Tembo the Badass Elephant
Άντε να αποδείξεις ότι ο Ελέφαντας είναι ιδανικός για platforming.
Άντε να αποδείξεις ότι ο Ελέφαντας είναι ιδανικός για platforming.
Όταν βλέπουμε την κυκλοφορία ενός νέου platform παιχνιδιού συνήθως ο πρωταγωνιστής είτε είναι άνθρωπος με γυμνασμένο σωματότυπο είτε κάποιο ον με λεπτά χαρακτηριστικά ελέω της ανάγκης για άλματα ακριβείας, σε μεγάλες αποστάσεις, πολλές φορές σε πλατφόρμες που είναι μικρότερες του μισού μέτρου. Εδώ η Game Freak (δημιουργός των Pokemon) έρχεται να φέρει τα πάνω κάτω στο σχεδιασμό του χαρακτήρα, δίνοντάς μας τον έλεγχο ενός υπερμεγέθους ελέφαντα, ο οποίος κάθε άλλο παρά ιδανικός χαρακτήρας φαντάζει για ένα απαιτητικό platforming. Βέβαια, τα φαινόμενα απατούν, καθώς ο Tembo αποδεικνύεται ταχύτατος και αρκετά ευκίνητος, αποτελώντας τελικά έναν ιδανικό χαρακτήρα για τις ανάγκες του είδους.
Ο Tembo είναι ένας βετεράνος στρατιώτης και δε διστάζει να ξαναφορέσει την απαραίτητη πολεμική bandana, όταν αποφασίσει να επιστρέψει στην ενεργό δράση για να πολεμήσει τους διαβολικούς εχθρούς. Επιπλέον, είναι ένας ελέφαντας εθισμένος στο φυστικοβούτυρο, κάτι που φαίνεται να το έχουν υπόψη και οι σύντροφοί του, καθώς ο φίλιος στρατός έχει αποφασίσει να ακολουθήσει τη θεματολογία του φιστικιού για το σχεδιασμό κάθε λογής οχήματος και κτηρίου. Με την εμμονή που έχει το παιχνίδι στα φιστίκια, δε θα μπορούσαν να έχουν άλλο ρόλο από συνεχώς εμφανιζόμενα collectibles, κάθε 300 εκ των οποίων προσθέτουν μία ακόμα ζωή στον Tembo.
Αλλά ας αφήσουμε την ανάλυση των φιστικιών κι ας περάσουμε στο κυρίως παιχνίδι. Όπως προείπαμε, ο Tembo αποτελεί τελικά έναν ιδανικό χαρακτήρα για platform καταστάσεις, χάνοντας όμως πόντους λόγω ορισμένων άστοχων αποφάσεων στο θέμα του χειρισμού. Παρά το μεγάλο του όγκο, ο ελέφαντάς μας μπορεί να αναπτύξει άμεσα τόση ταχύτητα, που είναι ικανή να του δώσει το ελεύθερο να συναγωνιστεί με τον Sonic (κάτι που δεν είναι απίθανο, μιας που παραγωγός είναι η Sega). Όταν αρχίσει να τρέχει, μπορεί να πάρει παραμάζωμα εχθρούς και περιβαλλοντικά αντικείμενα, προκαλώντας απολαυστικές καταστροφές χάρη στα όμορφα οπτικά και ηχητικά εφέ που τις συνοδεύουν. Στη λειτουργία του τρεξίματος όμως υπάρχει ένα αρκετά εκνευριστικό πρόβλημα, που θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί κατά τη γνώμη μας.
Το κουμπί που επιτρέπει στον Tembo να τρέχει όταν πατάει στο έδαφος, είναι το ίδιο κουμπί που του επιτρέπει να κάνει ένα διαγώνιο καθοδικό χτύπημα όταν βρίσκεται στον αέρα. Αυτή η διττή χρήση του κουμπιού προκαλεί συχνά προβλήματα στα πιο απαιτητικά platforming κομμάτια, όπου ενδέχεται να χρειάζονται αλλεπάλληλα άλματα ακριβείας σε μεγάλα μήκη. Σε αυτά τα σημεία δεν ήταν λίγες οι φορές που θέλαμε να τρέξουμε για μεγαλύτερη φόρα και τελικά -επειδή ο Tembo βρισκόταν μερικά εκατοστά πάνω από το έδαφος- έκανε μία διαγώνια εφόρμηση πάνω σε φωτιές ή –ακόμα χειρότερα- στο κενό. Αν και τα σημεία όπου αυτό το μπέρδεμα καταλήγει να είναι μοιραίο δεν είναι πολλά, δεν παύει να είναι μία λεπτομέρεια που εκνευρίζει πιο συχνά από ό,τι θα έπρεπε, ενώ θα μπορούσε πολύ απλά να επιλυθεί χωρίζοντας αυτές τις δύο ενέργειες σε δύο διαφορετικά κουμπιά.
Αφήνοντας πίσω αυτό το πρόβλημα, η αλήθεια είναι ότι η τρίωρη εμπειρία που είχαμε με τον Tembo εν τέλει μας άφησε θετικές εντυπώσεις. Οι καταστάσεις στις οποίες βρεθήκαμε δεν διακρίνονται για την πρωτοτυπία τους, αλλά τουλάχιστον έχουν αρκετή ποικιλία ώστε να διατηρούν συνεχώς το ενδιαφέρον. Στην platform πλευρά του παιχνιδιού αναπόσπαστος σύμμαχος αποτελεί η προβοσκίδα του Tembo, με την οποία δύναται να εκτοξεύουμε νερό, τόσο για να σβήνουμε φωτιές και να ζαλίζουμε εχθρούς όσο για να ποτίζουμε σπόρους που μετατρέπονται αυτοστιγμεί σε πλατφόρμες. Αυτές οι πλατφόρμες έχουν μικρή διάρκεια ζωής πριν χρειαστεί να ξαναποτιστούν, κάτι που οδηγεί σε ορισμένες έντονες platform στιγμές σε μεγάλα ύψη.
Οι ανθρώπινοι εχθροί που θα αντιμετωπίσει ο Tembo όχι μόνο έρχονται ως εμπόδια στην ολοκλήρωση της αποστολής του, αλλά αποτελούν και μία μορφή collectible. Κάθε επίπεδο έχει συγκεκριμένο αριθμό εχθρών, η συνολική εξόντωση των οποίων μας επιβραβεύει με μία σφραγίδα που μας υπενθυμίζει με καμάρι πως έχουμε καταφέρει να καταστρέψουμε όλη την εχθρική δύναμη στο εκάστοτε επίπεδο. Αν και η συνολική εξουδετέρωση των εχθρών φαντάζει ως μία απλή διαδικασία, τελικά αποδεικνύεται πως είναι το ακριβώς αντίθετο. Όσοι είναι τελειομανείς σε τέτοιου είδους παιχνίδια μάλλον θα απηυδήσουν, αφού δεν είναι απίθανο να τελειώσετε μία μεγάλη μερίδα επιπέδων βλέποντας να σας λείπει ένας εχθρός από τους, για παράδειγμα, 524 για την απόκτηση της πολυπόθητης σφραγίδας. Δύο είναι τα προβλήματα με το θέμα των collectibles. Από τη μία πλευρά οι διακλαδώσεις στα διάφορα σημεία των επιπέδων είναι συνήθως δομημένες με τέτοιο τρόπο ώστε πολύ συχνά μία διαδρομή που θα επιλέξετε να μην σας αφήνει να επιστρέψετε πίσω. Αυτό σημαίνει ότι, αν κατά λάθος δεν πάτε προς τη διαδρομή που έχει κάποιο μυστικό, τότε είτε απλά θα το παρατήσετε είτε θα αναγκαστείτε για restart.
Από την άλλη πλευρά είμαστε σίγουροι πως δε θα είναι λίγες οι φορές όπου πάνω στο χαμό της δράσης θα ξεχάσετε πως, όταν καταστρέψατε κάποιο εχθρικό όχημα, έπρεπε να επιστρέψετε προκειμένου να εξοντώσετε τον οδηγό ή τον πιλότο του, κάτι που θα σας οδηγήσει συχνά σε αποτελέσματα του τύπου “499/500 εξοντωμένοι εχθροί”. Γενικά το πρόβλημα της εξόντωσης των εχθρών δεν είναι ικανό να αλλοιώσει σημαντικά την τελική εμπειρία, αλλά οφείλουμε να προειδοποιήσουμε για την πρόκληση που θα προσφέρει στους επίδοξους τελειομανείς.
Για τον οπτικό τομέα δεν έχουμε να πούμε πολλά. Τα έντονα χρώματα και τα πολυάριθμα οπτικά εφέ στις περιπτώσεις όπου ο Tembo παθαίνει αμόκ απεικονίζουν μία συμπαθητική εικόνα, αλλά όχι κάτι που ικανό να ενθουσιάσει. Η διάρκειά του δυστυχώς είναι αυτή που μειώνει αρκετά την αξία του παιχνιδιού. 18 επίπεδα υπάρχουν όλα κι όλα, εκ των οποίων τα τέσσερα αναλώνονται αποκλειστικά σε boss fights, που μάλιστα δεν προσφέρουν κάποια ιδιαίτερη πρόκληση. Ουσιαστικά έχουμε 14 “καθαρόαιμα” επίπεδα, τα οποία αναμφίβολα είναι λίγα, δίνοντας την εντύπωση πως δεν έδωσαν το απαραίτητο εύρος στους δημιουργούς ώστε να αξιοποιήσουν πλήρως την ιδιαιτερότητα του συμπαθητικού ελέφαντα.
Συνολικά, λοιπόν, το Tembo the Badass Elephant είναι ένα συμπαθητικό platformer, που θα το χαρούν οι λάτρεις του είδους. Ο πρωταγωνιστής είναι κάτι εντελώς διαφορετικό από αυτό που έχουμε συνηθίσει, αλλά δεν παύει να είναι κατάλληλος, με τον δικό του ξεχωριστό τρόπο, για τις ανάγκες του είδους. Την επόμενη φορά θα θέλαμε λίγο πιο αξιόπιστο σύστημα χειρισμού και σαφέστατα μεγαλύτερο αριθμό επιπέδων ώστε να αξιοποιηθούν στο έπακρο οι αναπάντεχες ακροβατικές ικανότητες του συμπαθούς ελέφαντα.
Το review βασίστηκε στην Xbox One έκδοση του παιχνιδιού.
