι στο background και μερικά καλοσχεδιασμένα μουσικά θέματα στις έντονες σκηνές δράσης, θα λέγαμε ότι προσπαθούν και ως ένα σημείο, τα καταφέρνουν, να κρύψουν το βαρετό και προπαγανδιστικό σενάριο, δίνοντας μία ατμοσφαιρική νότα στη δράση.

Με λίγη παραπάνω προσπάθεια, ο τίτλος της Zipper Interactive θα είχε όλες τις προοπτικές για κάτι πολύ καλό. Δυστυχώς, ενώ υπάρχει εκείνος ο ρεαλισμός, η τακτική και προσεκτική προσέγγιση που γνωρίσαμε στις δημιουργίες της Zipper, το Unit 13 χωλαίνει σε πιο ουσιώδη πράγματα. Η επανάληψη των επιπέδων και των objectives για παράδειγμα, είναι σε θέση να επισκιάσει, τόσο το καλό gameplay και το χειρισμό, όσο και το σχετικά άρτιο οπτικό αποτέλεσμα. Το σίγουρο είναι ότι το Unit 13 τηρεί τις βασικές προϋποθέσεις ενός "φορητού" τίτλου. Μεμονωμένα, μικρής διάρκειας missions είναι θα λέγαμε ιδανική περίπτωση. Αν, λοιπόν, πιστεύετε ότι είστε σε θέση να αποδεχτείτε και να προσπεράσετε τα όσα αρνητικά αναφέρθηκαν παραπάνω, τότε κατά πάσα πιθανότητα το Unit 13 είναι μία πρόταση που θα σας ικανοποιήσει.

Σάκης Καρπάς