Axiom Verge
Ό,τι κοντινότερο θα παίξετε στα πρώτα Metroid.
Ό,τι κοντινότερο θα παίξετε στα πρώτα Metroid.
Τελειώνει το Axiom Verge, μία από τις καλύτερες ωδές στο Super Metroid, και στα credits ο δημιουργός δηλώνει περήφανα πως το παιχνίδι αναπτύχθηκε αποκλειστικά και μόνο από τον Tom Happ. Γιατί να μην το δηλώσει περήφανα, άλλωστε, όταν κατάφερε μόνος του, να δημιουργήσει ένα εκπληκτικό δείγμα metroidvania, όταν άλλες ομάδες πασχίζουν να φτάσουν έστω και στο ελάχιστο τη γοητεία αυτού του είδους; Όπως ο ίδιος ο Happ δηλώνει στην επίσημη ιστοσελίδα του Axiom Verge, η ανάπτυξή του ξεκίνησε το 2000 ως χόμπι. Ο τεράστιος κύκλος της δημιουργίας τελικά απέδωσε πλήρως, καθώς στο σύνολό του το Axiom Verge διαπρέπει.
Για να ξεμπερδεύουμε από νωρίς με τα του σεναρίου, να πούμε πως ο Tom Happ μάλλον θα έπρεπε να είχε εμπνευστεί λίγο περισσότερο από το λακωνικό Metroid στο συγκεκριμένο τομέα. Όχι ότι το παιχνίδι είναι φλύαρο, αλλά το σενάριο γενικά είναι πολύ μπερδεμένο και οι λιγοστές φορές όπου βλέπουμε τον Trace, τον επιστήμονα πρωταγωνιστή, να συνομιλεί με διάφορες οντότητες, η κατάσταση περιπλέκεται τόσο λόγω του μπερδεμένου σεναρίου, όσο και της γραφής που υστερεί. Η ιστορία πολύ δύσκολα θα κερδίσει το ενδιαφέρον σας, αλλά από την άλλη έχει μηδαμινή επιρροή στην εμπειρία που θα αποκομίσετε. Για αυτό ας αφήσουμε το θέμα του σεναρίου εδώ και ας προχωρήσουμε στο ζουμί του τίτλου.
Αν και το Axiom Verge τοποθετείται στο είδος των metroidvania, μία πιο ακριβής τοποθέτηση θα ήταν στο πρώτο συνθετικό της λέξης. Με άλλα λόγια, ο Happ είναι πέρα από κάθε αμφιβολία εμπνευσμένος, σε πλήρη βαθμό, από τα Metroid των NES και SNES. Ο σχεδιασμός του κόσμου, ο χάρτης, οι πύλες από όπου περνάμε από το ένα δωμάτιο στο άλλο και ορισμένοι εχθροί αποτελούν στοιχεία που θυμίζουν έντονα τους εξωγήινους κόσμους που επισκέφθηκε η Samus Aran. Αυτή η προσκόλληση σε αυτά τα μεγαθήρια θα ήταν δίκοπο μαχαίρι για οποιονδήποτε δημιουργό, αλλά τελικά ο Happ καταφέρνει να ανταπεξέλθει σε αρκετά μεγάλο βαθμό.
Ως είθισται για το είδος, αρχικά ο Trace ξεκινάει με ένα μόνο όπλο και καμία ιδιαίτερη ικανότητα εκτός από ένα ποταπό άλμα. Πολλά από τα σημεία του χάρτη δεν θα είναι προσβάσιμα έως ότου ξεκλειδωθούν νέες ικανότητες. Σε αυτόν τον τομέα το Axiom Verge δανείζεται ιδέες από τα Metroid, προσθέτοντας όμως τις δικές του καινοτομίες και ιδέες που συνάδουν με το συγκεκριμένο κόσμο, χωρίς ποτέ να δίνουν την εντύπωση της απλής αντιγραφής. Σύντομα ο ήρωάς μας αποκτάει ένα τρυπάνι, με το οποίο μπορεί να σκάψει σε ορισμένες επιφάνειες. Αυτή είναι η πιο απλή ικανότητα που θα δεχθεί, καθώς αργότερα θα αποκτήσει ικανότητες που παραπέμπουν περισσότερο σε sci-fi καταστάσεις.
Ο Trace δε θα αργήσει να πάρει στα χέρια του το Disruptor, ένα εργαλείο που, ουσιαστικά, του επιτρέπει να δημιουργήσει ή να “καθαρίσει” διάφορα glitches στο περιβάλλον. Με το όρο “glitches” εννοούμε δυσλειτουργίες στην εμφάνιση του περιβάλλοντος, που απεικονίζονται ως απροσδιόριστα, πολύχρωμα και απροσπέλαστα εμπόδια, που δίνουν την εντύπωση πως έχουν “σπάσει” τον χώρο σε δεκάδες κομμάτια. Το Disruptor, με τις διάφορες αναβαθμίσεις, μας επιτρέπει να επιδιορθώσουμε αυτά τα σημεία. Η χρήση του Disruptor, όμως, δεν περιορίζεται στο περιβάλλον, καθώς μπορεί να επηρεάσει την πλειοψηφία των εχθρών, προσδίδοντάς τους διαφορετικές ιδιότητες ή –απλά- αποδυναμώνοντάς τους. Ορισμένοι από αυτούς, μετά από μία επαφή με το Disruptor, θα αρχίσουν να κινούνται και να πυροβολούν πιο αργά, ενώ ορισμένοι ιπτάμενοι εχθροί μετατρέπονται σε άκακες πλατφόρμες, όπου ο Trace μπορεί να πατήσει. Το εν λόγω εργαλείο καταφέρνει να εμπλουτίσει το gameplay και να προσφέρει ένα καλοδεχούμενο βάθος τόσο στην δράση όσο και στην περιήγηση των περιβαλλόντων.
Χωρίς να θέλουμε να αποκαλύψουμε όλες τις δυνάμεις, απλά να πούμε πως αργότερα ο Trace θα πάρει στα χέρια του ένα drone, με τη μορφή σκαθαριού, που ως ένα άλλο morph ball θα αποτελέσει πολύτιμο εργαλείο για την πρόσβαση σε σωληνοειδείς χώρους, πολύ μικρούς για το μέγεθος του ήρωα. Οι νέες ικανότητες που δέχεται τόσο ο Trace όσο και το Droid έρχονται σε τακτά διαστήματα, εμπλουτίζοντας κάθε φορά ακόμα περισσότερο τις μεθόδους απόκτησης πρόσβασης σε διάφορα σημεία του περιβάλλοντος. Η ροή με την οποία έρχονται οι αναβαθμίσεις είναι τελικά η ιδανική, σε μία περιπέτεια που μπορεί να κρατήσει περισσότερες από 10 ώρες.
Όπως είναι φυσικό για κάθε metroidvania που σέβεται τον εαυτό του, όχι μόνο υπάρχει το backtracking, αλλά αποτελεί και ένα από τα βασικά συστατικά του τίτλου. Ο ευμεγέθης χάρτης του Axiom Verge περιέχει έναν τεράστιο αριθμό μυστικών αντικειμένων, που βρίσκονται πίσω από μυστικά τοιχώματα, αλλά ακόμα και πίσω από αλληλουχίες κρυφών δωματίων. Μπορούμε να πούμε με αρκετή σιγουριά ότι μπορείτε να φτάσετε στον τερματισμό του παιχνιδιού, έχοντας εξερευνήσει μόνο το 60% του χάρτη (και ίσως να λέμε πολύ) με το υπόλοιπο 40% να αποτελείται από μυστικά. Η χαρά της εξερεύνησης και της αποκάλυψης κρυφών περασμάτων είναι ένα από τα βασικά συστατικά που μας έκαναν να θέλουμε να επιστρέφουμε συνεχώς σε προηγούμενες περιοχές, όποτε αποκτούσαμε μία καινούρια ικανότητα.
