
Pac-Man Championship Edition 2
Pac is back.
Pac is back.
Είναι ευχάριστο το γεγονός ότι εν έτει 2016 παίζουμε ακόμη Pac-Man, και είναι ακόμη πιο ευχάριστο το γεγονός ότι υπάρχουν σύγχρονα παιχνίδια σαν το Pac-Μan Championship Edition και το σημερινό sequel του, που μας δίνουν τις αφορμές που ψάχνουμε για να τρέχουμε σε στενούς σκοτεινούς διαδρόμους, τρώγοντας χάπια και ακούγοντας φρενήρη trance μπιτάκια. Κάπως ακούστηκε αυτό… Η Bandai Namco, βέβαια, δεν άφησε ποτέ πραγματικά το franchise να «πεθάνει», και το πρώτο Championship edition ήταν ένας θρίαμβος της προσπάθειας να ξαναγίνει επίκαιρο ένα πολυαγαπημένο, κλασικό παιχνίδι, χωρίς να αλλάξει πάρα πολλά, μα και χωρίς να θυμίζει ξαναζεσταμένο φαγητό.
Το Pac-Man Championship Edition 2 είναι ένας συνδυασμός των καλύτερων στοιχείων του Championship Edition και του Championship Edition DX, και στην πορεία προσθέτει ορισμένους έξυπνους μηχανισμούς, οι οποίοι φρεσκάρουν την εμπειρία αλλά δεν ξεφεύγουν από τη λογική του αρχικού παιχνιδιού, και για αυτό αξίζουν συγχαρητήρια στη Bandai Namco, η οποία καταφέρνει να κρατήσει άθικτο τον πυρήνα του κλασικού παιχνιδιού, αλλάζοντας αρκετά πράγματα γύρω γύρω ώστε να έχει νόημα η νέα κυκλοφορία. Για να καταλάβει κανείς τη σημαντικότητα των νέων μηχανισμών, αρκεί να αναφέρουμε ότι το Pac-Man, ένα από τα πιο απλά και άμεσα παιχνίδια στην ιστορία, έχει πλέον tutorial, και μάλιστα εκτενές.

Οι δυο μεγάλες αλλαγές που εμφανίζονται, αφορούν τους αιώνιους εχθρούς του Pac-Man, τα φαντασματάκια. Καταρχάς, πλέον ο Pac-Man δεν χάνει αμέσως αν ακουμπήσει ένα φάντασμα. Υπάρχει ένας μηχανισμός ο οποίος αφήνει τον παίκτη να τα ακουμπήσει τρείς φορές μέχρι να νευριάσουν και να αρχίσουν να τον κυνηγούν μανιωδώς. Θεωρητικά, αυτό είναι κάτι που κάνει πολύ εύκολη την όλη εμπειρία, αλλά εξισσοροπείται έξυπνα με την προσθήκη των sleeping ghosts και του ακόμη ταχύτερου ρυθμού που έχει η φετινή κυκλοφορία. Τα sleeping ghosts είναι φαντασματάκια, τα οποία κοιμούνται σε ορισμένα σημεία του χάρτη, και ξυπνούν όταν περνάει από δίπλα τους ο Pac-Man.
Όταν ξυπνήσουν, ακολουθούν τα ήδη υπάρχοντα φαντασματάκια, και σε μεγάλους αριθμούς σχηματίζουν μια τεράστια «ουρά» που δυσκολεύει πολύ την κίνηση του παίκτη, και το συνεχόμενο «τρακάρισμα» με αυτές νευριάζει το αρχικό φαντασματάκι. Η άλλη όψη του νομίσματος είναι ότι με το power pill, ο Pac-Man μπορεί να φάει μαζί με το φαντασματάκι και όλα τα ghosts που το ακολουθούν, τα οποία μεταφέρονται στο τελευταίο φαντασματάκι που παραμένει ζωντανό. Πρόκειται για ένα μηχανισμό που κρίνεται απαραίτητος για την επίτευξη των υψηλότερων σκορ, και κατά συνέπεια το ξεκλείδωμα των επόμενων πιστών που υπάρχουν.

Ακόμη, υπάρχει πλέον η δυνατότητα του «άλματος» στο αρχικό σημείο της πίστας με το bomb, το οποίο αποδεικνύεται πολύ χρήσιμο σε ορισμένα σημεία που ο Pac-Man στριμώχνεται. Τέλος, έχουν προστεθεί και “boss battles”, οι οποίες αν και δεν είναι ακριβώς boss battles, προσφέρουν ακόμη μια παραλλαγή στον τρόπο παιχνιδιού. Η ενσωμάτωσή τους, κατά τη γνώμη μας, είναι ορθή διότι δεν γινόταν το κλασικό Pac-Man να έχει πραγματικό boss battle χωρίς να ξεφύγει αισθητά από τα γνωστά πλαίσια.
Αυτό που έχει αλλάξει αρκετά πλέον, και έγκειται σε υποκειμενικά κριτήρια το αν θα αρέσει ή όχι, είναι ότι ο ρυθμός είναι πιο γρήγορος και χαοτικός από ποτέ. Οι αλλαγές πράγματι ανανεώνουν το gameplay και δίνουν νόημα στη νέα κυκλοφορία, αλλά η φρενήρης ταχύτητα του παιχνιδιού, με τα ατελείωτα «τρένα» από φαντάσματα και τα άλματα, σημαίνουν ότι ο ρυθμός δεν είναι τόσο «γλυκός» όσο παλιά, ενώ υπήρχαν περιπτώσεις που χάναμε τον Pac-Man από τα μάτια μας, ανήμποροι να τον ξεχωρίσουμε από τον κακό χαμό που υπήρχε στην οθόνη.

Το σίγουρο είναι ότι με το Pac-Man Championship Edition 2 η Bandai Namco συνεχίζει να διαχειρίζεται σωστά το ιστορικό αυτό franchise, που ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στα τέλη της δεκαετίας του 1970, προσθέτοντας αρκετά νέα στοιχεία, αλλά κρατώντας ταυτόχρονα τον πυρήνα του κλασικού αυτού παιχνιδιού σταθερό. Το αποτέλεσμα, όπως είχε συμβεί και με το πρώτο Championship Edition, είναι ένα παιχνίδι που φέρνει επιτυχημένα στο σήμερα, για μικρούς και μεγάλους, ένα από τα σημαντικότερα βιντεοπαιχνίδια στην ιστορία, φρεκαρισμένο και εθιστικό όπως πάντα.
To review βασίστηκε στην PS4 έκδοση του παιχνιδιού.