The Last of Us

Η Naughty Dog φαίνεται πως ξεπερνάει τον εαυτό της…

Πριν λίγες ημέρες στο inbox μας έφτασε ένας κωδικός από τη Sony, ο οποίος μας έδινε πρόσβαση στη preview build του The Last of Us, του επερχόμενου και πολυαναμενόμενου τίτλου της Naughty Dog. Η έκδοση που είχαμε την ευκαιρία να δοκιμάσουμε πιθανότατα πρόκειται για το demo που θα ξεκλειδωθεί την 1η Ιουνίου για τους κατόχους του God of War: Ascension. Συνολικά, ασχοληθήκαμε 1.5 ώρα με τη δοκιμαστική έκδοση του The Last of Us και μπορούμε να πούμε με σιγουριά πως το ταλαντούχο στούντιο της Sony "μαγειρεύει" κάτι πολύ καλό για τον Ιούνιο.

Καταρχάς, πάντα σύμφωνα με τον υπογράφοντα, διαλύθηκαν κάποιοι σημαντικοί φόβοι που είχαμε για τον τίτλο. Ως γνωστόν, η Naughty Dog δίνει ένα πιο ανάλαφρο ύφος στα παιχνίδια της, με όσο το δυνατόν λιγότερη βία και αίμα. Με το The Last of Us η εταιρία αφήνει πίσω αυτή τη φιλοσοφία και παραδίδει μία πολύ πιο ώριμη και βίαιη εμπειρία. Άλλωστε, το setting του παιχνιδιού είναι τέτοιο που υποστηρίζει τέλεια αυτήν την επιλογή.

Από το μενού κιόλας, το βαρύ κλίμα που αποδίδεται άψογα μέσω των εξαιρετικών μουσικών θεμάτων του Gustavo Santaolalla, δίνει τον τόνο. Ένα σπασμένο παράθυρο, κουρτίνες παρατημένες για χρόνια να παίζουν με τον άνεμο και μερικές δειλές, καταθλιπτικές νότες από το charango του Santaolalla, "φωνάζουν" πως στο The Last of Us τα πράγματα είναι πολύ σοβαρά. Ο παίκτης χειρίζεται τον Joel, ο οποίος ταξιδεύει προς τη σωτηρία, παρέα με την Ellie, μία έφηβη με αγορίστικη συμπεριφορά.

Οι δυο τους βρίσκονται σε ένα post-apocalyptic κόσμο του σήμερα, ο οποίος έφτασε στο τέλος του μετά από το ξέσπασμα μίας θανατηφόρας πανδημίας που οφείλεται σε μύκητα. Ο μύκητας μετατρέπει τους ανθρώπους σε ένα είδος ζόμπι και σε κάποιες περιπτώσεις καλύπτει το πρόσωπο του θύματος με μία αηδιαστική κρούστα με αποτέλεσμα να χάνει ολοκληρωτικά την όρασή του. Μειωμένη όραση, σημαίνει αυξημένη ακοή όμως, οπότε θα υπάρχουν σημεία στο παιχνίδι που θα απαιτείται stealth προσέγγιση (εμείς στη δοκιμαστική έκδοση δεν συναντήσαμε κάτι τέτοιο).

Δεν είναι όμως μόνο τα ζόμπι το εμπόδιο των δύο πρωταγωνιστών. Στον κόσμο του The Last of Us υπάρχουν και συμμορίες επιβίωσης, οι οποίες αποτελούνται από επιζήσαντες, που και αυτοί είναι έτοιμοι να τα δώσουν όλα για όλα ώστε να καταφέρουν να δουν το ξημέρωμα της επόμενης ημέρας. Στο demo υπάρχουν δύο διαθέσιμα επίπεδα. Στο πρώτο μάς παρουσιάζεται το survival μέρος του τίτλου, με την εξερεύνηση, τους γρίφους και το horror στοιχείο να πρωταγωνιστούν, ενώ στο δεύτερο κομμάτι του demo -το οποίο είναι αισθητά μικρότερο- γνωριζόμαστε με το action/ κινηματογραφικό μέρος.

Και για να ξεκαθαρίσουμε από τώρα τα πράγματα, με το "κινηματογραφικό" δεν εννοούμε "Uncharted". Εκείνες οι "over-the-top" χολιγουντιανές action σκηνές της δημοφιλούς σειράς της Naughty Dog έχουν δώσει τη θέση τους σε πιο "αθόρυβες" και αργές μάχες, οι οποίες συνοδεύονται από λιγοστά πυρομαχικά και εστιάζουν περισσότερο στην κάλυψη και την εκμετάλλευση των τριγύρω στοιχείων του περιβάλλοντος και λιγότερο στην ανταλλαγή πυροβολισμών. Και γι’ αυτούς που αγχώνονται, οι shooting μηχανισμοί είναι σκαλιά ανώτεροι, πολύ πιο στιβαροί και αρκετά πιο απολαυστικοί από τους αντίστοιχους της σειράς Uncharted.

Το θετικό εδώ είναι ότι υπάρχουν πολλές επιλογές για τον παίκτη όσον αφορά την προσέγγισή του στη μάχη. Για να εξοντωθεί ένας αντίπαλος, δε σημαίνει πως απλά πρέπει να τον πυροβολήσουμε. Απεναντίας, αν υπάρχουν περιθώρια πιο ψύχραιμης αντίδρασης, μπορούμε να κρυφτούμε στους χώρους και να τον αιφνιδιάσουμε με melee χτύπημα. Σε αυτές τις σκηνές ο παίκτης πρέπει να έχει και την έννοια της Ellie, η οποία αρκετές φορές θα βοηθήσει με τον τρόπο της στις μάχες (επί παραδείγματι, αν δει ότι ο Joel κινδυνεύει θα πετάξει ένα τούβλο προς τον αντίπαλο για να του αποσπάσει την προσοχή κ.ο.κ).

{PAGE_BREAK}

Όσον αφορά το "survival" κομμάτι, όπως προαναφέραμε, τα πυρομαχικά είναι λιγοστά, ενώ ο Joel θα πρέπει να εκμεταλλευτεί τα διάφορα αντικείμενα που βρίσκει και να τα συνδυάσει με σκοπό την κατασκευή όσο το δυνατόν πιο θανάσιμων melee όπλων. Επίσης, σε ειδικούς πάγκους (βλ. Dead Rising και Dead Island) μπορεί να γίνει και αναβάθμιση των όπλων με αυτοσχέδια upgrades. Τέλος, υπάρχουν αρκετά σημεία που ο παίκτης θα χρειαστεί να αλληλεπιδράσει με το περιβάλλον, ώστε να καταφέρει να προχωρήσει με την ιστορία.

Μία πολύ σημαντική και εύλογη ερώτηση πολλών παικτών αφορά τον κόσμο του The Last of Us και το κατά πόσο αυτός είναι διαθέσιμος προς εξερεύνηση. Μπορεί να μην υπάρχει η ξεκάθαρη γραμμική δομή των Uncharted, ωστόσο δε θα λέγαμε πως έχουμε να κάνουμε με ένα παιχνίδι ανοιχτού κόσμου. Η ψευδαίσθηση του "free-roaming" οφείλεται κυρίως στο γεγονός ότι τα περιβάλλοντα είναι αρκετά μεγάλα, με μπόλικες γωνιές προς εξερεύνηση.

Για παράδειγμα, σε μία εγκαταλελειμμένη γειτονιά ο παίκτης μπορεί να μπει στα περισσότερα σπίτια ή καταστήματα για να εφοδιαστεί με τα απαραίτητα, αλλά η διαδρομή για την πρόοδο της ιστορίας είναι συγκεκριμένη. Ας αφήσουμε όμως τα "διαδικαστικά" μέρη για το review του επόμενου μήνα και ας πάμε στα πιο ουσιαστικά κομμάτια του The Last of Us, τουλάχιστον κατά την άποψή μας. Όπως έγινε γνωστό από την αρχή του άρθρου, ο τίτλος ντύνεται από μία πολύ βαριά, ηλεκτρισμένη και μελαγχολική ατμόσφαιρα. Αυτό είναι κάτι που αποτυπώνεται και στο gameplay.

Η κίνηση του Joel στο χώρο πραγματοποιείται αργά, δίνοντας έντονα την αίσθηση της κόπωσης, η οποία σε έναν τέτοιο κόσμο είναι λογικό να υπάρχει. Ακόμη και οι ερμηνείες και τα voice overs -που παρεμπιπτόντως τα βρήκαμε αριστουργηματικά- προδίδουν έντονα αυτό το συναίσθημα. Όσοι περιμένετε ένα "Uncharted με ζόμπι και μπόλικο action" θα απογοητευτείτε οικτρά. Το The Last of Us είναι ένα πολύ αργό παιχνίδι, με έμφαση στην εξερεύνηση και την ατμόσφαιρα, χωρίς ακροβατικά, σκαρφαλώματα, καιγόμενα πατώματα που γκρείμζονται και λοιπά "σύγχρονα" καλούδια.

Εκεί που θα θέλαμε λιγάκι περισσότερα από τη Naughty Dog είναι στα γραφικά. Ενώ στο σύνολό της η απεικόνιση του τίτλου είναι εντυπωσιακή και υψηλού επιπέδου, υπάρχει αρκετό aliasing -όχι παντού- και χαμηλής ανάλυσης textures -κυρίως στους εσωτερικούς χώρους- που δύναται να "ενοχλήσουν" ελαφρώς την οπτική εμπειρία. Από την άλλη, ο ήχος και ό,τι άλλο φτάνει στο το αφτί του παίκτη (ηχητικά εφέ, περιβαλλοντικός ήχος, voice overs, μουσική) είναι αψεγάδιαστος.

Όλα τα παραπάνω βασίζονται στις δύο ώρες περίπου που ασχοληθήκαμε με τη δοκιμαστική έκδοση του The Last of Us. Δε ξέρουμε αν τα θετικά (ή τα αρνητικά) σημεία των παραπάνω γραμμών αλλάξουν, αλλά το σίγουρο είναι ότι ο τίτλος της Naughty Dog δικαίως θεωρείται ως ένα από τα πιο αναμενόμενα παιχνίδια της χρονιάς. Δείτε το GameCast που συνοδεύει το κείμενο, για περισσότερες πληροφορίες.