The Flame in the Flood
Εάν δεν σας εξοντώσει το νερό, το ψύχος ή η πανίδα, τότε θα το κάνει η επανάληψη.
Ας περάσουμε όμως σε λίγο πιο θετικό κλίμα, γιατί το έχουμε πάρει από τα μούτρα το παιχνίδι και η αλήθεια είναι πως δεν είναι κάποια κακή προσπάθεια, αλλά αντιθέτως ενδέχεται να σας φάει πολύ εύκολα ώρες πριν το καταλάβετε (ψυχαναγκαστικά ίσως;). Η δυσκολία της επιβίωσης καταφέρνει να δημιουργεί ένταση, ανεξάρτητα από την επανάληψη που υπάρχει. Η γενικότερη έλλειψη των υλών θα σας φέρει σε δύσκολες καταστάσεις και πολλές φορές ένα βήμα πριν από τον θάνατο. Το ίδιο επικίνδυνο είναι και το ταξίδι στο ποτάμι, όπου η δύστροπη σχεδία ενδέχεται να τσακιστεί στα βράχια και να πάει στράφι το μάζεμα των υλών. Υπάρχει μία όμορφη αίσθηση ικανοποίησης όταν καταφέρετε μετά κόπων και βασάνων να βελτιώσετε το εύθραυστο πλωτό σας μέσο με ένα καλύτερο πηδάλιο, ώστε να πηγαίνει λίγο πιο εύκολα προς την κατεύθυνση που θέλετε, αποφεύγοντας ξυστά τον επόμενο βράχο.
Η ένταση υπάρχει και στις επισκέψεις σας σε διάφορες περιοχές, όπου μπορεί να ψάχνετε μανιωδώς για τροφή ή νερό προκειμένου να επιβιώσετε, μόνο για να πέσετε σε μία θανατηφόρα αγέλη λύκων και να προσπαθήσετε να τους τρομάξετε με δάδες, ώστε με τα χίλια ζόρια να αποσπάσετε μερικά βατόμουρα. Εάν θελήσετε να του δώσετε μία ευκαιρία, σας συμβουλεύουμε να μην ασχοληθείτε στην απόλυτα roguelike μορφή του, όπου πρέπει να ξεκινήσετε από την αρχή όταν χάσετε, γιατί αν φτάσετε σε αρκετά προχωρημένο επίπεδο, η εξόντωση του χαρακτήρα σας θα είναι αρκετή για να σπάσετε αυθόρμητα την κονσόλα σας. Άλλωστε, στο χαμηλότερο επίπεδο δυσκολίας τα checkpoints είναι απελπιστικά φειδωλά και έτσι δεν είναι απίθανο να μεταφερθείτε μία και δύο ώρες πίσω στην περίπτωση που συμβεί το μοιραίο. Το αποτέλεσμα είναι πως από τη μία επιτυγχάνεται η μεγάλη ανάγκη για επιβίωση, από την άλλη -αν χάσετε- τότε ο εκνευρισμός αυξάνετε εκθετικά με την πρόοδο που θα κληθείτε να καλύψετε εκ νέου.
Για τον τεχνικό τομέα δεν έχουμε να πούμε πολλά. Κάνει τα απαραίτητα ώστε να αποδοθεί μία καρτουνίστικη αισθητική ενός αφιλόξενου κόσμου, χωρίς να προσφέρει κάτι που δεν έχουμε ξαναδεί. Στον τομέα του ήχου τα πάει καλύτερα χάρη στα όμορφα περιβαλλοντικά εφέ αλλά και στην εξαιρετική επιλογή του αμερικανού τραγουδιστή και συνθέτη Chuck Ragan, που προσφέρει ωραία folk rock ακούσματα, τα οποία ταιριάζουν γάντι με το περιβάλλον της αμερικάνικης υπαίθρου και του δασικού της τοπίου.
Το Flame in the Flood καταλήγει να είναι τελικά μία απαιτητική roguelike,survival εμπειρία, που θα μπορέσει να σβήσει τη δίψα όσων θέλουν να ασχοληθούν με ένα ακόμα παιχνίδι επιβίωσης. Το σύστημα χειρισμού είναι λειτουργικό και το προσγειωμένο στην πραγματικότητα περιβάλλον δείχνει φρέσκο μέσα από την ολοκληρωτική απουσία του φανταστικού και υπερφυσικού στοιχείου. Είναι κρίμα που η Molasses Food δεν επένδυσε λίγο περισσότερο χρόνο στον εμπλουτισμό του crafting και –κυρίως- στην αύξηση της ποικιλομορφίας των περιοχών που επισκεπτόμαστε. Δύο βασικά στοιχεία που θα εκτόξευαν αυτομάτως το παιχνίδι από ένα απλά καλό roguelike σε ένα πραγματικά αξιοπρόσεkτο δείγμα του είδους.
To review βασίστηκε στην Xbox One έκδοση του παιχνιδιού.
Διαβάστε επίσης
