The Technomancer

Οι αναγκαίες μετριότητες που μας έχουν λείψει!


Το θέμα που έχει σηκώσει τη μεγαλύτερη συζήτηση μεταξύ των οπαδών για το παιχνίδι και ουσιαστικά ρυθμίζει την τελική ετυμηγορία για το πού θα κάτσει η “μπίλια” είναι η ίδια η μάχη. Αρχικά, να πούμε πως τα εργαλεία, όπως αναφέραμε πιο πάνω, υπάρχουν. Πολλά skills και πολλούς δρόμους να διαλέξεις. Η δυνατότητα να παγώνουμε ουσιαστικά το χρόνο  slow down time είναι, αλλά μοιάζει περισσότερο με παύση) ανοίγει τις επιλογές ακόμα περισσότερο, μιας και δεν είναι αναγκαίο να χρησιμοποιούμε μόνο τις abilities που έχουμε «δέσει» σε κάποιο κουμπί του gamepad. Τα προβλήματα ξεκινάνε με το κακό hit detection, τα συνεχόμενα αχρείαστα slow motion, τα μέτρια animation και τα υπερβολικά χαμηλά hit points του χαρακτήρα μας.

Υπάρχουν μάχες, ειδικά από το μέσο και μετά του παιχνιδιού, που θα γίνετε swarmed, θα πέσετε σε stun lock λούπα, θα πεθαίνετε από τύπους που θα σας βαράνε από μακριά με πολυβόλα πριν καν μπείτε στη μάχη και, γενικά, θα βρεθείτε σε καταστάσεις που θα θέλετε να πετάξετε το controller στο πάτωμα. Η δυσκολία, να πούμε την αλήθεια, δε μας ενόχλησε, γιατί με τον τρόπο που επιλέξαμε (dodge και χειρουργικά χτυπήματα) είχαμε αρκετά invulnerability i-frames –σε ορισμένα frames είμαστε απρόσβλητοι- και η όλη εμπειρία είχε σχετικά καλό flow. Από την άλλη, όμως, δε μπορούμε να κλείσουμε τα μάτια στο τραγικό hit detection (που ενώ βλέπεις πως κτυπάς τον αντίπαλο, αυτός με ένα μαγικό τρόπο αποφεύγει το χτύπημα), στην επανάληψη των ίδιων και των ίδιων μαχών -που ουσιαστικά σκοτώνουν την ευχαρίστηση- στην ανυπαρξία των companions μας, οι οποίοι μαστίζονται από την τραγική AI και λειτουργούν απλά ως σάκοι του box μέχρι να πέσουν λιπόθυμοι, και στην άτσαλη υλοποίηση του stealth.

The Technomancer screen 08

Άλλα, μικρότερης φύσης προβλήματα, εντοπίζονται στο ότι οι ενέσεις που αναπληρώνουν τη ζωή μας έχουν υπερβολικά μεγάλο animation, όπως και το casting των technomancy skills , αναγκάζοντάς μας να κόβουμε την ενέργεια μας στη μέση ώστε να μην αφήσουμε την άμυνα μας ανοικτή. Η δικιά μας, όμως, ετυμηγορία, παρά τα πολλά προβλήματα, κλίνει προς το θετικό, γιατί με το έναν ή τον άλλον τρόπο η μάχη είναι διασκεδαστική, απαιτεί στρατηγική και συγχρονισμό, δεν είναι απλό button mash και, πάνω από όλα, δίνει την ευκαιρία να δοκιμάσεις και να τεστάρεις αρκετά πράγματα. Από τη μάχη, για παράδειγμα, του Withcer 3 δεν έχει να ζηλέψει και πολλά πράγματα… 

Άλλα στοιχεία άξια αναφοράς είναι η ύπαρξη βασικού μοντέλου crafting, που επιτρέπει την παραμετροποίηση των εξοπλισμών που βρίσκουμε -όσων εξ αυτών έχουν θέσεις για modding- για εμάς και τους companions μας, όπως και την κατασκευή health injections και focus injections (το focus έχει το ρόλο του mana για να εκτελέσουμε τα technomancy skills) καθώς και θανατηφόρων παγίδων.

Οι companions εξοπλίζονται πλήρως, όπως και ο χαρακτήρας μας, ενώ η καλή σχέση μαζί τους δίνει κάποια buffs στον παίκτη μας όταν τους έχουμε στο party. Υπάρχει αρκετή ποικιλία σε drops και εχθρούς (αν και θα θέλαμε λίγο περισσότερα μεταλλαγμένα τερατάκια) ενώ υπάρχουν και κάποιες boss μάχες -οι οποίες όταν γίνονται εναντίον τεράτων του πλανήτη φαίνονται λίγο παράταιρες- για να μπει ακόμα ένα «τικ» στη λίστα με τα αναγκαία πράγματα που πρέπει να έχει ένα action-rpg. Τα περιβάλλοντα, από πλευράς σχεδιασμού- είναι προσεγμένα και ανταποκρίνονται στη δυστοπική και sci-fi θεματολογία, αλλά είναι γεμάτα από αόρατους τοίχους, και μην ελπίζετε πως η εξερεύνηση των χώρων θα σας ανταμείψει με κάτι το ιδιαίτερο. Δεν υπάρχουν κρυφοί δρόμοι και κρυφά σεντούκια, αν μείνετε στα quests και σε αυτά που ζητάνε, θα έχετε δει το 99% του παιχνιδιού. Το μενού και το inventory είναι καθαρά και τακτοποιημένα, ενώ ο χάρτης του παιχνιδιού έχει όλα όσα χρειάζεστε για να κινηθείτε χωρίς πρόβλημα, ακόμα και στα πιο λαβυρινθώδη σημεία του παιχνιδιού. Θετική και η ύπαρξη απενεργοποίησης του quest marker στην περίπτωση που θέλετε πιο αυθεντική εμπειρία. 



The Technomancer screen 09

Τεχνικά δεν αντιμετωπίσαμε κάποιο σπουδαίο πρόβλημα, αν και είχαμε κάποια drops σε frames όταν μπαίναμε σε πόλεις με πολύ κόσμο, αλλά μέχρι εκεί. Οπτικά μην περιμένετε σπουδαία πράγματα, τα γραφικά, τα animation, οι σκιές, τα ξύλινα facial expressions βροντοφωνάζουν “2006”. Ακόμα και για τα τότε δεδομένα, οι ΑΑΑ τίτλοι της εποχής τα πήγαιναν καλύτερα. Παίξαμε το παιχνίδι κρατώντας μικρό καλάθι αναφορικά με τα γραφικά του, και προφανώς δεν κατάφερε να μας εκπλήξει ευχάριστα. Αλλά εντάξει, δεν είναι ούτε άσχημα, ούτε ενοχλητικά. Η δουλειά να γίνεται. Η Spiders είναι μικρή ομάδα και υπάρχουν άλλοι developers και άλλα studios για να ικανοποιήσουν τους gamers σε αυτόν τον τομέα. Υπάρχει όμως και ένας τομέας στον οποίο χρειαζόταν περισσότερη φροντίδα και ραφινάρισμα, και αυτό είναι το voice acting. Οι περισσότεροι «ηθοποιοί» κάνουν πραγματικά ερασιτεχνική δουλειά και υπάρχουν χαρακτήρες (συμπεριλαμβανομένου και του Zacharian) που η φωνή τους και ο χρωματισμός της είναι ανυπόφορα.Επίσης, εντοπίσαμε και κάποια λαθάκια στις μεταφράσεις (φανταζόμαστε ότι οφείλονται στο γαλλικό κείμενο), ενώ κάποιες προτάσεις στα κείμενα και στους διαλόγους δε βγάζουν πολύ νόημα. Είναι κάτι, όμως, που θα απασχολήσει κάποιον που τα αγγλικά είναι η μητρική του γλώσσα.




Το Technomancer δεν είναι είναι καν ο έκτος παίκτης της ομάδας. Δεν είναι αυτός που μπαίνει αλλαγή στο δεύτερο δεκάλεπτο και μεταστρέφει την εικόνα της ομάδας, αλλάζοντας τη ροή του αγώνα. Είναι πιο βαθιά στο πάγκο, μία χρήσιμη αλλαγή (με έμφαση στο χρήσιμη) που ενώ δεν είναι σε τίποτα εξαιρετικός, τα κάνει όλα συμπαθητικά και μπαλώνει τρύπες. Τελικά, το μεγάλο πλεονέκτημα του παιχνιδιού, πλάι στον σχετικά ολοκληρωμένο κόσμο που προσφέρει, είναι ότι έχει κάτι (μιας και καταπιάνεται με όλα) για όλους τους gamers που αρέσκονται στο είδος. Τσεκάρει όλα τα απαραίτητα κουτάκια, είναι ένα πλήρες παιχνίδι -και όχι μια indie με περιορισμένες φιλοδοξίες προσπάθεια- και κατά τη γνώμη μας ανήκει στην κατηγορία των παιχνιδιών που τόσο πολύ λείπουν τα τελευταία χρόνια. Οι «glue guys» που γεμίζουν ευχάριστα τα κενά ανάμεσα στις μεγάλες και σπουδαίες κυκλοφορίες. Όταν πέσει η τιμή του, χτυπήστε το άφοβα, δε γίνεται, κάτι θα βρείτε να σας τραβήξει για το ολοκληρώσετε!

Το review βασιστηκε στην PC έκδοση του παιχνιδιού.


Διαβάστε επίσης – Προσθέστε παιχνίδια στη βιβλιοθήκη σας.

Age of Decadence boxshot        Divinity Enhanced boxshot       Hard West boxshot       dragon age 3 packshot


Νίκος Πλωμαριτέλης
Νίκος Πλωμαριτέλης

Εκεί που ο περίγυρός του έβλεπε ένα Intel 286 ένα εργαλείο δουλειάς «για το μέλλον», ο Νίκος έβλεπε μια παιχνιδομηχανή! Από τότε έως σήμερα συνεχίζει να είναι αμετανόητος PC Gamer, «λιώνοντας» ταυτόχρονα και τις διάφορες κονσόλες που περνούσαν και περνούν ακόμα από τα χέρια του.

Άρθρα: 95

Υποβολή απάντησης