


Ένας από τους πρώτους, σοβαρούς διεκδικητές για το top 5 του έτους.
Όλο το σκηνικό του παιχνιδιού είναι εμπλουτισμένο με έναν εξαιρετικό οπτικό τομέα. Πραγματικά η δουλειά που έφερε σε αυτόν τον τομέα η Red Hook αξίζει τα εύσημα. Εάν θελήσει να δει κανείς κυνικά το παιχνίδι, τότε θα μπορούσε πολύ εύκολα να πει πως το τεχνικό του κομμάτι βρίσκεται πάρα πολλά χρόνια πίσω, καθώς τα animations είναι ουσιαστικά ανύπαρκτα. Αλλά (ένα μεγάλο “αλλά”) προσθέστε το εικαστικό μέσα και το τεράστιο πάθος που έβαλε η Red Hook στο σχεδιασμό των περιβαλλόντων, των χαρακτήρων και των κάθε μορφής λεπτομερειών και θα δείτε ένα πανέμορφο παιχνίδι που εντυπωσιάζει, κρύβοντας με μοναδικό τρόπο την παρωχημένη τεχνική που χρησιμοποιεί. Η σχεδιαστική τεχνοτροπία δείχνει σαν να έχει ξεπηδήσει από ένα δουλεμένο σκοτεινό κόμικ. Όσο απλοϊκό είναι το animation τόσο λεπτομερής είναι η δουλειά που έχει γίνει στις εικόνες των αντιδράσεων φίλιων και εχθρικών χαρακτήρων σε κάθε λογής χτύπημα.
Η περιοριστική χρήση των animations δείχνει απόλυτα συνυφασμένη με την κόμικ αισθητική του τίτλου και, εν τέλει, φαντάζει ως προτέρημα του παιχνιδιού. Παρόλη τη φειδωλή φύση του σεναρίου, η Red Hook έδωσε τη δέουσα προσοχή στις ποικίλες ατάκες που εκστομίζουν οι ήρωες -μέσα σε συννεφάκια, ως είθισται σε κόμικ- ανάλογα με τις περιστάσεις, έτσι ώστε να προσδίδουν άλλο ένα λιθαράκι στη δημιουργία προσωπικότητας. Μεγάλη προσοχή επίσης έχει δοθεί και στον αφηγητή του παιχνιδιού, που ως ένα άλλο Bastion σχολιάζει συνεχώς τα τεκταινόμενα κατά τη διάρκεια των περιπετειών μας με την απαισιοδοξία ή αισιοδοξία που αρμόζει. Η βραχνή και βαθιά χροιά της φωνής του Wayne June είναι ιδανική και η ερμηνεία του εξαιρετική. Πώς θα μπορούσε να μην είναι ιδανική, άλλωστε, αν αναλογιστεί κανείς πως ο συγκεκριμένος ηθοποιός έχει αναλάβει την ανάγνωση διαφόρων audio books από τα έργα του Lovecraft;
Διαβάστε επίσης