Fenix Rage
Στη σκιά του Meat Boy.
Στη σκιά του Meat Boy.
Το είδος των δισδιάστατων platform παιχνιδιών έχει γνωρίσει τεράστια άνθηση τα τελευταία χρόνια. Σαν ορόσημο θα μπορούσαμε να θέσουμε το εκπληκτικό Super Meat Boy του Edmund McMillen, που πρόσφερε ένα μοναδικό platformer, με εξαιρετικούς gameplay μηχανισμούς, τεράστια ποικιλία σε επίπεδα και κάθε λογής έξυπνα μυστικά, με το γενικότερο σχεδιασμό να αποτελεί μία ωδή στα “οκτάμπιτα” συστήματα. Στη διάρκεια των τεσσάρων χρόνων από την κυκλοφορία του υπήρξαν πολλοί μιμητές χωρίς, ωστόσο, να καταφέρει κανείς να φτάσει το επίπεδό του.
Το Fenix Rage φαντάζει εξαρχής ως διεκδικητής του σκήπτρου, καθώς είναι αναμφίβολα επηρεασμένο από το Super Meat Boy, μάλλον σε μεγαλύτερο βαθμό από ό,τι είναι επηρεασμένο από τα platformers των 80s. Βέβαια, ο πήχης ήταν τοποθετημένος σε υψηλό επίπεδο από την Team Meat, και ως εκ τούτου το γεγονός και μόνο ότι κάνουμε τη σύγκριση μεταξύ των δύο τίτλων, αποτελεί ένα θετικό στοιχείο για την προσπάθεια της Green Lava Studios. Παρόλο που το Fenix Rage δεν καταφέρνει να προκαλέσει τον ενθουσιασμό που μας προξένησε το Super Meat Boy, δεν παύει να αποτελεί μία αξιόλογη και χορταστική προσπάθεια που οι λάτρεις του είδους θα ευχαριστηθούν.
Η νέα πρόταση εκ Κόστα Ρίκας (δε θυμόμαστε άλλο παιχνίδι που να έχει έρθει στα χέρια μας από αυτή τη χώρα), μας μεταφέρει στο κλασσικό μοτίβο των platform παιχνιδιών που βασίζονται σε κινήσεις ακριβείας, με εξέχουσα προσοχή στα άλματα, προσφέροντας όμως μία καινοτομία που το διαφοροποιεί από τη σωρό. Σε αντίθεση με τα περισσότερα παιχνίδια του είδους, που εφαρμόζουν το μηχανισμό του διπλού άλματος, το Fenix Rage έρχεται να σπάσει αυτόν τον άγραφο κανόνα χάρη στη δυνατότητα για ατέλειωτα συνεχόμενα άλματα. Αυτό σημαίνει, πρακτικά, ότι μπορούμε να ελέγξουμε τον Fenix (ο κεντρικός χαρακτήρας του παιχνιδιού) με πλήρη ελευθερία στο χώρο, καθώς πατώντας αλλεπάλληλα το κουμπί του άλματος μπορούμε να φτάσουμε με μοναδική ευκολία οποιαδήποτε πλατφόρμα, όσο μακριά και σε οποιοδήποτε ύψος μπορεί να βρίσκεται.
Επιπροσθέτως, στις κινήσεις του Fenix συμπεριλαμβάνεται και το dash, δηλαδή η ξαφνική και γρήγορη ώθηση προς μία κατεύθυνση, μία κίνηση που και πάλι μπορούμε να χρησιμοποιούμε κατά βούληση όσες φορές επιθυμούμε, χωρίς κανέναν περιορισμό. Όπως είναι φυσικό, η κατεύθυνση που παίρνει η δημιουργία της Green Lava Studios σε σχέση με το είδος είναι λίγο διαφορετική, τόσο όσον αφορά το gameplay όσο και την αρχιτεκτονική των επιπέδων και των κινδύνων που συναντούμε.
Η γενικότερη δομή του παιχνιδιού είναι λίγο πολύ η αναμενόμενη, καθώς εισερχόμαστε σε διάφορα επίπεδα μικρής έκτασης, όπου ο κυρίως στόχος μας είναι να φτάσουμε μία πύλη, προκειμένου να περάσουμε στο επόμενο επίπεδο. Δεδομένης της ελευθερίας κινήσεων που έχουμε, χάρη στα ατέλειωτα άλματα και dashes, ο βαθμός δυσκολίας του παιχνιδιού δημιουργείται από την πληθώρα των περιβαλλοντικών κινδύνων που βρίσκονται διάσπαρτοι σε κάθε “πίνακα”. Στα αρχικά στάδια αυτό το χαρακτηριστικό πιθανότατα θα σας ξενίσει, καθώς σε πολλά επίπεδα υπάρχει ένας σημαντικός αριθμός κινούμενων κινδύνων που γεμίζουν ασφυκτικά το περιβάλλον.
Η ύπαρξη αυτών των κινδύνων είναι βέβαια εύλογη, θέτοντας τους απαραίτητους περιορισμούς απέναντι στην απεριόριστη ελευθερία κινήσεων του Fenix. Αφού, λοιπόν, ξεπεράσετε την πρώτη ασφυκτική εικόνα, το πιθανότερο είναι ότι σύντομα θα συνηθίσετε τη φιλοσοφία των επιπέδων που έρχεται να προσφέρει το ιδιόμορφο σύστημα χειρισμού του Fenix Rage. Δυστυχώς, όμως, αυτή η καινοτομία στο χειρισμό δημιουργεί ορισμένα προβλήματα, που είναι απόρροια της ανάγκης δημιουργίας κινδύνων ικανών να ανεβάσουν το βαθμό δυσκολίας.
Με το παραπάνω εννοούμε ότι οι κινούμενοι κίνδυνοι, οι οποίοι ακολουθούν συγκριμένες ρουτίνες όπως είναι φυσικό, βρίσκονται σε πραγματικά μεγάλους αριθμούς μέσα σε πολλά από τα επίπεδα, που πολλές φορές δε θα είναι απίθανο να σας ζαλίσουν. Σε ορισμένα σημεία δε, η ταχύτητα και ο αριθμός των εχθρικών αντικειμένων είναι τέτοια, που η αποφυγή τους φαντάζει ως αποτέλεσμα τύχης και όχι τεχνικής. Είμαστε σίγουροι ότι υπάρχουν πολλά βίντεο στο YouTube με παίκτες που περνούν τις πίστες με ευκολία, το θέμα είναι όμως ότι ο μέσος παίκτης, που δεν έχει υπεράνθρωπα αντανακλαστικά, θα βρεθεί σε αρκετές περιπτώσεις όπου η τύχη -και όχι η τεχνική- θα παίξει το σημαντικότερο ρόλο.
Επιπλέον, ο βαθμός δυσκολίας αυξομειώνεται αφύσικα μεταξύ επιπέδων, καθώς στα αρχικά στάδια βρεθήκαμε σε περιπτώσεις όπου χρειάστηκε να φτάσουμε κοντά σε τριψήφιο αριθμό προσπαθειών για να καταφέρουμε να φτάσουμε στην έξοδο, ενώ αρκετά αργότερα συναντήσαμε πίστες που ολοκληρώνονταν με ευκολία στην πρώτη προσπάθεια. Εντούτοις, για να μην είμαστε αυστηροί, θα πρέπει να πούμε ότι στο μεγαλύτερο μέρος του το Fenix Rage προσφέρει ένα καλοδεχούμενο βαθμό πρόκλησης, ιδίως έπειτα από το δεύτερο κόσμο, όπου αρχίζουν να μπαίνουν στο παιχνίδι πιο εμπνευσμένα επίπεδα που βασίζονται πρωτίστως στην τεχνική.
Μιλώντας για κόσμους θα πρέπει να κάνουμε ξεχωριστή αναφορά για την τεράστια ποικιλία επιπέδων που περιέχει το Fenix Rage, αποτελώντας μία σαφέστατη ένδειξη για την όρεξη της Green Lava Studios στην ανάπτυξη του τίτλου. Συνολικά υπάρχουν εννιά διαφορετικοί κόσμοι, κάθε ένας εκ των οποίων αποτελείται από 20 επίπεδα. Επιπλέον, ορισμένα επίπεδα περιέχουν κρυφές πίστες, ανεβάζοντας τελικά το συνολικό αριθμό των επιπέδων σε λίγο μεγαλύτερο από 200.
Σαν να μην έφτανε αυτό, κάθε επίπεδο προσφέρει διάφορες ξεχωριστές προκλήσεις. Εκτός από την πύλη που αποτελεί τον πρωταρχικό στόχο, κάθε πίστα περιέχει ένα μπισκότο (το collectible του Fenix Rage), η απόκτηση του οποίου συνήθως αποτελεί έναν εντελώς διαφορετικό στόχο, με τους δικούς του κινδύνους. Οι επιμέρους ασχολίες, όμως, δεν τελειώνουν εδώ, καθώς σε κάθε επίπεδο υπάρχει η δυνατότητα απόκτησης τριών αστεριών, κάθε ένα εκ των οποίων προσφέρει τη δική του πρόκληση. Για τα χρυσά αστέρια απαιτείται η ολοκλήρωση του επιπέδου σε συγκεκριμένη χρονική διάρκεια, τα κόκκινα αστέρια θέτουν περιορισμούς στα άλματα και τα dashes που δύναται να χρησιμοποιήσετε, ενώ τα μπλε αστέρια απαιτούν την εξόντωση όλων των εχθρών σε κάθε επίπεδο προτού φτάσετε στην έξοδο μέσα σε στενά χρονικά περιθώρια.
Όπως καταλαβαίνετε το Fenix Rage φαντάζει ατελείωτο στις προκλήσεις και το περιεχόμενό του. Αξίζει να αναφέρουμε την πρωτοτυπία που παρουσιάζουν τα collectibles, η ολοκληρωτική συλλογή των οποίων σε κάθε κόσμο ξεκλειδώνει μία πραγματική συνταγή για μπισκότα, τα υλικά και μόνο των οποίων είναι ικανά να σας ανοίξουν την όρεξη για γαστριμαργικούς πειραματισμούς.
Αναμφίβολα, το πόνημα της Green Lava εκ Κόστα Ρίκα μπορεί να μην καταφέρνει να τραβήξει τα βλέμματα πάνω του, αλλά όσοι αρέσκεστε σε platform τίτλους με υψηλό βαθμό πρόκλησης, που βασίζεται στις κινήσεις ακριβείας, μπορείτε να του δώσετε μία ευκαιρία. Η ελευθερία κινήσεων του Fenix έρχεται να προσφέρει κάτι φρέσκο σε σχέση με τον τετριμμένο μηχανισμό των διπλών αλμάτων που συνηθίζεται στο είδος, ενώ ο τεράστιος αριθμός από διαφορετικές προκλήσεις θα δοκιμάσει τα όριά σας για πολλές μέρες.
Το review βασίστηκε στην PC έκδοση του παιχνιδιού. Οι εκδόσεις για PS4 και Xbox One αναμένονται εντός του 2015.
