

Όλοι εναντίον ενός!
Όλοι εναντίον ενός!
H Turtle Rock, μόνο τυχαίο studio δεν είναι. Η ομάδα που στα χέρια της η Valve εμπιστεύτηκε ένα από τα ελάχιστα IPs που έχει κυκλοφορήσει εδώ και χρόνια, το L4D, είναι μια ομάδα που πρέπει να την πάρει κανείς στα σοβαρά. Στα πολύ σοβαρά. Και αν κάτι έγινε αντιληπτό από τα Left 4 Dead, είναι ότι η Turtle Rock, τα πηγαίνει περίφημα σε ό,τι έχει να κάνει με συνεργατικό παιχνίδι. Μόνο που κάποια χρόνια μετά αντιστρέφει τους όρους ως προς τον αντίπαλο απέναντι στον οποίο συνεργάζονται οι παίκτες. Στα L4D επρόκειτο για ορδές νεκροζωντανών.
Εκεί συχνά η στρατηγική έδινε τη θέση της σε ένα φρενήρες κυνηγητό, με εναλλασσόμενους κάθε φορά τους ρόλους του κυνηγού και του κυνηγημένου. Οι ρόλοι των παικτών σαφώς παρέμεναν διακριτοί αλλά υπήρχαν στιγμές που αυτό απλά δεν είχε σημασία. Στο Evolve τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά. Εδώ εχθρός είναι ένας και μοναδικός. Και σαν να μην έφτανε αυτό, ο συγκεκριμένος εχθρός δεν ακολουθεί μία A.I. προβλέψιμη ρουτίνα ώστε σύντομα οι παίκτες να αντιληφθούν τα «κουσούρια» του. Και αυτό διότι και ο αντίπαλος, ελέγχεται πλήρως από έναν ακόμη παίκτη.

Το Evolve είναι λοιπόν παιχνίδι για πέντε. Παιχνίδι το οποίο θυμίζει αδρά τους μηχανισμούς του Monster Hunter που επίσης μπορούσε να διαπρέψει στο πεδίο της συνεργασίας των παικτών, με την προσθήκη του νέου αστάθμητου παράγοντα, του ελεγχόμενου από έναν πέμπτο παίκτη Θηρίου. Και δε χρησιμοποιούμε τυχαία τη λέξη «θηρίο» καθότι, περί θηρίων πρόκειται. Στο πολύ ενδιαφέρον hands on στο οποίο είχαμε την ευκαιρία να συμμετέχουμε, κάθε ένας από τους τέσσερις παίκτες της ομάδας ανέλαβε έναν συγκεκριμένο ρόλο. Αποστασιοποιούμενοι ελαφρώς από τις αρχικές ανακοινώσεις, η Turtle Rock παρουσίασε νέες, ανανεωμένες κλάσεις παικτών που προστίθενται στις ήδη υπάρχουσες «παραδοσιακές» κλάσεις των Assault, Trapper, Medic και Support χαρακτήρων.
Ο μονόφθαλμος Hyde, είναι ο Assault χαρακτήρας του παιχνιδιού και φέρει ένα Flamethrower καθώς και τις πολύ χρήσιμες Toxic Grenades οι οποίες μπορούν μεν να δράσουν επιθετικά, αλλά στα πλαίσια του στρατηγικού συνεργατικού σχεδιασμού μπορούν να προφυλάξουν ένα τραυματισμένο μέλος της τετράδας την ώρα που κείτεται αβοήθητο στο έδαφος περιμένοντας την παρέμβαση του Medic που θα δούμε παρακάτω. Την ώρα εκείνη και ενώ το Θηρίο θα μπορούσε να αποτελειώσει τον πεσμένο παίκτη, ένα τοξικό νέφος, μπορεί να το αποτρέψει από το να τον πλησιάσει. Και είναι πραγματικά ωραίο να βλέπει κανείς τον θεωρητικό αυτό μηχανισμό σε λειτουργία.

Η Maggie είναι η Trapper του Evolve σε αυτήν την καινούργια τετράδα. Από άποψη δύναμης κρούσης, το πιστόλι της δεν κάνει και πολλά πράγματα αλλά δύο χαρακτηριστικά είναι αυτά που την καθιστούν πολύτιμο μέλος της ομάδας: Οι παγίδες της που μπορούν να επιβραδύνουν την κίνηση του Θηρίου και να το ακινητοποιήσουν και το ζωάκι της η Daisy (ακαθορίστου συνομοταξίας) που μπορεί να βρει τα ίχνη του Τέρατος και να κατευθύνει σωστά την υπόλοιπη ομάδα.
Η διαδικασία αυτή ακολουθούνταν συχνά πυκνά κατά τη δοκιμή στην οποία συμμετείχαμε, καθότι το πληγωμένο Τέρας αποτραβιόταν και κρυβόταν. Η πίστα στην οποία παίξαμε ήταν αρκετά μεγάλη και τα χρονικά περιθώρια μέχρι το άφαντο Τέρας να αρχίσει να ανακτά τις δυνάμεις του και να αναπληρώνει την ασπίδα του, πολύ στενά. Έτσι η ιχνηλασία είναι αναγκαία το συντομότερο δυνατό και η Daisy παίζει ακριβώς αυτό το ρόλο. Είναι δε φανερό, ότι η «χρησιμότητα» κάθε κλάσης έχει να κάνει και με το στυλ του παίκτη που ελέγχει το Τέρας και εκεί ακριβώς έγκειται η ιδιαιτερότητα του Evolve που δεν αφήνει (θεωρητικά, καθώς εμείς μόνο ένα match παίξαμε) κανένα match να μοιάζει με το προηγούμενο και το επόμενο.

Ο Lazarus είναι o Medic της παρέας, αλλά δε λειτουργεί ακριβώς όπως ο Medic. Είναι η κλάση που επιλέξαμε και ενθουσιαστήκαμε όταν παρατηρήσαμε το Silenced Sniper Rifle που είχαμε στη διάθεσή μας. Ενθουσιασμός που αντικαταστάθηκε από απογοήτευση όταν αντιληφθήκαμε ότι το εν λόγω Sniper Rifle… δεν είναι και για πολλά πολλά. Αντιθέτως, η πολύτιμη συσκευή του Lazarus είναι η Lazarus Device (ιστορικά και θρησκειολογικά ανακριβές, καθότι ο Λάζαρος δεν κούνησε ούτε το δακτυλάκι του κατά την Ανάστασή του.
Ο Χριστός τα έκανε όλα, οπότε και η συσκευή έπρεπε να λέγεται Jesus Device). Ο Lazarus λοιπόν, αντί να κάνει Heal τους συντρόφους του την ώρα που είναι τραυματισμένοι, περιμένει μέχρι να «πέσουν» στο πεδίο της μάχης, και τότε πλησιάζει (αν έχει απομακρυνθεί το Τέρας ή αν έχει στρέψει αλλού την προσοχή του, εξού και η ανάγκη συνεργασίας και συνεννόησης) και κάνει τα μαγικά του επαναφέροντας τον συμμαχητή στο πεδίο της μάχης. Κρίσιμη παρατήρηση: O Λάζαρος, είναι σχετικά μη ανθεκτικός στις επιθέσεις του Τέρατος, και γενικά πρόκειται για τον πρώτο στόχο του. Τουλάχιστο έτσι θα λειτουργούσαμε εμείς, ξέροντας ότι εξολοθρεύοντας το Λάζαρο, δίνουμε ένα τεράστιο πλήγμα στην ομάδα που θα αιμορραγεί με κάθε μέλος που θα «πέφτει».

Στο hands on, κινηθήκαμε πολύ προσεκτικά με το Λάζαρο, αποφεύγοντας τις απευθείας συναντήσεις με το Τέρας, και βοηθώντας μόνο την ομάδα ή εντοπίζοντας το Τέρας και σημαδεύοντάς το την ώρα που απομακρυνόταν ή βάλλοντας από απόσταση ασφαλείας με το Sniper Rifle. Το πρώτο που αναφέρουμε είναι πολύ χρήσιμος μηχανισμός καθώς δεν πρέπει να μας διαφεύγει ότι το πληγωμένο Τέρας μπορεί να αναπληρώσει τις ασπίδες του και μέρος των δυνάμεων του, κρυμμένο και μακριά από τα πυρά. Ακόμα περισσότερο, μετά από ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, το τέρας μπορεί να κάνει… Level Up και να καταλήγει πιο ενδυναμωμένο και ισχυρότερο από πριν. Η σήμανσή του, είναι το σήμα και για την υπόλοιπη ομάδα που μπορεί να ψάχνει στα τυφλά ακολουθώντας χνάρια που είναι κρύα ή οδηγούν σε άλλη κατεύθυνση (αν ο παίκτης που ελέγχει το τέρας είναι αρκετά πονηρός).
Τέλος να αναφέρουμε ότι ο Lazarus φέρει Cloaking Device που πολύ συχνά αποδεικνύεται εξαιρετικά χρήσιμη ιδίως σε περιπτώσεις που το Τέρας φυλάει με… ευλάβεια το χώρο κοντά σε έναν πεσμένο μαχητή. Φτάνοντας στο τέταρτο μέλος της νέας ομάδας μαχητών, πρέπει να επισημάνουμε ότι ο χάρτης μέσα στον οποίο οι Hunters κυνηγούν το Τέρας, δεν αποτελεί νεκρά φύση. Ο χάρτης που δοκιμάσαμε ήταν γεμάτος πυκνή βλάστηση, απότομες αλλαγές στη μορφολογία του εδάφους και καθόλου φιλική πανίδα η οποία κάνει ό,τι μπορεί να για μετατρέψει το κυνήγι του Τέρατος σε κόλαση. Δηλαδή εκτός της έγνοιας του Τέρατος, έχουμε και την έγνοια της καθόλου ευκαταφρόνητης σε δύναμη και επικινδυνότητα πανίδας του πλανήτη.

Ο τέταρτος της σημερινής τετράδας, ο Bucket είναι ένα ρομπότ εξοπλισμένο με Laser Guided Missile Launcher και με το… κεφάλι του. Και γιατί εντάσσεται το κεφάλι του Support μέλους μας στον εξοπλισμό του; Διότι πολύ απλά είναι αποσπώμενο και μπορεί να δράσει σα μη επανδρωμένο κατασκοπευτικό αεροσκάφος (μινιατούρα) που μπορεί να διερευνήσει τον περιβάλλοντα χώρο και να εντοπίσει το Τέρας που κρύβεται και εξελίσσεται. Σε αυτήν την περίπτωση, ο Bucket μένει ακίνητος και απόλυτα απροστάτευτος, και η πανίδα που λέγαμε μπορεί να κάνει πάρτι με το τενεκεδένιο… υπόλοιπο.
Συνολικά η εικόνα του παιχνιδιού είναι πολύ ικανοποιητική για αυτό που θέλει να εξυπηρετήσει η Turtle Rock. Μιλάμε ούτως ή άλλως για ένα multiplayer παιχνίδι οπότε οποιαδήποτε γκρίνια για απουσία campaign είναι εκ των ουκ άνευ. Από τη στιγμή όμως που η ομάδα κινείται προς αυτή την κατεύθυνση, και με δεδομένο ότι για 35 λεπτά δοκιμάσαμε τον τίτλο σε ένα μόλις match, έχουμε να διαπιστώσουμε ότι το παιχνίδι προσφέρει κάτι πραγματικά πρωτότυπο και διασκεδαστικά. Η συνεννόηση μεταξύ των συμπαικτών είναι νευραλγικός παράγοντας στο Evolve και η λογική «γιούρια» δεν έχει καμία μα καμία τύχη πόσο μάλλον όταν απέναντι στην τετράδα βρίσκεται ένας άνθρωπος που ξέρει πόσο αδύναμη είναι μία αποκομμένη ομάδα χωρίς επικοινωνία μεταξύ των μελών της.
Οι ρόλοι των κλάσεων είναι απόλυτα διακριτοί και το τι ενέργειες κάνει ο κάθε παίκτης παίζει κομβικό ρόλο στην έκβαση του Κυνηγιού. Ο Lazarus που θα επικεντρωθεί στη μάχη και δε θα μείνει πιο πίσω από την ομάδα, κινδυνεύει να τεθεί εκτός από πολύ νωρίς αφήνοντας την ομάδα απροστάτευτη. Ο Bucket που δε θα ρισκάρει να χρησιμοποιήσει το κεφάλι του ή που θα μείνει απροστάτευτος την ώρα που το χρησιμοποιεί για να εντοπίσει το Τέρας, θα αφαιρέσει ένα στρατηγικό πλεονέκτημα από την ομάδα. Έτσι λειτουργεί το πράγμα και για τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας, και όλα οδηγούν σε ένα και μόνο στοιχείο: συνεργασία.
Η προσθήκη του ανθρώπινου παράγοντα και στην πλευρά του Τέρατος, σχεδόν εξασφαλίζει ότι ποτέ ένα Κυνήγι δε θα είναι ίδιο με το προηγούμενο. Επιπλέον η Turtle Rock έκανε λόγο και για επιπλέον κλάσεις που θα ανακοινωθούν στο εγγύς μέλλον, οπότε η αύξηση της ποικιλίας συνδράμει στο ιδιαίτερο αποτέλεσμα του παιχνιδιού. Το σίγουρο είναι ότι το Evolve κάνει ένα βήμα (ή άλμα) μπροστά σε σχέση με το εξουθενωμένο στυλ “5vs5, 25vs25, 125vs125” και στηριζόμενο σε επιτυχημένες συνταγές μη συμβατικών multiplayer τίτλων (Monster Hunter) ποντάρει στη διαφορετικότητα και στο μη στατικό του πράγματος. Αν τα φαινόμενα δεν απατούν, βαδίζει με πολύ σταθερά βήματα προς αυτήν την κατεύθυνση.