Invisible Inc.
Αποκλειστικά για τους λάτρεις των καθαρόαιμων stealth.
Αποκλειστικά για τους λάτρεις των καθαρόαιμων stealth.
Για ακόμα μία φορά η Klei Entertainment παραδίδει έναν εντελώς διαφορετικό τίτλο από οτιδήποτε είχε προσφέρει παλιότερα. Κοιτώντας πίσω στο 2012, η εταιρία φαινόταν σαν να αποτελεί μία ακόμα πρόσκαιρη indie ομάδα, που δύσκολα θα μπορούσε να πάει παραπέρα από αλλεπάλληλα sequel του Shank ή τίτλων με παρόμοια arcade δράση. Την ίδια χρονιά όμως, εκτός από το Shank 2, η Klei κατάφερε να ανατρέψει πλήρως την αντίληψή μας για τις δυνατότητές της χάρη στο Mark of the Ninja, ένα δισδιάστατο action παιχνίδι, που βασιζόταν σε stealth τακτικές και κατάφερνε, όσο ελάχιστοι τίτλοι, να αποδώσει με απόλυτη επιτυχία το πώς χειριζόμαστε έναν φονικό και αθόρυβο νίντζα. Η επόμενη άκρως συμπαθητική προσπάθεια ήρθε με το ιδιόμορφο Don’t Starve, ένα σαδιστικό roguelike, που μας έδειξε πως η Klei δε φοβάται να πειραματιστεί με εντελώς διαφορετικά είδη.
Συνεχίζοντας, λοιπόν, στο ίδιο μοτίβο των εναλλακτικών παιχνιδιών, το νέο πόνημα της Klei έχει μόνο ελάχιστες εικαστικές ομοιότητες με τις προηγούμενες δημιουργίες της. Το Invisible Inc., δανείζεται τον κόμικ σχεδιασμό των Shank και Mark of the in Ninja καθώς και την κεντρική ιδέα του τελευταίου, που αφορά την άκρως stealth προσέγγιση κάθε επιπέδου, χωρίς καμία εξαίρεση (βλέπε αναποδιές σε ορισμένα επίπεδα των Splinter Cell…).
Η καθαρόαιμη stealth εμπειρία που προσφέρει συναντάται σε πολύ λίγα παιχνίδια, ενώ επίσης πιστεύουμε ότι είναι η πρώτη φορά που βλέπουμε τον συγκερασμό stealth και turn-based μηχανισμών σε παιχνίδι που απαιτεί να δρούμε πάντα στις σκιές. Αυτός ο πειραματισμός τελικά απέδωσε καρπούς, καθώς, όπως το Mark of the Ninja κατάφερε με απόλυτη επιτυχία να μας βάλει στο ρόλο του νίντζα, έτσι και εδώ το Invisible Inc. καταφέρνει με μοναδικό τρόπο να αποδώσει την αίσθηση πως πραγματικά χειριζόμαστε μία αθόρυβη ομάδα κατασκόπων, α λα Mission Impossible (εκτός της εκδοχής του John Woo βέβαια…).
Στο Invisible Inc. βρισκόμαστε στο μακρινό και ζοφερό 2074, όπου πολυεθνικές εταιρίες έχουν πάρει πλέον την εξουσία στα χέρια τους. Εμείς παίρνουμε το ρόλο του ανώνυμου operator, ενός διαχειριστή, δηλαδή, μίας κατασκοπικής ομάδας, που ως σκοπό έχει τη διείσδυση στα άδυτα των εταιριών για την απόκτηση των μυστικών τους. Το παιχνίδι ξεκινάει αφού παρακολουθήσουμε στην εισαγωγή την επιδρομή αστυνομικών δυνάμεων στην Invisible Inc., από όπου ορισμένα μέλη καταφέρνουν να ξεφύγουν την τελευταία στιγμή. Το σενάριο από εκεί και πέρα ξετυλίγεται συμβατικά και με φειδωλές αναφορές, που μας θυμίζουν συνεχώς τον κύριο σκοπό της διείσδυσης στα κεντρικά γραφεία της αντίπαλης οργάνωσης. Το βασικό όπλο που κατέχει η κατακερματισμένη Invisible Inc., είναι η φυγαδευμένη τεχνητή νοημοσύνη, ονόματι Incognita, η οποία έχει 72 ώρες ζωής προτού χάσει πλήρως την ισχύ της. Το σενάριο έρχεται γενικά να “ντύσει” αυτόν τον αφιλόξενο φουτουριστικό κόσμο με επιγραμματικές πληροφορίες μεταξύ αποστολών. Δεν αποτελεί κάτι το αρνητικό, φυσικά, καθώς οι πληροφορίες είναι οι απολύτως απαραίτητες ώστε να δώσουν το απαιτούμενο υπόβαθρο πίσω από τον αγώνα δρόμου για την κατάκτηση του τελικού στόχου, με το πέρας των 72 ωρών.
Όπως και σε κάθε άλλο τίτλο της Klei έτσι και εδώ το gameplay αποτελεί το ζουμί της υπόθεσης, ένας τομέας όπου για άλλη μία φορά διαπρέπει, παρότι καταπιάνεται με έναν απαιτητικό συγκερασμό ειδών. Ως είθισται στα roguelike παιχνίδια το permadeath κάνει την εμφάνισή του, ενώ η αδυναμία για save σε οποιοδήποτε σημείο σημαίνει πως οι λάθος κινήσεις τιμωρούνται πολύ αυστηρά. Βέβαια στις κατώτερες δυσκολίες υπάρχει η δυνατότητα να γυρίσουμε μερικές κινήσεις πίσω ή ακόμα και να επαναλάβουμε κάποιο επίπεδο, ωστόσο, υπάρχει περιορισμός στη χρήση αυτών των ενεργειών. Το καλύτερο πάντως που μπορείτε να κάνετε, είναι να αποφύγετε πλήρως τη χρήση αυτών των βοηθειών, καθώς η ουσία του Invisible Inc. βρίσκεται στην ένταση που προσφέρει μέσω των άκρως επικίνδυνων επιπτώσεων που μπορεί να επιφέρει μία λάθος κίνηση.
Αν και τα βοηθήματα που έχουμε στη διάθεσή μας είναι πολλά για να φέρουμε εις πέρας κάθε αποστολή, η στρατηγική τους χρήση είναι άλλη υπόθεση. Οι εχθρικές συνιστώσες είναι τόσες πολλές, που όσο προβλέψιμες και να είναι, δύσκολα θα αποφύγετε περιπτώσεις όπου θα χρειαστεί να ρισκάρετε κάποιες ενέργειες. Όπως είναι φυσικό, κάθε χαρακτήρας έχει συγκεκριμένο αριθμό κινήσεων που μπορεί να πραγματοποιήσει, που καθορίζονται από τα action points του. Ως καθαρόαιμο stealth παιχνίδι, η κατά μέτωπο επίθεση είναι πρακτικά απαγορευτική, δεδομένου μάλιστα ότι τα health bars απουσιάζουν πλήρως και ένα και μόνο χτύπημα είναι πάντοτε μοιραίο. Τα πυροβόλα όπλα που μπορείτε να φέρετε είναι σπάνια ενώ οι σφαίρες μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού. Αλλά και πάλι, κάθε πυροβολισμός έχει το αντίτιμο του αυξημένου θορύβου αλλά και την αυτόματη αύξηση του μετρητή επαγρύπνησης (alert level).
Ο εν λόγω μετρητής ουσιαστικά έρχεται να τιμωρήσει όσους παίκτες θέλουν να παίρνουν τον χρόνο τους στην εξερεύνηση του χώρου και να προσπαθούν για όσο το δυνατόν συγκρατημένες και ασφαλείς κινήσεις. Με το πέρας κάθε γύρου, ο μετρητής αυξάνεται και κάθε πέντε βαθμίδες ανεβαίνει ένα level επαγρύπνησης, ανεβάζοντας αυτομάτως τη δυσκολία του εκάστοτε επιπέδου, δυσχεραίνοντας το πολύτιμο hacking (περισσότερα για αυτό παρακάτω) ή προσθέτοντας έναν ακόμα φρουρό εντός του επιπέδου, κάτι που περιπλέκει σημαντικά την stealth προσέγγιση.
Γενικά κάθε ενέργεια χρειάζεται στρατηγική σκέψη προτού εφαρμοστεί, καθώς πάντοτε υπάρχει από πίσω της ένας χρονικός περιορισμός προτού επιτραπεί ξανά η χρήση της. Σχεδόν όλοι οι χαρακτήρες (αρχικά ξεκινάτε με δύο και μπορείτε να φτάσετε τους τέσσερις), είναι εξοπλισμένοι με ένα taser (συσκευή που παραλύει το θύμα με ηλεκτρισμό). Κάθε φορά που χρησιμοποιείτε το taser απαιτείται να περάσουν τρεις γύροι ώστε να γίνει και πάλι διαθέσιμο, ενώ το θύμα παραμένει ακινητοποιημένο για μόλις τρεις γύρους προτού συνέλθει και ξεκινήσει ένα ανελέητο ψάξιμο για να σας εντοπίσει.
