Rising Storm

Επιστροφή στα πεδία μάχης του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου

Το expansion "Rising Storm", σε συνδυασμό με το αρχικό "Red Orchestra 2", είναι αυτή τη στιγμή πιθανότατα το κορυφαίο online multiplayer FPS με θεματολογία Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Το Rising Storm αποτελεί τη "συνέχεια" του άκρως επιτυχημένου online multiplayer FPS Red Orchestra 2, ένα stand-alone expansion που καταφέρνει να πάει τη σειρά ένα βήμα μπροστά μέσα από μικρές αλλά ουσιαστικές αλλαγές. Η αυθεντικότητα, ο ρεαλισμός, η κλίμακα και το ιδιοφυές στήσιμο, συνιστούν ένα τίτλο που οφείλουν να δοκιμάσουν όλοι οι φίλοι των First Person Shooters.

Αλλαγή θεάτρου

Μετά από το ψυχρό περιβάλλον των σοβιετικών εδαφών του Red Orchestra 2, μεταφερόμαστε στον Ειρηνικό Ωεκανό και τις μάχες μεταξύ Αμερικανών και Ιαπώνων. Η αλλαγή γίνεται αμέσως αντιληπτή, καθώς η μετάβαση σε πιο έντονα και "ζεστά" χρώματα, αλλά και τα διάσημα πεδία μάχης των Guadalcanal, Saipan, Iwo Jima, Hanto και Betio μεταξύ άλλων, σηματοδοτούν αλλαγές και στο gameplay.

Αυτή τη φορά, μπορούμε να διαλέξουμε ανάμεσα από δύο πλευρές, τις δυνάμεις του Άξονα (Ιάπωνες) και τους Συμμάχους (Αμερικανούς). Η ομάδα ανάπτυξης, στην προσπάθεια να διατηρήσει την ιστορική ακρίβεια, έχει φέρει το gameplay στα μέτρα της εποχής. Συνεπώς, οι Αμερικανοί είναι καλύτερα εξοπλισμένοι. Με όπλα όμως τα M1 Carbine και Garand, το εξαιρετικό Browning Automatic Rifle (BAR) αλλά και τον αποτελεσματικότατο Flamethrower, μπορούμε να πούμε πως φαινομενικά τουλάχιστον είναι ανώτεροι από τους αντιπάλους τους.

Gameplay

Ωστόσο, εδώ είναι που οι δημιουργοί -μαζί με το modding community (που συνέβαλε στην ανάπτυξη)- δείχνουν τη μαεστρία τους στην μεταφορά της εμπειρίας του πολέμου σε ένα multiplayer τίτλο. Οι Ιάπωνες, διαθέτοντας κατώτερο πυροβολικό, είναι εξοπλισμένοι με καταστροφικούς mortars, που λειτουργούν και ως grenade launchers, μεγαλύτερη αντίσταση στο suppression, αλλά και το Banzai Charge, κατά τη διάρκεια του οποίου ξεκινούν μια αντεπίθεση με τα σπαθιά σηκωμένα και ουρλιάζοντας, σπάζοντας έτσι τη γραμμή πυρός των Αμερικανών.

Έξυπνο στην ιδέα, όσο στην υλοποίηση, το Banzai Charge είναι μόνο ένα παράδειγμα του πόσο όμορφα και ορθά είναι ενταγμένη στο gameplay η αίσθηση της τακτικής και του πόσο ευάλωτοι είμαστε πραγματικά σαν άνθρωποι, σωματικά και ψυχολογικά. Στη θέα μια ομάδας Ιαπώνων να ορμούν επιτυχημένα κατά πάνω μας μέσα από το δάσος, η γραμμή πυρός "σπάει", η κάμερα κουνιέται και θολώνει, η ψυχραιμία και η ευστοχία πάνε περίπατο, καθώς αναγκαζόμαστε να υποχωρήσουμε άτακτα στις οχυρώσεις.

Ταυτόχρονα, οι Ιάπωνες παίρνουν θάρρος, καθώς βλέπουν τους συμπατριώτες τους να εφορμούν προς στους αντιπάλους, και αποκτούν μεγαλύτερη αντίσταση στο suppression. Κατά την απόβαση, η πρώτη σκέψη είναι να τρέξουμε προς τον κοντινότερο λόφο και να πάρουμε κάλυψη. Κατά την πρόοδο στα εχθρικά εδάφη, το ίδιο, καθώς η κίνηση σε ανοικτό πεδίο σημαίνει θάνατος.

Όταν ολόκληρο το squad είναι εγκλωβισμένο πίσω από ένα βράχο που γρονθοκοπείται από machine gun emplacements και εκρήξεις από artillery και mortars, οι επιλογές δεν είναι πολλές, τη στιγμή που μια σφαίρα, αδέσποτη ή μη, είναι αρκετή για να μας στείλει αδιάβαστους. Σε τέτοια σημεία είναι που απαιτείται συνεργασία, ένας αετομάτης sniper, ακόμα και rifleman που θα υπολογίσει σωστά το bullet drop, θα καθαρίσει τον machine gunner με μια καλοζυγισμένη σφαίρα ή χειροβομβίδα και η ομάδα θα προοδεύσει στην επόμενη κάλυψη, έτσι ώστε όταν ο στρατιώτης με τον flamethrower φτάσει αρκετά κοντά, να σπείρει τον χαμό καίγοντας τα πάντα στον διάβα του και "καθαρίζοντας" ολόκληρα κτήρια.

Η επιτυχία του Rising Storm έγκειται στο πώς καταφέρνει να μοιάζουν τα πάντα με σημαντικά επιτεύγματα. Ένα kill αποδίδει πάντα το μέγιστο βαθμό ικανοποίησης και επιβράβευσης, η κατάληψη ενός κτηρίου ή objective είναι η κορύφωση της συνεργασίας και του συντονισμού. Και πράγματι, συνειδητοποιούμε ότι την εμπειρία του πολέμου όπως αυτή διαχέει το Rising Storm, πολύ σπάνια την βλέπουμε σε παιχνίδια.

Πρωταρχικός σκοπός δεν είναι να σκοτώσουμε, αλλά να επιβιώσουμε. Δεν είμαστε "σούπερ στρατιώτες", αλλά απλοί άνθρωποι που τους δίνεται ένα τουφέκι, που τρέμουν στην κάθε κοντινή έκρηξη, στη θέα των εχθρών να έρχονται καταπάνω μας, στις σφαίρες που χτυπούν κοντινές επιφάνειες. Μια σφαίρα είναι αρκετή για να μας ξεκάνει χωρίς να πάρουμε χαμπάρι, ενώ αν είναι πιο αδύναμο το χτύπημα, θα αρχίσουμε να αιμορραγούμε, και πρέπει άμεσα να δέσουμε την πληγή πριν συνεχίσουμε, καθώς αφενός αν δεν το κάνουμε μέσα σε δευτερόλεπτα θα πεθάνουμε, αφετέρου επηρεάζεται σημαντικά η κίνηση, η ευστοχία και η ταχύτητά μας.

{PAGE_BREAK}

Ο πόλεμος, το πεδίο μάχης, είναι ένα αφιλόξενο, σκληρό και ωμό περιβάλλον, που ο κίνδυνος καραδοκεί σε κάθε βήμα, κάτι που -όλως περιέργως- σπάνια βλέπουμε ή νιώθουμε σε πολεμικά παιχνίδια. Οπότε λοιπόν, όσοι σχεδιάζετε να ασχοληθείτε με το Rising Storm και παίζετε παιχνίδια τύπου Call of Duty, καλό είναι να κάνετε πρώτα μια "αποτοξίνωση". Πρόκειται για ένα δύσκολο, απαιτητικό παιχνίδι, το οποίο όμως επιβραβεύει την κάθε κίνηση. Η χρήση τακτικών έχει αντίκρισμα, το flanking είναι αποτελεσματικότατο και η ψυχραιμία και υπομονή είναι… ύψιστες αρετές.

Το gameplay είναι στιβαρό, σχετικά αργό ή και χοντροκομμένο σε σημεία, αλλά πλήρως ανταποδοτικό. Μας δίνεται η δυνατότητα να παίρνουμε cover πίσω από αντικείμενα πατώντας το Control, να πυροβολούμε χωρίς να βλέπουμε (blindfire), ενώ αρκετή ώρα θα περάσουμε ξαπλωμένοι στο έδαφος για μεγαλύτερη προστασία. Μια ευχάριστη προσθήκη είναι η δυνατότητα να τρέχουμε σκυφτοί.

Όσον αφορά το suppression, αυτό είναι ένα σημαντικότατο κομμάτι του παιχνιδιού, που σε σημεία η αλήθεια είναι λίγο υπερβολικό, χωρίς όμως να χαλάει την εμπειρία. Όσοι δεν θέλουν να βουτήξουν αμέσως στα "βαθιά νερά" του Realistic Play, οι δημιουργοί έχουν εντάξει κάποια modes όπως το Action Play που είναι λιγότερο αυστηρό, με την αυθεντικότερη εμπειρία όμως του Rising Storm να βρίσκεται στο Realism. Η δράση είναι Squad based, καθώς το κάθε "faction" διαιρείται σε squads, με τις διαθέσιμες θέσεις να είναι, για παράδειγμα, Rifleman, Automatic Rifleman, Machine Gunner, Sniper, Flamethrower, Squad Leader, Commander κλπ, ο καθένας με το δικό του εξοπλισμό και ρόλο.

Η επιτυχία βασίζεται στον κάθε παίκτη να εκτελεί σωστά τον ρόλο που αναλαμβάνει, αφού για παράδειγμα η έλλειψη Sniper για δύσκολους στόχους και "counter-sniping", ή Machine Gunner για το απαραίτητο suppression, γίνονται εμφανείς στην πορεία του παιχνιδιού, ενώ έξυπνη κρίνεται η επιλογή να μην συμπεριληφθούν οχήματα. Η αλήθεια είναι πως για το συνηθίσει κανείς θέλει το χρόνο του, αλλά σύντομα ο χειρισμός θα γίνει δεύτερη φύση.

Η αίσθηση των όπλων είναι απολαυστική, αληθοφανής και αυθεντική, με το γενικότερο gunplay να αποτελεί το δυνατό σημείο του τίτλου. Βέβαια, το melee combat είναι λίγο αδύναμο, κάποιες φορές συναντούμε έντονο lag, ενώ αποκαρδιωτική είναι η εικόνα άδειων servers. Πάντα θα υπάρχουν 2 με 3 servers που θα είναι κοντά στους 64 παίκτες, ενώ οι υπόλοιποι δυστυχώς θα έχουν λιγότερους από τους μισούς και θα γεμίζουν με χαμηλής νοημοσύνης bots. Γι’ αυτό, ένα μεγάλο παράπονο που έχουμε είναι ο μικρός αριθμός παικτών, ο οποίος είναι δυσανάλογος με την ποιότητα του παιχνιδιού.

Γραφικά

Όσον αφορά το οπτικό αποτέλεσμα, αν εξαιρέσουμε κάποια χαμηλής ποιότητας textures και λεπτομέρειες, έχουμε να κάνουμε με έναν όμορφο τίτλο, με εξαιρετικά οπτικά εφέ και καλοσχεδιασμένους, ιστορικούς χάρτες, με διαφορετικά και έντονα χρώματα. Για παράδειγμα, ο χάρτης Guadalcanal, με το νυχτερινό ουρανό να φλέγεται, προβολείς να φωτίζουν, τη βλάστηση να προσφέρει άψογη κάλυψη και πυγολαμπίδες να κάνουν βόλτες, η Iwo Jima είναι μια συννεφιασμένη, γκρι παραλία, κατεστραμμένη από οβίδες και τσιμεντένιες οχυρώσεις στα ψηλά σημεία απο τους Ιάπωνες, η Hanto είναι μια βαλτώδης ζούγκλα, ενώ η Saipan είναι μια μικρή αστική ζούγκλα δίπλα στη θάλασσα. Τα μοντέλα των στρατιωτών ίσως ήθελαν λίγο περισσότερη δουλειά, αλλά σε γενικές γραμμές ικανοποιούν.

Συμπεράσματα

Το Rising Storm είναι μια μοναδική πολεμική εμπειρία, που όμοιά της σπάνια βλέπουμε, κι ας έχουμε δει πολλές φορές την θεματολογία του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Ο ρεαλισμός του πολέμου, η αυθεντικότητα στην εποχή και τα μέσα της, το ιδιοφυές στήσιμο και η ανταποδοτικότητα προς τους παίκτες, συνιστούν ένα online multiplayer τίτλο στον οποίο οφείλετε να ρίξετε έστω μια ματιά, όλοι οι φίλοι των First Person Shooters.

Χρήστος Λιάπης

{nomultithumb}