Gamer ετών…75

“Κούνια που τον κούναγε”, όποιος πιστεύει ότι τα βιντεοπαιχνίδια είναι για παιδιά…

Πόσες φορές, εμείς οι gamers, έχουμε ακούσει από ανθρώπους γύρω μας ότι τα βιντεοπαιχνίδια είναι για μικρά παιδιά; Όλοι είχαμε μια μαμά, έναν πατέρα ή κάποιον γνωστό τέλος πάντων, που προσπάθησαν να μας πείσουν ότι αυτή η ασχολία, είναι ανούσια, φθηνή και…για πιτσιρίκια. Εννοείται, ότι ένας συνειδητοποιημένος gamer, όλα αυτά τα άκουγε με περίσσια αδιαφορία, αφού μέσα του ήξερε πολύ καλά πως όλοι αυτοί οι ισχυρισμοί, δεν υφίστανται ούτε κατά διάνοια. Τα βιντεοπαιχνίδια φίλες και φίλοι μου, είναι φτιαγμένα για να ψυχαγωγούν, να διασκεδάζουν και να ταξιδεύουν όλους τους ανθρώπους, ανεξαρτήτως φύλου και ηλικίας. 

Ειλικρινά, ούτε στα καλύτερα μας όνειρα, δεν περιμέναμε να γράψουμε γραμμές σαν και αυτές που ακολουθούν. Η παρακάτω περίπτωση, αν και υπερβολικά σπάνια, αποτελεί μία πρώτης τάξεως απάντηση σε αυτά που αναφέρθηκαν στην προηγούμενη παράγραφο. Δώστε μας πέντε λεπτά από το χρόνο σας, για να σας γνωρίσουμε τον κ. Μιχάλη, έναν gamer, μα τι gamer…

Ήταν μεσημέρι μίας καθημερινής ημέρας, όταν ο γράφων, παρέα με δύο φίλους επισκέφτηκαν το κατάστημα της MediaMarkt στην Πυλαία της Θεσσαλονίκης. Καθώς συζητούσαμε με τους υπευθύνους του τμήματος ψυχαγωγίας, ένας ηλικιωμένος άνδρας πλησιάζει προς το μέρος μας, κρατώντας ένα αντίτυπο του The Witcher 2 Enhanced Edition. "Αυτό είναι stand alone ή πρέπει να υπάρχει εγκατεστημένο και το πρωτότυπο" μας ρώτησε. "Όχι, όχι" ανταποκριθήκαμε, "μπορεί να παίξει χωρίς την ύπαρξη κάποιου προηγούμενου παιχνιδιού". "Για το εγγονάκι σας;" του ρώτησε ένας εκ των φίλων και ο κύριος με περήφανο τόνο στη φωνή του απαντάει: "Για εμένα αγόρι μου, το πρώτο το είχα λιώσει!". Το χαστούκι έτσουξε πολύ περισσότερο απ’ ότι περιμέναμε…

Είχαμε την τιμή και τη χαρά να κουβεντιάσουμε για περίπου 15 λεπτά με τον κύριο Μιχάλη, έναν γλυκύτατο και ευγενέστατο άνθρωπο. Ορίστε μερικά από τα πολλά που προλάβαμε να πούμε:

GameOver: Τώρα σοβαρολογείτε, παίξατε το πρώτο The Witcher;

κ. Μιχάλης: Βεβαίως και μάλιστα το καταευχαριστήθηκα. Περίμενα πως και πως για το δεύτερο, αλλά λόγω διαφόρων συγκυριών, βλέπε Mass Effect, έπρεπε να περιμένω. Τώρα όμως, που είναι και σε προσιτή τιμή, δεν το σκέφτομαι καθόλου. Βουρ στον πατσά που λένε…

GO: Α, ξέρετε και το Mass Effect βλέπω.

κ. Μιχάλης: Αν το ξέρω λέει; Τώρα παίζω το Mass Effect 3 στο [εδώ είπε κάτι στα γερμανικά, εννοώντας το επίπεδο δυσκολίας Insanity]. Εντάξει με δυσκολεύει λιγάκι, αλλά παρέα με τη Liara δε φοβάμαι τίποτα.

GO: Γερμανικό ήταν αυτό που είπατε;

κ. Μιχάλης: Ναι, επειδή δε γνωρίζω καλά αγγλικά, παίζω τα παιχνίδια στα γερμανικά. Έχω ζήσει, ξέρεις, πολλά χρόνια στη Γερμανία.

GO: Πως σας λένε και, αν επιτρέπετε, τι ηλικία έχετε;

κ. Μιχάλης: Μιχάλη με λένε και βαδίζω προς τα 76. Πως περνάν τα χρόνια, ε; Σαν χθες θυμάμαι που ήμουν σαν κι εσένα νεαρός. Δε βαριέσαι, υγεία να ‘χουμε. Εγώ παλικάρι μου είμαι συνταξιούχος. Το πρωί θα πάω να περπατήσω, θα πιω ένα καφέ στο καφενείο και μετά το μεσημέρι, μέχρι όσο πάει, θα ανοίξω τον υπολογιστή και θα απολαύσω ένα παιχνίδι.

GO: κ. Μιχάλη, από πότε παίζετε βιντεοπαιχνίδια;

κ. Μιχάλης: Τα τελευταία 10-15 χρόνια. Έχω βρει την απόλαυσή μου με τα παιχνίδια νεαρέ μου. Περνάει ευχάριστα η ώρα. Τι να κάτσω να δω; Τις σαχλαμάρες της τηλεόρασης; Όλοι τους είναι σιχαμεροί και δε θέλω να έχω καμία σχέση με δαύτους. Προτιμώ τον υπολογιστή μου και τα παιχνίδια μου. Χίλιες φορές περισσότερο!

GO: Δεν περίμενα ποτέ να γνωρίσω κάποιον σαν κι εσάς. Πιστεύω να ξέρετε ότι είστε πολύ σπάνιος, έτσι;

κ. Μιχάλης: Δε με απασχολεί παιδί μου. Εγώ, εκτός ότι ταξιδεύω με τα παιχνίδια, δουλεύω και το μυαλό μου. Έχω φίλους που "χάθηκαν" από Αλτσχάιμερ ή από άνοια και να σου πω την αλήθεια φοβάμαι λιγάκι. Νομίζω πως με τα παιχνίδια ακονίζω τον εγκέφαλό μου και τον κρατάω σε εγρήγορση.

GO: Για πείτε μου, τι άλλα παιχνίδια παίζετε;

κ. Μιχάλης: Κοίταξε, παίζω ό,τι είναι καλό. Δεν έχω πρόβλημα με την κατηγορία, αρκεί να έχει κάτι να μου δώσει. Α, αυτό που δε χωνεύω, είναι το multiplayer. Δεν τα μπορώ εγώ αυτά τα πράγματα. Με αγχώνουν. Μου αρέσει το μοναχικό παιχνίδι, να ταξιδεύω και να το ευχαριστιέμαι.

{PAGE_BREAK}

GO: Για δώστε παραδείγματα από παιχνίδια που παίζεται αυτόν τον καιρό;

κ. Μιχάλης: Σου είπα, τελείωσα το Mass Effect 3 στο κανονικό και τώρα το παίζω στο δύσκολο. Είμαι περίπου στη μέση, αν τα καταφέρω έχει καλώς. Βέβαια, τώρα που πήρα το Witcher 2 ίσως να το αφήσω για το καλοκαίρι, γιατί προέχει ο "ασπρομάλλης" [και κουνάει το αντίτυπο του The Witcher 2, με χιούμορ]. Πριν το Mass Effect έπαιξα Modern Warfare 3. Πολύ καλό παιχνίδι, με τρομερή δράση και φοβερά σκηνικά. Πλέον τα παιχνίδια έγιναν τόσο κινηματογραφικά.

GO: Αγαπημένα σας παιχνίδια;

κ. Μιχάλης: Το αγαπημένο μου παιχνίδι και αυτό που με μάγεψε περισσότερο απ’ όλα ήταν το πρώτο The Longest Journey. Απίθανη ιστορία, το σκέφτομαι και ανατριχιάζω. Και το καινούργιο ήταν καλό, αλλά δε συγκρίνεται με το αρχικό. Επίσης, λάτρεψα το πρώτο το Diablo, αυτή η μαυρίλα και η ωριμότητά του, ήταν το κάτι άλλο.

GO: Να υποθέσω παίζετε μόνο στον υπολογιστή, σωστά;

κ. Μιχάλης: Ναι, μόνο υπολογιστή. Αλλά έχω βάλει μία μεγάλη τηλεόραση για monitor, ώστε να μη χρειάζομαι τα γυαλιά μου όταν παίζω και να μπορώ να διαβάζω τους υπότιτλους καθαρά, χωρίς να δυσκολεύομαι. Έχω βάλει και ωραία, δυνατά ηχεία. Άστα, σινεμά το έχω κάνει, αλλά έτσι πρέπει να παίζονται τα παιχνίδια!

GO: Αγοράζετε συχνά παιχνίδια ή τα προμηθεύεστε με τη γνωστή "πλάγια οδό" της πειρατείας;

κ. Μιχάλης: Κοίταξε, σαν συνταξιούχος, δε μπορώ να δίνω κάθε τρεις και λίγο 50 ευρώ για καινούργια παιχνίδια. Σπάνια το κάνω, καλή ώρα όπως σήμερα, αλλά το Witcher είναι ειδική περίπτωση. Συνήθως περιμένω κάποια προσφορά ή κάποιο ξεπούλημα και αγοράζω παιχνίδια για το PC με 10-15 ευρώ και ας είναι και μεταχειρισμένα, δε με ενοχλεί. Να φανταστείς, κατεβαίνω από το Πανόραμα στο κέντρο ή εδώ στη MediaMarkt, μόνο και μόνο για να αγοράσω κάτι σε προσφορά. Βέβαια, με παίρνουν τηλέφωνο τα παιδιά των καταστημάτων κάθε φορά που κάτι είναι σε καλή τιμή. Τους κάνω και παραγγελίες. Αλλά για πειρατεία που λες, ποτέ. Σέβομαι αυτούς που με ψυχαγωγούν.

GO: κ. Μιχάλη, τι να πω, με έχετε αφήσει άφωνο. Ειλικρινά, είναι τιμή μου που σας γνώρισα. Θα ήθελα πολύ να σας είχα παππού. Εύχομαι να συνεχίσετε για πολλά χρόνια ακόμη. Σας ευχαριστώ μέσα από τη καρδιά μου για το "μάθημα".

κ. Μιχάλης: Εγώ σε ευχαριστώ αγόρι μου. Πάντως, να’ σαι σίγουρος πως θα παίζω μέχρι την ύστατη στιγμή. Σας αφήνω τώρα, γιατί με περιμένει το Witcher μου…

Σάκης Καρπάς

{nomultithumb}