Among the Sleep
Μαμά, ένα τέρας κάτω από το κρεβάτι μου!
Μαμά, ένα τέρας κάτω από το κρεβάτι μου!
Θυμάστε πώς ήταν να βλέπετε τον κόσμο μέσα από τα μάτια ενός μικρού παιδιού; Την έκπληξη που σας προκαλούσε κάτι καινούργιο, την ευφορία που ακολουθούσε μια πορτοκαλί πεταλούδα που έκατσε στο χέρι σας, αλλά και τον τρόμο για εκείνο το κόκκινο μικρό φως που βλέπατε μέσα σε ένα σκοτεινό δωμάτιο από απόσταση και δεν τολμούσατε να πλησιάσετε; Αν ναι, σίγουρα μιλάμε για ηλικίες άνω των τεσσάρων, αλλά ακόμα και έτσι, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε αυτές τις αναμνήσεις ως βάση για να φανταστείτε πώς δούλευε το μυαλό σας όταν ήσασταν δύο ετών. Αυτή είναι και η σεναριακή ιδέα του Among the Sleep, του πρώτου παιχνιδιού της ανεξάρτητης Krillbite Studio από τη Νορβηγία.
Σε αυτό το Survival Horror με προοπτική πρώτου προσώπου παιχνίδι, ο παίκτης μπαίνει στο ρόλο ενός δίχρονου παιδιού, το οποίο μόλις γιόρτασε τα γενέθλιά του. Έχοντας περάσει ωραία με την μητέρα του και έχοντας παίξει με το καινούργιο αρκουδάκι του (που στα μάτια του μιλάει και περπατάει σαν άνθρωπος), ήρθε επιτέλους η ώρα για να πάρει το νυχτερινό του υπνάκο. Ως το εν λόγω μωρό, σας σηκώνουν γλυκά, σας τοποθετούν στο κρεβατάκι, σας βάζουν ένα νανούρισμα από ένα μουσικό κουτί και σας χαιρετάνε γλυκά για να βυθιστείτε αθώα στην αγκαλιά του Μορφέα. Όμως, κάτι συνέβη μέσα στη νύχτα και ξυπνήσατε τρομαγμένοι.
Και σαν κάθε τρομαγμένο παιδάκι που σχεδόν έβρεξε το κρεβάτι του, η πρώτη σας σκέψη θα είναι να τρέξετε στην αγκαλιά της μητέρας σας. Όμως αυτή είναι άφαντη, το σπίτι σκοτεινό και ένα φαινομενικά αθώο παλτό στην κρεμάστρα, δείχνει σαν διαβολική ψυχή στα δικά σας μάτια. Η ιστορία του παιχνιδιού, λοιπόν, εξελίσσεται μέσα από ένα σουρεαλιστικό εφιάλτη αυτού του μικρού παιδιού, το οποίο προσπαθεί να βρει τη μητέρα του, αλλά και ταυτόχρονα να ξεφύγει από τα τέρατα που τον κυνηγάνε.
Ως κεντρική ιδέα, το λιγότερο που μπορούμε να πούμε είναι ότι είναι εντυπωσιακή. Πρόκειται για ένα εξαιρετικό τέχνασμα για παιχνίδι τρόμου, καθώς τα παιδικά μάτια μπορούν να δώσουν τεράστια ένταση στο παραμικρό που συμβαίνει τριγύρω τους και να αλλοιώσουν έτσι τον κόσμο, σε επίπεδο που ούτε ο Steven King δεν μπορεί πλέον να φανταστεί. Το πρόβλημα με το Among the Sleep, όμως, είναι πως ποτέ δεν φτάνει το υποσχόμενο επίπεδο. Η κεντρική ιστορία προχωράει με μηδενική πραγματική εξέλιξη και story telling, πέρα από μερικές παιδικές ζωγραφιές σε τοίχους, ενώ το τέλος είναι τόσο απότομο και ανέμπνευστο, που πραγματικά στεναχωρεί τον παίκτη -και όχι για τους σωστούς λόγους.
Και είναι πράγματι κρίμα που η ιστορία δεν “τραβάει” καθόλου, γιατί ο κόσμος που έχει στηθεί γύρω από το παιχνίδι είναι πραγματικά υπέροχος. Ξεκινώντας σε ένα ηλιόλουστο σπίτι, το βλέπετε σιγά σιγά να διαστρεβλώνεται στα μάτια σας με το που θα πέσει η νύχτα, και μια απλή σκιά γίνεται ένας ζωντανός εφιάλτης στα μάτια σας. Όσο προχωράει η ιστορία, ο κόσμος του Among the Sleep γίνεται ολοένα και πιο σουρεαλιστικός, στα πρότυπα του American Mc Gee’s Alice, με περίεργους χρωματισμούς, τρομακτικές απότομες σκιές και σκοτεινές υπάρξεις, που νιώθετε πως καραδοκούν σε κάθε σημείο. Στην ατμόσφαιρα έρχεται να προσδώσει τα μέγιστα και ο πολύ καλός ηχητικός σχεδιασμός του παιχνιδιού. Υποβλητικές, ανατριχιαστικές μελωδίες, αρκετά background effects, που δίνουν την αίσθηση ζωντάνιας στον κόσμο, και ένα τρομακτικό τσιριχτό εφέ όταν σας πλησιάζουν τέρατα είναι τα ηχητικά αυτού του τίτλου, που απλά θα σας κάνουν να ανατριχιάζετε κάθε φορά που θα τα ακούτε.
Γιατί ναι, υπάρχουν και τέρατα σε κάποια σημεία του παιχνιδιού, τα οποία αν σας πιάσουν, θα δείτε τίτλους τέλους. Αυτά τα τμήματα αποτελούν και το καλύτερο κομμάτι του παιχνιδιού, με το παιδάκι να τρέχει άτσαλα κατατρομαγμένο, να σκοντάφτει, να μπουσουλάει και να προσπαθεί να κρυφτεί κάτω από έπιπλα και πίσω από αντικείμενα μέχρι να φύγει το διαβολικό τέρας. Σε αυτό βοηθάει και το υπέροχο σύστημα κίνησης του τίτλου, που πραγματικά τοποθετεί τον παίκτη στο ρόλο ενός μικρού παιδιού, με όλες τις αδυναμίες κίνησης, ύψους, δύναμης και συντονισμού που το συνοδεύουν.
Δυστυχώς όμως, πέρα από αυτά τα σημεία, το υπόλοιπο gameplay του Among the Sleep είναι πάρα πολύ ρηχό. Το παιχνίδι περιορίζεται σε μια πολύ κατευθυνόμενη εξερεύνηση και το μόνο που κάνετε στην ουσία, είναι να περπατάτε, να σκαρφαλώνετε, να συλλέγετε λίγα αντικείμενα και να λύνετε κάποιους απλούστατους γρίφους για να ξεμπλοκάρετε την επόμενη περιοχή. Στην ουσία, δεν υπάρχει καμία ουσιαστική πρόκληση στο παιχνίδι, και με την ιστορία να μη σας τραβάει καθόλου προς τα μπροστά, υπάρχει περίπτωση σύντομα να κουραστείτε.
Και αυτό αποτελεί “άθλο” για έναν τίτλο που έχει συνολική διάρκεια 1,5 με 2 ώρες. Και εδώ έρχεται και η τελευταία ένστασή μας, που έχει να κάνει με τη τιμή του πονήματος των Νορβηγών. 20€ για 1,5-2 ώρες διάρκειας ίσως να δικαιολογούνται για παιχνίδια επιπέδου “Journey”, για την απίστευτη εμπειρία του και την ποιότητα παραγωγής του, για το “Gone Home” με το εξαιρετικό story telling ή για το “The Stanley Parable” με το ατελείωτο και πανέξυπνο replayability του. Αλλά για μια καλή ιδέα που σκαλώνει στα περισσότερα σημεία, η τιμή αυτή είναι, απλά, υπερβολική.
Εν κατακλείδι, η ενασχόλησή μας με το Among the Sleep μας άφησε ολίγον ανικανοποίητους. Πρόκειται για μια εξαιρετική κεντρική ιδέα, που είχε όλες τις δυνατότητες και τους μηχανισμούς για να προσφέρει ένα παιχνίδι που θα έμενε στην ιστορία. Δυστυχώς, το τελικό αποτέλεσμα δεν καταφέρνει να φτάσει το επίπεδο που χρειαζόταν για να κάνει το παιχνίδι να ξεχωρίσει. Παρά τα προβλήματά του όμως, είναι μια αρκετά ιδιαίτερη και ενδιαφέρουσα περίπτωση, που σε μία πτώση τιμής αξίζει να της ρίξετε μια ματιά.
Το review βασίστηκε στην PC έκδοση του παιχνιδιού.
