Not a Hero

Συνολικά μπορείτε να επιλέξετε ανάμεσα από εννέα χαρακτήρες για κάθε επίπεδο, οι οποίοι ξεκλειδώνονται σταδιακά και φέρουν ξεχωριστό εξοπλισμό και ικανότητες ώστε να δίνουν έναν καλοδεχούμενο εμπλουτισμό, αν και η αλήθεια είναι πως ορισμένοι από αυτούς δεν έχουν λόγο ύπαρξης. Από τη μία, παραδείγματος χάρη, έχουμε τον Cletus, έναν hillbilly με ισχυρότατη καραμπίνα, αν και αργό reloading και από την άλλη έχουμε τον αργοκίνητο Stanley, ο οποίος φέρει ένα οπλοπολυβόλο με σχετικά λίγες σφαίρες και πλήρη έλλειψη ευστοχίας, που πραγματικά δεν υπάρχει κανένας λόγος για να τον επιλέξει κάποιος. Γενικά, πάντως, όλοι οι αντιήρωες αποτελούν μία ευχάριστη κωμική πινελιά, καθώς στηρίζονται σε στερεότυπα, χωρίς να προσβάλλουν αλλά αντίθετα προκαλώντας έστω και ένα μικρό μειδίαμα, χάρη στις προφορές τους και τις έξυπνες ατάκες που ρίχνουν συχνά-πυκνά εντός της δράσης.

Σε γενικές γραμμές τα 24 επίπεδα (3 εκ των οποίων κρυφά) δεν προσφέρουν υψηλό βαθμό πρόκλησης και το πιθανότερο είναι πως δεν θα χρειαστείτε πάνω από 2 ώρες για να τα ολοκληρώσετε στο 100%. Για αυτόν τον λόγο προτείνουμε ανεπιφύλακτα να προσεγγίζετε κάθε επίπεδο έχοντας ως στόχο την ολοκλήρωση όλων των επιμέρους ζητουμένων που έχει. Κάθε επίπεδο περιέχει έναν βασικό στόχο, που συνήθως δεν είναι κάτι περισσότερο από το να φτάσουμε στο τέλος του επιπέδου. Αυτός ο στόχος συνοδεύεται από τρία δευτερεύοντα ζητούμενα, όπως η ολοκλήρωση εντός ορισμένου χρονικού περιθωρίου, η εύρεση μυστικών αντικειμένων και η εξόντωση συγκεκριμένου αριθμού εχθρών δίχως να μας πετύχουν ανάμεσα από διάφορα άλλα. Αυτά τα ζητούμενα έρχονται να δώσουν τον απαραίτητο βαθμό πρόκλησης σε ένα παιχνίδι, το οποίο διαφορετικά θα ήταν απελπιστικά εύκολο. Καλό θα είναι να κάνετε την παραδοχή πως θα προχωρήσετε στο επόμενο επίπεδο μόνο αν ολοκληρώσετε και τα τρία δευτερεύοντα ζητούμενα, ώστε να αποκομίσετε πραγματικά τη φρενήρη εμπειρία που προσφέρει το Not A Hero.

Για τον οπτικό τομέα δεν έχουμε να πούμε πολλά. Η pixel art εμφανίζεται σε μία από τις πιο σκληροπυρηνικές της εκφάνσεις, όπου τα pixels του κάθε χαρακτήρα μετριούνται στα δάχτυλα των χεριών. Η συγκεκριμένη οδός που ακολούθησε η Roll7 δεν μας προκάλεσε ούτε κρύο ούτε ζέστη, καθώς στο συγκεκριμένο παιχνίδι η pixel art δεν έρχεται να προσδώσει αυτό το κάτι παραπάνω στην ταυτότητα του τίτλου αλλά ούτε και να κουράσει. Ορισμένα από τα animations είναι διασκεδαστικά, παρά τον περιοριστικό χαρακτήρα της μηχανής γραφικών, ενώ οι ατάκες που ξεστομίζουν τόσο οι αντιήρωες όσο και οι εχθροί αποδίδονται με εύστοχα κωμικό τρόπο.

Από την άλλη πλευρά, η διαρρύθμιση των περιβαλλόντων δεν αργεί να επαναληφθεί και σίγουρα θα μπορούσε να υπάρχει μία μεγαλύτερη ποικιλία στον σχεδιασμό τους. Αν και έχει την πλάκα του το να σπάμε τζαμαρίες για να κάνουμε δυναμικές εισόδους, έπειτα από την 20η φορά θα θέλαμε να έρθουμε μπροστά σε κάποια εναλλακτική δυνατότητα για “εφετζίδικη” είσοδο μπροστά στους έντρομους εχθρούς.

Το Not A Hero μπορεί εν τέλει να μην καταφέρνει να δημιουργήσει ένα χαρακτήρα μασκότ των indies στο πρόσωπο του BunnyLord, όπως φαίνεται να είχε σκοπό η Roll7, αλλά από την άλλη αποτελεί ένα διασκεδαστικό action παιχνίδι, παρά τα προβληματάκια του. Αν και μάλλον δε θα χαραχτεί στη μνήμη σας, οι δύο-τρεις ώρες διάρκειας αναμφίβολα θα σας διασκεδάσουν χάρη στην έντονη δράση, τον εύθυμο και κωμικό χαρακτήρα του και την απλότητα του χειρισμού. Ελπίζουμε ότι η Roll7 θα συνεχίσει να πειραματίζεται, επιστρέφοντας όμως σε δημιουργίες που θα έχουν τη δική τους ταυτότητα όπως το κατάφερε με τα OlliOlli.

Το review βασίστηκε στην PC έκδοση του παιχνιδιού.