Puzzles & Dragons Z + Super Mario Bros. Edition

Puzzle & Dragons Z

Το Puzzle & Dragons Z συνδυάζει το gameplay που περιγράψαμε πιο πριν με μια παραδοσιακή αφήγηση RPG. Σε ένα σενάριο που θυμίζει εντονότατα Pokemon, ο παίκτης αναλαμβάνει το ρόλο ενός ανερχόμενου Dragon Tamer, ο οποίος θα πρέπει να σώσει τον κόσμο της Dracomacia από τη σατανική οργάνωση Paradox. Η ιστορία αλλά και η αφήγησή της απευθύνεται κυρίως σε μικρές ηλικίες. Αν και το παιχνίδι αρχικά μας έδωσε την εντύπωση ότι θα περιλαμβάνει εξερεύνηση χάρη στην ύπαρξη overworld, τελικά διαπιστώσαμε πως δυστυχώς κατέληγε στη γραμμική επιλογή dungeons από ένα μενού. Το κάθε dungeon ήταν ουσιαστικά μια σειρά από μάχες και μεταξύ τους ίσως κάποιος θησαυρός που άνοιγε μετά από μια επιτυχή πρόκληση match-3. Αρκετά εκνευριστικό βρήκαμε το ότι σε αρκετά σημεία η ροή του παιχνιδιού διακόπτονταν από ανούσιους διαλόγους με διάφορους ιδιόρρυθμους χαρακτήρες που συναντάμε καθώς η ιστορία ξετυλίγεται.

Γενικά, το PAD Z μας έδωσε την αίσθηση ότι υπάρχει απλά για να θέσει τις βάσεις για ένα anime/ manga franchise που απευθύνεται σε μικρές ηλικίες, πράγμα που διαπιστώσαμε ότι τελικά όντως υφίσταται.

Puzzle & Dragons: Mario Bros. Edition
Ξεκινώντας το PAD Mario, είχαμε την αίσθηση ότι θα παίξουμε ένα PAD με skin από τη δημοφιλή σειρά της Nintendo. Τελικά, ούτε διαψευστληκαμε αλλά ούτε και επιβεβαιωθήκαμε. Το παιχνίδι ξεκινάει κατά τα κλασικά, με τον Bowser να απαγάγει την Princess Peach και τον Mario να πρέπει να διασχίσει τους 8 κόσμους (δάσος, έρημο, πάγοι κ.λπ.), κατατροπώνοντας στο δρόμο του τα 7 Koopalings. Αντί για δράκους, οι σύμμαχοι αυτή τη φορά είναι οι εχθροί από τη σειρά Mario (Goombas, Koopas, Piranha Plants κ.λπ.), οι οποίοι μπορούν να αναπτυχθούν/ εξελιχθούν με τους ίδιους μηχανισμούς. Βέβαια, τις εξελίξεις θα τις χαρακτηρίζαμε απογοητευτικές και χωρίς δημιουργικότητα (για παράδειγμα, η εξέλιξη του Βοο είναι… 3 Boo μαζί, ενώ η εξέλιξη του Bullet Bill είναι… ένα Goomba πάνω στο Bullet Bill!). Το PAD Mario διαφοροποιείται πλήρως στο σύστημα των ικανοτήτων (skills). Χωρίς να μπούμε σε κουραστικές λεπτομέρειες, επιγραμματικά αναφέρουμε ότι οι ικανότητες είναι “κλειδωμένες” για τους πρώτους 12-14 γύρους, εκτός και αν τις αναβαθμίσουμε (με κάθε αναβάθμιση ο παραπάνω αριθμός μειώνεται κατά 1).

Το πρόβλημα είναι ότι τα περισσότερα επίπεδα έχουν ήδη λήξει ή σχεδόν λήγουν στο συγκεκριμένο αριθμό γύρων. Όσο φτάνουμε προς το τέλος του παιχνιδιού, τόσο περισσότερο χρειαζόμαστε τις ικανότητες, άρα θα πρέπει να τις αναβαθμίσουμε οπωσδήποτε… Έλα όμως που αυτό απαιτεί πολλά και σπάνια υλικά… Επομένως, αναγκαζόμαστε σε grinding επιπέδων που ήδη έχουμε περάσει! Πραγματικά δε μπορούμε να καταλάβουμε γιατί ενώ το σύστημα των ικανοτήτων δουλεύει άψογα στο PAD Ζ, στο PAD Mario είναι αυτή η -επιεικώς- μετριότητα.

Επίσης, ορισμένοι χαρακτήρες έχουν συγκεκριμένες passive ικανότητες, που είναι κάπως “σπασμένες”. Για παράδειγμα, χρησιμοποιώντας τους Boo Mario και Boo Luigi, εξαπλασιάζουμε (!) τη ζημιά που κάνουμε σε combo τριών διαφορετικών χρωμάτων. Ο παραπάνω πολλαπλασιαστής είναι αρκετός για να σκοτώνουμε ακόμα και τα bosses με ένα ή δύο χτυπήματα… Αν και το PAD Mario είναι ο πιο κακοφτιαγμένος εκ των δύο τίτλων, οφείλουμε να επικροτήσουμε το γεγονός ότι στη GungHo αποφάσισαν να ρισκάρουν με κάποιες νέες ιδέες και δεν ακολούθησαν την πεπατημένη. Εξάλλου ποιο το νόημα εάν οι δύο τίτλοι ήταν καρμπόν;

Εν κατακλείδι, το παιχνίδι μοιάζει να έχει… κρίση ταυτότητας. Οι μηχανισμοί RPG, αν και σχετικά απλοποιημένοι, είναι περίπλοκοι και πρωτόγνωροι για έναν “casual” gamer, ο οποίος θα κληθεί να χτίσει εξειδικευμένα party, να συνδυάσει τα στοιχεία και τις ικανότητες των δράκων (τους οποίους θα πρέπει να… κόψει και να ράψει στα μέτρα του) για να ανταπεξέλθει στα πιο απαιτητικά επίπεδα. Από την άλλη, παιχνίδι που στηρίζεται στο match-3 δε μπορούμε να πούμε ότι ασκεί ιδιαίτερη έλξη στους “hardcore” gamers.

Τα δημοφιλέστερα παιχνίδια match-3 είναι freemium, συμπεριλαμβανομένου και του PAD για τα smartphones. Το μοντέλο που ακολουθούν είναι να μας αφήσουν να παίξουμε περίπου 10 λεπτά και μετά να περιμένουμε 1-2 ώρες να αναπληρωθεί το εκάστοτε “stamina”. Μόνο τυχαίο δεν είναι αυτό! Όντως, αυτά 10 λεπτά είναι αρκετά διασκεδαστικά, πράγμα που μας δημιουργεί τη θέληση να επιστρέψουμε το συντομότερο. Αν όμως παίζαμε για 1 ή 2 ώρες συνεχόμενα, το άλλοτε διασκεδαστικό παιχνίδι θα μετατρέπονταν σε… μάλλον κουραστικό!

Εδώ είναι και το μεγαλύτερο πρόβλημα που εντοπίσαμε στο PAD για το 3DS. Είναι ένας retail τίτλος που, ναι μεν πατάει σε έναν δοκιμασμένο και εθιστικό μηχανισμό, αλλά δεν προσφέρει αρκετή ποικιλία για να κρατήσει τον παίκτη με τις ώρες χωρίς να κουράσει.