The Impossible Game
Σαν το καλό κρασί, όσο περνούν τα χρόνια η τιμή ανεβαίνει…
Σαν το καλό κρασί, όσο περνούν τα χρόνια η τιμή ανεβαίνει…
Βέβαια, για να συνεχίσουμε από τον υπότιτλο, η αύξηση της τιμής στο παλιό κρασί είναι αποτέλεσμα της γευστικής του αλλαγής, αλλά και της μεθόδου που έχει επιλεχθεί για την παλαίωσή του μεταξύ άλλων. Αυτά όμως ισχύουν για το κρασί που δημιουργήθηκε με το σκοπό της παλαίωσης και όχι για να μετατραπεί σε… ξύδι. Κατά αναλογία το The Impossible Game δεν δημιουργήθηκε με σκοπό την “ευγενή” παλαίωσή του, καθώς, πέντε χρόνια μετά την πρώτη του εμφάνιση, δε θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως ένα κλασσικό παιχνίδι, ικανό να αντέξει το πέρασμα του χρόνου.
Αν και δε θα λέγαμε ότι ο συγκεκριμένος τίτλος έχει γίνει… ξύδι (υποσχόμαστε ότι εδώ θα σταματήσουμε με τον παραλληλισμό του κρασιού) μάλλον δεν μπορεί να είναι στη θέση να προξενήσει κάποια αίσθηση νοσταλγίας ή ενθουσιασμού για να δικαιολογήσει την τιμή αγοράς του στην πρωτοεμφανιζόμενη -αλλά σχεδόν πανομοιότυπη με τις αρχικές- PC έκδοση.
Ας θυμηθούμε όμως λίγα πράγματα για την εν λόγω ανεξάρτητη προσπάθεια. Το The Impossible Game αποτελούσε έναν από τους πρώτους τίτλους της υπηρεσίας Indie Games του Xbox 360, όπου διάφοροι δημιουργοί μπορούσαν να ανεβάσουν με σχετική ευκολία τις δημιουργίες τους, βάζοντας ένα μικρό αντάλλαγμα (της τάξης του ενός ευρώ) για την αγορά τους. Το The Impossible Game γνώρισε την αποδοχή του κοινού στην προαναφερθείσα υπηρεσία, αφενός –εικάζουμε- λόγω του “πιασάρικου” ονόματός του, αφετέρου επειδή το gameplay του ήταν ικανό να δημιουργήσει έναν προσωρινό εθισμό ενώ, επίσης, ο αφαιρετικός και ρετρό σχεδιασμός του συνδυαζόταν άψογα με την τιμή διάθεσης.
Στο The Impossible Game ελέγχουμε ένα κόκκινο τετραγωνάκι, το οποίο κυλάει από μόνο του με σταθερή ταχύτητα προς τη δεξιά πλευρά του δισδιάστατου επιπέδου. Ο έλεγχος απαρτίζεται, ουσιαστικά, από ένα μόνο κουμπί, αυτό του άλματος, το οποίο στην έκδοση του PC έχει τοποθετηθεί στο δεξί κουμπί του mouse.
Ο στόχος μας είναι να φτάσουμε στο τέλος της πίστας, πηδώντας πάνω από τριγωνικά εμπόδια, αλλά και αποφεύγοντας την πτώση του τετραγώνου μας σε σημεία όπου υπάρχει κενό. Αυτά τα δύο εμπόδια είναι και τα μόνα που θα συναντήσετε στο The Impossible Game, σε έναν τίτλο που δεν προσφέρει και πολλές εκπλήξεις στις προκλήσεις που προσφέρει.
Αυτό δε σημαίνει βέβαια ότι το παιχνίδι είναι εύκολο. Το αντίθετο μάλιστα, ο τίτλος του προδιαθέτει με μοναδικό τρόπο το βαθμό δυσκολίας, ιδιαίτερα αν αναλογιστεί κανείς ότι κάθε επίπεδο διάρκειας 1-2 λεπτών έχει ως βασικό στόχο την ολοκλήρωσή του με μία μόνο προσπάθεια. Τα αντανακλαστικά πρέπει να λειτουργούν στο έπακρο, ενώ τα άλματα απαιτούν μοναδική ακρίβεια. Το σίγουρο είναι ότι θα χρειαστούν δεκάδες trial & error προσπάθειες προκειμένου, σε πολλές περιπτώσεις, να συγκρατήσετε στη μνήμη σας τα εμπόδια που εμφανίζονται.
Ως βοήθεια σε αυτήν την προσπάθεια έχουμε τα πέντε, συνολικά, ρετρό techno ακούσματα που συνοδεύουν κάθε ένα από τα ισάριθμα επίπεδα. Εξαρχής φαίνεται ότι ο βασικός σκοπός αυτών των κομματιών είναι να προσδώσουν ένα ρυθμό στα άλματα, όμως ένα μικρό lag που παρουσιάζει το beat λίγο πριν από κάθε άλμα σημαίνει ότι αυτά τα μουσικά θέματα μπορεί μεν να προσφέρουν ένα ευχάριστα χορογραφημένο αποτέλεσμα, αλλά τελικά δεν μπορούν να χρησιμεύσουν ως “οδηγοί” για τα άλματα.
Προς διευκόλυνση του μεγάλου βαθμού δυσκολίας υπάρχει η δυνατότητα να βάζουμε κατά βούληση checkpoints, πατώντας το δεξί κουμπί του mouse, κάτι που σημαίνει ότι πρέπει να έχουμε μεγάλη προσοχή στην τοποθέτησή τους, καθώς ένα checkpoint τοποθετημένο σε λάθος σημείο μπορεί να οδηγήσει στο restart του επιπέδου. Το αρνητικό της χρήσης των checkpoints είναι πως από το πρώτο που θα τοποθετηθεί, η techno μουσική αντικαθίσταται από ένα μονότονο και εντελώς αδιάφορο lounge κομμάτι, με το επίπεδο να χάνει με αυτόν τον τρόπο ένα αρκετά μεγάλο κομμάτι από την αξία του.
Ένα από τα μεγάλα ατού της PC έκδοσης, που εμφανίζεται για πρώτη φορά σε έκδοση του The Impossible Game, αποτελεί ο editor, που επιτρέπει τη δημιουργία δικών μας επιπέδων με τις μουσικές επιλογές της αρεσκείας μας. Ο editor είναι ίσως από τους απλούστερους που έχουμε δει ακόμα και αν συγκριθεί με αυτόν του Excite Bike (για να νοσταλγήσουμε και λίγο τις NES εποχές οι παλιότεροι).
Δεδομένου όμως ότι θέλαμε να συγχρονίσουμε το μουσικό θέμα της επιλογής μας με το επίπεδο που συνθέταμε, τα περίπου 5 δευτερόλεπτα που απαιτούνταν για να μεταφερθούμε μεταξύ του editor και της δοκιμής της πίστας δεν άργησαν να αποδειχθούν ο σημαντικότερος λόγος για την αποθάρρυνσή μας. Επιπλέον, τα τρία –συνολικά- στοιχεία που μπορούμε να τοποθετήσουμε στο επίπεδο δεν προσφέρουν πολύ χώρο προς πειραματισμό και πρωτοτυπία.
Τελειώνοντας, επιστρέφουμε στην αρχή του κειμένου και στο κυριότερο ελάττωμα του τίτλου. Να υπενθυμίσουμε ότι το The Impossible Game έκανε την παρθενική του εμφάνιση στα τέλη του 2009 στο Xbox Live, ενώ τις επόμενες χρονιές κυκλοφόρησε στα PS3, PSP αλλά και Android, iOS και Windows Phone. Η κοινή συνιστώσα αυτών των εκδόσεων είναι το κόστος αγοράς, που δεν ξεπερνούσε το ένα ευρώ. Αν συμπεριλάβουμε στην τιμή και το γεγονός ότι αυτές οι εκδόσεις είχαν κυκλοφορήσει πριν τρία χρόνια, δε γίνεται παρά να φανεί λίγο υπερβολική η τιμή των 5 ευρώ για την καινούρια έκδοση του τίτλου.
Φυσικά δεν έχουμε να κάνουμε με κανένα τεράστιο ποσό, αλλά εν τέλει η πενταπλάσια τιμή που έχει από την αρχική έκδοση, χωρίς καμία νέα προσθήκη επιπέδου, σίγουρα δεν δικαιολογείται από τη προσθήκη του απλοϊκού editor και μόνο. Τρία χρόνια μετά, λοιπόν, οι δημιουργοί αποφάσισαν να μεταφέρουν το ίδιο παιχνίδι στην αγορά των PC, δίχως να προσφέρουν κάτι ουσιαστικά φρέσκο, αλλά αυξάνοντας σημαντικά την τιμή. Τα συμπεράσματα δικά σας.
