Valiant Hearts: The Great War
Εκεί βαθιά, στους τάφους που ονομάζαμε «χαρακώματα».
Εκεί βαθιά, στους τάφους που ονομάζαμε «χαρακώματα».
Είναι σπάνιο για ένα video game να ασχολείται με την περίοδο του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. Λίγο το ότι ο περισσότερος κόσμος δεν γνωρίζει σχεδόν τίποτα για εκείνη την περίοδο, λίγο το ότι δεν υπήρχε ξεκάθαρος αντίπαλος, λίγο ότι η τεχνολογία της εποχής δεν βοηθά το gameplay των περισσότερων παιχνιδιών, οδήγησαν τη βιομηχανία στο να αγνοήσει σε μεγάλο βαθμό μία από τις σημαντικότερες περιόδους στην ανθρώπινη ιστορία. Μια αιματηρή περίοδο τρομερής σκληρότητας αλλά και υψηλής τεχνολογικής ανάπτυξης, σήμα κατατεθέν μεγάλων πολέμων.
Φέτος κλείνουν 100 χρόνια από την αρχή του «Μεγάλου Πολέμου» και προς μεγάλη της τιμή, η Ubisoft αποφάσισε να τιμήσει την Ιστορία, δίνοντας ένα συναισθηματικό παιχνίδι, στημένο για να αναδείξει τη ζωή των απλών ανθρώπων, μέσα και πίσω από τα χαρακώματα, των ανθρώπων που υπέφεραν για χάρη των λίγων ξερόμυαλων στρατηγών, βασιλιάδων, πρωθυπουργών και σουλτάνων. Πρωταγωνιστές είναι τέσσερις απλοί και καθημερινοί άνθρωποι, οι οποίοι εγκλωβίστηκαν στη δίνη του πολέμου δίχως τη θέλησή τους. Ένας Αμερικάνος εθελοντής διψασμένος για εκδίκηση, ένας καταναγκαστικά στρατευμένος Γάλλος που προσπαθεί να σώσει το γαμπρό του, ένας Γερμανός που προσπαθεί να επιστρέψει στην οικογένειά του και μία Βελγίδα που ψάχνει τον πατέρα της, όλοι έρχονται σιγά σιγά μαζί σε μια ιστορία που εξελίσσεται σε όλη την πεντάχρονη διάρκεια του πολέμου.
Συνδετικός κρίκος των προαναφερθέντων προσώπων είναι ο πέμπτος και πιο γλυκός χαρακτήρας, και ένας από τους αφανείς πρωταγωνιστές εκείνου του πολέμου, ένας μικρός σκύλος, ο οποίος συνόδευε το στρατό, προσφέροντας πολύτιμη στρατιωτική (κουβάλημα φορτίων, ανίχνευση εκρηκτικών), νοσηλευτική αλλά και ψυχολογική υποστήριξη. Οι ιστορίες αυτών των πέντε χαρακτήρων εξελίσσονται σιγά σιγά, μήνα με το μήνα, μάχη με τη μάχη και είναι πραγματικά υπέροχο το πώς βλέπουμε την εξέλιξη και την επιρροή που έχει επάνω τους η ολοένα και αυξανόμενη βαρβαρότητα του πολέμου.
Πρόκειται για μια απλή, συνηθισμένη, ανθρώπινη ιστορία, εμπνευσμένη από παλιά γράμματα πραγματικών στρατιωτών, που έξυπνα ξεφεύγει από τα κλισέ του super soldier και παρουσιάζει μια αληθινά συναισθηματική περιπέτεια που συγκινεί. Σε αυτό βοηθάει και η πληθώρα έξτρα πληροφοριών με τις οποίες σε βομβαρδίζει το παιχνίδι. Στην αρχή κάθε πίστας μπορείτε να δείτε τι έχουν γράψει στο ημερολόγιό τους οι χαρακτήρες και γενικές πληροφορίες για ιστορικά γεγονότα γύρω από εκείνη την αποστολή, ενώ το καθένα από τα 100 collectibles του τίτλου είναι ένα πραγματικό αντικείμενο εκείνης της εποχής και δίνει πολλά ενδιαφέροντα, ιστορικά στοιχεία.
Με τόσο όμορφο σχεδιασμό όμως, είναι πραγματικά περίεργη η εισαγωγή του κωμικού στοιχείου σε κάποια σημεία του παιχνιδιού. Όταν στο μεγαλύτερό του τμήμα το Valiant Hearts προσπαθεί στο έπακρο να κρατήσει ένα μελαγχολικό και ρεαλιστικό τόνο, είναι πραγματικά εκτός τόπου και χρόνου ορισμένες κωμικές σκηνές οδήγησης «κυνηγητού», που παραπέμπουν πιο πολύ στις ταινίες “Herbie” (Κατσαριδάκι Αγάπη μου), παρά στη φρίκη του πολέμου. Και έστω, να τα δεχθούμε ως μουσικό διάλειμα (που είναι, γιατί μόνο έτσι μπορεί να εξηγηθεί το can-can racing scene), όμως εκεί που η Ubisoft δυστυχώς υπέπεσε σε ένα τεράστιο λάθος, είναι στο σχεδιασμό του βασικού ανταγωνιστή του παιχνιδιού, του Baron Von Dorf.
Σε αντίθεση με το συνολικό σχεδιασμό του τίτλου, η Ubisoft επέλεξε να τον σχεδιάσει με τη λογική ενός προπαγανδιστικού, πολεμικού κόμικ. Έτσι, εκεί που θα περιμένατε μια σοβαρότητα και ένα βάθος χαρακτήρα, θα δείτε έναν… σαχλοκούδουνο Γερμανό, που πίνει μπύρες, καταβροχθίζει bratwursts και συμπεριφέρεται σαν ο πιο κλισέ προπαγανδιστικός κακός που μπορείτε να φανταστείτε. Ακόμα και τα sequences στα οποία θα βρεθείτε απέναντί του χάνουν την όποια σοβαρότητα που έχει το υπόλοιπο παιχνίδι, με τα στοιχεία του gameplay να αλλάζουν για να υποστηρίξουν ένα άλλο, πιο αστείο παιχνίδι που απλά δεν έχει θέση εκεί. Μεγάλο στραβοπάτημα.
Όχι τίποτα άλλο, αλλά είναι μεγάλο ατόπημα η ιστορία σου να έχει τέτοιο ελάττωμα, όταν ο τίτλος που έχεις σχεδιάσει είναι απόλυτα και 100% story driven, μιας και το gameplay του είναι ιδιαίτερα απλουστευμένο ώστε να επιτρέπει το παιχνίδι να είναι προσβάσιμο από κάθε παίκτη. Το Valiant Hearts, λοιπόν, πλασάρεται στο κοινό ως ένα puzzle adventure game και κατά βάθος, έτσι είναι. Είναι γεμάτο puzzles και εξιστόρηση μιας περιπέτειας, οπότε ο τίτλος τού ταιριάζει γάντι. Αυτό που δεν ήταν ξεκάθαρο, ήταν το πόσο εύκολοι και απλοί είναι αυτοί. Κούνα τον Χ μοχλό, σπρώξε το τάδε αντικείμενο, βρες και χρησιμοποίησε κάποιο άλλο, αντάλλαξε κάτι, χτύπα κάτι από απόσταση κ.ο.κ.
Όλοι οι gameplay μηχανισμοί των puzzles είναι πάρα πολύ εύκολοι και απλοί, και από ένα σημείο και μετά θα νιώσετε πως πολλοί από αυτούς επαναλαμβάνονται αρκετά. Ορισμένα απλά stealth sections -αλλά και κάποια έντονα action, που προσπαθείς να γλιτώσεις από βομβαρδισμούς και πολυβολεία- σπάνε κάπως αυτή την αίσθηση και βοηθούν στην ύφανση της ατμόσφαιρας του τίτλου, παραμένοντας και αυτά σε πολύ χαμηλό επίπεδο δυσκολίας. Υπάρχει επίσης και ένα hint system, που σας δίνει ξεκάθαρα τη λύση στο κάθε σημείο, αλλά κανένας gamer δεν θα το χρειαστεί. Η ευκολία των puzzles λειτουργεί θετικά από τη μία πλευρά, μιας και -όπως π.χ. στο Walking Dead- επιτρέπει τη ροή της ιστορίας να εξελίσσεται δυνατά δίχως κάποια διακοπή. Από την άλλη όμως, κάνει το Valiant Hearts να είναι κάπως «ρηχό» ως παιχνίδι μιας και δεν θα νιώσετε κάποια πρόκληση κατά τη διάρκειά του. Έτσι, η συνολική διάρκεια του τίτλου περιορίζεται κάπου ανάμεσα στις 4-6 ώρες, χρόνος υπεραρκετός για να βρείτε και τα 100 collectible items και να κερδίσετε όλα τα achievements.
Για το τέλος αφήσαμε έναν βραχνά, ο οποίος είναι ένα επικίνδυνα σύνηθες φαινόμενο στα σημερινά παιχνίδια: αυτός των σημαντικών bugs. Όπως και με το Lifeless Planet πριν λίγο καιρό, έτσι και εδώ βρεθήκαμε αντιμέτωποι αρκετές φορές με game breaking bugs, που μας ανάγκασαν να κάνουμε restart κάποιες αποστολές. Πιο συγκεκριμένα: Κόψαμε ένα συρματόπλεγμα, όπου ο κόφτης έσπασε αλλά το συρματόπλεγμα δεν κόπηκε και κόλλησε. Κατεβάσαμε ένα κιβώτιο πάνω σε ένα άλλο, αλλά μπήκε πίσω του και κόλλησε εκεί. Χάθηκε ο σκύλος από την οθόνη, και ενώ τον ακούγαμε και ξέραμε που είναι, δεν τον βλέπαμε και δεν μπορούσαμε να τον ελέγξουμε.
Τέλος, στοχεύοντας έναν όλμο για να ανοίξει ένα εμπόδιο, είχε κολλήσει και απλά δεν πετύχαινε το στόχο. Και στις τέσσερις παραπάνω περιπτώσεις χρειάστηκε restart της αποστολής (μιας και δεν υπάρχει Save). Δεν γνωρίζουμε αν αυτά είναι «προνόμια» της PC έκδοσης ή απλά της ατυχίας μας, αλλά υπάρχουν και είναι καθήκον μας να σας το πούμε. Εκεί που το παιχνίδι πάντως περνάει κάθε ποιοτικό έλεγχο με άριστη βαθμολογία, είναι αυτός του τεχνικού τομέα. Σχεδιασμένο με την μηχανή UbiArt Framework, που μας έχει δώσει ως τώρα τα πανέμορφα Child of Light και Rayman Origins & Legends, το Valiant Hearts αποτελεί άλλο ένα εκπληκτικό δείγμα της υψηλής ποιότητας αυτής της μηχανής.
Το παιχνίδι ξεκινάει “απατηλά” απλοποιημένα και με χοντροκομμένες γραμμές, αλλά πάρα πολύ σύντομα αρχίζει και γεμίζει την οθόνη με λεπτομέρειες που υποδηλώνουν παντού χειροποίητο σχεδιασμό και όχι ένα άψυχο 3D art tech demo. Οι χρωματισμοί εναλλάσσονται συνεχώς ανάλογα με την αποστολή, η ατμόσφαιρα εκτοξεύεται ή χαλαρώνει με το σωστότερο τρόπο και ο ρεαλισμός του σχεδιασμού πάρα πολλών τμημάτων δένει αρμονικά με μια πιο ”Metal Slug” σχεδιαστική επιλογή γύρω από συγκεκριμένα στοιχεία. Καταφέρνει έτσι να συνδυάσει μια αισθητική comic ευρωπαϊκού τύπου, σαν να είναι το πνευματικό τέκνο του “Τεν Τεν” με το “Μικρό Νικόλα”.
Εξίσου καλή δουλειά έχει γίνει και στον ηχητικό τομέα του τίτλου, με μουσική της εποχής να συνοδεύει πολλά από τα σημεία του τίτλου και συχνά να είναι δεμένη άρηκτα με τις σκηνές δράσης. Το voice acting από την άλλη, αν και ακούγεται μόνο σε στιγμές αφήγησης (μιας και οι χαρακτήρες επιλέγουν την λογική των Zelda και λένε 2-3 λέξεις που με το ζόρι ακούγονται), δεν είναι κάτι το συνταρακτικό σε ό,τι αφορά την απόδοση, αλλά είναι τουλάχιστον αξιοπρεπές και με το απαραίτητο βάρος για μια τέτοια ιστορία.
Το Valiant Hears: The Great War, λοιπόν, είναι ένα ιδιαίτερο φρούτο. Τα bugs μάς χτύπησαν, η απλότητα και η ευκολία μάς στεναχώρησε και, κυρίως, η δυτική προπαγάνδα και γελοιοποίηση του ανταγωνιστή πραγματικά μας ενόχλησαν. Όμως, θα ήταν πραγματικά άδικο να μην προτείνουμε αυτό το παιχνίδι σε κάθε παίκτη. Πέρα από το ωραίο storytelling του και την εγκυκλοπαιδική γνώση που μπορεί πραγματικά να προσφέρει, είναι μια διαφορετική εμπειρία από τα συνηθισμένα παιχνίδια, πολεμικά και μη. Έχει εξαιρετική ατμόσφαιρα, πανέμορφο σχεδιασμό και όπως και να το δει κανείς, ορισμένες πραγματικά συγκινητικές αλλά και συγκλονιστικές στιγμές πόνου, δράσης, αγάπης, φθόνου, αυταπάρνησης και αυτοσυντήρησης.
Βασιζόμενο στις τάσεις της εποχής που αναζητούν το ρεαλισμό, το παιχνίδι της Ubisoft Montpellier δε πατάει στην πλάτη ενός “super soldier”, αλλά πάει χέρι χέρι με μερικούς κοινούς θνητούς, με όλες τις δυνάμεις και τις αδυναμίες του. Γιατί έτσι είναι το Valiant Hearts, έχει πολλές δυνάμεις αλλά και αδυναμίες και έτσι μας προσκαλεί να τις ζήσουμε μαζί του.
Το review βασίστηκε στην PC έκδοση του παιχνιδιού.
