The Floor is Jelly
Μια βουτιά σε έναν κόσμο από ζελέ!
Μια βουτιά σε έναν κόσμο από ζελέ!
Ας κάνουμε ένα μικρό ταξίδι στο παρελθόν σας. Γυρίζουμε τους δείκτες του ρολογιού και ο χρόνος ξαφνικά αρχίζει να κυλάει προς τα πίσω. Και είστε ξαφνικά 6 χρόνων και μόνοι σας, μέσα στην κρεβατοκάμαρα των γονιών σας. Πείτε την αλήθεια, δεν θα βγάζατε τις παντόφλες σας και θα αρχίζατε να χοροπηδάτε πάνω στο διπλό κρεβάτι τους σαν ένα φανταστικό τραμπολίνο; Δεν υπάρχει λόγος να το αρνηθείτε, μην πάτε να κρυφτείτε, όλοι το κάναμε, και για να πούμε και την αλήθεια, όλοι θα θέλαμε να μπορούμε να το κάνουμε ακόμα (δίχως να σπάσει το κρεβάτι όμως)!
Κάτι τέτοιο πρέπει να σκέφτηκε ένα βράδυ ο Ian Snyder και από “μια μικρή ιδέα που ήθελα να βγάλω από το κεφάλι μου” όπως χαρακτηριστικά αναφέρει, δημιουργήθηκε το The Floor is Jelly, ένα αριστουργηματικό και εμπνευσμένο puzzle platform game, που θα κλέψει καρδιές. Πρόκειται για ένα indie παιχνίδι, στο οποίο εκ πρώτης όψεως θα δείτε μεγάλες ομοιότητες με άλλα puzzle platforms, όπως τα N+, Super Meatboy και Thomas Was Alone. Και όπως και εκείνα, έτσι και αυτό ξεφεύγει από τη μάζα των εκατοντάδων κλώνων τους και βασίζεται σε μια λογική, παραπλανητικά απλή και όμως συγκινητικά περίπλοκη και έξυπνη.
Ο παίκτης αναλαμβάνει το ρόλο ενός μικρού, δίποδου πλάσματος, φτιαγμένου εξ ολοκλήρου από ελαστικό υλικό σαν ζελέ. Κτίρια, πάτωμα, τοίχοι, φυτά, νερό και άλλα πολλά, όλα λειτουργούν κάτω από την ιδέα ότι είναι φτιαγμένα από μια άφθαρτη ποικιλία αυτού του νόστιμου και τόσο χαρούμενου υλικού. Τι θα κάνετε; Μα φυσικά θα πηδάτε πάνω κάτω σα μικρά παιδιά, θα χτυπήσετε τοίχους με φόρα και θα μπείτε σε ζελεδοσπιτάκια μόνο και μόνο για να τα δείτε να βουλιάζουν στο πέρασμά σας! Πρόκειται για μια μινιμαλιστική, οπτική πανδαισία, με μια έκρηξη χρωμάτων να στροβιλίζεται μπροστά στα μάτια σας.
Οι οκτώ διαφορετικοί κόσμοι του παιχνιδιού είναι όμορφα διαφοροποιημένοι μεταξύ τους, αφήνοντάς σας να ταξιδέψετε μέσα από έναστρες νύχτες, φωτεινές ακρογιαλιές, σκοτεινά λαγούμια και καυτά ηλιοβασιλέματα, όλα αυτά σε έναν κόσμο που βρίθει από ζωή χλωρίδας και πανίδας και είναι “κουκουλωμένος” από ένα εκπληκτικό soundtrack που θα σας μαγέψει. Η απαλή τζαζ εναλλάσσεται διαδραστικά με ισπανική κιθάρα, ηλεκτρονικούς ήχους συνθεσάιζερ και μελαγχολικό πλάνο, όλα ενορχηστρωμένα από τον Disasterpiece, το μουσικό πίσω από το εξαιρετικό soundtrack του FEZ. Και η δουλειά που έχει κάνει εδώ είναι εφάμιλλης, αν όχι καλύτερης, ποιότητας.
Πώς ακριβώς όμως παίζεται το παιχνίδι; Όπως είναι σύνηθες σε αυτού του είδους τα platform games, ο παίκτης χειρίζεται με τα arrow keys το πλασματάκι και πρέπει να το μεταφέρει από πίστα σε πίστα και από επίπεδο σε επίπεδο μέσα από μια σειρά μαγικών παράθυρων, χομπιτο-πορτών και παλιών ανελκυστήρων. Η κίνηση μέσα στον ζελεδόκοσμο, όμως, δεν είναι μια απλή υπόθεση και ενώ, σε ό,τι αφορά το χειρισμό του, το The Floor is Jelly είναι platform, για να προχωρήσετε θα πρέπει να εκμεταλλευτείτε όλες τις διαθέσιμες ιδιότητες. Θα το χρησιμοποιήσετε σα τραμπολίνο για να πηδήξετε πιο ψηλά; Θα το πατήσετε για να λεπτύνει και να περάσετε από κάποιο εμπόδιο; Θα το αγκαλιάσετε για να σκαρφαλώσετε;
Οι επιλογές και οι δυνατότητες είναι δεκάδες και επίπεδο με επίπεδο νέες βγαίνουν στην επιφάνεια, που θα δοκιμάσουν στο έπακρο την κριτική σας σκέψη, αλλά και τα αντανακλαστικά σας. Και ενώ ξεκινάει απλά, με μερικά άλματα και μερικά κολπάκια, σιγά σιγά προσθέτει και άλλους μηχανισμούς, όπως αντιστροφή βαρύτητας, μεταστροφή κόσμου, εναλλαγή υφών και διάφορα άλλα. Το θετικό της υπόθεσης είναι πως το παιχνίδι δεν ενστερνίζεται τον μοντερνισμό και στο gameplay του, και έτσι η δυσκολία του είναι ευφάνταστα και δίκαια υψηλή. Δίχως κάποιο tutorial ή hints καθ’ όλη τη διάρκεια του παιχνιδιού, ο παίκτης αφήνεται να ανακαλύψει μόνος του τις ιδιαιτερότητες του ζελέ, κάτι που λειτουργεί πολύ θετικά και δημιουργεί μια μεγάλη αίσθηση ικανοποίησης κάθε φορά που λύνει τον εκάστοτε γρίφο.
Αν έχουμε κάποια παραπονάκια με τον τίτλο, αυτά έχουν να κάνουν 100% με την υπόστασή του ως indie game, που δημιουργήθηκε από ένα μόνο άτομο. Το πρώτο, έχει να κάνει με το γεγονός ότι το παιχνίδι τρέχει σε μια περίεργη ανάλυση 7:5. Σύμφωνα με όσα μας είπε ο Ian Snyder σε επικοινωνία που είχαμε μαζί του, είχε ξεκινήσει να το δουλεύει σε αυτή τη μορφή και όταν τελικά σκέφτηκε να το περάσει σε widescreen, ήταν πλέον πολύ αργά για αυτόν και το budget του. Το δεύτερο, έχει να κάνει με το πρόβλημα που αντιμετωπίζουν στο PC όλα τα platform games που απαιτούν ακρίβεια: το keyboard. Δυστυχώς, τα arrow keys δεν είναι ό,τι καταλληλότερο για κινήσεις ακριβείας και θα υπάρξουν φορές που τα δάχτυλά σας θα πονέσουν ή θα γλιστρήσουν από την προσπάθεια μιας περίπλοκης κίνησης. Κατά τα λεγόμενα του Snyder, εργάζεται επάνω σε patch για να μπει υποστήριξη για gamepad στο επόμενο update του τίτλου, μια κίνηση που κρίνουμε ως άκρως καλοδεχούμενη.
Εν κατακλείδι, όμως, αυτά τα προβληματάκια δεν είναι ικανά να μειώσουν την αγάπη μας από τον τίτλο. Τα δύο χρόνια επιμελούς δουλειάς και σκέψης είναι διάχυτα σε κάθε γρίφο και πίστα του παιχνιδιού και το τελικό αποτέλεσμα λάμπει από «δίκαιο και τίμιο» gameplay. Για την ώρα, ο τίτλος κυκλοφορεί μόνο από το site του δημιουργού και από το Humble Bundle store (8.99$), με τον Ian να είναι σε συζητήσεις για να περάσει και σε άλλα διαδικτυακά καταστήματα. Εμείς θα προτείναμε να δουλευτεί λιγάκι ακόμα και να περάσει και στις κονσόλες. Πρόκειται για μια εξαιρετική, παρθενική δουλειά στο χώρο του gaming και αξίζει της προσοχής μας.
Αλέξανδρος Μιχαλιτσιάνος
