Convoy

Επιρροές από το Mad Max 2 με ποιότητα Mad Max Beyond Thunderdome…

---

Δε θέλουμε να λέμε υπερβολές αλλά, τουλάχιστον για τον γράφοντα, φαίνεται πως το FTL αποτελεί για τα indies ότι αποτελούσαν τα Half Life ή Age of Empires (μεταξύ άλλων) για τις μεγάλες παραγωγές. Το FTL του 2012, παρά το περιορισμένο budget, κατάφερε να προσφέρει μία μοναδική roguelike, strategy εμπειρία και να μας κάνει να νοιώσουμε, απόλυτα επιτυχημένα, ως οι επικεφαλής μίας διαστημικής αποστολής και υπεύθυνοι της τύχης του πληρώματος. Η ιδιαιτερότητα του FTL ήταν η στρατηγική σκέψη σε όρους μικρής κλίμακας, προσφέροντας όμως παράλληλα μεγάλο βάθος στις διάφορες επιλογές εξοπλισμού αλλά και ενεργειών που μπορούσαμε να πραγματοποιήσουμε ανά πάσα στιγμή για να ανταπεξέλθουμε ή να επιβιώσουμε ακόμα και στις πιο δύσκολες προκλήσεις.

Με λίγα λόγια, το FTL είναι ένα από τα λιγοστά καθαρότατα διαμάντια των indies και αποτέλεσε φάρο έλξης για πολλούς επίδοξους δημιουργούς, αν και ευτυχώς όχι στον τεράστιο βαθμό που είδαμε στον πραγματικό κορεσμό του survival υποείδους -έπειτα από την αναπάντεχη επιτυχία του DayZ. Κάπου εδώ έρχεται και μπαίνει “σφήνα” το Convoy, για το οποίο και οι ίδιοι δημιουργοί παραδέχονται πως η βασική τους έμπνευση αντλήθηκε από το FTL. Ο εμπλουτισμός που επιχείρησαν να φέρουν έρχεται από το Mad Max 2, το έτερον ήμισυ της έμπνευσής τους, κάτι που αρκούσε για να τραβήξει το ενδιαφέρον του γράφοντα.

Η Convoy Games (δε θα σχολιάσουμε τη φαντασία στην επιλογή του ονόματος της εταιρίας) επιχειρεί να μας μεταφέρει στον σαγηνευτικό post-apocalyptic κόσμο που μας δίδαξε ο George Miller, αλλά η προσπάθεια δυστυχώς σκοντάφτει σε αρκετά σημεία. Αν και οι προθέσεις των δημιουργών είναι, ομολογουμένως, καλές και η προσπάθειά τους τίμια, τελικά το Convoy δεν μπορεί να κρύψει την εμφανή απειρία της ομάδας ανάπτυξης τόσο σε επίπεδο τεχνικού τομέα όσο και σε επίπεδο gameplay, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να ξεφύγει από τη σκιά του FTL και να σταθεί δίπλα του ως ισάξιος “απόγονός” του. 

Το Convoy ξεκινάει με μία φειδωλή εισαγωγή, όπου ένα διαστημικό σκάφος, έπειτα από βλάβη, προσεδαφίζεται αναγκαστικά στον πλανήτη Omek Prime. Εδώ αρχίζει η αποστολή μας με κεντρικό στόχο την εύρεση τεσσάρων εξαρτημάτων, αναγκαίων ώστε το διαστημόπλοιο να καταφέρει να φύγει από τον αφιλόξενο πλανήτη. Για να το καταφέρουμε αυτό ξεκινάμε με ένα MCV (δε θυμόμαστε τι σημαίνουν τα αρχικά αλλά μάλλον το V πάει στο Vehicle), το οποίο ουσιαστικά είναι ένα μεγάλο φορτηγό, με αρχική συνοδεία δύο αυτοκινήτων που μπορεί να φτάσει έως τα τέσσερα. Σε αντίθεση με το FTL, εδώ έχουμε μεγαλύτερη ελευθερία κινήσεων στον χάρτη, έχοντας εξαρχής τη δυνατότητα να μετακινηθούμε προς οποιαδήποτε κατεύθυνση. Συχνά πυκνά εμφανίζονται στον χάρτη διάφορα σημεία ενδιαφέροντος, τυχαία γεγονότα αν θέλετε, που μας τοποθετούν σε διάφορες καταστάσεις, όπου οι επιλογές μας καθορίζουν την έκβασή τους. Παραδείγματος χάρη, ένας περιπλανώμενος πεζός μπορεί να μας ζητήσει να τον πάμε στον προορισμό του, προσφέροντάς μας τις επιλογές της μεταφοράς του, της αγνόησής του ή της δολοφονίας του.

Γενικά, οι καταστάσεις στις οποίες θα βρεθείτε δεν έχουν ιδιαίτερα μεγάλη ποικιλία, και έπειτα από μερικές επανεκκινήσεις θα αρχίσετε να βρίσκετε μπροστά σας τα ίδια συμβάντα. Τουλάχιστον, τα κείμενα που συνοδεύουν αυτές τις υπο-αποστολές δεν διακατέχονται από σοβαροφάνεια, αλλά αντίθετα έχουν το απαραίτητο χιούμορ και ανάλαφρο ύφος που είναι ταιριαστό με τον απρόσωπο κόσμο του παιχνιδιού και ως εκ τούτου η πρώτη ανάγνωσή τους είναι σχετικά ευχάριστη.

Ένα ελάττωμα που υπάρχει με την εξέλιξη των τυχαίων γεγονότων είναι πως, ακόμα και αν πάρετε την ίδια απόφαση στο ίδιο γεγονός, το αποτέλεσμα που θα δείτε είναι εντελώς τυχαίο. Η ενδεχόμενη επιβράβευση ή τιμωρία σας από τις επιλογές σας είναι καθαρά θέμα τύχης. Το πρόβλημα είναι πως, ενώ οι παχυλές ανταμοιβές που συνήθως δίνονται είναι διόλου ευκαταφρόνητες για την επιβίωση, ορισμένες φορές (ευτυχώς όχι τόσο συχνές) οι πιθανές τιμωρίες ενδέχεται να είναι υπέρ του δέοντος καταστροφικές. Μία λάθος απόφαση (που δεν υπάρχει περίπτωση να την ξέρετε εκ των προτέρων) μπορεί να κοστίσει πολύτιμα οχήματα, ενώ σε κάποιες πιο σπάνιες περιπτώσεις ενδέχεται να αντικρίσετε απευθείας την οθόνη του “game over”, κάτι ιδιαιτέρως εκνευριστικό σε ένα απαιτητικό roguelike όπου η επιβίωση επιτυγχάνεται με νύχια και με δόντια.

Περνώντας στο αμιγώς action κομμάτι του τίτλου, η δράση έρχεται συνήθως σε τυχαία σημεία καθώς περιφερόμαστε στον χάρτη ή σε ορισμένες αποστολές. Όπως προδιαθέτει ο τίτλος του παιχνιδιού, οι μάχες πραγματοποιούνται μεταξύ τροχοφόρων οχημάτων. Τρίκυκλα, μικρά αυτοκίνητα, buggies και μεγαλύτερα άρματα συγκρούονται σε ένα σκηνικό που δείχνει περήφανα την έμπνευση που άντλησε από τα Mad Max. Σε κάθε μάχη το MCV βρίσκεται στο μέσον της οθόνης, όπου αναγκαστικά προχωράει στη μεσαία λωρίδα, παρέχοντάς μας μόνο τον έλεγχο των όπλων του.

Σημειωτέον εδώ, πως η καταστροφή του MCV σηματοδοτεί και το τέλος της περιπέτειάς μας. Η κύρια πηγή της δύναμης πυρός για την προστασία του MCV προέρχεται από τα οχήματα που το συνοδεύουν. Η κίνησή τους στο χώρο, σε αντίθεση με το MCV, είναι ελεύθερη και η αντιμετώπιση των αντιπάλων γίνεται είτε πυροβολώντας τους είτε χτυπώντας τους με το ίδιο το όχημα προκειμένου να τους εκτοπίσουμε από τη λωρίδα τους. Η τελευταία μέθοδος επίθεσης διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην έκβαση των συγκρούσεων, καθώς ένα ζυγισμένο χτύπημα, την κατάλληλη στιγμή, μπορεί να στείλει το αντίπαλο όχημα πάνω σε κάποια νάρκη ή κτήριο ώστε να εξοντωθεί ακαριαία.