Warcraft Lore (part 10)

Το τελευταίο μέρος του μεγάλου αφιερώματος στη μυθολογία του Warcraft

Δύο χρόνια είχαν περάσει από την ίδρυση του Durotar. Παρά το γεγονός ότι η ανακωχή μεταξύ της ισχυρής Horde και της ευγενούς Alliance είχε κρατήσει, εντάσεις μεταξύ των δύο παρατάξεων συνέχιζαν να συσσωρεύονται, καθώς μεμονωμένες συγκρούσεις απειλούσαν να διαταράξουν την εύθραυστη αυτή εκεχειρία. Αψιμαχίες είχαν ξεσπάσει στα στρατηγικά πεδία μάχης των Alterac Valley, Warsong Gulch και Arathi Basin, και πιο πρόσφατα στις Plaguelands και στο Silithus.

Αν και αυτοί οι παλιοί αντίπαλοι είχαν ακόμη πολλές διαφορές να επιλύσουν, πολλές αρχαίες απειλές άρχισαν να εμφανίζονται, θέλοντας να καταστρέψουν τις θνητές φυλές του Azeroth. Σαν να ωθούνταν από αόρατες δυνάμεις, σκοτεινοί παράγοντες κόπιαζαν για να ωθήσουν τον κόσμο πιο κοντά στο χείλος της καταστροφής.

Μέσα στο Blackrock Spire, η κληρονομιά του μαύρου δράκου Deathwing συνέχισε να ξεδιπλώνεται, καθώς ο Nefarian ακολουθούσε τα ποταπά χνάρια του πατέρα του. Με τη βοήθεια της αδελφής του, Onyxia, ο Nefarian εργάστηκε σκληρά για να φέρει τη μαύρη dragonflight στις πάλαι ποτέ δόξες της. Για αυτό το σκοπό, δημιούργησε χρωματικούς δράκους: ανείπωτα υβρίδια κόκκινων και μαύρων δράκων. Εν τω μεταξύ, οι ιερείς του Hakkar the Soulflayer εκτέλεσαν πρωτόγονες τελετές για λογαριασμό του θεού του αίματος. Αρχικά, στο ναό του Atal’Hakkar, στα αβυσσαλέα εδάφη του Swamp of Sorrows, κατάφεραν να καλέσουν το άβαταρ του σατανικού θεού.

Έπειτα, μέσα στα ερείπια της αρχαίας πόλης των troll της ζούγκλας, Zul’Gurub, οι ιερείς κλήτευσαν τον αιμοδιψή, διαβολικό Hakkar, δίνοντάς του την ευκαιρία να διαφύγει από το χαοτικό Twisting Neither και να εμφανιστεί παντοδύναμος στον κόσμο του Azeroth. Η εξάπλωση του κακού δεν περιορίστηκε μόνο στη φυσική σφαίρα. Μερικοί πράσινοι δράκοι, κάποτε έμπιστοι υπολοχαγοί της Ysera, είχαν διαφθαρεί από τον Emerald Nightmare και έτσι άρχισαν να αναδύονται από τις πύλες του ονείρου σε όλο τον κόσμο για να απειλήσουν τις ίδιες τις ζωές που κάποτε προστάτευαν. Καθ΄ όλη την έκταση του Silithus, σμήνη εντόμων μεγάλωναν σε αριθμό, λες και καθοδηγούνταν από κάποια κακοήθη, αρχαία νοημοσύνη.

Πίσω από τις πύλες του Scarab Wall, οι ανελέητοι qiraji άρχισαν να σαλεύουν για άλλη μια φορά. Ενισχυμένα από τον Old God C’Thun, τα εντομοειδή αυτά πλάσματα προετοίμαζαν τις λεγεώνες τους για μια παγκόσμια επίθεση, έτσι ώστε να εκδικηθούν την πικρή ήττα τους από τα χέρια των night elves πριν από σχεδόν χίλια χρόνια. Το χειρότερο από όλα ήταν ότι η παγωμένη αγκάλη του Lich King ξεκίνησε να περιτριγυρίζει για άλλη μια φορά τον κόσμο του Azeroth, καθώς η Scourge ξανάρχισε τις επιθέσεις τις, ενάντια τόσο στους ζωντανούς όσο και στους απέθαντους.

Προμηνύουσες νεκροπόλεις εμφανίστηκαν πάνω από αρκετές μεγάλες πόλεις. Οι δυνάμεις των Alliance και Horde κινητοποιήθηκαν και απέκρουσαν τις στρατιές της Scourge. Παρ’ όλα αυτά, τα ερωτήματα παρέμεναν. Ήταν αυτή η ήττα πραγματικά μια οπισθοδρόμηση για τον Lich King; Ή μήπως αυτή η πρώτη επίθεση είχε έναν διαφορετικό σκοπό; Όποια και να ήταν η αλήθεια, ο Kel’Thuzad προετοιμαζόταν στα σίγουρα για μια πλήρους κλίμακας, αποκαλυπτική εισβολή από τη βάση του στη necropolis της Naxxramas. Οι ήρωες του κόσμου αντιμετώπισαν με θάρρος αυτές τις προκλήσεις, προσπαθώντας να διασφαλίσουν την επιβίωση των φυλών τους. Οι μεγαλύτεροι κίνδυνοι, ωστόσο, παρέμεναν αφανείς. Πολλές από αυτές τις νέες απειλές έκαναν τους κάτοικους του κόσμου να αναρωτιούνται εάν θα μπορούσε να υπάρξει ποτέ πραγματική ειρήνη στην πολύπαθη γη του Azeroth…

Η επιστροφή των σκιών

Βαθιά μέσα στο πάντοτε σκιερό και καταχωνιασμένο Deadwind Pass, ανήσυχα φαντάσματα περιφέρονταν στις σκοτεινές αίθουσες του Karazhan, όπου ο δαιμονισμένος μάγος Medivh είχε περάσει τις τελευταίες μέρες τις ζωής του. Δελεασμένοι από τις φήμες για πανίσχυρα, χαμένα στο χρόνο μυστικά εντός του, πολλοί τυχοδιώκτες άρχισαν να διεισδύουν στο στοιχειωμένο πύργο. Μέσα στα μυστικά περάσματα του απόκρυφου οχυρού, τρομακτικοί εφιάλτες σιγά-σιγά ξυπνούσαν. Αλλού, ο σοφός δράκοντας Nozdormu είχε αρχίσει να αναστατώνεται. Ο Timeless One διαισθανόταν μια απειλή στα αγαπημένα του μονοπάτια του χρόνου.

Σκοτεινοί πράκτορες διείσδυσαν στις Caverns of Time, προσπαθώντας να σαμποτάρουν τρία βασικά ιστορικά γεγονότα: τη διαφυγή του Thrall από το φρούριο-φυλακή του Durnholde, τη μνημειώδη μάχη του όρους Hyjal, και τη δημιουργία του Dark Portal από τον Medivh. Εν όψει αυτής της τρομακτικής απειλής, ο άρχοντας του χρόνου κινητοποίησε τους δυνατότερες ήρωες του Azeroth για να τον βοηθήσουν να αποτρέψει την καταστροφή του ίδιου του χωροχρόνου.

Με το μέλλον σε κίνδυνο, ένα τεχνούργημα του παρελθόντος είχε επίσης έρθει στην επιφάνεια, ακτινοβολώντας από χαοτική ενέργεια. Αυτό το πανίσχυρο αντικείμενο επέτρεψε στον Lord Kazzak να ενεργοποιήσει για άλλη μια φορά το Dark Portal, ξανανοίγοντας με αυτόν τον τρόπο το δρόμο για τα απομεινάρια του κόσμου του Draenor…

{PAGE_BREAK}

Η κατακερματισμένη διάσταση της Outland

Πριν από πολλά χρόνια, ο κόσμος του Draenor ήταν καταπράσινος και γεμάτος ζωή. Οι φατρίες των σαμανιστικών orcs ζούσαν με απόλυτη αρμονία με τις διάφορες ομάδες των draenei. Έπειτα, τρομερά χρόνια πολέμου και καταστροφής έριξαν ένα σκοτεινό πέπλο πάνω από την κακόμοιρη αυτή γη. Ως αποκορύφωμα αυτών των γεγονότων, ήρθε το άνοιγμα διάφορων μαγικών, υπερδιαστατικών πυλών από τον καταχθόνιο σαμάνο, Ner’zhul. Δυστυχώς, λόγω της τεράστια ποσότητας χαοτικής ενέργειας που χρειάστηκε για να ανοίξουν αυτές οι πύλες, ο κόσμος του Draenor κατακερματίστηκε μετά από μια αποκαλυπτική έκρηξη.

Τα απομεινάρια του Draenor ακόμη ταξιδεύουν μέσα στο Twisting Neither, γνωστά ως γη της Outland. Μετά τη μεγάλη καταστροφή, ο Illidan Stormrage βρήκε το δρόμο του προς αυτή την άγονη διάσταση και την κατέκτησε. Με τη βοήθεια των blood elves του πρίγκιπα Kael’thas Sunstrider και τους ύπουλους, οφιοειδείς naga, ο Illidan κυριαρχούσε επάνω στα εδάφη της Outland και τις πολλαπλές πύλες της. Η Burning Legion είχε επίσης στρέψει το βλέμμα της προς την καταραμένη αυτή γη, ελπίζοντας να χρησιμοποιήσει τις πύλες για να αποκτήσει πρόσβαση σε πολυάριθμους παρθένους κόσμους. Σε περίπτωση που το σχέδιο των δαιμόνων αποδεικνυόταν επιτυχές, δεν θα υπήρχε κανένα καταφύγιο εναντίον τις μηδενιστικής σταυροφορίας τους.

Επιπλέον, ο demonlord Kil’jaeden δεν είχε ξεχάσει την αποτυχία του Illidan να καταστρέψει τον Lich King. Παρά το γεγονός ότι ο Illidan εξακολουθούσε να ελέγχει τον πανίσχυρο Black Temple, ανέμενε την επιστροφή της Burning Legion και ετοιμαζόταν αναλόγως. Αυτός και οι σύμμαχοί του πολεμούσαν συνεχώς για να διασφαλίσουν ότι οι πολλαπλές πύλες της Outland θα παρέμεναν ερμητικά σφραγισμένες. Ακόμα και έτσι, οι δυνάμεις του νεότερου εκ των αδελφών Stormrage δεν ήταν η μοναδική παρουσία στην Outland. Μερικές άλλες παρατάξεις περιφέρονταν επίσης στις κόκκινες, άγονες ερημιές. Ελάχιστες ομάδες draenei παρέμεναν, οι οποίες όμως είχαν μεταλλαχθεί σε Broken, διεφθαρμένα και διαστρεβλωμένα κελύφη των εαυτών τους. Αποκομμένοι από το Holy Light, αυτοί οι Broken πολεμούσαν για να διατηρήσουν τα λογικά και τη ζωή τους.

Επιπροσθέτως, προς μεγάλη φρίκη του πολέμαρχου Thrall, οι orcs πρόσφυγες στην έρημη αυτή περιοχή είχαν ανακαλύψει και ασπαστεί μια νέα πηγή δαιμονικής διαφθοράς. Πρόσφατα, μια νέα γενιά διεφθαρμένων από την χαοτική μαγεία orcs άρχισαν να συρρέουν από το Hellfire Citadel, το αρχηγείο της ορδής κατά τη διάρκεια των First και Second Wars. Αν και αυτοί άγριοι πολεμιστές ήταν γνωστοί στα εναπομείναντα πλάσματα του πάλαι ποτέ ειρηνικού κόσμου, η νέα πηγή της διαφθοράς τους παρέμενε σε όλους ένα μεγάλο μυστήριο.

Χρησιμοποιώντας το διαστατικό κάστρο τους, Tempest Keep, οι naaru πρόσφατα έφτασαν στην Outland. Αυτά τα ενεργειακά όντα ήξεραν τη στρατηγική σημασία αυτής της καταραμένης γης και ορκίστηκαν να νικήσουν του αιωνίους εχθρούς τους, την Burning Legion, με κάθε κόστος. Όταν οι περισσότεροι naaru ξεκίνησαν για να εξερευνήσουν τις ρημαγμένες περιοχές της Outland, ο Kael’thas άδραξε την ευκαιρία για να χτυπήσει. Οι blood elves επιτέθηκαν στο φρούριο, ξεπερνώντας τις αυτοματοποιημένες άμυνές του και παίρνοντας υπό τον έλεγχο τους τα δορυφορικά κτίσματά του. O παράτολμος πρίγκιπας Kael’thas άρχισε να χειραγωγεί τις απόκοσμες τεχνολογίες του Tempest Keep, χρησιμοποιώντας τις για να αδράξει τις χαοτικές ενέργειες του ίδιου του Netherstorm -μια σειρά από νησίδες γεμάτες από τεράστια ποσά μαγικής ενέργειας, που επιπλέουν στην απεραντοσύνη του Twisting Neither.

Παρά τις προσπάθειες του Illidan να κρατήσει τις πύλες της Outland κλειστές, η Horde και η Alliance είχαν προβλέψει το ρόλο του κατακερματισμένου αυτού κόσμου στην αναζωπύρωση των εχθροπραξιών και στην εμφάνιση ολοένα και πιο επικίνδυνων απειλών. Για αυτό το λόγο, οι κάτοικοι του Azeroth ξεκίνησαν να προετοιμάζονται όχι μόνο για μάχη, αλλά και για να αντιμετωπίσουν την αναπόφευκτη, σφοδρή επίθεση της Burning Legion. Κατά τη διάρκεια αυτής της προετοιμασίας και οι δύο παρατάξεις θα έβρισκαν νέους συμμάχους.

Δύο νέες τολμηρές φυλές θα ένωναν τις δυνάμεις τους με τις υπερδυνάμεις του Azeroth. Συντετριμμένοι από την πρόσφατη εισβολή της Scourge στο Quel’Thalas, οι πολυμήχανοι, εθισμένοι στη μαγεία blood elves συσπειρώθηκαν για να ξαναχτίσουν το βασίλειο τους με την βοήθεια της ορδής. Εν τω μεταξύ, οι draenei, που κάποτε συνυπήρχαν ειρηνικά με τους σαμανικούς orcs, προσχώρησαν στη συμμαχία για να καταπολεμήσουν την Burning Legion και να εκδικηθούν τις θηριωδίες του παρελθόντος, τις οποίες είχαν διαπράξει οι orcs…

{PAGE_BREAK}

Από σκοτεινούς ορίζοντες σε ένα φάρο ελπίδας

H Outland ήταν κάποτε ο Draenor, πατρίδα τόσο των draenei όσο και των orcs. Λίγο μετά την άφιξή τους στον κόσμο του Azeroth και την ένταξή τους στην Alliance, οι draenei έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στο να πείσουν τους νέους συμμάχους τους ότι θα έπρεπε να ριψοκινδυνεύσουν μια εκστρατεία στην κατακερματισμένη γη πέρα από την πύλη. Ομοίως, οι blood elves προέτρεψαν τους νέους συμμάχους τους εντός της Horde να ταξιδέψουν στον κόσμου όπου ο αγαπημένος τους πρίγκιπας, Kael’thas Sunstrider, είχε έρθει να κατοικήσει. Ο αλαζονικός πρίγκιπας είχε στείλει στους ανθρώπους του ένα μήνυμα, προσκαλώντας τους να έρθουν σε αυτόν, υποσχόμενος λύτρωση και σωτηρία.

Έτσι, ήταν αυτοί οι πολεμιστές από τον Azeroth που πλημμύρισαν το καταραμένο τοπίο. Οι blood elves σύντομα έμαθαν ότι η σωτηρία, την οποία τους είχε υποσχέθηκε ο Kael’thas, ήταν ένα ψέμα και ότι ο πρίγκιπας είχε τη δική του τρομακτική ατζέντα. Ο παράδεισος που πίστευαν ότι θα ήταν η Outland ήταν αντί αυτού μια επικίνδυνη σφαίρα ατελείωτης σύγκρουσης.

Το σχέδιο του πρίγκιπα δεν έμελλε να καρποφορήσει, μιας και οι ήρωες της Outland τον νίκησαν και στη συνέχεια έθεσαν ως στόχο να εκθρονίσουν τον επιβλαβή ηγεμόνα της ταλαίπωρης αυτής γης: τον Illidan τον Προδότη. Άρχισαν κατατροπώνοντας το δεξί χέρι του Illidan, την ισχυρή naga μάγισσα Lady Vashj. Στη συνέχεια, οι μαχητές προσέβαλαν εξ εφόδου τις πύλες του Black Temple και αντιμετώπισαν τον ίδιο τον άρχοντά του. Διεξήγαν μια σφοδρή και απελπισμένη μάχη, σκοτώνοντας τελικά τον Stormrage και ελευθερώνοντας τον κόσμο της Outland από τη σιδερένια πυγμή του.

Οι περιπέτειες στην εξωγήινη αυτή γη αποδείχθηκαν ιδιαίτερα καρποφόρες για τους orcs του Azeroth, μιας και επανασυνδέθηκαν με τους τελευταίους πραγματικούς συγγενείς τους, τους Mag’har. Με επικεφαλής τον Garrosh Hellscream, γιο του θρυλικού Grom Hellscream, οι Mag’har ενσωματώνουν τη χαμένη κληρονομιά των orcs και θα μπορούσαν να σημάνουν ακόμη και την επιστροφή της ορδής στην προηγούμενη δόξα της. Για τους draenei, η επιστροφή στην Outland παρείχε μια ευκαιρία να διεκδικήσουν τις περιοχές που ήταν κάποτε δικές τους, να αντιμετωπίσουν παλιούς εχθρούς και να μάθουν την τύχη αυτών που είχαν μείνει πίσω.

Πίσω στον πολύπαθο κόσμο του Azeroth, μαχητές από όλες τις φυλές μαζεύτηκαν στις Caverns of Time για να πολεμήσουν τους δράκους του απείρου, οι οποίοι προσπάθησαν να καταρρεύσουν την ίδια τη δομή της ιστορίας. Στο Quel’Thalas, το μαγικό βασίλειο των blood elves, ανταγωνιστές του παρελθόντος ξαναεμφανίστηκαν. Ο πολέμαρχος των trolls, Zul’jin, πικραμένος από την εγκατάλειψη των orcs κατά τη διάρκεια του Second War και από την πρόσφατη αποδοχή των blood elves στις τάξεις της Horde, στράφηκε εναντίον των πρώην συμμάχων του. Εντός των τειχών του πανάρχαιου φρουρίου του Zul’Aman, ο καταχθόνιος Zul’jin διέταξε τον Hex Lord Malacrass να εμποτίσει τα πνεύματα των αρχαίων θεών των ζώων μέσα σε troll πολεμιστές.

Για άλλη μια φορά, οι ατρόμητοι ήρωες των Horde και Alliance παρενέβησαν για να κατατροπώσουν τον φοβερό στρατό των trolls. Ωστόσο, παρά την αιματοχυσία στο βασίλειο των ξωτικών, ήταν στην καρδιά του Quel’Thalas που η ελπίδα έλαμπε πιο λαμπρά μετά από μια σκληρή μάχη στο χώρο του Sunwell. Έχοντας επιβιώσει από την ήττα του στην Outland, ο Kael’thas επέστρεψε στην αρχαία πηγή της δύναμης των ξωτικών, το Sunwell. Εκεί έκανε το αδιανόητο: Συμμαχώντας φανερά με τη δαιμονική Burning Legion, προσπάθησε να φέρει τον υποχθόνιο demonlord, Kil’jaeden, στον κόσμο του Azeroth μέσα από τα μαγικά βάθη του “πηγαδιού”.

Οπότε, οι δυνάμεις των Horde και Alliance ενώθηκαν μπροστά σε αυτή την τρομερή απειλή και νίκησαν τον Kil’jaeden, καταφέρνοντας για άλλη μια φορά να προστατεύσουν τη γη του Azeroth από την πύρινη λαίλαπα της αιμοδιψούς λεγεώνας. Στον απόηχο της νίκης, ο αρχηγός των draenei, προφήτης Velen, αγίασε το θρυλικό Sunwell, χρησιμοποιώντας τη δύναμη του Αγίου Φωτός. Με την αναγέννηση του “πηγαδιού”, οι Blood Knights – ένα τάγμα blood elf paladins που κάποτε χειριζόντουσαν το Φως δια της βίας – αποφάσισαν να το ασπασθούν και να δημιουργήσουν για τον εαυτό τους μια νέα ταυτότητα, καθώς θα οδηγούσαν τους ανθρώπους τους σε ένα πιο ελπιδοφόρο μέλλον.

Αυτό το μέλλον μπορεί σύντομα να αμφισβητηθεί από μια πάρα πολύ ισχυρή, σκοτεινή και μελαγχολική παρουσία, η οποία άρχισε σιγά-σιγά να ξυπνάει στις χιονισμένες πεδιάδες μιας μακρινής γης…

{PAGE_BREAK}

Northrend: Η σκεπή του κόσμου

Πολύ πριν τον μεγάλο κατακερματισμό του κόσμου, μια κακόβουλη φυλή εντομοειδών, γνωστή ως aqir, πολέμησε αγωνιωδώς εναντίον των άγριων trolls. Με τον καιρό, οι στρατιές των trolls διέσπασαν στα δύο την αυτοκρατορία των aqir. Οι δυνάμεις των εντομοειδών, που κατέφυγαν στις βόρειες άγονες περιοχές, ίδρυσαν το βασίλειο του Azjol-Nerub και τελικά η φυλή τους κατέληξε να γίνει γνωστή ως nerubians.  Οι nerubians ανακάλυψαν ίχνη ενός άλλου πολιτισμού στο βορρά: τους vrykuls, οι οποίοι κατάγονται από τους γίγαντες. Ωστόσο, τα φρούρια και χωριά των επιβλητικών αυτών πλασμάτων παρέμεναν σιωπηλά και έρημα, ενώ οι ίδιοι κοιμόνταν κάτω από τη γη.

Στον απόηχο του μεγάλου κατακερματισμού, ο παγωμένος βορράς διαχωρίστηκε σε μια ξεχωριστή ήπειρο, που ονομάζεται Northrend. Αν και απομονωμένη από τον υπόλοιπο κόσμο, η αυτοκρατορία των nerubians άνθισε.. μέχρι τον ερχομό του Lich King και τον πόλεμο της Αράχνης. Έχοντας διαταγές από τον πανούργο και σατανικό demonlord, Kil’jaeden, να εξαπλώσει τη μάστιγα των απέθαντων μεταξύ των θνητών φυλών, ο Lich King απέκτησε τεράστια δύναμη, αν και ήταν ακόμα κλειδωμένος στον Frozen Throne.

Κατά τη διάρκεια των επόμενων χρόνων, τα εντομοειδή έπεσαν στην οργή του Lich King. Τα γεγονότα του Third War συνέβησαν, και μετά από αυτά, ο βασιλέας Arthas θρυμμάτισε τον Frozen Throne και συγχωνεύτηκε με τον άρχοντα των απέθαντων. Καθώς ο νέος Lich King κάθισε στο θρόνο του, μια απόκοσμη ησυχία απλώθηκε πάνω από το μακάβριο φρούριο του Icecrown. Ακόμα και έτσι, η ζωή συνέχισε πεισματικά να ανθεί στην αρχέγονη ήπειρο. Οι proto-dragons, οι ξεχασμένοι πρόγονοι των δράκων, αναδύθηκαν από τα βάθη του βορρά. Ακλόνητες φυλές, όπως οι βόειοι taunka και οι αμφίβιοι tuskarr, επέζησαν πάρα τις αντιξοότητες. Ακόμη και τα trolls των πάγων της φατρίας των Drakkari συνέχισαν να πλάθουν το δικό τους μέλλον στον αφιλόξενο αυτό χώρο.

Τη στιγμή που η ζωή στην αρκτική ήπειρο της Northrend φαινόταν να φτάνει σε μια πολύ λεπτή ισορροπία, ο άρχοντας των απέθαντων ξύπνησε και έστειλε την Scourge σε όλη τη γη του Azeroth, καταστρέφοντας τα πάντα στο πέρασμά τους. Αμέσως μετά, οι κοιμώμενοι vrykuls βγήκαν από τον λήθαργό τους, ξεχειλίζοντας από το αρχαίο φρούριο του Utgarde Keep. Το μπλε Dragon Aspect, Malygos, βγήκε επίσης από τη μακρά απομόνωσή του, ξεκινώντας έναν ανελέητο πόλεμο εναντίον όλων των θνητών πλασμάτων που χρησιμοποιούσαν την τέχνη της μαγείας. Αυτή η σύγκρουση προκάλεσε την οργή της κόκκινης dragonflight και έσπειρε εκτενές χάος.

Οι Horde και Alliance ανταποκρίθηκαν στην απειλή της μάστιγας, ιδρύοντας βάσεις στην Borean Tundra και το Howling Fjord. Και οι δύο παρατάξεις συγκέντρωσαν τους στρατούς τους, διότι ήξεραν ότι η τελική αναμέτρηση με τον Lich King ήταν έτοιμη να ξεκινήσει. Το σίγουρο ήταν ότι δεν υπήρχε χώρος για λάθη, μιας και κάτι τέτοιο θα μπορούσε να σημάνει το τέλος όλης της ζωής στον κόσμο του Azeroth…

Σάββας Πριπάκης

Πηγές που χρησιμοποιήθηκαν για το άρθρο
World of Warcraft – History of Warcraft
WoWWiki

Προηγούμενα τμήματα του αφιερώματος
1 – 2 – 3 – 4 – 5 – 6 – 7 – 8 – 9

 

{nomultithumb}