Kalimba
Αμόλα Kalimba!
Αμόλα Kalimba!
Πόσο άδικο είναι για την Press Play να μην έχει επωφεληθεί από τη Microsoft Studios στην προώθηση του Kalimba, ενός παιχνιδιού που κυκλοφορεί ήδη από τα μέσα του περασμένου Δεκεμβρίου. Εικάζουμε πως ο λόγος αυτής της αδιαφορίας για το Kalimba είναι αφενός η ελάχιστη δυναμική του ονόματος της εταιρίας και αφετέρου ο οπτικός τομέας και το gameplay του, που κάθε άλλο παρά παραπέμπουν στους πιο φανταχτερούς next-gen τίτλους που επιθυμεί ο κάθε PR. Είναι κρίμα, γιατί μπορεί το συγκεκριμένο παιχνίδι να μην είναι ο λόγος που θα ωθήσει κάποιον στην αγορά μίας ισχυρής κονσόλας, αλλά δεν παύει να είναι ένα πάρα πολύ καλό συνοδευτικό διάλειμμα μεταξύ βαρύγδουπων κυκλοφοριών. Όχι ότι θέλαμε να γίνει καμία διαφημιστική καμπάνια τεραστίων διαστάσεων, αλλά ως έχει, ο γράφων τουλάχιστον αγνοούσε πλήρως την ύπαρξή του μέχρι να δει μία τυχαία ανακοίνωση στο Steam για την επερχόμενη κυκλοφορία του Kalimba στα PC από τις 22 Απριλίου, πέντε μήνες μετά την αρχική κυκλοφορία για το Xbox One.
Ο χαρακτηρισμός του puzzle παιχνιδιού με τον έλεγχο “τετραγονοποιημένων” ινδιάνικων τοτέμ δεν έλεγε πολλά από μόνος του, παρά μόνο έδινε την εντύπωση ότι πιθανότατα θα έχουμε με ένα από αυτά τα, τύπου indie, puzzle παιχνίδια της σειράς, με τους συνηθισμένους περιβαλλοντικούς γρίφους. Όμως ήδη από τα πρώτα επίπεδα η Press Play καταφέρνει να πείσει για την ιδιαιτερότητα της ιδέας της γύρω από μηχανισμούς που τελικά προσφέρουν μία αναγκαία φρέσκια πνοή στο κουρασμένο είδος των platform-puzzle.
Η αλήθεια είναι ότι αρχικά προκαλεί περιέργεια η απόφαση της Press Play να ακολουθήσει το συμπαθητικό και όμορφο Max: The Curse of Brotherhood με το Kalimba, καθώς οι διαφορές στον οπτικό τομέα μεταξύ των δύο τίτλων δίνουν την εντύπωση πως εκδόθηκαν με αντίθετη σειρά. Τελικά, όμως, η δανέζικη εταιρία καταφέρνει από τα πρώτα επίπεδα να τραβήξει το ενδιαφέρον χάρη στο πανέξυπνο gameplay και την αυτοπεποίθησή της στην υλοποίηση της κεντρικής ιδέας που είχε πίσω από την ανάπτυξη αυτού του τίτλου.
Η ιδιαιτερότητα του Kalimba έρχεται στον ταυτόχρονο έλεγχο δύο τετράγωνων τοτέμ. Σε αντίθεση με άλλα παιχνίδια, όπως το Brothers: A Tale of Two Sons, όπου μπορούμε να εναλλάσσουμε τον έλεγχο μεταξύ των χαρακτήρων, εδώ με την χρήση ενός αναλογικού μοχλού κατευθύνουμε –πάντα- ταυτόχρονα και τους δύο χαρακτήρες. Για να πάρετε μία ιδέα, στα πρώτα επίπεδα το περιβάλλον είναι χωρισμένο στο μέσον και τα δύο τοτέμ βρίσκονται σε διαφορετικό ύψος αλλά στην ίδια ευθεία μεταξύ τους. Ο στόχος μας είναι να προχωρήσουμε προς τα δεξιά, πραγματοποιώντας άλματα σε περιβαλλοντικές παγίδες, που έρχονται σε διαφορετικά σημεία για τον κάθε χαρακτήρα. Η κατάσταση αρχίζει και περιπλέκεται όταν σύντομα αρχίσει να μπαίνει η συνιστώσα του χρώματος στην τρωτότητα των χαρακτήρων, φέρνοντας μνήμες από το εξαιρετικό Outland. Το κάθε τοτέμ έχει διαφορετικό χρώμα, και σε περίπτωση που ένα από αυτά ακουμπήσει μία περιοχή με διαφορετικό χρώμα, τότε εξαϋλώνονται απευθείας και επιστρέφουν στο τελευταίο checkpoint (το οποίο είναι πάντα αρκετά κοντά). Για την αποφυγή αυτών των κινδύνων έχουμε τη δυνατότητα να εναλλάσσουμε ανά πάσα στιγμή τα δύο τοτέμ, ώστε να έχουμε τον χαρακτήρα με το κατάλληλο χρώμα για την κάθε περίσταση.
Oι περιβαλλοντικοί γρίφοι “παίζουν” συνεχώς με τις χρωματικές παγίδες, προσφέροντας συνεχώς καινούριες σπαζοκεφαλιές αλλά και ασκήσεις αντανακλαστικών. Ιδίως στα platform κομμάτια, όπου απαιτούνται άλματα ακριβείας και συνεχής παρατήρηση και σχεδιασμός αποφυγής των κινδύνων, ο βαθμός πρόκλησης είναι μεγάλος, χωρίς ωστόσο να φτάνει ποτέ στο σημείο του αδύνατου. Ο εμπλουτισμός με νέους γρίφους είναι συνεχής και ποτέ δεν φτάσαμε στο σημείο να βρισκόμαστε σε σημεία όπου να παρατηρηθεί έστω και ο ελάχιστος βαθμός επανάληψης. Σχεδόν κάθε επίπεδο έχει τη δική του ιδιαιτερότητα και σε τακτά διαστήματα εισέρχεται και μία νέα ικανότητα (ή εμπόδιο) που αλλάζει τα δεδομένα. Η αλλαγή της βαρύτητας είναι μάλλον κάτι που είναι πλήρως αναμενόμενο για όσους έχουν ασχοληθεί έστω και λίγο με το είδος, ενώ σε άλλα σημεία η απόκτηση φτερών ή η μεγέθυνση ενός εκ των δύο τοτέμ έρχονται να προσφέρουν υλικό για νέες προκλήσεις. Όσον αφορά πάντως την χιλιοπαιγμένη αλλαγή της βαρύτητας, η Press Play καταφέρνει να την αξιοποιήσει με ιδιαίτερο τρόπο, ώστε να μας φέρει μπροστά σε πραγματικά ευφάνταστες καταστάσεις.
Αν και ο βαθμός δυσκολίας του Kalimba είναι γενικά υψηλός, έχει δομηθεί με τέτοιον τρόπο ώστε να ανταποκρίνεται τόσο σε απαιτητικούς παίκτες όσο και σε όσους επιθυμούν να μην κάνουν σμπαράλια τα νεύρα τους. Ο τρόπος που επιτυγχάνεται αυτή η διαβάθμιση του βαθμού δυσκολίας έχει να κάνει με τα διάφορα τριγωνικά κομμάτια που υπάρχουν διάσπαρτα σε κάθε επίπεδο και αριθμούν πάντα τα 70. Η συλλογή όλων των κομματιών συνήθως δεν είναι δύσκολη, ενώ βρίσκονται πάντα σε εμφανή σημεία, η ουσία τους όμως δεν αφορά τόσο την εύρεση και την απόκτησή τους όσο την επιρροή που έχουν στην βαθμολόγησή μας στο τέλος κάθε επιπέδου.
Το απλοϊκό αλλά πλήρως λειτουργικό μοντέλο βαθμολόγησης συνδυάζει τα εν λόγω τριγωνικά κομμάτια με τις φορές που θα χάσουμε σε ένα επίπεδο, ώστε να αποδώσει την τελική μας βαθμολογία. Όπως είναι φυσικό, το κορυφαίο σκορ επιτυγχάνεται συλλέγοντας τα 70 κομμάτια, σε συνδυασμό με την αλώβητη ολοκλήρωση του επιπέδου, ενώ κάθε φορά που χάνουμε αφαιρείται και ένα από τα κομμάτια που έχουμε συλλέξει. Όσοι από εσάς έχετε ένα μικρό θέμα με την απόκτηση των achievements, να είστε σίγουροι ότι θα ξοδέψετε πολλές ώρες για την επίτευξη του απόλυτου σκορ σε κάθε επίπεδο.
Το coop (αποκλειστικά offline) προσφέρει τα δικά του επίπεδα και ως είθισται αυξάνει κατά πολύ τη διασκέδαση εάν έχετε έναν συμπαίκτη, πρόθυμο να συνεργαστεί για την επίλυση των γρίφων. Αν και η Press Play θα μπορούσε να ακολουθήσει την εύκολη λύση σε αυτό το mode τελικά κατάφερε και εδώ να διαπρέψει με την φαντασία της στους περιβαλλοντικούς γρίφους. Θα μπορούσε πολύ εύκολα να δώσει τον έλεγχο του κάθε χαρακτήρα σε κάθε παίκτη αλλά με αυτόν τον τρόπο, το πιθανότερο ήταν πως θα υπερ-απλοποιούσε το gameplay. Αντί αυτού ο κάθε παίκτης ελέγχει ένα ζευγάρι χαρακτήρων, όπως ακριβώς στο single player, και ως εκ τούτου υπάρχουν τέσσερα τοτέμ επί της οθόνης απαιτώντας την πλήρη συνεργασία για την επιβίωση από τους περιβαλλοντικούς γρίφους και την επίτευξη της απόλυτης βαθμολογίας.
Για τον οπτικό τομέα δεν έχουμε να πούμε πολλά. Οι οξείες γραμμές και τα έντονα χρώματα αποδίδουν μία εικόνα που δείχνει σαν να προέρχεται από ένα φανταχτερό κόμικ, προσφέροντας ένα συμπαθητικό οπτικό αποτέλεσμα εμπλουτισμένο με ορισμένα πολύ όμορφα particle effects. Οι κάτοχοι της έκδοσης του Xbox One μπορούν να προμηθευτούν, εντελώς δωρεάν, έναν εξτρά κόσμο με είκοσι επίπεδα, ισάριθμα χωρισμένα σε coop και single player, ενώ όσοι αποκτήσουν το παιχνίδι για PC μπορούν να αποκτήσουν, έναντι τεσσάρων ευρώ, κάθε πακέτο ξεχωριστά. Ως δωρεάν επιπρόσθετο υλικό είναι πλήρως καλοδεχούμενο και ανεβάζει σε χορταστικό επίπεδο το υλικό του παιχνιδιού, αλλά η τιμή των 8 ευρώ για coop και single player επίπεδα είναι μάλλον “τσιμπημένη”.
Ανεξάρτητα από αυτήν την τιμολογιακή πολιτική ο κεντρικός κορμός του πονήματος της Press Play προσφέρει αρκετό υλικό και γενικά αποτελεί μία αξιοπρεπέστατη προσπάθεια, που ξεχωρίζει σε μεγάλο βαθμό μέσα από ένα κορεσμένο είδος. Το Kalimba αποτελεί ένα puzzle παιχνίδι που αξιοποιεί πλήρως έναν φρέσκο μηχανισμό, χωρίς να επαναπαύεται αλλά, αντίθετα, προσφέροντας συνεχώς νέες προκλήσεις και ξεχωριστούς περιβαλλοντικούς γρίφους. Τα γρήγορα αντανακλαστικά και οι κινήσεις ακριβείας έχουν τον πρώτο ρόλο και συνδυάζονται με έναν υψηλό και απόλυτα δίκαιο βαθμό πρόκλησης. Δεδομένης της μηδαμινής προβολής του τίτλου ελπίζουμε πως μελλοντικά θα το δούμε σε κάποιο Games with Gold του Xbox One.
