Σκέψεις

Παρ’ όλα αυτά, η προηγούμενη γενιά έφερε και διάφορα προβλήματα στον μέχρι τότε «παράδεισο» των videogames. Την περασμένη δεκαετία εμφανίστηκαν στο προσκήνιο τα περίφημα DLCs, τα Season Passes, τα microtransactions και λοιπά στοιχεία που συνηγορούν στο γεγονός ότι πολλές φορές τα παιχνίδια κυκλοφορούσαν «λειψά» στην αγορά, για αποκόμιση μεγαλύτερου κέρδους από αυτά στην συνέχεια. Βέβαια, για τους υπομονετικούς τουλάχιστον, υπάρχουν οι διάφορες «ολοκληρωμένες εκδόσεις» (GOTY, Definitive, Super Turbo Hyper), οι οποίες περιλαμβάνουν το επιπρόσθετο αυτό υλικό, καθώς και τις όποιες ενημερώσεις γίνονται διαθέσιμες μετά την αρχική κυκλοφορία ενός τίτλου.

Τα συγκεκριμένα updates, από μερικά MB στην προηγούμενη γενιά, έχουν καταλήξει σε τεράστια patches των πολλών GB στην υφιστάμενη, για αρκετές περιπτώσεις. Χώρια τις καθυστερήσεις στη διάθεση των παιχνιδιών που έχουν καταντήσει συχνό και αναμενόμενο φαινόμενο. Πλην όμως, οι ενημερώσεις για πολλά παιχνίδια, από την πρώτη ημέρα κυκλοφορίας τους, είναι πλέον δεδομένες, ανεξάρτητα αν αυτά έγιναν διαθέσιμα μερικούς μήνες ή μερικά χρόνια μετά από τον αρχικό σχεδιασμό για την περίοδο κυκλοφορίας τους.

Ανάμεσα σε όλα τα άλλα, η «αποτυχία» της υφιστάμενης γενιάς αποτυπώνεται και στην τρέχουσα και ολοένα αυξάνουσα φημολογία περί αναβαθμισμένων συστημάτων, για τα PS4 και Xbox One, ενώ ετοιμάζεται ήδη διάδοχος – συμβατικός ή μη, θα δείξει το μέλλον – για το Wii U, με την κυκλοφορία του στην αγορά να είναι προγραμματισμένη για το 2017. Βέβαια, μπορεί να προλάβουν οι Sony και Microsoft να διαθέσουν τις νέες και πιο ισχυρές εκδόσεις για τις πρόσφατες κονσόλες τους εντός της τρέχουσας χρονιάς ή αργότερα, προτού όμως η Nitnendo λανσάρει στην αγορά το καινούργιο της σύστημα. Από την άλλη, οι αναβαθμίσεις δεν είναι κάτι πρωτάκουστο για τους θιασώτες του PC gaming, τους πιο «ενθουσιώδεις» ιδιαίτερα, πλην όμως αποτελούν κάτι ξένο και ταυτόχρονα «εξωγήινο» για τους απανταχού θιασώτες των κονσολών.

Από ό,τι φαίνεται, μάλλον η υιοθέτηση x86 αρχιτεκτονικής δεν βγήκε τελικά σε καλό για τα δύο συστήματα των Sony και Microsoft, ενώ μένει να δούμε ποια θα είναι η δικαιολογία των εταιρειών, αν τελικά ανακοινωθούν και κυκλοφορήσουν στην αγορά καινούργια PS4 και Xbox One, με κατιτίς παραπάνω στο εσωτερικό, αλλά και στην ονομασία τους. Βέβαια, οι «ανάγκες» των καταναλωτών διαμορφώνονται και από τις εταιρείες του χώρου, είναι μάλλον απίθανο όμως να βρεθεί κάποιος παραπονούμενος, για τον οπτικό τομέα τουλάχιστον, παρατηρώντας τα γραφικά τίτλων όπως τα Quantum Break και Uncharted 4: A Thief’s End.

Συνοψίζοντας και ολοκληρώνοντας το κείμενο, δεν μπορούμε παρά να δηλώσουμε την απογοήτευσή μας για την «νέα γενιά», η οποία μάλλον έχει μείνει στις υποσχέσεις, παρά στην ουσία. Είναι μεν σχετικά νωρίς ακόμα και ενδέχεται η κατάσταση να ανατραπεί στην συνέχεια, παρ’ όλα αυτά οι ενδείξεις δεν είναι ενθαρρυντικές, όπως και η συχνή επιστροφή πολλών παιχνιδιών από την περασμένη, «παλιά γενιά», ως remasters, ενώ οι αυθεντικοί τίτλοι ολοένα και μειώνονται με την πάροδο των ετών. Σε κάθε περίπτωση, επιλογές παιχνιδιών υπάρχουν μπόλικες, είτε αυτά ανήκουν στην υφιστάμενη γενιά είτε στις προηγούμενες. Στις παλιές, καλές εποχές δηλαδή.