Castle in the Darkness

Οι διάφοροι κόσμοι στους οποίους θα έρθετε, προσφέρουν διαφορετικές θεματικές ενότητες (δάση, κάστρα κ.λπ.) κάθε μία από τις οποίες φέρει τους δικούς της ιδιαίτερους κινδύνους. Μιλώντας για τον κόσμο του παιχνιδιού, θα πρέπει να πούμε ότι το μέγεθός του είναι αρκούντως μεγάλο, αντλώντας την έμπνευση του σχεδιασμού του από τη φιλοσοφία των Metroid. Αυτό σημαίνει ότι όλος ο κόσμος είναι ενιαίος, αλλά διάφορα κομμάτια του είναι προσβάσιμα μόνο αφού αποκτήσετε κάποια δυνατότητα ή όπλο. Ο κόσμος του παιχνιδιού είναι ένα από τα βασικά προτερήματά του, καθώς υπάρχει ένα τεράστιο εύρος όχι μόνο κρυφών δωματίων (που μπορεί να περιέχουν λεφτά, όπλα και μαγείες) αλλά και ολόκληρων ξεχωριστών κόσμων με το δικό τους σχεδιασμό, εχθρούς και πολλαπλά bosses.

Σε τέτοιου είδους παιχνίδι, όπως είναι φυσικό, θα πρέπει να προετοιμαστείτε για πολύ backtracking προκειμένου να φτάσετε σε ένα σημείο που δεν μπορούσατε προηγουμένως (χάρη στην απόκτηση του διπλού άλματος), να σπάσετε κάποιον τοίχο που δε γινόταν χωρίς το συγκεκριμένο όπλο που μόλις αποκτήσατε ή να ξεκλειδώσετε μία ξεχασμένη πόρτα χάρη στο κλειδί που βρήκατε.

Εδώ θα πρέπει να αναφέρουμε μία έλλειψη του Castle in the Darkness, που μπορεί να έγινε ηθελημένα από τον Matt Kap ή απλά να μη γινόταν λόγω έλλειψης χρόνου, η οποία αφορά την απουσία ενός χάρτη. Το μέγεθος του κόσμου και η σπονδυλωτή δομή του σημαίνουν ότι μετά από ένα σημείο πολύ δύσκολα θα θυμάται κάποιος πού βρίσκεται ένα συγκεκριμένο δωμάτιο, όπου υπήρχε μία ξεχασμένη κλειδωμένη πόρτα που πλέον μπορεί να ανοιχτεί. Δεν ήταν λίγες οι φορές που χρειάστηκε να τρέξουμε σε όλο το μήκος του χάρτη προκειμένου να ξαναβρούμε μία τοποθεσία που μπορούσε πλέον να ξεκλειδωθεί. Αναμφίβολα ένας χάρτης θα βοηθούσε σημαντικά στην εξερεύνηση του κόσμου, η απουσία του οποίου δεν βοηθάει στην αίσθηση της ανακάλυψης αλλά περισσότερο εκνευρίζει.

Για τον τεχνικό τομέα δεν έχουμε να πούμε πολλά, καθώς όπως θα καταλάβατε κι εσείς -βλέποντας τις εικόνες του άρθρου- έχουμε να κάνουμε με μία καθαρά ρετρό δημιουργία, που δεν πασχίζει καθόλου να φέρει μοντέρνα χαρακτηριστικά στο σχεδιασμό της, κάτι που είχε κάνει πολύ έντεχνα το εξαιρετικό Shovel Knight. Το Castle in the Darkness είναι εδώ για να σας μεταφέρει πραγματικά στην οκτάμπιτη εποχή με όποιες ελλείψεις αυτό μπορεί να ενέχει για τον οπτικό τομέα. Το τελικό αποτέλεσμα είναι είτε θετικό είτε αρνητικό ανάλογα με το αίσθημα της νοσταλγίας που θα μπορέσει να σας προκαλέσει ή την έκφραση αποτροπής που μπορεί να σχηματίσει στο πρόσωπό σας η απαρχαιωμένη εικόνα που θα αντικρίσετε. Η μουσική κυμαίνεται στα ίδια επίπεδα, που αντλεί και πάλι την έμπνευσή του από “εκείνη” την εποχή. Εμείς, πάντως, διακρίναμε πολύ έντονα τις επιρροές του Faxanadu, κάτι που από μόνο του ανέβασε κατά πολύ τους βαθμούς νοσταλγίας που ένιωσε ο γράφων ασχολούμενος με το Castle in the Darkness.

Το Castle in the Darkness έχει έναν και μόνο σκοπό τελικά: Να ταξιδέψει τους παλιότερους gamers σε μία παλιότερη εποχή. Ο ξεκάθαρα ρετρό σχεδιασμός του δεν είναι για όλους και είμαστε σίγουροι ότι θα ξενίσει πολλούς στα πρώτα λεπτά, με την απλότητά του τόσο σε gameplay επίπεδο όσο και σε οπτικό. Όσοι θέλετε να θυμηθείτε τις πρώτες σας εξορμήσεις στον κόσμο των παιχνιδιών, τον άθλο που κάνατε για να τερματίσετε το Super Mario Bros., το Mega Man ή το Castlevania, δώστε του μία ευκαιρία.