Top 5 gaming documentaries

Πέντε gaming ντοκιμαντέρ που αξίζουν την προσοχή σας.


Πέντε gaming ντοκιμαντέρ που αξίζουν την προσοχή σας.


Ο κινηματογράφος και το gaming είναι δύο μέσα με πολύ ιδιαίτερη χημεία μεταξύ τους. Ενώ φαινομενικά δείχνουν να μοιάζουν τόσο πόλυ, χρησιμοποιώντας και τα δύο την εικόνα και την τεχνολογία ως βασικό μέσο εξιστόρησης, στην πραγματικότητα είναι μεγάλη η απόσταση που τα χωρίζει. Για να τεκμηριώσουμε καλύτερα αυτή την άποψη, θα μπορούσαμε να παραθέσουμε τη φιλμογραφία του γνωστού και μη εξαιρετέου, Uwe Boll, αλλά επειδή μας διαβάζουν και παιδιά, θα ήταν καλύτερο να αποφευχθεί κάτι τέτοιο. Η γενική εικόνα που προκύπτει, πάντως, είναι πως όποτε τα δύο αυτά μέσα συναντήθηκαν τα αποτελέσματα ήταν, στην καλύτερη περίπτωση, αμήχανα.

Atari E.T. Dig Alamogordo New Mexico 14036097792

Υπάρχει, όμως, ένα κινηματογραφικό είδος που δείχνει να προσπαθεί λίγο περισσότερο για αυτή τη σχέση, και δεν είναι άλλο από το ντοκιμαντέρ. Κατ’ αρχάς θα ήθελα να καταθέσω την έκπληξή μου σχετικά με την πληθώρα των ντοκιμαντέρ που αφορούν το gaming, καθώς αγνοούσα το πόσο πολλά υπάρχουν πριν αρχίσω την έρευνα που οδήγησε στο παρόν κείμενο. Πολλά στον αριθμό και ποικίλα στο περιεχόμενο. Από αυτά με συγκεκριμένο θεματικό για κάποιο gaming genre, όπως τα fighting games, ή κάποια εταιρία, όπως η Mojang και η ξέφρενη πορεία του Minecraft, έως “ιστορικά”, που μελετούν το πώς ξεκίνησαν τα video games και εξελίχθηκαν μέσα στα χρόνια. Υπάρχουν πολλά και καλύπτουν μεγάλο φάσμα. Δεν είναι όμως όλα ποιοτικά. Είτε από δομικούς κινηματογραφικούς όρους, είτα από την ουσία και το περιεχόμενο που παρουσιάζουν. Γι’ αυτό το λόγο, αφιερώσαμε πολλές ώρες θέασης και σας παρουσιάζουμε τα πέντε επικρατέστερα εξ αυτών, που αξίζει κάποιος να δει, για διαφορετικούς λόγους το καθένα.

5. Video Game Invasion: The History of a Global Obsession (2004)

Το συγκεκριμένο ντοκιμαντέρ παρουσιάζει την εξέλιξη των video games μέσα στο χρόνο, κάτι που προσπαθούν να κάνουν και πολλά άλλα, αντίστοιχα, ξεχωρίζει, όμως, για δύο λόγους. Αρχικά, αποτελεί έκπληξη καθώς πρόκειται για μια τηλεταινία με παρουσιαστή τον Tony Hawk (;!). Εν συνεχεία, γιατί είναι το μόνο που κάνει το αυτονόητο: Βάζει τα πράγματα σε μια σωστή σειρά. Σε αντίθεση με τις περισσότερες ταινίες του είδους, που προσπαθούν να “στριμώξουν” όλα τα γεγονότα, καταλήγοντας σε ένα ανακατεμένο συνονθύλευμα γεγονότων, το VGI ξεκινάει από την αρχή και ακολουθεί ευλαβικά τη χρονολογική σειρά των γεγονότων, με αποτέλεσμα να μην μπερδεύει το θεατή και να μεταφέρει σωστά την αίσθηση της κάθε εποχής, επιλέγοντας τα σημεία που σημάδεψαν την κάθε μία από αυτές. Μοναδικό μειονέκτημα είναι ότι γυρίστηκε το 2004, και ως εκ τούτου, τα γεγονότα σταματούν εκεί. Πριν καν περάσουμε στην εποχή των Xbox 360, PS3 και Wii.

4. Indie Game: The Movie (2012)

To Indie Game: The Movie είναι από τα gaming ντοκιμαντέρ που είχε την “τύχη” να κάνει αίσθηση όταν κυκλοφόρησε μέσω Kickstarter και κατάφερε να στρέψει πολλά μάτια πάνω του. Αυτό οφείλεται αφενός στο ότι συνέπεσε με τη χρυσή εποχή των indie games, και αφετέρου στο ότι οι πρωταγωνιστές του είναι κάποιοι από τους βασικούς υπαίτιους για την άνθηση αυτής της κατηγορίας. Καταπιάνεται με τις ιστορίες πίσω από τους δημιουργούς των Braid, Fez και Super Meat Boy με μια άκρως ρεαλιστική ματιά – βασικό συστατικό του κινηματογραφικού είδους που υπηρετεί, αποδομώντας την ουτοπική εικόνα που μεγάλη μερίδα του κοινού έχει πλασμένη στο μυαλό του για το game designing. Παρουσιάζει -μη επιτηδευμένα- τα προσωπικά προβλήματα του κάθε δημιουργού, που πολλές φορές αποτελούν την κινητήριο δύναμη για τα games του, το άγχος, τις δυσκολίες και την ψυχολογική φθορά στην οποία υπόκειται καθένας από αυτούς, χωρίς ποτέ να θεωρεί την επιτυχία εξασφαλισμένη. Μία ξεκάθαρη και ρεαλιστική ματιά, που δεν “χρυσώνει το χάπι”, και εν πολλοίς, μιλάει για την τέχνη και τη δημιουργία στο σύνολό της.

Λάμπρος Δημακόπουλος
Λάμπρος Δημακόπουλος

Κάποια στιγμή στο μέλλον το μνήμα του Λάμπρου θα γράφει: Καλό παλικάρι αλλά χαράμισε τη ζωή του. Και θα είναι, εν μέρει, αλήθεια. Videogames, comics, μουσική, ταινίες, σειρές, βιβλία και ευρύτερη ποπ κουλτούρα. Αμετανόητος και περήφανος χομπίστας που σκοπεύει να συνεχίσει έτσι την ζωή του για όσο τον βγάλει.

Άρθρα: 77

Υποβολή απάντησης