DiRT Showdown
Το Destruction Derby της σύγχρονης εποχής.
Το Destruction Derby της σύγχρονης εποχής.
Τελικά είναι δύσκολο να μπει κανείς στο μυαλό της Codemasters. Ενώ το DiRT 3 έδειχνε να κατασταλάζει προς ένα συγκεκριμένο είδος αγώνων, το Showdown δείχνει να βρίσκεται εκτός τόπου και χρόνου. Και αυτό είναι ίσως το μοναδικό σοβαρό ατόπημα της παρούσας δημιουργίας. Πολλά χαρακτηριστικά θα πρέπει να θεωρούνται σαν δεδομένα για το νέο πόνημα της εταιρείας, με ένα από αυτά να είναι η υψηλή ποιότητα, αλλά αυτό που ανυπομονούν να μάθουν οι περισσότεροι αφορά στη φύση των αγώνων. Kαι κοιτάζοντας το ιστορικό της σειράς, η νέα πρόταση είναι διαφορετική, προσεγμένη μεν, αλλά όχι και τόσο ενδιαφέρουσα ή απαιτητική.
Καλώς ή κακώς, η Codemasters έχει θέσει από μόνη της τον πήχη ψηλά και έτσι οι φανατικοί οπαδοί της έχουν, αναμενόμενα, συγκεκριμένες απαιτήσεις. Το αξιοθαύμαστο της όλης υπόθεσης, είναι πως το κοινό έχει εκφράσει ανοιχτά τις επιθυμίες του για το τι περιμένει, αλλά για την ώρα ανταπόκριση μάλλον δεν βρίσκει. Οπότε, εύλογα γεννάται το ερώτημα για την κατεύθυνση προς την οποία κινείται το νέο αυτό racer και η απάντηση είναι απλή: Όσα βήματα έκανε το DiRT 3 προς το στοιχείο του Rally, άλλα τόσα –και ακόμα περισσότερα- κάνει το Showdown προς την αντίθετη, δυστυχώς, κατεύθυνση. Το DiRT Showdown είναι ουσιαστικά ένα σύγχρονο Destruction Derby, με πολλές επιλογές αγώνα, εύκολο και άμεσο μοντέλο χειρισμού, ενώ κάτω από το καπό του κρύβει την ισχυρότατη EGO engine. Θα μπορούσε να ισχυριστεί κάποιος ότι η προηγούμενη πρόταση παρουσιάζει πλήρως το νέο τίτλο της Codemasters, αλλά το πλούσιο περιεχόμενο απαιτεί μια περαιτέρω ανάλυση.
Όπως συνηθίζεται σε όλους τους τίτλους της σειράς DiRT, ο κύριος κορμός του Showdown έχει χτιστεί επάνω στο World Tour. Ο παίκτης καλείται να λάβει μέρος σε διαδοχικές δοκιμασίες, ενώ ανάλογα με τη θέση την οποία καταλαμβάνει, θα αποκτά πρόσβαση σε ακόμα περισσότερες, ενώ θα μπορεί να αποκτά ολοένα και περισσότερα οχήματα. Από τον πρώτο κιόλας αγώνα γίνονται ορατές οι αλλαγές στον κυρίως πυρήνα και έτσι, πέρα από τα οχήματα που πλέον είναι στην πλειοψηφία τους buggies, φορτηγάκια ή ακόμα και τροποποιημένα…σαραβαλάκια, εντύπωση προκαλεί το μοντέλο χειρισμού. Πλέον, η οδήγηση έχει γίνει μια ιδιαιτέρως εύκολη διαδικασία, δίχως ίχνος πρόκλησης, που όμως δείχνει να ταιριάζει γάντι στο ύφος των αγώνων. Οι πλαγιολισθήσεις βρίσκονται στην ημερήσια διάταξη, το πλήκτρο turbo boost είναι πλέον μια πραγματικότητα, ενώ τα “χαλαρότερα” physics –πάντα σε σχέση με το παρελθόν- συνθέτουν ένα σύνολο που ανήκει 100% στην κατηγορία των arcade racers.
Στο ίδιο μήκος κύματος κυμαίνονται και οι επιλογές των αγώνων, αν και η λέξη “αγώνας” μάλλον δεν αρμόζει σε αυτές τις δοκιμασίες. Στο μεγαλύτερο μέρος του, το DiRT Showdown επικεντρώνει την προσοχή του στις μάχες μέσα σε αρένες, όπου συνολικά οκτώ οχήματα μάχονται μέχρι τελικής πτώσης. Αρχικά αυτές οι αρένες δεν θα παρουσιάζουν κάποιο ενδιαφέρον, αλλά αργότερα θα αποτελούνται από επιφάνειες διαφόρων επιπέδων, ενώ θα κάνουν την εμφάνισή τους και κάποια όρια, από τα οποία δεν πρέπει κανένας να βρεθεί εκτός.
Φυσικά υπάρχουν και οι κλασικές elimination αναμετρήσεις ή οι μάχες ενάντια στο χρόνο, αν και η πραγματική διασκέδαση βρίσκεται αλλού. Η Codemasters, γνωρίζοντας πως έχει δημιουργήσει ένα κορυφαίο μοντέλο καταστροφών, έχει εισάγει αγώνες που διεξάγονται σε πίστες που έχουν το κλασικό σχήμα “8”. Με αυτό τον τρόπο το damage model θα δείξει για ακόμα μια φορά όλες τους τις αρετές. Βέβαια ορισμένες ζημιές ίσως και να είναι υπερβολικές, μιας και κάποιες φορές με ένα χτύπημα αφαιρείται όλο το αμάξωμα από το όχημα και μένει μόνο το πλαίσιο, αλλά ακόμα και έτσι, οι καταστροφές δεν παύουν να είναι εντυπωσιακές.
Από το DiRT 3 επιστρέφει ο Ken Block με την παρέα του και φυσικά μαζί τους τα Gynkhana ή -όπως ονομάζονται πλέον- Hoonigan events. Δυστυχώς, όμως, η καθαρόαιμη arcade φύση του Showdown κάνει τις συγκεκριμένες δοκιμασίες να είναι εύκολες στην ολοκλήρωσή τους, ενώ και το μοντέλο χειρισμού δεν μπορεί να συγκριθεί με τα όσα προσέφερε το τρίτο μέρος της σειράς στην ίδια ενότητα αγώνων. Τουλάχιστον, σε αυτούς τους αγώνες εμφανίζονται πραγματικά αυτοκίνητα, αλλά συνολικά η ζυγαριά γέρνει προς αυτά που προήλθαν από την φαντασία του τμήματος σχεδιασμού της Codemasters.
Συνολικά το World Tour δεν ικανοποιεί και πρόκειται για ένα συμπέρασμα στο οποίο καταλήγουμε με μεγάλη μας λύπη, γιατί η σειρά DiRT ποτέ στο παρελθόν δεν έχει απογοητεύσει σε αυτό το επίπεδο. Από ένα σημείο και έπειτα οι δοκιμασίες επαναλαμβάνονται επικίνδυνα, η σταδιακή βελτίωση των οχημάτων δεν έχει ορατά αποτελέσματα στην πράξη και η ολοκλήρωσή του θα γίνει σε μικρό σχετικά χρονικό διάστημα. Αναμφισβήτητα, δημιουργείται η εντύπωση πως το offline μέρος απλά λειτουργεί σαν προθέρμανση, σαν ο ίδιος ο τίτλος να θέλει να προετοιμάσει τους παίκτες για τα όσα θα ακολουθήσουν σε δικτυακό επίπεδο και αυτός είναι ο τομέας στον οποίο το Showdown, απλά, κάνει θραύση.
Η δομή των αγώνων, αλλά και ο τρόπος με τον οποίο έχουν σχεδιαστεί οι αρένες, ταιριάζουν γάντι στις δικτυακές αναμετρήσεις μέχρι τελικής πτώσης, όπου μέχρι και οκτώ παίκτες καλούνται να λύσουν τις διαφορές τους. Ορισμένα τεχνικά προβλήματα από ένα σημείο και έπειτα γίνονται ανυπόφορα, αλλά θέλουμε να ελπίζουμε πως αυτά υφίστανται εξαιτίας της πρόσφατης κυκλοφορίας του τίτλου. Για την ώρα η προσέλευση του κοινού είναι μαζική, με τους φίλους της εταιρίας να δείχνουν για ακόμα μια φορά την προτίμησή τους προς τα προϊόντα της.
