Randal’s Monday

Adventure ταξίδια στο χρόνο…


Adventure ταξίδια στο χρόνο…


Όπως αναφέραμε και στο preview μας για το Randal’s Monday, το νέο adventure παιχνίδι της Nexus Game Studios, με τη βοήθεια της Daedalic Entertainment, δεν είναι ακριβώς «μια απ’ τα ίδια». Εκεί που οι περισσότεροι τίτλοι πασχίζουν να αποκτήσουν μια ταυτότητα μέσα από art direction, σενάριο, χαρακτήρες, gameplay κλπ, οι Ισπανοί δημιουργοί στη συγκεκριμένη περίπτωση κάνουν κάτι διαφορετικό. Ως άλλος Πανοραμίξ, σε αυτή την… χύτρα που ονομάζεται Randal’s Monday ρίχνουν άλλοτε μικρές και άλλοτε μεγαλύτερες ποσότητες από ετερόκλητα στοιχεία, που έχουν έναν κοινό σύνδεσμο: πρόκειται για το σύνολο της ποπ κουλτούρας που καθιερώθηκε τις τελευταίες δύο-τρεις δεκαετίες στη συνείδηση ενός μεγάλου ποσοστού του πληθυσμού. Πρίν αναλύσουμε όμως περισσότερο τι σημαίνει αυτό και πώς –και εάν- επιτυγχάνεται το ανακάτεμα αυτών των υλικών, ας ξεκινήσουμε με τα πιο βασικά.

Το Randal’s Monday είναι ένα point and click adventure, με κυρίαρχο το χιουμοριστικό ύφος και δομή γνώριμη σε κάθε φίλο της κατηγορίας αυτής. Πρωταγωνιστής είναι ο Randal Hicks, ένας τεμπέλης, κλεπτομανής και εξυπνάκιας (όπως τον περιγράφει και ο αφηγητής) που κυρίως περνά το χρόνο του με τον κολλητό του, πίνοντας μπύρες και κάνοντας πολλές, πολλές καφρίλες. Η ιστορία ξεκινά ένα βράδυ που ο Randal με τον κολλητό και την κοπέλα του κολλητού του, έχουν βγεί για να γιορτάσουν τον αρραβώνα τους. Με τα πολλά, η βραδιά καταλήγει αναμενόμενα με κάποιον να ξερνάει στο σοκάκι έξω από το μπαρ, και ο Randal τυχαίνει να βρεί πεσμένο στο έδαφος και να… τσεπώσει το μυστηριώδες δαχτυλίδι αρραβώνων του φίλου του. Μόνο που αυτό δεν είναι ακριβώς ό,τι φαίνεται, αφού το δαχτυλίδι είναι καταραμμένο και έχει τη δική του θέληση (σας θυμίζει κάτι;).

Randals-Monday-Screen-03

Κάπως έτσι ο πρωταγωνιστής ξυπνά την επόμενη μέρα και αντιλαμβάνεται ότι έχει παγιδευτεί σε μια ανωμαλία του χωροχρόνου, όπου είναι καταδικασμένος να ξαναζεί τη χειρότερη Δευτέρα της ζωής του, μέχρι να διορθώσει το λάθος του. Το ενδιαφέρον είναι πως κάθε μέρα είναι διαφορετική, και με κάθε αλλαγή η ισορροπία του σύμπαντος διαταράσσεται, και έτσι κάποια πράγματα αλλάζουν, ενώ άλλα μένουν τα ίδια. Μπορεί για παράδειγμα το inventory μας να παραμένει το ίδιο, αλλά οι υπόλοιποι χαρακτήρες ξεχνούν ό,τι έγινε, ενώ τα «πειραγμένα» αντικείμενα στο περιβάλλον παραμένουν ως έχουν. Το σενάριο, το οποίο είναι σαφώς εμπνευσμένο από το Groundhog Day, παρουσιάζει αρκετό ενδιαφέρον και ο τρόπος που ξεδιπλώνεται κρατά τον παίκτη με μια συνεχή περιέργεια για το τι θα ακολουθήσει.

Φυσικά, ο τρόπος που πλαισιώνεται ο κόσμος του παιχνιδιού κερδίζει τις εντυπώσεις, και θα ξεκινήσουμε από την πλυμμήρα pop culture σε κάθε πτυχή του τίτλου. Πραγματικά είναι δύσκολο να περιγραφεί, αφού σχεδόν κάθε διάλογος, περιβάλλον, χαρακτήρας κουβαλάει μαζί του και κάποιο γνώριμο στοιχείο από ταινία ή βιντεοπαιχνίδι που έχουμε ξαναδεί. Από πίνακες του Μεγάλου «The Dude” Λεμπόφσκι, σε δαχτυλίδια του Lord of the Rings, Lightsabers από τα Star Wars, χαρακτηριστικές, κλασικές ατάκες από ταινίες όπως το Blade Runner (I have seen things you people wouldn’t believe…), και εκατοντάδες, πολλές εκατοντάδες, αναφορές σε άλλες ταινίες, σειρές και βιντεοπαιχνίδια όπως τα Bioshock, Half Life, Halo, Zelda, Monkey Island και πάει λέγοντας…

Randals-Monday-Screen-04

Μπαίνουμε στον πειρασμό να αναφέρουμε πολλά ακόμα, αλλά είναι αφενός ανούσιο, και αφετέρου θα γεμίσουμε τουλάχιστον 10 ακόμη σελίδες για να φτάσουμε στα μισά… Αυτό που έχει σημασία, είναι ότι η ποπ κουλτούρα δημιουργεί ένα γνώριμο και φιλικό περιβάλλον, το οποίο οι παίκτες και γνώστες του αντικειμένου θα απολαύσουν στο έπακρο εξερευνώντας το, και δίνει από μόνο του ώθηση στον τίτλο. Ακόμη, ενέργεια αντλούν από αυτό και οι διάφοροι χαρακτήρες που πλαισιώνουν τον Randal και κάνουν άλλοτε πιο συχνά και άλλοτε πιο αραιά την εμφάνισή τους.

Οι περισσότεροι από αυτούς έχουν ενδιαφέρον, με απολαυστικούς διαλόγους και συμμετοχή σε εμπνευσμένα σκηνικά, που χαρίζουν απλόχερα το γέλιο με τον τρόπο που ξεδιπλώνονται. Αν και σε γενικές γραμμές μείναμε ικανοποιημένοι, οφείλουμε να παρατηρήσουμε ότι το χιούμορ, εκτός από συχνά… κάφρικο, σε αρκετές σκηνές είναι κάπως άγαρμπο και βεβιασμένο, απόρροια φυσικά των δημιουργών να «χωρέσουν» όσες περισσότερες ατάκες/ αστεία και αναφορές γίνεται μέσα στο παιχνίδι. Πάντως, οι περισσότερες από τις ερμηνείες των ηθοποιών είναι απολαυστικές, με τον πρωταγωνιστή Randal να είναι ο Jeff Anderson από την σειρά Clerks και να θυμίζει πολύ -ίσως επίτηδες- τον αντίστοιχο ρόλο του από τη την τηλεοπτική αειρά. Η παρουσίαση και το art direction στο Randal’s Monday δεν διεκδικούν δάφνες πρωτοτυπίας, και θα μπορούσαν σε σημεία να είναι καλύτερες, αλλά την κατάσταση σώζουν οι διάχυτες αναφορές σε ταινίες και βιντεοπαιχνίδια που ρίχνουν συνεχώς πάσες στους παίκτες.

Randals-Monday-Screen-06

Επίσης, ικανοποιημένοι μείναμε και από την ποικιλία και δυσκολία των γρίφων που παρουσιάζονται στην πορεία, με αρκετούς να θέλουν έξυπνη σκέψη και φαντασία. Υπάρχουν φυσικά και στιγμές όπου δεν είναι εύκολο να βρούμε τη λύση και για αυτό θα φταίει και ο σχεδιασμός, αφού κάποια αντικείμενα δεν είναι ξεκάθαρα στο περιβάλλον, ενώ απαραίτητο είναι το backtracking, που κουράζει αρκετά και συχνά δεν έχει κάποια λογική. Το θετικό είναι πως για την πρώτη περίπτωση έχουμε την επιλογή να πατήσουμε spacebar για να εμφανιστούν ως “hot spots” τα στοιχεία του περιβάλλοντος, με τα οποία μπορούμε να αλληλεπιδράσουμε, ενώ για όταν δεν βρίσκουμε τι πρέπει να κάνουμε, υπάρχει το βιβλίο με τα hints, το οποίο όμως, για να μας εμφανίσει το επόμενο hint, απαιτεί πρώτα να πατήσουμε το κουμπί «kill kitty», σε μια απέλπιδα προσπάθεια να βρούμε μόνοι τη λύση.

Εν τέλει, το Randal’s Monday θεωρούμε πως είναι μια επιτυχημένη adventure προσπάθεια, η οποία καταφέρνει έστω και λίγο να διαφοροποιείται από άλλες προτάσεις στην αγορά. Θεωρώντας αυτονόητο ότι είστε οπαδοί της συγκεκριμένης κατηγορίας παιχνιδιών, τότε η προσπάθεια των Ισπανών έχει κάτι για όλους, και αυτό οφείλεται κυρίως στην ποπ κουλτούρα που πλαισιώνει κάθε πτυχή του τίτλου. Πιθανότατα το ύφος του δεν είναι για όλους, αλλά αν τα παραπάνω σας κεντρίζουν το ενδιαφέρον, τότε αξίζει να του ρίξετε μια ματιά (ίσως και περισσότερες).

Χρήστος Λιάπης
Χρήστος Λιάπης

Πραγματικό παιδί της γενιάς του '90, το (όχι και τόσο) μακρινό gaming ταξίδι του ξεκίνησε κάτι Χριστουγεννιάτικα πρωινά με γάλα κακάο και Crash Bandicoot στο PS One. Έκτοτε, πασχίζει να καλύψει το εύρος παλιών και νέων όχι μόνο παιχνιδιών, αλλά ταινιών, σειρών, βιβλίων και μουσικής, σπαταλά καθημερινά πολύτιμο χρόνο αγναντεύοντας το ταβάνι και μετά γκρινιάζει ότι δεν προλαβαίνει τίποτα.

Άρθρα: 356

Υποβολή απάντησης