Σκέψεις – CAST-A-WEB

Kρυστάλλινη σφαίρα και λοιπές ιστορίες

Συζητάμε, συμφωνούμε και διαφωνούμε με τα θέματα της τελευταίας εκπομπής των live action heroes. Πάρτε θέση!

@ 20 Φλεβάρη – Aν δεν είναι το PS4 δεν είναι τίποτα. Δεν θα έχει καμία σημασία και το τρολλάρισμα θα πέσει σύννεφο στο απανταχού ιντερνετικό γίγνεσθαι αν κάνει καμιά κουτσουκέλα η Sony και δε παρουσιάσει κάτι σχετικό με το όνομα "PlayStation". Που προφανώς το όνομα και μόνο παραπέμπει σε νέα κονσόλα. Όπως πολύ εύστοχα σχολίασε ο Γιώργος, τα face buttons του trailer δεν μπορούν να σημαίνουν οτιδήποτε άλλο, εκτός κι αν, με πολλή δόση τρέλας, η Sony πάρει το ρίσκο να αλλοιώσει αυτή τη σχέση της με το κοινό, συνδέοντάς τα με κάτι εκτός gaming. Shot οn the foot μετά και τρέχα γύρευε!

Τα development kits έχουν δoθεί, τα specs -αν υπολογίσουμε την εγκυρότητα των μέσων που παρουσιάστηκαν τελευταία- λίγο πολύ τείνουν από φημολογία να αγγίξουν την πραγματικότητα και η Sony κάνει διπλό αγώνα δρόμου. Nα προλάβει να χτυπήσει το Wii U πριν αποκτήσει momentum και να πάρει το προβάδισμα έναντι της αραχτής και κραταιάς Microsoft. H εγκατεστημένη βάση χρηστών δεν μπορεί να αποτελέσει ασφαλές πάτημα συμπερασμάτων. Ο Σάββας το έθεσε στη διάσταση που οφείλει να βρίσκεται: Αν η Sony προσφέρει ποιοτικότερη ποικιλία τίτλων -και κατ’επέκταση υπηρεσίων- έναντι της Microsoft, το φυσιολογικό είναι ο gamer να προτιμήσει εκείνη την πλατφόρμα που θα τον ικανοποιεί περισσότερο.

Εκείνο που βλέπουμε είναι ένα μηχάνημα, έστω όχι ακόμα επιβεβαιωμένο, που προσφέρει φιλικό περιβάλλον στον προγραμματιστή σε σχέση με το δύστροπο PS3, κάτι που αμέσως αμέσως μεταφράζεται σε εξάλλειψη των όποιων υποβαθισμένων multiplatform τίτλων, κάτι που προφανώς καίει τη Sony. Αν καταφέρει να εγκαταστήσει τη δική της κονσόλα ως βάση δημιουργίας των multiplatform, τότε κέρδισε τη μισή μάχη. Από εκεί και ύστερα, μας αποδεικνύει έμπρακτα τον τελευταίο καιρό τις διαθέσεις της για τους αποκλειστικούς τίτλους, κάτι που εκεί στη Microsoft έχουν ξεχάσει. Δεν νομίζω να πιστεύει κανείς ότι θα σταματήσει να υφίσταται κάτι τέτοιο στην ερχόμενη γενιά. Ίσα ίσα, που το λογικό θα είναι να κάνει παραπάνω κινήσεις προς την κατεύθυνση αυτή. Θα θεωρήσω επίσης ότι την αγορά της Ιαπωνίας την έχει ήδη καπαρωμένη, εκτός κι αν γυρίσει η Γη ανάποδα και δούμε καλύτερη παρουσία της Microsoft εκεί. Άντε μπας και ανέβει λίγο το ιαπωνικό development, το έχουμε ανάγκη.

Άλλη μια παράμετρος είναι το media-center του πράγματος και ο Σάκης ήταν spot-on σε αυτό. Σε μια PS4 ανακοίνωση-παρουσίαση, περιμένουμε να δούμε την ολότητα του οικοσυστήματος, και όσον αφορά τις υπηρεσίες, η Sony θα πρέπει να είναι πανέτοιμη. Θα φανεί λίγο άνοστο αν η παρουσίαση μείνει μόνο εκεί. Από την άλλη, όμως, εφόσον το όραμα της Sony για το επόμενο οικιακό της σύστημα περιλαμβάνει και αυτό, αναμένουμε να δούμε.

@ Wii U – Οι συνομιλητές λίγο πολύ συμφώνησαν ότι η υποστήριξη τρίτων developers θα είναι μείζωνος σημασίας για τη βιωσιμότητα της κονσόλας. Ένας μίνιμουμ αριθμός των επτά τίτλων, ανάμεσα σε δεκαπέντε multiplatform κυκλοφορίες, είναι απαραίτητες σύμφωνα με τον Σάββα. Ποτέ άλλοτε στα videogames δεν κρατήθηκαν στο ύψος των περιστάσεων τρεις παίκτες ταυτόχρονα. Κι αν η Nintendo δημιούργησε νέα αγορά με το Wii, σήμερα ψάχνει να μπει στο ταμπλώ που παίζουν Microsoft και Sony, με ένα μηχάνημα που αναζητά ταυτότητα. Το γεγονός ότι το καταναλωτικό κοινό που δημιούργησε έχει την αίσθηση «μιας ταμπλέτας για το Wii» δείχνει πολλά πράγματα από μόνο του.

Το παράδειγμα του Dreamcast έρχεται σημειολογικά και όχι ως επιχείρημα σε μια τετοια συζήτηση. Δεν θα μπορούσε να ήταν, άλλωστε, σε ένα τόσο μεταβαλλόμενο περιβάλλον, σε διαφορετικές εποχές και με εντελώς διαφορετικές συνθήκες. Η ιστορία, όμως, μπορεί να μας δείξει πράγματα, και σε αυτήν των videogames έχει επαναληφθεί παρόμοια κατάσταση. Το Dreamcast κυκλοφόρησε σφήνα, σε μια περίοδο που ετοιμαζόταν η μετάβαση σε νέα γενιά, κάτι που συμβαίνει και με το Wii U. Το Dreamcast καταποντίστηκε στο βάρος του hype για το PS2, κάτι που στις 20 Φλεβάρη η Sony θα θελήσει, αν η κρυστάλλινη σφαίρα τα λέει καλά, να επαναλάβει. Το Dreamcast πάλεψε να βρει αποκλειστικότητες, έφερε ονόματα όπως το Code Veronica, όμως το πλήθος των τρίτων devs του έκλεισε επιδεικτικά την πόρτα, περιμένοντας τα PS2 και Xbox. To Wii U θα παλέψει για αποκλειστικότητες, φέρνει ονόματα όπως το Bayonetta 2, όμως το πλήθος των τρίτων devs δείχνει να του κλείνει επιδεικτικά την πόρτα, περιμένοντας "PS4" και "Nextbox".

Η Sega εξαφανίστηκε από το hardware, έριξε την ποιότητα στο software και συνεχίζει ως publisher ισχυρών ΙP. Η ιστορία θα φερθεί διαφορετικά, κατά τα φαινόμενα, στη Nintendo, μένει να δούμε πώς. Yποθέσεις επί υποθέσεων, δεν είμαστε Πάχτερ είμαστε παίκτες και άντε δώσε μια στην κρυστάλλινη σφαίρα να γίνει χίλια κομμάτια μπας και μιλήσουμε για παιχνίδια. Ουδεμία διαφωνία, αλλά ξέρετε τώρα πώς δουλεύει το πράγμα. Σε φάση μετάβασης βρισκόμαστε, νέα πράγματα ξεπροβάλουν στο ορίζοντα, δεν μπορεί να μείνει εκτός παιχνιδιού τέτοια συζήτηση. Ίσα ίσα που αποτελεί μέρος του.

@ Μy beloved Gamepad – Ο Σάκης έβαλε τα πράγματα στη θέση τους. Το pad του Gamecube κλείδωνε στο χέρι καλύτερα από οποιοδήποτε gamepad έχει κυκλοφορήσει ever. Τέλος. Άσχετα αν η εργονομία του αναδείχθηκε μόνο σε τίτλους Nintendo ή τίτλους αποκλειστικούς για το Gamecube. Κατά τα άλλα, βράστα. Το dual shock μάλλον το έχουμε συνηθίσει παρά οτιδήποτε άλλο. Η διάταξη των αναλογικών και οι σκανδάλες που καθιέρωσε το Xbox είναι πλέον το defacto layout στο σχεδιασμό, κυρίως γιατί είναι το πιο βολικό για όλα τα είδη παιχνιδιών. Τώρα τι απόκριση έχουν οι αναλογικοί, πόσο καλά λειτουργεί το D-pad, οκ, ας φροντίσουν να τα φτιάχνουν ποιοτικότερα. Τουλάχιστον έχει ελαχιστοποιηθεί το τουμπάνιασμα των αντιχείρων με εκείνες τις κοκκινάδες που του έδιναν διάφορα σχήματα. Αν και η καμπυλωτή κλίση που έχουν πάρει με τα χρόνια πλέον δεν διορθώνεται, κάτι είναι και αυτό.

# Το GTA V θα σαρώσει όπου κι αν βγει. Άπιστοι, μετανοείτε!
# Θέλουμε video με τον Σάκη να παίζει Singstar και τα σκυλιά να αλυχτάνε.
# Joystick, joypad, analog stick…Oυφ, μπερδεύτηκα.

Οδυσσέας Γιαννιώτης

{nomultithumb}