Jotun
Βρήκαμε νύφη για τον Kratos!
Βρήκαμε νύφη για τον Kratos!
Δυστυχώς η τόσο πλούσια νορβηγική/ σκανδιναβική μυθολογία δεν φαίνεται ακόμα να έχει συγκινήσει ιδιαίτερα τη βιομηχανία των παιχνιδιών. Δεν θα μας πείραζε καθόλου να δούμε ένα επερχόμενο God of War που θα μας μεταφέρει μπροστά από τον Odin, τον Thor και ένα πιθανό Ragnarok. Άλλωστε, η δουλειά του Kratos με τους Ολύμπιους θεούς έχει φτάσει στο τέλος της, έπειτα από το ολοκληρωτικό ξεκλήρισμά τους, οπότε καιρός να αρχίσει το ταξίδι προς το βορρά. Μία μικρή ομάδα από το Μοντρεάλ αποφάσισε να μας (υπεν)θυμίσει τους επιβλητικούς χαρακτήρες και τα περιβάλλοντα της σκανδιναβικής μυθολογίας μέσα από ένα αξιοπρόσεκτο παιχνίδι, ειδικά σε ό,τι αφορά τον οπτικό τομέα.
Βλέπετε, η Thunder Lotus Games μπορεί να χρησιμοποίησε τη συμβατική (πλέον) Unity ως μηχανή γραφικών, όμως για το γενικότερο σχεδιασμό του κόσμου και των animations επέλεξε, κατά τα λεγόμενα της εταιρίας τουλάχιστον, μία πιο δύσκολη οδό. Ουσιαστικά όλος ο κόσμος του Jotun (“γίγαντας” στα νορβηγικά) έχει σχεδιαστεί στο χέρι, με την ίδια μέθοδο δηλαδή που γινόντουσαν παλιότερα τα animations πριν την έλευση των υπολογιστών. Αυτή η προσέγγιση απέδωσε τα μέγιστα τελικά, καθώς το Jotun αποτελεί ένα πολύ όμορφο παιχνίδι με ξεχωριστό χαρακτήρα. Η ιστορία είναι αρκετά λακωνική και χρησιμοποιείται ουσιαστικά ως ένα όχημα για να μας “ξεναγήσει” σε διάφορες πτυχές της μυθολογίας, τις οποίες οι περισσότεροι μάλλον δεν γνωρίζουμε. Γιατί μπορεί να τα πηγαίνουμε καλά με ονόματα όπως “Odin”, “Thor” κ.λπ. αλλά αν προχωρήσουμε λίγο παραπέρα σε “Ginnungagap”, “Yggdrasil” και άλλα, μάλλον η κατάσταση δυσκολεύει.
“Οι μάχες με τους γίγαντες είναι φυσικά τα σημεία όπου η δράση κορυφώνεται. Κάθε γίγαντας είναι πραγματικά επιβλητικός στον σχεδιασμό του και σε αυτές τις συγκρούσεις η σχεδιαστική προσέγγιση που ακολουθήθηκε δείχνει πραγματικά τα δόντια της.”
Στο Jotun παίρνουμε το ρόλο της Thora, μίας Viking πολεμίστριας, την οποία βλέπουμε στην εισαγωγή να πεθαίνει έπειτα από την συντριβή του καραβιού της. Το θάρρος της και η δύναμή της θα πρέπει να δοκιμαστούν στον Ginnungagap (ο αρχέγονος κόσμος της σκανδιναβικής μυθολογίας), όπου θα χρειαστεί να αντιμετωπίσει πέντε γίγαντες για να αποδείξει πως της ανήκει μία θέση στη Valhalla. Η Thora είναι μία αρκετά συμπαθής χαρακτήρας, κάτι στο οποίο συμβάλλει και η φυσιολογική της όψη και ενδυμασία, με τους δημιουργούς να αποφεύγουν συνειδητά τη συνήθη προσέγγιση που έχει η πλειοψηφία των εταιριών στην απεικόνιση του “αδύναμου” φύλου. Η ηθοποιός που δανείζει τη φωνή στην πρωταγωνίστρια κάνει πολύ καλή δουλειά, ενώ η επιλογή της ισλανδικής γλώσσας για την απόδοση των μονολόγων συμβάλλει καταλυτικά στην αυθεντικότητα της ατμόσφαιρας του Jotun.
Η αλήθεια είναι, όμως, ότι όσο ελκυστικός και αν είναι ο κόσμος που προσπαθεί να μας παρουσιάσει η Thunder Lotus, τόσο ελιτιστική είναι στην απόδοση πληροφοριών για τα διάφορα συμβάντα και περιβάλλοντα που παρακολουθούμε. Η ιστορία της Thora είναι αρκετά κοινότυπη, χωρίς να προσφέρει κάποια ουσιαστική έκπληξη, αλλά από την άλλη ο βασικός πρωταγωνιστής του παιχνιδιού είναι αναμφίβολα η σκανδιναβική μυθολογία. Ως εκ τούτου, προκαλεί μία μικρή απογοήτευση η φειδωλή προσέγγιση με τη μέθοδο του σταγονόμετρου για πληροφορίες που αφορούν κάθε λογής επιβλητικά κτίσματα και πλάσματα που βρίσκουμε μπροστά μας. Πολύ συχνά η μόνη πληροφορία που λαμβάνουμε είναι η κατονομασία κάποιου κτίσματος ή ενός χαρακτήρα, χωρίς να μας εξηγείται ο ρόλος του στη μυθολογία. “Ορίστε ο Veorfolnir, το γεράκι που κάθεται ανάμεσα από τα μάτια ενός αετού, επάνω στο κοσμικό δέντρο Yggdrasil! Τώρα πηγαίνετε στο Wikipedia να διαβάσετε κάτι παραπάνω…”.
“Η ιστορία της Thora είναι αρκετά κοινότυπη, χωρίς να προσφέρει κάποια ουσιαστική έκπληξη, αλλά από την άλλη ο βασικός πρωταγωνιστής του παιχνιδιού είναι αναμφίβολα η σκανδιναβική μυθολογία.”
Αν και οι δημιουργοί υποστηρίζουν πως δεν ήθελαν να μας βομβαρδίσουν με πληροφορίες, αφήνοντας κυρίως την εικόνα να μιλήσει, σε ένα ταξίδι που είναι έτσι κι αλλιώς καθαρά οπτικό, εμείς μάλλον θα επιθυμούσαμε να υπάρχει κάποια μορφή εγκυκλοπαίδειας που να επιτρέπει την προαιρετική ανάγνωση για όσους θέλουν να εντρυφήσουν λίγο περισσότερο. Αυτή η έλλειψη πληροφοριών, βέβαια, δεν επηρεάζει σημαντικά την εμπειρία, καθώς το Jotun δεν παύει να προσφέρει ιδιαίτερα εντυπωσιακά σκηνικά. Αν μη τι άλλο είναι αξιέπαινη η φαντασία και το μεράκι των δημιουργών, που ενσωματώνεται με τέτοιον τρόπο στο παιχνίδι, ώστε να καταφέρουν να μας ωθήσουν στο ψάξιμο περαιτέρω πληροφοριών για τη σκανδιναβική μυθολογία. Αντλώντας ίσως την έμπνευσή του και από το Shadow of the Colossus, στο μεγαλύτερο κομμάτι της περιπέτειας η Thora θα χρησιμοποιήσει το τσεκούρι της κυρίως ενάντια στους γίγαντες. Οι περιφερειακοί εχθροί είναι ελάχιστοι, καθώς στους συνολικά 10 κόσμους που περιφερθήκαμε μόνο δύο περιελάμβαναν ορισμένους υποδεέστερους εχθρούς.
Όλοι οι κόσμοι κρύβουν μέσα τους ένα ρούνο, η εύρεση των οποίων παρέχει πρόσβαση για τη μάχη με τον εκάστοτε γίγαντα. Οι περισσότεροι από αυτούς τους κόσμους περιέχουν ξεχωριστούς περιβαλλοντικούς κινδύνους ώστε να προσφέρουν μία Α πρόκληση προς την εύρεση του εκάστοτε ρούνου, αλλά και να αποφεύγουν την κόπωση της απλοϊκής περιήγησης. Σε ορεινές περιοχές χρειάζεται να καλύπτεστε πίσω από βράχους ώστε να προστατευτείτε από περιστασιακές χιονοθύελλες, στα έγκατα ενός βουνού θα πρέπει να αποφεύγετε πίδακες φωτιάς, και γενικά υπάρχει μία εύλογη ποικιλία ώστε να μετριασθεί σημαντικά η αίσθηση της επανάληψης. Επιπλέον, κάθε κόσμος είναι εντελώς διαφορετικός σχεδιαστικά, οδηγώντας στην απολαυστική εξερεύνησή του, χάρη στην ποιότητα και τη φαντασία που έχει αποδοθεί επί της οθόνης, αποδίδοντας συχνά ορισμένα εντυπωσιακά τοπία μέσα από μακρινές λήψεις.
“Όλοι οι κόσμοι κρύβουν μέσα τους έναν ρούνο, η εύρεση των οποίων παρέχει πρόσβαση για τη μάχη με τον εκάστοτε γίγαντα.”
Οι μάχες με τους γίγαντες είναι φυσικά τα σημεία όπου η δράση κορυφώνεται. Κάθε γίγαντας είναι πραγματικά επιβλητικός στον σχεδιασμό του και σε αυτές τις συγκρούσεις η σχεδιαστική προσέγγιση που ακολουθήθηκε δείχνει πραγματικά τα δόντια της. Ο σχεδιασμός των γιγάντων είναι εξαιρετικός και το ίδιο ισχύει για την κίνησή τους και τις επιθέσεις τους. Όλες οι συγκρούσεις είναι επικών διαστάσεων και ιδιαίτερα απολαυστικές. Παρόλα αυτά, η τεχνοτροπία που ακολουθήθηκε ίσως είχε τους περιορισμούς της, καθώς ο βαθμός δυσκολίας, πλην του τελευταίου γίγαντα, δεν είναι ιδιαίτερα μεγάλος. Το αργόσυρτο animation των γιγάντων οδηγεί στις “τηλεγραφημένες” επιθέσεις, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει ιδιαίτερα υψηλή πρόκληση, κάτι που θα άρμοζε στο ύφος του παιχνιδιού. Αυτό δε σημαίνει ότι οι μάχες είναι απλά περίπατος, αλλά με λίγη προσοχή μάλλον θα μπορέσετε να αντεπεξέλθετε με την πρώτη ή δεύτερη προσπάθεια.
Ίσως αυτή η τεχνοτροπία είναι περισσότερο χρονοβόρα από τις πιο συμβατικές μεθόδους σχεδιασμού, αυτό δεν μπορούμε να το γνωρίζουμε, το θέμα είναι πάντως πως όσο όμορφο και αν είναι το παιχνίδι, όσο επικές και αν είναι οι μάχες με τους γίγαντες, δεν παύουν να είναι πολύ λίγες στον αριθμό. Οι μόλις πέντε γίγαντες φαντάζουν απλά ως ορεκτικό και εν τέλει ζημιώνουν ως ένα βαθμό την όλη εμπειρία, καθώς δείχνουν σαν να βρίσκονται εκεί απλά για να ανοίξουν την όρεξή μας. Συνολικά ασχοληθήκαμε τέσσερις ώρες με το παιχνίδι, όμως οι κορυφώσεις που αφορούν τις μάχες με τους Jotun δεν πρέπει να ξεπερνούν το ημίωρο (συμπεριλαμβανομένης της ιδιαίτερα απαιτητικής τελικής μάχης).
Ας μην είμαστε όμως αυστηροί για ένα εγχείρημα που καταφέρνει τελικά να ξεχωρίσει. Αν και οι δημιουργοί είναι περισσότερο λακωνικοί από ό,τι θα θέλαμε αναφορικά με την απόδοση της συναρπαστικής μυθολογίας που περιβάλλει το Jotun, δεν παύει να είναι ένα παιχνίδι που καταπιάνεται με μία –περιέργως- σπάνια θεματολογία, καταφέρνοντας με τον τρόπο του να μας ωθήσει στην εύρεση παραπάνω πληροφοριών. Είναι ένα διόλου ευκαταφρόνητο επίτευγμα, που επιτυγχάνεται χάρη στον πανέμορφα σχεδιασμένο κόσμο του. Ετοιμαστείτε να βρεθείτε σε επικές συγκρούσεις με γίγαντες μέσα σε έναν άκρος ελκυστικό κόσμο. Παράλληλα, όμως, να περιμένετε και μία σεβαστή δόση απογοήτευσης με την απελπιστικά μικρή οικογένεια γιγάντων.
